روایت:من لايحضره الفقيه جلد ۱ ش ۲۵۰۳

از الکتاب


آدرس: من لا يحضره الفقيه، جلد ۱، أَبْوَابُ الصَّلَاةِ وَ حُدُودِهَا-بَابُ التَّعْقِيب

و روي عن هلقام بن ابي هلقام انه قال :


من لايحضره الفقيه جلد ۱ ش ۲۵۰۲ حدیث من لايحضره الفقيه جلد ۱ ش ۲۵۰۴
روایت شده از : امام موسى كاظم عليه السلام
کتاب : من لايحضره الفقيه - جلد ۱
بخش : أبواب الصلاة و حدودها-باب التعقيب
عنوان : حدیث امام موسى كاظم (ع) در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۱ أَبْوَابُ الصَّلَاةِ وَ حُدُودِهَا-بَابُ التَّعْقِيب‏
موضوعات :

ترجمه

‏محمد جواد غفارى, من لا يحضره الفقيه - جلد ۱ - ترجمه على اكبر و محمد جواد غفارى و صدر بلاغى, ۵۱۶

و روايت كرده‏اند از هلقام بن هلقام كه گفت: «نزد امام موسى كاظم عليه السّلام رفتم و به آن حضرت گفتم: فدايت گردم دعاى جامعى كه مشتمل بر خير دنيا و آخرت بوده و در عين حال مختصر باشد به من بياموز، پس آن حضرت فرمود: پس از هر نماز صبح تا زمانى كه خورشيد طلوع كند اين دعا را بخوان: «سبحان اللَّه العظيم و بحمده، استغفر اللَّه و اسأله من فضله» (يعنى بپاكى ياد ميكنم و منزّه ميدانم خداوند بزرگوار خود را و حمد او ميكنم، و از خداوند طلب ميكنم كه مرا ببخشايد و از گناهانم درگذرد و از فضل خداوند مى‏خواهم كه در دنيا و عقبى با من به تفضّل عمل نمايد). هلقام گويد: من از همه خويشان خود بدحال‏تر و سخت‏روزگارتر بودم پس از مداومت بر اين دعا ناگهان شخصى كه چنين گمانى نمى‏بردم، از خويشانم فوت شد و ميراثى از او بمن رسيد در حالى كه نميدانستم با او خويشى دارم، و امروز من از نظر مال و توانگرى بهترين وضع را در ميان خويشان خود دارم و اين پيش آمد نبود مگر از اثر آن دعائى كه مولايم موسى بن جعفر عليهما السّلام بمن آموخته بود.


شرح

آیات مرتبط (بر اساس موضوع)

احادیث مرتبط (بر اساس موضوع)