روایت:الکافی جلد ۲ ش ۶۴۵

آدرس: الكافي، جلد ۲، كتاب الإيمان و الكفر

محمد بن يحيي عن احمد بن محمد بن عيسي عن محمد بن سنان عن عمرو بن الافرق عن ابي عبيده عن ابي جعفر ع قال :

يَنْبَغِي لِلْمُؤْمِنَيْنِ إِذَا تَوَارَى أَحَدُهُمَا عَنْ صَاحِبِهِ بِشَجَرَةٍ ثُمَّ اِلْتَقَيَا أَنْ يَتَصَافَحَا

ترجمه

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۵۳۷

از امام باقر (ع) فرمود: براى مؤمنان شايسته است كه چون يكى از آنها از رفيقش نهان شد به واسطه درختى سپس به هم بر خورند، به هم دست دهند و مصافحه كنند.

مصطفوى‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۲۶۱

امام باقر عليه السّلام فرمود: براى مؤمنين سزاوار است كه چون يكى از آنها از رفيقش بفاصله درختى نهان شد و سپس بهم برخوردند مصافحه كنند.

محمدعلى اردكانى, تحفة الأولياء( ترجمه أصول كافى) - جلد ۳, ۴۵۷

محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از محمد بن سنان، از عمرو بن افرق، از ابوعبيده، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «سزاوار است دو مؤمن را، چون يكى از ايشان از صاحبش پنهان و ناپديد شود به واسطه درختى، بعد از آن به هم رسند، كه با يكديگر مصافحه كنند».