ریشه لحق: تفاوت میان نسخهها
از الکتاب
(Edited by QRobot) |
|||
| (۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۴: | خط ۴: | ||
__TOC__ | __TOC__ | ||
{{#ask:[[رده:آیات قرآن]] [[نازل شده در سال::+]] [[ریشه غیر ربط::لحق]] | |||
|?نازل شده در سال | |||
|mainlabel=- | |||
|headers=show | |||
|limit=2000 | |||
|format=jqplotchart | |||
|charttype=line | |||
|charttitle=نمودار تکرار در هر سال نزول | |||
|labelaxislabel=سال نزول | |||
|smoothlines=yes | |||
|numbersaxislabel=دفعات تکرار | |||
|distribution=yes | |||
|min=0 | |||
|datalabels=value | |||
|distributionsort=none | |||
|ticklabels=yes | |||
|colorscheme=rdbu | |||
|chartlegend=none | |||
}} | |||
=== قاموس قرآن === | |||
لَحْقْ و لَحاقْ به معنى ادراك و رسيدن است «لَحِقَهُ و لَحِقَ بِهِ لَحْقاً وَ لَحاقاً: اَدْرَكَهُ» لُحُوق به معنى ملازمت و لَحاقْ به معنى ادراك مناسب است، اِلْحاق لازم و متعدى هر دو آمده است. [جمعه:3]. و ديگران رااز آنها كه هنوز به آنها لاحق نشدهاند، اوست توانا حكيم. [يوسف:101]. الحاق در اينجا متعدى است [سباء:27]. «شُرَكاء» حال است از مفعول محذوف «اَلْحَقْتُمْ» يعنى: به من نشان دهيد آنانرا كه به وصف شريك، بخدا چسبانديد نه چنين نيست. | |||
===ریشههای [[راهنما:نزدیک مکانی|نزدیک مکانی]]=== | |||
<qcloud htmlpre='ریشه_'> | |||
ب:100, هم:84, ى:75, ن:51, من:40, الذين:32, ل:30, هو:28, حکم:28, ه:26, يى:25, ذرر:25, صلح:25, ذلک:24, اخر:24, امن:22, سلم:21, لم:21, لما:21, فضل:20, وفى:18, شرک:18, رئى:17, وهب:17, کلا:17, جعل:17, الله:17, عزز:17, بشر:17, خلف:17, فى:17, بين:17, قول:15, علم:15, دين:15, ضلل:15, ربب:15, بل:15, ما:14, دنو:14, ان:14, فتح:14, نبء:14, يوم:14, تبع:13, ليت:13, غيب:13, لسن:13, اله:13, وله:13, لا:13, خوف:11, ولى:10, على:10 | |||
</qcloud> | |||
== کلمات مشتق شده در قرآن == | == کلمات مشتق شده در قرآن == | ||
{|class="wikitable sortable" | {|class="wikitable sortable" | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۶ دی ۱۳۹۵، ساعت ۰۳:۴۱
تکرار در قرآن: ۶(بار)
در حال بارگیری...
قاموس قرآن
لَحْقْ و لَحاقْ به معنى ادراك و رسيدن است «لَحِقَهُ و لَحِقَ بِهِ لَحْقاً وَ لَحاقاً: اَدْرَكَهُ» لُحُوق به معنى ملازمت و لَحاقْ به معنى ادراك مناسب است، اِلْحاق لازم و متعدى هر دو آمده است. [جمعه:3]. و ديگران رااز آنها كه هنوز به آنها لاحق نشدهاند، اوست توانا حكيم. [يوسف:101]. الحاق در اينجا متعدى است [سباء:27]. «شُرَكاء» حال است از مفعول محذوف «اَلْحَقْتُمْ» يعنى: به من نشان دهيد آنانرا كه به وصف شريك، بخدا چسبانديد نه چنين نيست.
ریشههای نزدیک مکانی
ب هم ى ن من الذين ل هو حکم ه يى ذرر صلح ذلک اخر امن سلم لم لما فضل وفى شرک رئى وهب کلا جعل الله عزز بشر خلف فى بين قول علم دين ضلل ربب بل ما دنو ان فتح نبء يوم تبع ليت غيب لسن اله وله لا خوف ولى على
کلمات مشتق شده در قرآن
| کلمه | تعداد تکرار در قرآن |
|---|---|
| يَلْحَقُوا | ۲ |
| أَلْحِقْنِي | ۲ |
| أَلْحَقْتُمْ | ۱ |
| أَلْحَقْنَا | ۱ |
