الأنبياء ٣٩

از الکتاب
نسخهٔ تاریخ ‏۲۹ آبان ۱۳۹۲، ساعت ۰۵:۴۸ توسط 127.0.0.1 (بحث) (Edited by QRobot)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)


ترجمه

ولی اگر کافران می‌دانستند زمانی که (فرا می‌رسد) نمی‌توانند شعله‌های آتش را از صورت و از پشتهای خود دور کنند، و هیچ کس آنان را یاری نمی‌کند (این قدر درباره قیامت شتاب نمی‌کردند)!

|اگر كافران مى‌دانستند زمانى را كه نه مى‌توانند آتش را از چهره و پشت خود باز دارند و نه يارى مى‌شوند [در آمدن قيامت شتاب نمى‌كردند]
كاش آنان كه كافر شده‌اند مى‌دانستند آنگاه كه آتش را نه از چهره‌هاى خود و نه از پشتشان بازنمى‌توانند داشت، و خود مورد حمايت قرار نمى‌گيرند [چه حالى خواهند داشت‌].
اگر کافران بدانند وقتی که آتش دوزخ هر طرف از پیش روی و پشت سر به آنها احاطه می‌کند که نه خود دفع آن توانند و نه از سوی کسی یاری شوند (آن وقت از قیامت آگاه می‌شوند و دیگر درخواست عذاب نکنند).
اگر کافران به آن وقتی که نمی توانند آتش را از چهره ها و پشتشان باز دارند و یاری هم نمی شوند، آگاهی داشتند [عجولانه عذاب را نمی خواستند.]
كافران، آنگاه كه نتوانند آتش را از چهره و پشت خويش بازدارند و كسى به ياريشان برنخيزد، خواهند دانست.
اگر کافران بدانند که هنگامی که نتوانند آتش را از چهره‌هایشان و از پشتهایشان باز دارند، و یاری نیابند [به صدق آن وعده پی برند]
اگر كسانى كه كافر شدند آن هنگام را مى‌دانستند كه نتوانند آن آتش را از رويهاى خود و از پشتهاى خويش باز دارند و نه يارى كرده شوند، [البته عذاب را به شتاب نمى خواستند].
اگر کافران خبر می‌داشتند از آن زمانی که (قیامت فرا می‌رسد و به دوزخ می‌افتند و آتش جهنّم از هر سو ایشان را در بر می‌گیرد و) آنان نمی‌توانند آتش را از پس و پیش خود باز دارند و (از طرف کسی هم) ایشان یاری نمی‌گردند، (اینک چنین سخنانی نمی‌گفتند).
کاش آنان که کافر شده‌اند آن هنگام (و هنگامه) را می‌دانستند که اینان آتش را نه از چهره‌هاشان و نه از پشت‌هاشان باز نمی‌دارند و نه ایشانی یاری می‌شوند.
اگر می‌دانستند آنان که کفر ورزیدند گاهی را که بازندارند از چهره‌های خویش آتش را و نه از پشتشان و نه ایشان یاری می‌شوند


الأنبياء ٣٨ آیه ٣٩ الأنبياء ٤٠
سوره : سوره الأنبياء
نزول :
اطلاعات آماری
تعداد کلمات : ١٨
تعداد حروف :

معنی کلمات و عبارات

«حِینَ»: مفعول‌به فعل (یَعْلَمُ) است. «لا یَکُفُّونَ»: بازنمی‌دارند. نمی‌توانند به دور کنند. «وُجُوهِهِمْ ... ظُهُورِهِمْ»: مراد از روها و پشت‌ها، پیش و پس است که اشهر جوانب و اطراف انسان است، والاّ آتش از بالا و پائین و راست و چپ و روبرو و پشت سر و بالاخره از درون و بیرون، دوزخیان را در برمی‌گیرد (نگا: عنکبوت / و ، هُمَزه / و .

آیات مرتبط (تعداد ریشه‌های مشترک)

تفسیر

نکات آیه

۱- کافران، در روز رستاخیز در احاطه آتشى فراگیر بوده و از دفع آن از چهره و قفاى خود ناتوان خواهند بود. (لو یعلم الذین کفروا حین لایکفّون عن وجوههم النار و لا عن ظهورهم)

۲- کافران، از یارى و نصرت دیگران به هنگام وقوع عذاب محروم خواهند بود. (و لا هم ینصرون )

۳- جهل کفار به سختى و شدت عذاب الهى، عامل تعجیل آنان براى تحقق عذاب است. (و یقولون متى هذا الوعد ... لویعلم الذین کفروا حین لایکفّون عن وجوههم النار ... و لا هم ینصرون) برداشت یاد شده بر این اساس است که جواب مقدر «لو» جمله «لمّا استعجلوا العذاب أو قیام الساعة» (در نزول عذاب و یا در برپایى قیامت عجله نمى کردند) باشد.

۴- کافران، در دنیا هرگز به سختى و شدت آتش دوزخ و به بى یاورى خود در قیامت پى نخواهند برد. (لو یعلم الذین کفروا حین لایکفّون عن وجوههم النار ... و لا هم ینصرون) برداشت یاد شده مبتنى بر این است که «حین» مفعولٌ به براى «یعلم» باشد. در این صورت پیام آیه چنین مى شود: کاش آنان که کافر شدند، مى دانستند - و نمى دانند - زمانى را که نمى توانند آتش را از چهره ها و... باز بدارند.

۵- اعتقاد به قیامت و آگاهى از آتش دوزخ، بازدارنده آدمى از گناه و حق ستیزى (متى هذا الوعد ... لو یعلم الذین ) از این که خداوند فرمود: اگر کافران مى دانستند که آتش دوزخ و... با آنان چه مى کند، در نزول عذاب و برپایى قیامت عجله نمى کردند، به دست مى آید که ایمان به قیامت و آگاهى از احوال آن، آدمى را از کفر و حق ستیزى و هرگونه گناه بازمى دارد.

۶- محبت پروردگار به هدایت آدمیان، حتى کافران (لو یعلم الذین کفروا ... و لا هم ینصرون ) برداشت یاد شده مبتنى بر این است که «لو» براى تمنّى باشد و جواب «لو» - به قرینه آیه قبل (و یقولون متى هذا الوعد)- «فلایقولون متى هذا الوعد» خواهد بود ;یعنى، اى کاش مى دانستند که زمان عذاب و کیفیت آن چگونه است که در این صورت هرگز نمى گفتند چرا عذاب الهى نمى آید. گفتنى است که در هر آرزویى، علاقه مندى نهفته است و آرزوى خداوند به دانستن کافران، براى هدایت آنان است.

۷- کفر، مایه محرومیت انسان از شفاعت شفیعان در قیامت است. (لو یعلم الذین کفروا ... و لا هم ینصرون )

۸- عناصر و قدرت هاى غیر الهى و مورد اتکاى کافران، فاقد هر گونه کارآیى در برابر اراده خداوند (لو یعلم الذین کفروا ... و لا هم ینصرون )

موضوعات مرتبط

  • جهنم: احاطه آتش جهنم ۱; شدت آتش جهنم ۴
  • حق: موانع حق ستیزى ۵
  • خدا: حاکمیت اراده خدا ۸; هدایتگرى خدا ۶
  • شفاعت: عوامل محرومیت از شفاعت اخروى ۷
  • عذاب: درخواست تعجیل در عذاب ۳
  • عقیده: آثار عقیده به قیامت ۵
  • کافران: آثار جهل کافران ۳; بى یاورى کافران ۲; جهل کافران ۴; عجز اخروى کافران ۱; عوامل عجله کافران ۳; کافران در جهنم ۱; کافران در دنیا ۴; کافران در قیامت ۱; کافران هنگام عذاب ۲; هدایت کافران ۶
  • کفر: آثار کفر ۷
  • گناه: موانع گناه ۵
  • موجودات: عجز موجودات ۸
  • هدایت: اهمیت هدایت ۶
  • یقین: آثار یقین به جهنم ۵

منابع

برگرفته از «https://www.alketab.org/index.php?title=الأنبياء_٣٩&oldid=11911»