سبإ ٩

از الکتاب
پرش به: ناوبری، جستجو


ترجمه

آیا به آنچه پیش رو و پشت سر آنان از آسمان و زمین قرار دارد نگاه نکردند (تا به قدرت خدا بر همه چیز واقف شوند)؟! اگر ما بخواهیم آنها را (با یک زمین‌لرزه) در زمین فرومی‌بریم، یا قطعه‌هایی از سنگهای آسمانی را بر آنها فرومی‌ریزیم؛ در این نشانه‌ای است (بر قدرت خدا) برای هر بنده توبه‌کار!

آيا به آنچه پيش رو و پشت سرشان از آسمان و زمين است، نگاه نكردند؟ اگر بخواهيم آنها را در زمين فرو مى‌بريم، يا قطعاتى از آسمان بر سرشان مى‌افكنيم. قطعا در اين [هشدار] براى هر بنده‌ى توبه كارى عبرت است

آيا به آنچه -از آسمان و زمين- در دسترسشان و پشت سرشان است ننگريسته‌اند؟ اگر بخواهيم آنان را در زمين فرو مى‌بريم، يا پاره‌سنگهايى از آسمان بر سرشان مى‌افكنيم. قطعاً در اين [تهديد] براى هر بنده توبه‌كارى عبرت است.

آیا (کافران منکر قیامت) به آسمان و زمین که بر آنها از پیش و پس احاطه کرده ننگریستند (تا از حکمت خلقت پی به زندگانی ابدی قیامت برند) که اگر ما بخواهیم آنها را به زمین فرو می‌بریم یا یک قطعه از آسمان را بر سرشان فرود آوریم؟ همانا در آن آیتی (از حکمت و قدرت ما) بر هر بنده خدا شناس با اخلاص به خوبی پدیدار است.

آیا به آنچه از آسمان و زمین پیش رو و پشت سر آنان است، ننگریستند [که همان خدایی که جهان هستی را آفرید بر زنده کردن مردگان تواناست؟] ما اگر بخواهیم آنان را در زمین فرو می بریم یا پاره هایی از آسمان را بر سرشان می افکنیم؛ بی تردید در این [آفرینش] برای هر بنده بازگشت کننده، نشانه ای [بر قدرت خدا] ست.

آيا به پيش روى يا پشت سر خود از آسمانها و زمين نمى‌نگرند؟ اگر بخواهيم، آنها را در زمين فرو مى‌بريم يا قطعه‌اى از آسمان را بر سرشان مى‌افكنيم. و در اين براى هر بنده‌اى كه به خدا باز مى‌گردد عبرتى است.

آیا آسمان و زمینی را که پیش روی و پشت ایشان است ننگریسته‌اند؟، اگر خواهیم به زمین فرو بریمشان، یا بر آنان پاره‌ای از آسمان را فرو اندازیم، در این امر برای هر بنده توبه کار، مایه عبرتی است‌

آيا به آنچه فرارويشان و آنچه پشت سرشان است از آسمان و زمين ننگريسته‌اند؟ اگر خواهيم آنان را در زمين فرو بريم يا پاره‌اى از آسمان را بر آنان فروافكنيم. هر آينه در اين [هشدار] براى هر بنده بازگردنده [به خداوند] نشانه و عبرتى است.

آیا به چیزهائی که پیش رو و پشت سر آنان از آسمان و زمین قرار دارد نگاه نمی‌کنند (تا ببینند زیر پایشان کره‌ی مذاب و سوزان و در حال فوَرانی است، و بالای سرشان اشعّه‌ی کیهانی و سنگهای سرگردانی است، و انسانها در میان دو منبع خطر زندگی می‌کنند؟). اگر بخواهیم ایشان را به دل زمین فرو می‌بریم، یا این که قطعه‌هائی از آسمان بر سرشان فرو می‌افکنیم. قطعاً در این (چیزهائی که می‌بینند) نشانه‌ای (از عظمت و قدرت خدا) است برای هر بنده‌ای که بخواهد خالصانه به سوی خدا برگردد.

پس آیا به آنچه از آسمان و زمین رو در رویشان و پشت (سر)شان است ننگریسته‌اند؟ اگر بخواهیم آنان را در زمین فرو می‌بریم، یا پاره‌سنگ‌هایی از آسمان بر سرشان می‌افکنیم. همواره در این (تهدید) برای هر بنده‌ی پیاپی بازگشت‌کننده (سوی خدا) نشانه‌ای است.

آیا ننگرند بدانچه پیش روی ایشان است و آنچه پشت سر ایشان است از آسمان و زمین که اگر خواهیم فروبریمشان در زمین یا افکنیم بر ایشان پاره‌هائی از آسمان همانا در این است آیتی برای هر بنده بازگشت‌کننده‌


سبإ ٨ آیه ٩ سبإ ١٠
سوره : سوره سبإ
نزول : ٤ هجرت
اطلاعات آماری
تعداد کلمات : ٣٢
تعداد حروف :

معنی کلمات و عبارات

«مَا بَیْنَ أَیْدِیهِمْ»: مراد همه چیزهائی است که پیش روی انسان است و رو بدانها دارد. یا مراد زمین است که در زیر پای انسان است. «مَا خَلْفَهُمْ»: مراد همه چیزهائی است که پشت سر انسان است و رو بدانها ندارد. یا مراد آسمان است که بالای سر او قرار دارد. «نَخْسِفْ»: (نگا: قصص / و ، عنکبوت / ، نحل / ). «کِسَفاً»: جمع کِسْفَة، بر وزن و معنی قِطْعَة (نگا: اسراء / ). «مُنِیبٍ»: کسی که با توبه خالصانه به درگاه خدا برمی‌گردد. بازگردنده.

آیات مرتبط (تعداد ریشه‌های مشترک)

تفسیر

تفسیر نور (محسن قرائتی)


أَ فَلَمْ يَرَوْا إِلى‌ ما بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ إِنْ نَشَأْ نَخْسِفْ بِهِمُ الْأَرْضَ أَوْ نُسْقِطْ عَلَيْهِمْ كِسَفاً مِنَ السَّماءِ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِكُلِّ عَبْدٍ مُنِيبٍ «9»

جلد 7 - صفحه 423

آيا به آن چه از آسمان و زمين، پيش رو و پشت سرشان است نگاه نكردند؟ اگر بخواهيم آنان را در زمين فرو مى‌بريم يا قطعه‌هايى از (سنگ‌هاى) آسمان را بر سرشان فرود مى‌آوريم، همانا در اين (تهديد) براى هر بنده‌ى توبه كارى عبرت قطعى است.

پیام ها

1- براى ايمان به معاد و ديگر امور غيبى، از محسوسات كمك بگيريد. فكر در عظمت جهان هستى، سرچشمه‌ى ايمان به معاد است. در آيه‌ى قبل فرمود:

«لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ» در اين آيه مى‌فرمايد: أَ فَلَمْ يَرَوْا إِلى‌ ما بَيْنَ‌ ... چرا به آفريده‌ها نمى‌نگرند؟

2- دست خداوند براى هر گونه تغييرى در نظام هستى باز است. «إِنْ نَشَأْ»

3- در كنار منطق، تهديد هم لازم است. «أَ فَلَمْ يَرَوْا- نَخْسِفْ بِهِمُ الْأَرْضَ»

4- تفكّر درباره‌ى هستى، سرچشمه‌ى بندگى و انابه به درگاه خداوند است. أَ فَلَمْ يَرَوْا ... عَبْدٍ مُنِيبٍ‌

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)



أَ فَلَمْ يَرَوْا إِلى‌ ما بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ إِنْ نَشَأْ نَخْسِفْ بِهِمُ الْأَرْضَ أَوْ نُسْقِطْ عَلَيْهِمْ كِسَفاً مِنَ السَّماءِ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِكُلِّ عَبْدٍ مُنِيبٍ «9»

بعد از ذكر انكار كفار به بعث و قيامت، برهان آن را اشاره فرمايد:

جلد 10 - صفحه 510

أَ فَلَمْ يَرَوْا إِلى‌ ما بَيْنَ أَيْدِيهِمْ‌: آيا نمى‌بينند و نمى‌نگرند كفار بسوى آنچه در پيش ايشان است، وَ ما خَلْفَهُمْ‌: و آنچه از پس ايشان است، مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ‌: از آسمان و زمين، يعنى آسمان و زمين فرو گرفته پس و پيش ايشان را و ايشان محبوس و محصورند در ميان اين هر دو، و چون نمى‌توانند كه از اقطار آن بيرون روند تا از عذاب برهند، إِنْ نَشَأْ نَخْسِفْ بِهِمُ الْأَرْضَ‌: اگر خواهيم فرو بريم ايشان را به زمين، أَوْ نُسْقِطْ عَلَيْهِمْ‌: يا فرو افكنيم بر ايشان، كِسَفاً مِنَ السَّماءِ: قطعه‌اى از آسمان را به جهت تكذيب ايشان آيات ما را چنانچه با قارون و اصحاب ايكة بجا آورديم.

خلاصه معنى آنكه: آيا اهل انكار كورند و نمى‌بينند آسمان و زمين را كه احاطه ايشان نموده، و تفكر نمى‌كنند ايشان اشدّ خلقند يا آسمان و زمين، و چون بديهه عقل حاكم است كه آسمان و زمين كه مخلوق ما باشد، اشدّ خلق است از ايشان، پس چگونه قادر بر احياى ايشان نباشيم. و اگر ما خواهيم، ايشان را به زمين فرو بريم يا آسمان را بر سر ايشان فرو آريم به جهت تكذيب و انكار ايشان به آيات بعد از ظهور بينات.

إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً: بدرستى كه در نظر كردن به آسمان و زمين و تفكّر در آن، يا در تأمل در اقتدار بر خسف و اسقاط، هر آينه دلالتى و عبرتى است، لِكُلِّ عَبْدٍ مُنِيبٍ‌: مر هر بنده رجوع كننده را به حق، چه ايشانند كه بسيار تفكر و تدبر مى‌كنند در دلايل قدرت و غرائب حكمت حضرت عزت، نه اهل عناد و انكار به قدرت پروردگار.


تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)


وَ يَرَى الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ الَّذِي أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ هُوَ الْحَقَّ وَ يَهْدِي إِلى‌ صِراطِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ «6» وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا هَلْ نَدُلُّكُمْ عَلى‌ رَجُلٍ يُنَبِّئُكُمْ إِذا مُزِّقْتُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍ إِنَّكُمْ لَفِي خَلْقٍ جَدِيدٍ «7» أَفْتَرى‌ عَلَى اللَّهِ كَذِباً أَمْ بِهِ جِنَّةٌ بَلِ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ فِي الْعَذابِ وَ الضَّلالِ الْبَعِيدِ «8» أَ فَلَمْ يَرَوْا إِلى‌ ما بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ إِنْ نَشَأْ نَخْسِفْ بِهِمُ الْأَرْضَ أَوْ نُسْقِطْ عَلَيْهِمْ كِسَفاً مِنَ السَّماءِ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِكُلِّ عَبْدٍ مُنِيبٍ «9»

ترجمه‌

و مى‌بينند آنانكه داده شدند دانش را آنچه فرو فرستاده شد بتو از پروردگارت آن راست و درست است و هدايت ميكند براه خداى غالب ستوده‌

و گفتند آنها كه كافر شدند آيا راهنمائى كنيم شما را بر مردى كه خبر دهد شما را چون پاره كرده شديد پاره كردنى تامّ و تمام همانا شما در آفرينش تازه‌ايد

آيا نسبت داد بخدا دروغى را يا در او است جنونى بلكه آنانكه ايمان نميآورند بآن جهان در عذاب و گمراهى دورند

آيا نظر نكردند بآنچه در پيش رويشان است و آنچه باشد پشت سرشان از آسمان و زمين اگر بخواهيم فرو ميبريم آنها را بزمين يا مى‌افكنيم بر آنها پاره‌هائى از آسمان همانا در اين هر آينه نشانه‌ايست براى هر بنده بازگشت كننده‌ئى.

تفسير

خداوند متعال بعد از بيان امكان معاد در آيات سابقه اثبات آنرا فرموده به بيان جامعى از اين قرار كه علماء و دانشمندان عالم ميدانند و تصديق‌


جلد 4 صفحه 349

ميكنند كه قرآن تو حق است و از جانب خدا است چون كسى نتوانسته و نتواند مانند آن بياورد و تمام احكامش مطابق با حكمت و مصلحت و موجب هدايت مردم است بدين خداوند قادر توانايى كه ستوده است در جميع افعال و غالب است در تمام احوال لذا ديده ميشود كه علماء اهل كتاب با آنكه تمام منافع دنيوى آنها بقبول اسلام از دستشان ميرود بتدريج قرآن را مى‌بينند و مسلمان ميشوند و در آن تصريحات زياد بقيامت و معاد شده و معلوم ميشود آن حق است و هر چه در قرآن است حق و آورنده آن بر حق و با وجود اين كفّار از روى تعجّب ميگويند با يكديگر آيا ميخواهيد بشما ارائه دهيم مرديرا كه ميگويد وقتى شما مرديد و خاك شديد و اجزاء بدن شما پاره پاره و متفرّق شد و هر پاره و جزئى از آن در جائى قرار گرفت همانا شما دو مرتبه آفريده شده و در افراد مردم جديدى قرار خواهيد گرفت از يكى از اين دو امر خارج نيست يا اين مرد براى پيشرفت مقاصد خودش اين كار را بخدا نسبت ميدهد بدروغ و افترا ميزند يا ديوانه است كه چنين امر عجيبى را ادّعا ميكند و مقصودشان از آنمرد عقل كلّ و خاتم رسل صلّى اللّه عليه و اله و سلم بود لذا خداوند هر دو طرف ترديد آنها را منع فرموده به بليغ‌ترين بيان مختصرى كه نه چنين است بلكه كسانيكه ايمان بدار جزاء و روز بازپسين ندارند در عذاب آنروز مخلّد و بلوازم و تبعات اين بى‌اعتقادى در دنيا معذّب و در وادى ضلالت و گمراهى و دورى از حق و حقيقت و اله و سر گردانند و تقديم عذاب بر ضلال با آنكه در رتبه مؤخّر است و اخبار از فعليّت آن براى اشاره بتحقّق آن است و تهديد آنها بعذاب دنيوى و اشاره بناراحتيهاى صاحبان اين فكر در دنيا كه اميدى بتلافى آنها در آخرت ندارند و استدلال فرموده بر آن باين تقريب كه آيا نظر نمى‌اندازند بسوى جهت مقابل و غير مقابل خودشان از آسمان و زمين كه بآنها از جوانب احاطه نموده بطوريكه راه گريز ندارند و در تحت سلطنت و قدرت و در ملك ما ميباشند اگر بخواهيم مانند قارون آنها را بزمين فرو بريم ميبريم و اگر بخواهيم مانند قوم شعيب پاره آتشى از آسمان بر سر آنها فرود آريم ميآوريم با چنين وسعت ملك و احاطه و قدرت و سلطنتى چگونه نميتوانيم اجزاء متفرّقه آنها را جمع آورى و حيات دهيم در اين ملاحظات دليل روشنى است بر معاد از براى هر بنده‌اى كه رجوع بحق و آثار دالّه بر آن نموده و


جلد 4 صفحه 350

بدرگاه بارى انابه و توبه ميكند براى درك حقائق و بخشش گناهان خود و ان يشأ يخسف او يسقط هر سه بياء نيز قرائت شده است.

اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)


أَ فَلَم‌ يَرَوا إِلي‌ ما بَين‌َ أَيدِيهِم‌ وَ ما خَلفَهُم‌ مِن‌َ السَّماءِ وَ الأَرض‌ِ إِن‌ نَشَأ نَخسِف‌ بِهِم‌ُ الأَرض‌َ أَو نُسقِط عَلَيهِم‌ كِسَفاً مِن‌َ السَّماءِ إِن‌َّ فِي‌ ذلِك‌َ لَآيَةً لِكُل‌ِّ عَبدٍ مُنِيب‌ٍ «9»

آيا ‌پس‌ نمي‌بينند مقابل‌ و جلو روي‌ ‌خود‌ و عقب‌ سر ‌خود‌ ‌از‌ آسمان‌ و زمين‌ ‌اگر‌ بخواهيم‌ ‌آنها‌ ‌را‌ ‌در‌ زمين‌ فرو بريم‌ ‌ يا ‌ ‌از‌ آسمان‌ قسمتي‌ ‌بر‌ ‌آنها‌ بفرستيم‌ ‌آنها‌

جلد 14 - صفحه 547

‌را‌ هلاك‌ كنيم‌ ‌به‌ درستي‌ ‌که‌ ‌در‌ ‌اينکه‌ قدرت‌ نمايي‌ ‌هر‌ آينه‌ آيت‌ بزرگي‌ ‌است‌ ‌براي‌ ‌هر‌ بنده‌ ‌که‌ توبه‌ و انابه‌ كند ‌در‌ پيشگاه‌ احديت‌.

أَ فَلَم‌ يَرَوا إِلي‌ ما بَين‌َ أَيدِيهِم‌ وَ ما خَلفَهُم‌ ‌از‌ باب‌ مثال‌ ‌است‌ و الا ‌از‌ طرف‌ يمين‌ و يسار و فوق‌ و تحت‌ جميع‌ جهات‌ سته‌.

مِن‌َ السَّماءِ وَ الأَرض‌ِ ‌که‌ ‌به‌ تمام‌ جهات‌ احاطه‌ كرده‌ ‌بر‌ ‌آنها‌ ‌که‌ قدرت‌ ‌بر‌ خروج‌ ‌از‌ ‌آن‌ ها ندارند خداوند قادر متعال‌ ‌در‌ ‌اينکه‌ خلقت‌ آسمان‌ها و زمين‌ قدرت‌ ندارد مرده‌ها ‌را‌ زنده‌ كند و منبعث‌ و محشور فرمايد!

إِن‌ نَشَأ نَخسِف‌ بِهِم‌ُ الأَرض‌َ چه‌ بسيار ديده‌ و شنيده‌ مي‌شد ‌که‌ زلزله‌ واقع‌ ‌شده‌ و، يك‌ قسمتي‌ زير خاك‌ رفتند و هلاك‌ شدند چنانچه‌ قارون‌ ‌با‌ تمام‌ اموالش‌ فرو رفتند.

أَو نُسقِط عَلَيهِم‌ كِسَفاً مِن‌َ السَّماءِ چه‌ بسيار برق‌ يك‌ قسمتي‌ ‌را‌ سوزانيده‌ ‌که‌ تعبير ‌به‌ صاعقه‌ مي‌كنيم‌ چنانچه‌ ‌بر‌ قوم‌ صالح‌ و شعيب‌ نازل‌ ‌شده‌.

إِن‌َّ فِي‌ ذلِك‌َ لَآيَةً اين‌ها دليل‌ ‌است‌ اما:

‌بر‌ سيه‌ دل‌ چه‌ سود خواندن‌ وعظ

برگزیده تفسیر نمونه


(آیه 9)- سپس به دلیل دیگری پیرامون معاد، دلیلی توأم با تهدید غافلان لجوج، پرداخته چنین می‌گوید: «آیا به آنچه پیش رو و پشت سر آنان از آسمان و زمین قرار گرفته نگاه نکردند»؟ (أَ فَلَمْ یَرَوْا إِلی ما بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ).

این آسمان با این همه اختران ثابت و سیار و همچنین این زمین با تمام موجودات زنده و برکات و مواهبش، گویاترین دلیل بر قدرت آفریدگار است.

این همان «برهان قدرت» است که در آیات دیگر قرآن در برابر منکران معاد به آن استدلال شده از جمله در آیه 82 سوره یس و آیه 99 سوره اسراء.

در ضمن، این جمله مقدمه‌ای است برای تهدید این گروه متعصب تیره دل که اصرار دارند چشم به روی همه حقایق ببندند، لذا به دنبال آن می‌فرماید: «اگر ما

ج4، ص30

بخواهیم به زمین دستور می‌دهیم پیکر آنها را در خود فرو برد» زلزله‌ای ایجاد شود، زمین شکاف بردارد و در میان آن دفن گردند! (إِنْ نَشَأْ نَخْسِفْ بِهِمُ الْأَرْضَ).

«و یا (اگر بخواهیم) فرمان می‌دهیم قطعات سنگهای آسمانی بر آنها فرو بارد» و خودشان و خانه و زندگیشان را در هم بکوبد (أَوْ نُسْقِطْ عَلَیْهِمْ کِسَفاً مِنَ السَّماءِ).

آری «در این موضوع، نشانه روشنی است (بر قدرت خداوند و توانایی او بر همه چیز، اما برای هر بنده‌ای که به سوی خدا بازگردد» و فکر و اندیشه خود را به کار گیرد (إِنَّ فِی ذلِکَ لَآیَةً لِکُلِّ عَبْدٍ مُنِیبٍ).

ما که از هر سو در قبضه قدرت او قرار داریم چگونه می‌توانیم توانائیش را بر معاد انکار کنیم! و یا چگونه می‌توانیم از حوزه حکومت او فرار نمائیم.

نکات آیه

۱ - احاطه قدرتمندانه خداوند بر جهان هستى، دلیل توانایى او بر تحقق معاد (هل ندلّکم على رجل ینبّئکم إذا مزّقتم کلّ ممزّق إنّکم لفى خلق جدید ... أفلم یروا إلى ما بین أیدیهم و ما خلفهم من السماء و الأرض)

۲ - وجود آسمان و زمین در مقابل دیدگان انسان ها، نشانه قدرت الهى است. (أفلم یروا إلى ما بین أیدیهم و ما خلفهم من السماء و الأرض)

۳ - استفاده از امور محسوس و قابل مشاهده، براى اثبات امور غیبى و دور از دسترس، از شیوه هاى تبلیغى قرآن کریم (رجل ینبّئکم إذا مزّقتم کلّ ممزّق إنّکم لفى خلق جدید ...أفلم یروا إلى ما بین أیدیهم و ما خلفهم من السماء و الأرض)

۴ - هشدار خداوند به کافران به عالم آخرت، مبنى بر این که آنان در احاطه کامل مأموران الهى اند. (الذین لایؤمنون بالأخرة ... أفلم یروا إلى ما بین أیدیهم و ما خلفهم) «فا» در «أفلم یروا» تفریع بر «بل الذین لایؤمنون...» است. توجه دادن به این که پشت سرشان آسمان و زمین است، کنایه از احاطه مأموران الهى (آسمان - زمین) بر آنان است.

۵ - شگفت آور بودن انکار معاد و عالم آخرت، با توجه به مخلوق خدا بودن آسمان و زمین (الذین لایؤمنون بالأخرة ... أفلم یروا إلى ما بین أیدیهم و ما خلفهم) استفهام در «أفلم» تعجیبى است و دلالت مى کند بر این که کفر به آخرت و انکار معاد، با توجه به این که آسمان و زمین در احاطه خدا قرار دارند، امر شگفت آورى است.

۶ - تشویق خداوند به دقت نظر در افقهاى آسمان و زمین، جهت آگاهى یافتن از قدرت خدا بر تجدید حیات مردگان (رجل ینبّئکم إذا مزّقتم کلّ ممزّق إنّکم لفى خلق جدید ...أفلم یروا إلى ما بین أیدیهم) «أفلم یروا» تشویق و تحریک بر اندیشیدن در آسمان ها و زمین است و این که انسان ها در احاطه آنها هستند و هیچ راه گریزى از آن نیست.

۷ - تهدید شدن منکران معاد از سوى خداوند، به فرو بردن در زمین (إن نشأ نخسف بهم الأرض)

۸ - فرو کشیده شدن منکران معاد در زمین، بسته به خواست و مشیت خداوند است. (إن نشأ نخسف بهم الأرض)

۹ - تهدید شدن منکران معاد، به سقوط قطعه هایى از آسمان بر سرشان (إن نشأ ... أو نسقط علیهم کسفًا من السماء)

۱۰ - سقوط قطعه هایى از آسمان بر سر منکران معاد، بسته به خواست و مشیت خدا است. (إن نشأ ... أو نسقط علیهم کسفًا من السماء)

۱۱ - در احاطه آسمان و زمین بر انسان ها، از آیه هاى خداوند براى هر بنده اهل انابه اى است. (إن فى ذلک لأیة لکلّ عبد منیب) مشارالیه «ذلک» «ما بین أیدیهم و ما خلفهم من السماء و الأرض» است. گفتنى است که «إنابة» (مصدر «منیب») به معناى رجوع کننده است و «عبد منیب» کسى است که پیوسته رو به خدا دارد.

۱۲ - بندگانى که همواره در صدد بازگشت به خدایند، از آیات الهى بهره مى برند. (إنّ فى ذلک لأیة لکلّ عبد منیب)

موضوعات مرتبط

  • آخرت: انذار مکذبان آخرت ۴
  • آسمان: احاطه آسمان بر انسانها ۱۱; عذاب با سقوط آسمان ۹; منشأ سقوط آسمان ۱۰; نقش آسمان ۲
  • آیات خدا: آیات آفاقى ۱۱; استفاده از آیات خدا ۱۲; مطالعه آیات آفاقى ۶
  • انذار: انذار از فروروى در زمین ۷
  • بازگشت به خدا :۱۱ بندگان خدا فضایل بندگان خدا ۱۲
  • تبلیغ: ارائه نمونه عینى در تبلیغ ۳
  • تشبیهات قرآن: تشبیه معقول به محسوس ۳
  • خدا: آثار مشیت خدا ۸، ۱۰; انذارهاى خدا ۴، ۷; تشویقهاى خدا ۶; فروروى مکذبان خدا در زمین ۸; قدرت خدا ۶; نشانه هاى قدرت خدا ۲; وسعت قدرت خدا ۱
  • ذکر: ذکر خلقت آسمان ۵; ذکر خلقت زمین ۵
  • زمین: احاطه زمین بر انسانها ۱۱; نقش زمین ۲
  • عذاب: عذاب با سقوط آسمان ۹
  • قرآن: روش بیانى قرآن ۳
  • کارگزاران خدا :۴ کافران انذار کافران ۴
  • معاد: انذار مکذبان معاد ۷، ۹; دلایل معاد ۱، ۶; شگفتى تکذیب معاد ۵; عذاب مکذبان معاد ۱۰

منابع

عوامل درباره‌ٔ "سبإ ٩"
تعداد کلمات32 +
ریشه غیر ربطف‌ +، لم‌ +، رئى‌ +، هم‌ +، يدى‌ +، خلف‌ +، سمو +، ارض‌ +، شى‌ء +، خسف‌ +، سقط +، کسف‌ +، اوى‌ +، ائى‌ +، ايى‌ +، ل‌ +، کلل‌ +، عبد + و نوب‌ +
شامل این ریشها +، ف‌ +، لم‌ +، رئى‌ +، الى‌ +، ما +، بين‌ +، هم‌ +، يدى‌ +، و +، خلف‌ +، من‌ +، سمو +، ارض‌ +، ان‌ +، شى‌ء +، خسف‌ +، ب‌ +، او +، سقط +، على‌ +، کسف‌ +، انن‌ +، فى‌ +، ذلک‌ +، اوى‌ +، ائى‌ +، ايى‌ +، ل‌ +، کلل‌ +، عبد + و نوب‌ +
شامل این کلمهأَ +، فَلَم +، يَرَوْا +، إِلَى +، مَا +، بَيْن +، أَيْدِيهِم +، وَ +، خَلْفَهُم +، مِن +، السّمَاء +، الْأَرْض +، إِن +، نَشَأ +، نَخْسِف +، بِهِم +، أَو +، نُسْقِط +، عَلَيْهِم +، کِسَفا +، فِي +، ذٰلِک +، لَآيَة +، لِکُل +، عَبْد + و مُنِيب +
شماره آیه در سوره9 +
نازل شده در سال16 +
کلمه غیر ربطفَلَم +، يَرَوْا +، أَيْدِيهِم +، خَلْفَهُم +، السّمَاء +، الْأَرْض +، نَشَأ +، نَخْسِف +، نُسْقِط +، کِسَفا +، لَآيَة +، لِکُل +، عَبْد + و مُنِيب +