لَأَوّاه: تفاوت میان نسخهها
از الکتاب
بدون خلاصۀ ویرایش |
(Added word proximity by QBot) |
||
| (۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
__TOC__ | |||
''' [[ویژه:پیوند_به_این_صفحه/لَأَوّاه | آیات شامل این کلمه ]]''' | ''' [[ویژه:پیوند_به_این_صفحه/لَأَوّاه | آیات شامل این کلمه ]]''' | ||
=== ریشه کلمه === | === ریشه کلمه === | ||
| خط ۷: | خط ۶: | ||
*[[ریشه ل | ل]] (۳۸۴۲ بار) [[کلمه با ریشه:: ل| ]] | *[[ریشه ل | ل]] (۳۸۴۲ بار) [[کلمه با ریشه:: ل| ]] | ||
=== قاموس قرآن === | |||
تأسف. كلمه ايست كه در مقام ناليدن از فشار و درد گفته مىشود در نهج البلاغه هست كه در وقت يادآورى شهيدان صفّين فرمود «اُوِّهِ عَلى اِخوانى الّذينَ قَرَؤُاالْقُرآنَ فَاَحْكَمُوهُ» اوّ صيغه مبالغه است از اوه مثل [توبه:114] راغب گويد: آواه كسى است كه ترس از خدا را آشكار كند، در نهايه آنرا بسيار نضرّع كننده گفته است يعنى ابراهيم بسيار تضرّع كن و بردبار است. در اصول كافى كتاب دعاباب اول از امام باقر «عليه السلام» نقل شده است كه اوّاه را بسيار دعا كننده فرموده است و در حاشيه از طبرسى نقل شده: اوّاه بسيار دعا كننده و بسيار گريه كننده است ابن عباس چنين گفته و آن را ابى عبداللّه «عليه السلام» مروى است. | |||
===کلمات [[راهنما:نزدیک مکانی|نزدیک مکانی]]=== | |||
<qcloud> | |||
حَلِيم:100, وَ:100, إِبْرَاهِيم:100, إِن:89, مَا:89, کَان:78, مِنْه:78, تَبَرّأ:66, اللّه:66, لِيُضِل:55, لِلّه:55, عَدُوّ:44, قَوْما:44, بَعْد:33, أَنّه:33, لَه:21, تَبَيّن:10 | |||
</qcloud> | |||
===تکرار در هر سال نزول=== | |||
{{#ask:[[رده:آیات قرآن]] [[نازل شده در سال::+]] [[کلمه غیر ربط::لَأَوّاه]] | |||
|?نازل شده در سال | |||
|mainlabel=- | |||
|headers=show | |||
|limit=2000 | |||
|format=jqplotchart | |||
|charttype=line | |||
|charttitle=نمودار تکرار در هر سال نزول | |||
|labelaxislabel=سال نزول | |||
|smoothlines=yes | |||
|numbersaxislabel=دفعات تکرار | |||
|distribution=yes | |||
|min=0 | |||
|datalabels=value | |||
|distributionsort=none | |||
|ticklabels=yes | |||
|colorscheme=rdbu | |||
|chartlegend=none | |||
}} | |||
[[رده:كلمات قرآن]] | [[رده:كلمات قرآن]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۱ دی ۱۳۹۵، ساعت ۱۴:۳۱
ریشه کلمه
قاموس قرآن
تأسف. كلمه ايست كه در مقام ناليدن از فشار و درد گفته مىشود در نهج البلاغه هست كه در وقت يادآورى شهيدان صفّين فرمود «اُوِّهِ عَلى اِخوانى الّذينَ قَرَؤُاالْقُرآنَ فَاَحْكَمُوهُ» اوّ صيغه مبالغه است از اوه مثل [توبه:114] راغب گويد: آواه كسى است كه ترس از خدا را آشكار كند، در نهايه آنرا بسيار نضرّع كننده گفته است يعنى ابراهيم بسيار تضرّع كن و بردبار است. در اصول كافى كتاب دعاباب اول از امام باقر «عليه السلام» نقل شده است كه اوّاه را بسيار دعا كننده فرموده است و در حاشيه از طبرسى نقل شده: اوّاه بسيار دعا كننده و بسيار گريه كننده است ابن عباس چنين گفته و آن را ابى عبداللّه «عليه السلام» مروى است.
کلمات نزدیک مکانی
تکرار در هر سال نزول
در حال بارگیری...
