آل عمران ١٢٦

از الکتاب
پرش به: ناوبری، جستجو


ترجمه

ولی اینها را خداوند فقط بشارت، و برای اطمینان خاطر شما قرار داده؛ وگرنه، پیروزی تنها از جانب خداوند توانای حکیم است!

و خدا آن را جز بشارتى براى شما قرار نداد، تا دل‌هايتان به آن آرام گيرد، و پيروزى تنها از جانب خداوند شكست ناپذير حكيم است

و خدا آن [وعده پيروزى‌] را، جز مژده‌اى براى شما قرار نداد تا [بدين وسيله شادمان شويد و] دلهاى شما بدان آرامش يابد، و پيروزى جز از جانب خداوند تواناى حكيم نيست.

و خدا آن وعده را نداد مگر آنکه به شما مژده فتح دهد و تا دل شما مطمئن شود؛ و فتح و پیروزی نصیب کسی نشود مگر از جانب خدای توانای دانا.

و خدا [وعده یاری و پیروزی] را جز بشارتی برای شما و برای آنکه دل هایتان به آن آرامش یابد، قرار نداد؛ و یاری و نصرت جز از سوی خدای توانای شکست ناپذیر و حکیم نیست.

و خداوند اين كار را جز براى شادمانى و دلگرمى شما نكرد. و نيست ياريى مگر از سوى خداى پيروزمند و دانا،

و خداوند آن را جز مژده‌ای برای شما نکرد و تا دلهایتان به آن آرام گیرد، و پیروزی جز از سوی خداوند پیروزمند فرزانه نیست‌

و اين- مدد فرشتگان- را خدا جز مژده‌اى براى شما نكرد و تا دلهايتان بدان آرام گيرد، و يارى و پيروزى نيست مگر از نزد خداى تواناى بى‌همتا و داناى استواركار.

و خداوند آن (یاری با فرشتگان) را جز مژده‌ای برای (پیروزی) شما نساخت، و برای آن کرد که دلهای شما بدان آرام گیرد، و پیروزی جز از جانب خداوند توانای دانا نیست.

و خدا آن [:فرود آمدن فرشتگان] را جز مژده‌ای برایتان قرار نداد، و تا دل‌هاتان بدان آرامش یابد. و پیروزی جز از جانب خدای عزیز فرزانه نیست.

و نگردانید آن را خدا جز بشارتی برای شما و تا آرام گیرد دلهای شما بدان حالی که نیست یاری پیروزی جز از نزد پروردگار عزتمند حکیم‌


آل عمران ١٢٥ آیه ١٢٦ آل عمران ١٢٧
سوره : سوره آل عمران
نزول : ٣ هجرت
اطلاعات آماری
تعداد کلمات : ٢٠
تعداد حروف :

معنی کلمات و عبارات

«بُشْرَی»: مژده.

آیات مرتبط (تعداد ریشه‌های مشترک)

تفسیر

تفسیر نور (محسن قرائتی)


«126» وَ ما جَعَلَهُ اللَّهُ إِلَّا بُشْرى‌ لَكُمْ وَ لِتَطْمَئِنَّ قُلُوبُكُمْ بِهِ وَ مَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ‌

و خداوند اين (نزول فرشتگان) را جز مژده و بشارتى براى شما قرار نداد، تا دلهاى شما بدان آرام گيرد و (بدانيد كه) هيچ پيروزيى نيست مگر از جانب خداوند عزيز و حكيم.


«1». صحيفه سجّاديه، دعاى سوّم.

جلد 1 - صفحه 602

پیام ها

1- آرامش خاطر و اميد از نيازهاى رزمندگان در جبهه است. «بُشْرى‌ لَكُمْ وَ لِتَطْمَئِنَّ»

2- تمام مقدّمات مادّى، علمى، روانى و انسانى، بدون اراده‌ى خداوند كارى از پيش نمى‌برند. «وَ مَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ»

3- قدرت خداوند همراه با حكمت اوست. لذا ممكن است به دلايل خاصّى مسلمانان نيز شكست بخورند. «الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ»

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)



وَ ما جَعَلَهُ اللَّهُ إِلاَّ بُشْرى‌ لَكُمْ وَ لِتَطْمَئِنَّ قُلُوبُكُمْ بِهِ وَ مَا النَّصْرُ إِلاَّ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ (126)

وَ ما جَعَلَهُ اللَّهُ‌: و قرار نداد خداى تعالى نزول ملائكه را، إِلَّا بُشْرى‌ لَكُمْ‌:

مگر مژده و بشارتى براى شما به فتح و نصرت، وَ لِتَطْمَئِنَّ قُلُوبُكُمْ بِهِ‌: و به جهت آنكه مطمئن فرمايد قلبهاى شما را به آن امداد، و ترس دشمنان را از خاطر شما بيرون برد. وَ مَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ‌: و نيست نصرتى و يارى مگر از جانب خدا، الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ‌: غالب است بر همه امور، و مغلوب نشود در حكم و فرمان خود. حكيم است در امور، يعنى نصرت و خذلان او، از روى حكمت و مصلحت باشد.

تنبيه: در آيه شريفه اشاراتى است: 1- آنكه نصرت و غلبه از جانب قادر متعال است، نه به كثرت لشكر و اعداد اسباب و مهيّا بودن سلاح. 2- نصرت الهى مؤمنان را، محتاج به امداد ملائكه نبود، بلكه نزول ملائكه جهت بشارت مؤمنان و ثبات قلوب آنان بود، زيرا نظر عامه اغلب متوجه به اسباب مى‌باشد.

تفسير اثنا عشرى، ج‌2، ص: 235

3- مؤمن حقيقى بايد يقين داشته باشد به نصرت الهى و اتكال و اطمينان به توجهات سبحانى، بنابراين باكى براى او نيست از ابتلائات؛ و لذا سرور مؤمنين حضرت امير المؤمنين عليه السّلام فرمايد: باك ندارم از آنكه من بر مرگ واقع شوم يا مرگ بر من وارد آيد. «1»


تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)


وَ ما جَعَلَهُ اللَّهُ إِلاَّ بُشْرى‌ لَكُمْ وَ لِتَطْمَئِنَّ قُلُوبُكُمْ بِهِ وَ مَا النَّصْرُ إِلاَّ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ (126)

ترجمه‌

و قرار نداد آن را خدا مگر بشارت و براى آنكه مطمئن شود دلهاى شما بآن و نيست نصرت مگر از نزد خداوند ارجمند درست كردار..

تفسير

اين امداد ملائكه نبود مگر براى بشارت مسلمين بفتح براى تسكين خاطر آنها از ترس و الا فتح و ظفر بعده وعده نيست بلكه منوط باراده الهى است كه توانا و غالب است و مغلوب نميشود و بر طبق حكمت و مصلحت هر جمعى را كه خواسته باشد ظفر ميدهد و هر قومى را اراده فرموده باشد مخذول و منكوب مى- فرمايد گويا ميخواهد بفرمايد حاجت بامداد ملائكه نبود لكن چون چشم مردم به اسباب ظاهرى است و از اسباب غيبيه نوعا غافلند براى خوشنودى آنها و دلگرمى و باك نداشتن از تخلف متخلفين از جهاد اين كمك فرستاده شد.

اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)


وَ ما جَعَلَه‌ُ اللّه‌ُ إِلاّ بُشري‌ لَكُم‌ وَ لِتَطمَئِن‌َّ قُلُوبُكُم‌ بِه‌ِ وَ مَا النَّصرُ إِلاّ مِن‌ عِندِ اللّه‌ِ العَزِيزِ الحَكِيم‌ِ (126)

و خداوند قرار نداد ‌اينکه‌ نزول‌ ملائكه‌ و مدد ‌آنها‌ ‌را‌ مگر ‌براي‌ بشارت‌ ‌شما‌ مؤمنين‌ و اينكه‌ قلوب‌ ‌شما‌ مطمئن‌ شود باين‌ جعل‌ الهي‌ و نصرتي‌ نيست‌ مگر ‌از‌ جانب‌ خداوند عزيز حكيم‌.

جلد 4 - صفحه 343

‌اينکه‌ ‌آيه‌ شريفه‌ دلالت‌ دارد ‌بر‌ اينكه‌ خداوند قادر متعال‌ موافق‌ حكمت‌ و مصلحت‌ ‌در‌ مواقع‌ ‌خود‌ ‌شما‌ ‌را‌ ميتواند نصرت‌ كند و نزول‌ ملائكه‌ و امداد ‌آنها‌ ‌شما‌ ‌را‌ لزوم‌ ندارد و احتياجي‌ بآنها نداريد چنانچه‌ ‌در‌ مواقع‌ بسياري‌ خداوند نصرت‌ فرموده‌ بدون‌ انزال‌ ملك‌ و علّت‌ انزال‌ ‌از‌ جهت‌ ضعف‌ ايمان‌ مسلمين‌ بوده‌ ‌که‌ بحس‌ مشاهده‌ كنند.

و بشارت‌ بفتح‌ و فيروزي‌ ‌آنها‌ و اطمينان‌ قلب‌ ‌آنها‌ ‌که‌ بالعيان‌ و بالحس‌ّ يك‌ تأثير خاصّي‌ دارد ‌که‌ ‌از‌ دليل‌ و برهان‌ علمي‌ پيدا نميشود ‌حتي‌ مثل‌ حضرت‌ ابراهيم‌ ‌عليه‌ السّلام‌ ‌با‌ اينكه‌ ايمان‌ كامل‌ باحياء موتي‌ داشت‌ ‌مع‌ ‌ذلک‌ تقاضا كرد ‌که‌ بالعيان‌ مشاهده‌ كند و عرض‌ كرد رَب‌ِّ أَرِنِي‌ كَيف‌َ تُحي‌ِ المَوتي‌ قال‌َ أَ وَ لَم‌ تُؤمِن‌ قال‌َ بَلي‌ وَ لكِن‌ لِيَطمَئِن‌َّ قَلبِي‌ بقره‌ ‌آيه‌ 260.

بلي‌ پايه‌ ايمان‌ پيغمبر صلّي‌ اللّه‌ ‌عليه‌ و آله‌ و سلّم‌ و ائمه‌ طاهرين‌ بجايي‌ رسيده‌ ‌که‌ بمعاينه‌ چيزي‌ ‌بر‌ ‌او‌ افزوده‌ نخواهد شد منسوب‌ بامير المؤمنين‌ ‌عليه‌ السّلام‌ ‌است‌ ‌که‌ فرمود

(‌لو‌ كشف‌ الغطاء ‌ما ازددت‌ يقينا)

و منسوب‌ بپيغمبر صلّي‌ اللّه‌ ‌عليه‌ و آله‌ و سلّم‌ ‌است‌ ‌که‌ فرمود ‌اگر‌ ايمان‌ جن‌ّ و انس‌ ‌را‌ ‌در‌ يك‌ كفه‌ ميزان‌ گذارند ايمان‌ ‌علي‌ ‌عليه‌ السّلام‌ ‌بر‌ ‌آنها‌ افزوده‌ خواهد شد.

وَ ما جَعَلَه‌ُ اللّه‌ُ جعل‌ بمعني‌ قرار داد ‌است‌ و مراد مقرر فرمودن‌ نزول‌ ملائكه‌ ‌است‌ ‌براي‌ نصرت‌ مؤمنين‌.

إِلّا بُشري‌ لَكُم‌ ‌که‌ ‌اينکه‌ جعل‌ نبود مگر ‌براي‌ دو چيز يكي‌ بشارت‌ پيغمبر صلّي‌ اللّه‌ ‌عليه‌ و آله‌ و سلّم‌ بشما ‌که‌ ملائكه‌ آمدند و ميآيند ‌براي‌ امداد ‌شما‌.

و ديگر وَ لِتَطمَئِن‌َّ قُلُوبُكُم‌ ‌که‌ بآرام‌ دل‌ و اطمينان‌ تمام‌ حمله‌ كنيد بدشمنان‌ دين‌ و ‌آنها‌ ‌را‌ نابود كنيد فتح‌ و ظفر نصيب‌ ‌شما‌ ‌است‌.

وَ مَا النَّصرُ إِلّا مِن‌ عِندِ اللّه‌ِ و ‌مع‌ ‌ذلک‌ بدانيد ‌که‌ ‌تا‌ نصرت‌ الهي‌ نباشد ‌اگر‌ جن‌ّ و انس‌ و ملك‌ مجتمع‌ شوند قدرت‌ ‌بر‌ انجام‌ كوچكترين‌ عملي‌ ندارند.

جلد 4 - صفحه 344

العَزِيزِ الحَكِيم‌ِ خداوند متعال‌ ‌هم‌ قادر ‌است‌ ‌که‌ ‌هر‌ چه‌ اراده‌ كند همان‌ ميشود إِنَّما أَمرُه‌ُ إِذا أَرادَ شَيئاً أَن‌ يَقُول‌َ لَه‌ُ كُن‌ فَيَكُون‌ُ يس‌ ‌آيه‌ 82، و ‌هم‌ دانا و حكيم‌ ‌است‌ ‌که‌ تمام‌ كارهاي‌ ‌او‌ ‌از‌ روي‌ حكمت‌ و مصلحت‌ و بجا و بموقع‌ ‌است‌ ‌شما‌ بايد ‌از‌ تحت‌ فرمان‌ ‌او‌ بيرون‌ نرويد و ‌در‌ كليه‌ امور باو توكل‌ نمائيد.

برگزیده تفسیر نمونه


]

(آیه 126)- «اما توجه داشته باشید که آمدن فرشتگان به یاری شما، تنها برای تشویق و بشارت و اطمینان خاطر و تقویت روحیه شماست، و گر نه پیروزی تنها از ناحیه خداوندی است که بر همه چیز قادر و در همه کار حکیم است» هم راه پیروزی را می‌داند و هم قدرت بر اجرای آن دارد (وَ ما جَعَلَهُ اللَّهُ إِلَّا بُشْری لَکُمْ وَ لِتَطْمَئِنَّ قُلُوبُکُمْ بِهِ وَ مَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ الْعَزِیزِ الْحَکِیمِ).

نکات آیه

۱- نزول فرشتگان و یارى آنان، تنها مژده اى است براى مؤمنان پیکارگر و آرامش دهنده دلهاى آنان، نه تعیین کننده پیروزیها (و ما جعله اللّه الّا بشرى لکم و لتطمئنّ قلوبکم به) ضمیر در «ما جعله اللّه»، به امداد، که از «یمددکم» استفاده مى شود، برمى گردد.

۲- نیاز پیکارگران به بشارت و تقویت روحیه و آرامش دل، براى پیروزى بر دشمنان (و ما جعله اللّه الّا بشرى لکم و لتطمئنّ قلوبکم به)

۳- دل آدمى، کانون آرامش و اطمینان (و لتطمئنّ قلوبکم به)

۴- فتح و پیروزى بر دشمنان، تنها از جانب خداى «عزیز و حکیم» (و ما النّصر الّا من عند اللّه العزیز الحکیم)

۵- پیروزى جبهه مؤمنان، پرتویى از عزّت و حکمت خداوند (و ما النّصر الّا من عند اللّه العزیز الحکیم)

۶- خداوند، تعیین کننده اصلى و نهایى پیروزى مؤمنان است; نه فرشتگان و یا تواناییهاى شخصى رزمندگان (و ما جعله اللّه الّا بشرى لکم ... و ما النّصر الّا من عند اللّه) بیان انحصار پیروزى آفرینى به خدا و نقش امداد ملائکه تنها به عنوان بشارت و اطمینان قلب، در حقیقت نفى هر گونه عاملى (توانایى نیروها از نظر عِدّه و عُدِّه، امداد ملائکه و ... )، غیر از خواست الهى در پیروزیهاست.

۷- انحصار پیروزى آفرینى به خداوند، برخاسته از عزّت و اقتدار مطلق اوست. (و ما النّصر الّا من عند اللّه العزیز الحکیم)

۸- تعلق نصرت الهى به پیکارگران اهل صبر و تقوا، برخاسته از حکمت خداوند (ان تصبروا و تتّقوا ... و ما النّصر الّا من عند اللّه العزیز الحکیم)

۹- ضرورت اتّکاى اهل ایمان، تنها به خداوند، براى نیل به پیروزى (فلیتوکل المؤمنون ... و ما النّصر الّا من عند اللّه العزیز الحکیم)

۱۰- تحقق اطمینان قلب، با امدادهاى الهى (و لتطمئنّ قلوبکم به و ما النّصر الّا من عند اللّه العزیز الحکیم)

۱۱- خداوند، تنها محور جریان همه هستى و تمامى تغییرات و تحولات اجتماعى (یمددکم ربّکم بخسمة الاف ... و ما جعله اللّه الّا بشرى ... و ما النّصر الّا من عند اللّه) چنانچه ملائکه نقش تعیین کننده اى نداشته باشند، بلکه نقش بشارتى آنان نیز به جعل خداوند باشد (و ما جعله اللّه ... ) و تنها باید پیروزى از جانب خداوند اعطا شود، معلوم مى شود که سررشته تمام امور به دست و خواست خداوند است و هیچ چیز نمى تواند آدمى و جهان را از خدا بى نیاز کند.

۱۲- خداوند، «عزیز» (پیروز شکست ناپذیر) و «حکیم» است. (من عند اللّه العزیز الحکیم)

موضوعات مرتبط

  • آفرینش: تدبیر آفرینش ۱۱
  • اسماء و صفات: حکیم ۴، ۱۲ ; عزیز ۴، ۱۲ ; صفات جمال ۴، ۷، ۱۲
  • اطمینان: عوامل اطمینان ۱، ۱۰
  • اللّه: امدادهاى اللّه ۸، ۱۰ ; حکمت اللّه ۵، ۸ ; عزت اللّه ۵، ۷ ; قدرت اللّه ۷
  • امدادهاى غیبى:۱
  • پیروزى:۱، ۲، ۴، ۵، ۶ عوامل پیروزى ۱، ۲، ۴، ۵، ۶ ۷، ۹
  • تاریخ: فلسفه تاریخ ۱۱
  • تقویت روحیه:۲
  • توکّل:۹ به خدا ۹
  • جامعه: تحولات در جامعه ۱۱
  • جهاد: عوامل پیروزى در جهاد ۱، ۲، ۴، ۵، ۶
  • دشمنان:۴
  • قلب: اطمینان قلب ۲، ۳، ۱۰
  • مجاهدان: امداد به مجاهدان ۱ ; بشارت به مجاهدان ۲ ; مجاهدان صابر ۸ ; مجاهدان متّقى ۸
  • ملائکه: امداد ۱، ۶، ۱۰
  • مؤمنان: پیروزى مؤمنان ۵، ۶ ; توکل مؤمنان ۹

منابع