۱۵٬۹۷۷
ویرایش
يوسف ٢٣: تفاوت میان نسخهها
از الکتاب
←تفسیر
(Edited by QRobot) |
(←تفسیر) |
||
| (۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{قاب | متن = '''[[شامل این کلمه::وَ|وَ]] [[شامل این ریشه::و| ]][[شامل این کلمه::رَاوَدَتْه|رَاوَدَتْهُ]] [[کلمه غیر ربط::رَاوَدَتْه| ]] [[شامل این ریشه::رود| ]][[ریشه غیر ربط::رود| ]][[شامل این ریشه::ه| ]][[ریشه غیر ربط::ه| ]][[شامل این کلمه::الّتِي|الَّتِي]] [[کلمه غیر ربط::الّتِي| ]] [[شامل این ریشه::التى| ]][[ریشه غیر ربط::التى| ]][[شامل این کلمه::هُو|هُوَ]] [[شامل این ریشه::هو| ]][[شامل این کلمه::فِي|فِي]] [[شامل این ریشه::فى| ]][[شامل این کلمه::بَيْتِهَا|بَيْتِهَا]] [[کلمه غیر ربط::بَيْتِهَا| ]] [[شامل این ریشه::بيت| ]][[ریشه غیر ربط::بيت| ]][[شامل این ریشه::ها| ]][[ریشه غیر ربط::ها| ]][[شامل این کلمه::عَن|عَنْ]] [[شامل این ریشه::عن| ]][[شامل این کلمه::نَفْسِه|نَفْسِهِ]] [[کلمه غیر ربط::نَفْسِه| ]] [[شامل این ریشه::نفس| ]][[ریشه غیر ربط::نفس| ]][[شامل این ریشه::ه| ]][[ریشه غیر ربط::ه| ]][[شامل این کلمه::وَ|وَ]] [[شامل این ریشه::و| ]][[شامل این کلمه::غَلّقَت|غَلَّقَتِ]] [[کلمه غیر ربط::غَلّقَت| ]] [[شامل این ریشه::غلق| ]][[ریشه غیر ربط::غلق| ]][[شامل این کلمه::الْأَبْوَاب|الْأَبْوَابَ]] [[کلمه غیر ربط::الْأَبْوَاب| ]] [[شامل این ریشه::بوب| ]][[ریشه غیر ربط::بوب| ]][[شامل این کلمه::وَ|وَ]] [[شامل این ریشه::و| ]][[شامل این کلمه::قَالَت|قَالَتْ]] [[کلمه غیر ربط::قَالَت| ]] [[شامل این ریشه::قول| ]][[ریشه غیر ربط::قول| ]][[شامل این کلمه::هَيْت|هَيْتَ]] [[کلمه غیر ربط::هَيْت| ]] [[شامل این ریشه::هيت| ]][[ریشه غیر ربط::هيت| ]][[شامل این کلمه::لَک|لَکَ]] [[شامل این ریشه::ک| ]][[شامل این ریشه::ل| ]][[شامل این کلمه::قَال|قَالَ]] [[کلمه غیر ربط::قَال| ]] [[شامل این ریشه::قول| ]][[ریشه غیر ربط::قول| ]][[شامل این کلمه::مَعَاذ|مَعَاذَ]] [[کلمه غیر ربط::مَعَاذ| ]] [[شامل این ریشه::عوذ| ]][[ریشه غیر ربط::عوذ| ]][[شامل این کلمه::اللّه|اللَّهِ]] [[کلمه غیر ربط::اللّه| ]] [[شامل این ریشه::الله| ]][[ریشه غیر ربط::الله| ]][[شامل این ریشه::اله| ]][[ریشه غیر ربط::اله| ]][[شامل این ریشه::وله| ]][[ریشه غیر ربط::وله| ]][[شامل این کلمه::إِنّه|إِنَّهُ]] [[کلمه غیر ربط::إِنّه| ]] [[شامل این ریشه::انن| ]][[ریشه غیر ربط::انن| ]][[شامل این ریشه::ه| ]][[ریشه غیر ربط::ه| ]][[شامل این کلمه::رَبّي|رَبِّي]] [[کلمه غیر ربط::رَبّي| ]] [[شامل این ریشه::ربب| ]][[ریشه غیر ربط::ربب| ]][[شامل این ریشه::ى| ]][[ریشه غیر ربط::ى| ]][[شامل این کلمه::أَحْسَن|أَحْسَنَ]] [[کلمه غیر ربط::أَحْسَن| ]] [[شامل این ریشه::حسن| ]][[ریشه غیر ربط::حسن| ]][[شامل این کلمه::مَثْوَاي|مَثْوَايَ]] [[کلمه غیر ربط::مَثْوَاي| ]] [[شامل این ریشه::ثوى| ]][[ریشه غیر ربط::ثوى| ]][[شامل این ریشه::ى| ]][[ریشه غیر ربط::ى| ]][[شامل این کلمه::إِنّه|إِنَّهُ]] [[کلمه غیر ربط::إِنّه| ]] [[شامل این ریشه::انن| ]][[ریشه غیر ربط::انن| ]][[شامل این ریشه::ه| ]][[ریشه غیر ربط::ه| ]][[شامل این کلمه::لا|لاَ]] [[شامل این ریشه::لا| ]][[شامل این کلمه::يُفْلِح|يُفْلِحُ]] [[کلمه غیر ربط::يُفْلِح| ]] [[شامل این ریشه::فلح| ]][[ریشه غیر ربط::فلح| ]][[شامل این کلمه::الظّالِمُون|الظَّالِمُونَ]] [[کلمه غیر ربط::الظّالِمُون| ]] [[شامل این ریشه::ظلم| ]][[ریشه غیر ربط::ظلم| ]]'''}} | {{قاب | متن = '''[[شامل این کلمه::وَ|وَ]] [[شامل این ریشه::و| ]][[شامل این کلمه::رَاوَدَتْه|رَاوَدَتْهُ]] [[کلمه غیر ربط::رَاوَدَتْه| ]] [[شامل این ریشه::رود| ]][[ریشه غیر ربط::رود| ]][[شامل این ریشه::ه| ]][[ریشه غیر ربط::ه| ]][[شامل این کلمه::الّتِي|الَّتِي]] [[کلمه غیر ربط::الّتِي| ]] [[شامل این ریشه::التى| ]][[ریشه غیر ربط::التى| ]][[شامل این کلمه::هُو|هُوَ]] [[شامل این ریشه::هو| ]][[شامل این کلمه::فِي|فِي]] [[شامل این ریشه::فى| ]][[شامل این کلمه::بَيْتِهَا|بَيْتِهَا]] [[کلمه غیر ربط::بَيْتِهَا| ]] [[شامل این ریشه::بيت| ]][[ریشه غیر ربط::بيت| ]][[شامل این ریشه::ها| ]][[ریشه غیر ربط::ها| ]][[شامل این کلمه::عَن|عَنْ]] [[شامل این ریشه::عن| ]][[شامل این کلمه::نَفْسِه|نَفْسِهِ]] [[کلمه غیر ربط::نَفْسِه| ]] [[شامل این ریشه::نفس| ]][[ریشه غیر ربط::نفس| ]][[شامل این ریشه::ه| ]][[ریشه غیر ربط::ه| ]][[شامل این کلمه::وَ|وَ]] [[شامل این ریشه::و| ]][[شامل این کلمه::غَلّقَت|غَلَّقَتِ]] [[کلمه غیر ربط::غَلّقَت| ]] [[شامل این ریشه::غلق| ]][[ریشه غیر ربط::غلق| ]][[شامل این کلمه::الْأَبْوَاب|الْأَبْوَابَ]] [[کلمه غیر ربط::الْأَبْوَاب| ]] [[شامل این ریشه::بوب| ]][[ریشه غیر ربط::بوب| ]][[شامل این کلمه::وَ|وَ]] [[شامل این ریشه::و| ]][[شامل این کلمه::قَالَت|قَالَتْ]] [[کلمه غیر ربط::قَالَت| ]] [[شامل این ریشه::قول| ]][[ریشه غیر ربط::قول| ]][[شامل این کلمه::هَيْت|هَيْتَ]] [[کلمه غیر ربط::هَيْت| ]] [[شامل این ریشه::هيت| ]][[ریشه غیر ربط::هيت| ]][[شامل این کلمه::لَک|لَکَ]] [[شامل این ریشه::ک| ]][[شامل این ریشه::ل| ]][[شامل این کلمه::قَال|قَالَ]] [[کلمه غیر ربط::قَال| ]] [[شامل این ریشه::قول| ]][[ریشه غیر ربط::قول| ]][[شامل این کلمه::مَعَاذ|مَعَاذَ]] [[کلمه غیر ربط::مَعَاذ| ]] [[شامل این ریشه::عوذ| ]][[ریشه غیر ربط::عوذ| ]][[شامل این کلمه::اللّه|اللَّهِ]] [[کلمه غیر ربط::اللّه| ]] [[شامل این ریشه::الله| ]][[ریشه غیر ربط::الله| ]][[شامل این ریشه::اله| ]][[ریشه غیر ربط::اله| ]][[شامل این ریشه::وله| ]][[ریشه غیر ربط::وله| ]][[شامل این کلمه::إِنّه|إِنَّهُ]] [[کلمه غیر ربط::إِنّه| ]] [[شامل این ریشه::انن| ]][[ریشه غیر ربط::انن| ]][[شامل این ریشه::ه| ]][[ریشه غیر ربط::ه| ]][[شامل این کلمه::رَبّي|رَبِّي]] [[کلمه غیر ربط::رَبّي| ]] [[شامل این ریشه::ربب| ]][[ریشه غیر ربط::ربب| ]][[شامل این ریشه::ى| ]][[ریشه غیر ربط::ى| ]][[شامل این کلمه::أَحْسَن|أَحْسَنَ]] [[کلمه غیر ربط::أَحْسَن| ]] [[شامل این ریشه::حسن| ]][[ریشه غیر ربط::حسن| ]][[شامل این کلمه::مَثْوَاي|مَثْوَايَ]] [[کلمه غیر ربط::مَثْوَاي| ]] [[شامل این ریشه::ثوى| ]][[ریشه غیر ربط::ثوى| ]][[شامل این ریشه::ى| ]][[ریشه غیر ربط::ى| ]][[شامل این کلمه::إِنّه|إِنَّهُ]] [[کلمه غیر ربط::إِنّه| ]] [[شامل این ریشه::انن| ]][[ریشه غیر ربط::انن| ]][[شامل این ریشه::ه| ]][[ریشه غیر ربط::ه| ]][[شامل این کلمه::لا|لاَ]] [[شامل این ریشه::لا| ]][[شامل این کلمه::يُفْلِح|يُفْلِحُ]] [[کلمه غیر ربط::يُفْلِح| ]] [[شامل این ریشه::فلح| ]][[ریشه غیر ربط::فلح| ]][[شامل این کلمه::الظّالِمُون|الظَّالِمُونَ]] [[کلمه غیر ربط::الظّالِمُون| ]] [[شامل این ریشه::ظلم| ]][[ریشه غیر ربط::ظلم| ]]'''}} | ||
{| class="ayeh-table mw-collapsible mw-collapsed" | |||
!کپی متن آیه | |||
|- | |||
|وَ رَاوَدَتْهُ الَّتِي هُوَ فِي بَيْتِهَا عَنْ نَفْسِهِ وَ غَلَّقَتِ الْأَبْوَابَ وَ قَالَتْ هَيْتَ لَکَ قَالَ مَعَاذَ اللَّهِ إِنَّهُ رَبِّي أَحْسَنَ مَثْوَايَ إِنَّهُ لاَ يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ | |||
|} | |||
'''ترجمه ''' | '''ترجمه ''' | ||
<tabber> | <tabber> | ||
| خط ۱۵: | خط ۱۸: | ||
|-|صادقی تهرانی=و آن (بانو) که یوسف در خانهاش بود با او (برای کامگیری از او) رفت و آمدهایی (شهوتزا و محبتافزا) کرد و همهی درها(ی عذر و بهانه) را به رویش بست و گفت: «وای بر تو (که به من تن نمیدهی)!» (یوسف) گفت: «پناه بر خدا! او پروردگار من است که به من جایگاهی نیکو داده است. بیگمان ستمکاران رستگار نمیکنند.» | |-|صادقی تهرانی=و آن (بانو) که یوسف در خانهاش بود با او (برای کامگیری از او) رفت و آمدهایی (شهوتزا و محبتافزا) کرد و همهی درها(ی عذر و بهانه) را به رویش بست و گفت: «وای بر تو (که به من تن نمیدهی)!» (یوسف) گفت: «پناه بر خدا! او پروردگار من است که به من جایگاهی نیکو داده است. بیگمان ستمکاران رستگار نمیکنند.» | ||
|-|معزی=و کام خواست زنی که در خانهاش بود از او و ببست درها را و گفت هان بشتاب گفت پناه برم به خدا همانا او پروردگار من نکو داشت جایگاه مرا همانا رستگار نشوند ستمکاران | |-|معزی=و کام خواست زنی که در خانهاش بود از او و ببست درها را و گفت هان بشتاب گفت پناه برم به خدا همانا او پروردگار من نکو داشت جایگاه مرا همانا رستگار نشوند ستمکاران | ||
|-|</tabber>< | |-|english=<div id="qenag">She in whose house he was living tried to seduce him. She shut the doors, and said, “I am yours.” He said, “Allah forbid! He is my Lord. He has given me a good home. Sinners never succeed.”</div> | ||
{{آيه | سوره = سوره يوسف | نزول = | |-|</tabber> | ||
<div class="audiotable"> | |||
<div id="quran_sound">ترتیل: <sound src="http://dl.bitan.ir/quran/parhizgar/012023.mp3"></sound></div> | |||
<div id="trans_sound">ترجمه: <sound src="http://dl.bitan.ir/quran/makarem/012023.mp3"></sound></div> | |||
</div> | |||
{{آيه | سوره = سوره يوسف | نزول = [[نازل شده در سال::11|١١ بعثت]] | نام = [[شماره آیه در سوره::23|٢٣]] | قبلی = يوسف ٢٢ | بعدی = يوسف ٢٤ | کلمه = [[تعداد کلمات::26|٢٦]] | حرف = }} | |||
===معنی کلمات و عبارات=== | ===معنی کلمات و عبارات=== | ||
«رَاوَدَتْهُ ... عَنْ ...»: خواست او را نیرنگ کند و گولش بزند. مراد این است که با انواع حیلهها از او کام خواست و مکّارانه و متضرّعانه کامجوئی طلبید. «هَیْتَ»: جلو بیا. بفرما. اسمالفعل است. «لَکَ»: با تو هستم. «إِنَّهُ رَبِّی»: خدا پروردگار من است. عزیز مصر ولی نعمت من است. مرجع ضمیر (ه) میتواند خدا باشد، یا این که عزیز مصر. استعمال (رَبّی) در معنی دوم، با توجّه به عرف ظاهر مردم است که میگویند: صَاحِبُ الدّارِ (نگا: یوسف / و ). «إِنَّهُ لا یُفْلِحُ ...»: واژه (ه) ضمیر شأن است. یعنی: به هر حال. | «رَاوَدَتْهُ ... عَنْ ...»: خواست او را نیرنگ کند و گولش بزند. مراد این است که با انواع حیلهها از او کام خواست و مکّارانه و متضرّعانه کامجوئی طلبید. «هَیْتَ»: جلو بیا. بفرما. اسمالفعل است. «لَکَ»: با تو هستم. «إِنَّهُ رَبِّی»: خدا پروردگار من است. عزیز مصر ولی نعمت من است. مرجع ضمیر (ه) میتواند خدا باشد، یا این که عزیز مصر. استعمال (رَبّی) در معنی دوم، با توجّه به عرف ظاهر مردم است که میگویند: صَاحِبُ الدّارِ (نگا: یوسف / و ). «إِنَّهُ لا یُفْلِحُ ...»: واژه (ه) ضمیر شأن است. یعنی: به هر حال. | ||
| خط ۲۶: | خط ۳۴: | ||
<tabber> | <tabber> | ||
المیزان= | المیزان= | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۳#link106 | آيات ۳۴ | {{ نمایش فشرده تفسیر| | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۳#link106 | آيات ۲۲ - ۳۴ سوره يوسف]] | |||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۳#link108 | توضيحى در مورد حكم و علمى كه خدا به يوسف | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۳#link108 | توضيحى در مورد حكم و علمى كه خدا به يوسف «ع» داده]] | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۳#link110 | معناى مراوده، در جملۀ: «وَ رَاوَدَتهُ الَّتِى هُوَ فِى بَيتِهَا»]] | |||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۳#link110 | معناى | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۳#link111 | ماجراهای يوسف «ع»، در كاخ عزيز مصر]] | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۳#link111 | | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۳#link113 | يوسف «ع» و همسر عزيز]] | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۴#link115 | نكته هاى سخن يوسف «ع»، که گفت: «إنَّهُ رَبِّى أحسَنَ مَثوَاى»]] | |||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۳#link113 | يوسف و همسر عزيز | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۴#link117 | مراد يوسف، از «ربّ»، در جملۀ «إنَّهُ رَبِّى أحسَنَ مَثوَاى»]] | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۴#link118 | خويشتندارى يوسف «ع»، در برابر همسر عزيز مصر]] | |||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۴#link115 | | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۴#link122 | اقوال پاره اى از مفسران عامه و خاصه، در تفسير آيه]] | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۵#link123 | بررسى و نقد روايت مذكور، از تفسير سيوطى]] | |||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۴#link117 | مراد | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۵#link124 | اتّهامات زشت و ناروا، در تفاسير عامه، نسبت به حضرت يوسف «ع»]] | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۴#link118 | | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۵#link128 | نقد گفته زمخشرى، در توضيح جملۀ: «وَ لقد هَمَّت بِهِ...»]] | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۵#link130 | پاسخ نظر صاحب المنار، در باره آیه: «وَ لَقَد هَمَّت بِهِ»]] | |||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۶#link133 | مقصود از «شاهد»، در داستان یوسف و زلیخا، چه كسى بوده؟]] | |||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۶#link134 | معناى جملۀ عزیز مصر، به یوسف: «يُوسُفُ أعرِض عَن هَذَا...»]] | |||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۴#link122 | اقوال پاره اى از | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۶#link136 | تدبير زليخا، براى رهايى از ملامت زنان اشرافی مصر، پیرامون عشق او به یوسف]] | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۵#link123 | بررسى و نقد روايت | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۶#link137 | ورود يوسف «ع» به مجلس زنان اشرافى مصر، و واکنش آنان]] | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۵#link124 | | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۶#link139 | سختى وارد بر يوسف «ع» در مجلس ميهمانى، و پناه بردن آن حضرت، به خداى تعالى]] | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۵#link128 | | |||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۵#link130 | | |||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۶#link133 | | |||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۶#link134 | معناى | |||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۶# | |||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۶#link137 | ورود يوسف | |||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۶#link139 | | |||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۶#link140 | توضيح مفردات آيه شريفه]] | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۶#link140 | توضيح مفردات آيه شريفه]] | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۷#link141 | | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۷#link141 | اظهار شگفتی زنان مصر، از ديدن جمال زیبای يوسف «ع»]] | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۷# | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۷#link144 | تهدید یوسف «ع»، به حبس و خواری، توسط زلیخا]] | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۷#link144 | مناجات و استغاثه يوسف «ع»، به درگاه پروردگار خود]] | |||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۷#link144 | مناجات و استغاثه يوسف | |||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۷#link145 | نكاتى كه از آيه شريفه استفاده مى شود]] | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۷#link145 | نكاتى كه از آيه شريفه استفاده مى شود]] | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۸#link147 | بحث هايى پيرامون تقواى دينى و درجات آن، در چند فصل]] | |||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۸#link147 | | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۸#link148 | ۱- قانون، اخلاق كريمه و توحيد]] | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۸#link148 | ۱- | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۸#link151 | ۲ تقوای دینی، به یکی از سه امر حاصل می شود]] | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۸#link154 | ۳- چگونه محبت خدا، باعث اخلاص مى شود؟]] | |||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۸#link155 | ۴- معناى اخلاص]] | |||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۸#link151 | ۲ | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۸#link157 | توضیح پیرامون ملكۀ عصمت، در پیشوایان معصوم «ع»]] | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۸#link154 | ۳- چگونه محبت | |||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۸#link155 | ۴- معناى اخلاص | |||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۸#link157 | | |||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۹#link158 | بحث روايتى]] | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۹#link158 | بحث روايتى]] | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۹#link160 | چند روايت در توضيح جملۀ: «وَ لَقَد هَمَّت بِهِ وَ هَمَّ بِهَا...»]] | |||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۹#link160 | چند روايت در توضيح | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۹#link161 | برخی روايات جعلى، در داستان یوسف و زلیخا]] | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۱_بخش۱۹#link161 | | |||
}} | |||
|-|نمونه= | |-|نمونه= | ||
{{ نمایش فشرده تفسیر| | |||
*[[تفسیر:نمونه جلد۹_بخش۶۷#link204 | آيه ۲۳ - ۲۴]] | *[[تفسیر:نمونه جلد۹_بخش۶۷#link204 | آيه ۲۳ - ۲۴]] | ||
*[[تفسیر:نمونه جلد۹_بخش۶۷#link205 | آيه و ترجمه]] | *[[تفسیر:نمونه جلد۹_بخش۶۷#link205 | آيه و ترجمه]] | ||
| خط ۹۲: | خط ۷۸: | ||
*[[تفسیر:نمونه جلد۹_بخش۶۷#link209 | ۲ - پاداش اخلاص .]] | *[[تفسیر:نمونه جلد۹_بخش۶۷#link209 | ۲ - پاداش اخلاص .]] | ||
*[[تفسیر:نمونه جلد۹_بخش۶۷#link210 | ۳ - متانت و عفت بيان .]] | *[[تفسیر:نمونه جلد۹_بخش۶۷#link210 | ۳ - متانت و عفت بيان .]] | ||
}} | |||
|-| تفسیر نور= | |||
===تفسیر نور (محسن قرائتی)=== | |||
{{ نمایش فشرده تفسیر| | |||
وَ راوَدَتْهُ الَّتِي هُوَ فِي بَيْتِها عَنْ نَفْسِهِ وَ غَلَّقَتِ الْأَبْوابَ وَ قالَتْ هَيْتَ لَكَ قالَ مَعاذَ اللَّهِ إِنَّهُ رَبِّي أَحْسَنَ مَثْوايَ إِنَّهُ لا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ «23» | |||
و زنى كه يوسف در خانه او بود، از يوسف از طريق مراوده و ملايمت، تمناى كامگيرى كرد و درها را (براى انجام مقصودش) محكم بست و گفت: | |||
براى تو آمادهام. يوسف گفت: پناه به خدا كه او پروردگار من است و مقام مرا گرامى داشته، قطعاً ستمگران رستگار نمىشوند. | |||
===نکته ها=== | |||
در تفسير «مَعاذَ اللَّهِ إِنَّهُ رَبِّي أَحْسَنَ مَثْوايَ» دو احتمال دادهاند: | |||
الف: خداوند پروردگار من است كه مقام مرا گرامى داشته و من به او پناه مىبرم. | |||
ب: عزيز مصر مالك من است و من سر سفره او هستم و دربارهى من به تو گفت: «أَكْرِمِي مَثْواهُ» و من به او خيانت نمىكنم. | |||
هر دو احتمال، طرفدارانى دارد كه بر اساس شواهدى بدان استناد مىجويند. ولى به نظر ما، احتمال اوّل بهتر است. زيرا يوسف به خاطر تقواى الهى مرتكب گناه نشد، نه به خاطر اينكه بگويد: چون من در خانه عزيز مصر هستم و او حقّى بر من دارد، من به همسرش تعرّض و سوء قصد نمىكنم!. چون ارزش اين كار كمتر از رعايتِ تقواست. | |||
البتّه در چند جاى اين سوره، «رَبُّكَ» كه اشاره به «عزيز مصر» است، به چشم مىخورد، ولى «رَبِّي» هر كجا در اين سوره استعمال شده، مراد خداوند است. | |||
از طرفى دور از شأن يوسف است كه خود را چنان تحقير كند كه به عزيز مصر «رَبِّي» بگويد. | |||
اولياى خدا، به خدا پناهنده مىشوند و نتيجه مىگيرند: موسى از شرّ فتنههاى فرعون به | |||
جلد 4 - صفحه 181 | |||
خدا پناه مىبرد، «إِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَ رَبِّكُمْ مِنْ كُلِّ مُتَكَبِّرٍ لا يُؤْمِنُ بِيَوْمِ الْحِسابِ» «1» مادر مريم مىگويد: من مريم و نسل او را در پناه تو قرار مىدهم، «إِنِّي أُعِيذُها بِكَ وَ ذُرِّيَّتَها مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجِيمِ» «2» و در اين آيه يوسف به خدا پناه مىبرد، «قالَ مَعاذَ اللَّهِ» و خداوند به پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله دستور پناهندگى به خودش را مىدهد. قُلْ أَعُوذُ بِرَبِ ... | |||
به جاى گفتن: «أَعُوذُ بِاللَّهِ» يك سره به سراغ پناهدادن خدا رفت وگفت: «مَعاذَ اللَّهِ» تا پناهندگى خود را مطرح نكند. در واقع براى خود ارزشى قائل نشد. | |||
===پیام ها=== | |||
1- گناهان بزرگ، با نرمش و مراوده شروع مىشود. «راوَدَتْهُ» | |||
2- پاك بودن مرد كافى نيست، زيرا گاهى زنها مزاحم مردان هستند. «وَ راوَدَتْهُ» | |||
3- قدرت شهوت به اندازهاى است كه همسر پادشاه را نيز اسيرِ برده خود مىكند. | |||
«وَ راوَدَتْهُ الَّتِي» | |||
4- سعى كنيم نام خلافكار را نبريم وبا اشاره از او ياد كنيم. «الَّتِي» | |||
5- پسران جوان را در خانههايى كه زنان نامحرم هستند، تنها نگذاريد. زيرا احتمال دارد باب مراوده باز شود. «وَ راوَدَتْهُ الَّتِي هُوَ فِي بَيْتِها» | |||
6- معمولًا عشق در اثر مراوده و به تدريج پيدا مىشود. وجود دائمى يوسف در خانه كمكم سبب عشق شد. «فِي بَيْتِها» | |||
7- مسائل مربوط به مفاسد اخلاقى را سربسته و مؤدّبانه مطرح كنيد. راوَدَتْهُ ... غَلَّقَتِ* 8- حضور مرد و زن نامحرم در يك محيط در بسته، زمينه را براى گناه فراهم مىكند. «غَلَّقَتِ الْأَبْوابَ وَ قالَتْ هَيْتَ لَكَ» | |||
9- زشتى زنا، در طول تاريخ مورد پذيرش بوده است و به همين دليل، زليخا همهى درها را محكم بست. «غَلَّقَتِ الْأَبْوابَ» | |||
---- | |||
«1». غافر، 27. | |||
«2». آلعمران، 36. | |||
جلد 4 - صفحه 182 | |||
10- همهى درها بسته، امّا درِ پناهندگى خدا باز است. غَلَّقَتِ الْأَبْوابَ ... مَعاذَ اللَّهِ | |||
11- موقعيّتهاى امتحان الهى متفاوت است؛ گاه در چاه و گاه در كاخ. راوَدَتْهُ ... قالَ مَعاذَ اللَّهِ* | |||
12- تقوا وارادهى انسان، مىتواند بر زمينههاى انحراف و خطا غالب شود. | |||
«مَعاذَ اللَّهِ» | |||
13- توجّه به خدا، عامل بازدارنده از گناه ولغزش است. «مَعاذَ اللَّهِ» | |||
14- اگر رئيس يا بزرگ ما دستور گناه داد، نبايد از او اطاعت كنيم. «هَيْتَ لَكَ قالَ مَعاذَ اللَّهِ» (به خاطر اطاعت از مردم، نبايد نافرمانى خدا نمود. «لا طاعة لمخلوق فى معصية الخالق» «1») | |||
15- به هنگام خطرِ گناه بايد به خدا پناه برد. «قالَ مَعاذَ اللَّهِ»* | |||
16- در كاخ حكومتى نيز مىتوان پاك، عفيف، صادق و امين بود. «قالَ مَعاذَ اللَّهِ»* | |||
17- خطر غريزهى جنسى به قدرى است كه براى نجات از آن بايد خدا به فرياد برسد. «مَعاذَ اللَّهِ»* | |||
18- انسان هواپرست از رسوايى ظاهرى هراس دارد (زليخا درها را محكم بست ولى خداپرست از خدا) «مَعاذَ اللَّهِ»* | |||
19- انجام گناه (زنا)، با كرامت انسانى ناسازگار است. «مَعاذَ اللَّهِ»* | |||
20- ياد خدا به نفس، نقش مهمى در ترك گناه دارد. «مَعاذَ اللَّهِ»* | |||
21- اولين اقدام عليه گناه، ياد خدا و پناه بردن به اوست. «مَعاذَ اللَّهِ»* | |||
22- بهترين نوع تقوا آن است كه به خاطر لطف، محبّت و حقّ خداوندى گناه نكنيم، نه از ترس رسوايى در دنيا يا آتش در آخرت. «مَعاذَ اللَّهِ إِنَّهُ رَبِّي أَحْسَنَ مَثْوايَ» | |||
23- ياد كردن الطاف الهى، از عوامل ترك گناه است. «إِنَّهُ رَبِّي أَحْسَنَ مَثْوايَ»* | |||
---- | |||
«1». بحار، ج 10، ص 227. | |||
جلد 4 - صفحه 183 | |||
24- ياد عاقبت گناه، مانع از ارتكاب آن است. «لا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ» | |||
25- تشويق به زنا يا زمينهسازى براى گناه جوانان پاك، ظلم به خود، همسر، جامعه و افراد است. «لا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ» | |||
26- يك لحظه گناه، مىتواند انسان را از رستگارى ابدى دور كند. «لا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ» | |||
27- ارتكاب گناه، ناسپاسى و كفران نعمتها است. «لا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ» | |||
28- در هر كارى، بايد عاقبت انديشى كرد. «لا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ»* | |||
29- يوسف عليه السلام در بحبوبه درگيرى با زليخا به فكر فلاح بود. «لا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ»* | |||
30- انسانى كه مقام و منزلت خود را مىداند خود را به بهاى كم و زودگذر نمىفروشد. «لا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ»* | |||
31- اگر از درى ظلم وارد شود، فلاح از در ديگر بيرون مىرود. «لا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ»* | |||
}} | |||
|-| | |||
اثنی عشری= | |||
===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)=== | |||
{{نمایش فشرده تفسیر| | |||
وَ راوَدَتْهُ الَّتِي هُوَ فِي بَيْتِها عَنْ نَفْسِهِ وَ غَلَّقَتِ الْأَبْوابَ وَ قالَتْ هَيْتَ لَكَ قالَ مَعاذَ اللَّهِ إِنَّهُ رَبِّي أَحْسَنَ مَثْوايَ إِنَّهُ لا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ «23» | |||
---- | |||
«1» مصدر اخير. | |||
«2» همان مصدر. | |||
«3» همان مصدر. | |||
«4» تفسير منهج الصادقين، ج 5 ص 30. | |||
جلد 6 - صفحه 198 | |||
چون يوسف به خانه عزيز وارد شد زليخا اظهار شوق نمود: | |||
وَ راوَدَتْهُ الَّتِي هُوَ فِي بَيْتِها: و رفت و آمد نمود يوسف را آن زنى كه يوسف در خانه او بود، يعنى زليخا به حيلهگرى مراوده مىنمود تا مراد خود را حاصل كند. عَنْ نَفْسِهِ: از نفس او. | |||
شرح حال: زليخا مجذوب حسن و جمال يوسف شده، تا مدتى مخفى، عاقبت اظهار، و به تدابير و حيل مشغول گرديد. | |||
ابن عباس نقل نموده «1» از جمله مراوده او اين بود كه به يوسف گفت: چه موى نيكو دارى. | |||
يوسف فرمود: اول چيزى كه در خاك پراكنده و بريزد موى باشد. | |||
زليخا گفت: چه روى نيكو دارى. | |||
يوسف فرمود: احسن الخالقين آن را در رحم مادر نگاشته. | |||
زليخا گفت: حسن تو مرا لاغر نمود. | |||
يوسف فرمود: شيطان تو را به اين داشته. | |||
زليخا گفت: عشق تو آتش به دل من زده. | |||
يوسف فرمود: اگر من آن را فرونشانم به آتش جهنم سوخته شوم. | |||
زليخا گفت: برخيز به اندرون خانه آبى بياور. | |||
يوسف فرمود: كسى داخل شود كه مالك باشد، و من مملوك، و مالك چيزى نيستم. | |||
زليخا گفت: با من در آن پرده درآى كه كسى را به آن راه نيست. | |||
يوسف فرمود: خداى من بر نهانى و آشكارا مطلع است. | |||
زليخا گفت: عزيز را شربتى دهم تا هلاك و من حليله تو شوم. | |||
يوسف فرمود: چگونه از عذاب و عقاب جهنم خلاص شوى. | |||
خلاصه چون از تدابير مراوده عاجز شد، شروع به حيله ديگر نمود. خانه | |||
---- | |||
«1» بحار الانوار ج 12 ص 270. | |||
جلد 6 - صفحه 199 | |||
ساخت زير و بالا و در و ديوار آن آئينه بود، صورت خود و يوسف را در آن نقش و التماس به يوسف كه داخل شو، ببين چنين خانه ديدهاى؟ | |||
چون يوسف وارد، زليخا نيز از عقب او روان شد. وَ غَلَّقَتِ الْأَبْوابَ: و ببست درها را (تشديد براى تكثير و مبالغه در اغلاق است) نزد بعضى هفت اطاق بود در يكديگر، يوسف به هر طرف نظر مىكرد عكس زليخا را مىديد. | |||
چون به سمت در آمد در را بسته ديد. وَ قالَتْ هَيْتَ لَكَ: و زليخا صدا نمود پيش من بيا كه من براى توام. قالَ مَعاذَ اللَّهِ: يوسف عليه السّلام گفت پناه برم به خدا پناه گرفتنى. إِنَّهُ رَبِّي أَحْسَنَ مَثْوايَ: بتحقيق شأن چنين است كه پروردگار من نيكو ساخته و مهيا فرموده مقام و منزلت مرا در درگاه خود و مرا مرتبه جليله و درجه رفيعه داده، چگونه در حق او عاصى و نافرمانى نموده مرتكب قبيحى شوم و خود را از آن رتبه محروم كنم. يا عزيز تربيت كننده من و تو را به نيكو داشتن من امر نموده، چگونه حرمت و حق نعمت او را رعايت نكرده، دست خيانت به حرام او دراز كنم. | |||
إِنَّهُ لا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ: بدرستى كه شأن چنين است كه رستگار نمىشوند حق ناشناسان يا فايز نشوند زناكاران، چه زنا بدترين چيزها باشد. و در آيه شريفه دليل است بر آنكه يوسف قصد فاحشه ننمود و اراده قبيح نكرد، زيرا كسى كه قصد قبيح داشته باشد چنين سخنى را نگويد. | |||
}} | |||
|-| | |||
روان جاوید= | |||
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)=== | |||
{{نمایش فشرده تفسیر| | |||
وَ راوَدَتْهُ الَّتِي هُوَ فِي بَيْتِها عَنْ نَفْسِهِ وَ غَلَّقَتِ الْأَبْوابَ وَ قالَتْ هَيْتَ لَكَ قالَ مَعاذَ اللَّهِ إِنَّهُ رَبِّي أَحْسَنَ مَثْوايَ إِنَّهُ لا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ «23» | |||
ترجمه | |||
و آمد و رفت كرد نزد او زنى كه او در سرايش بود براى مراد خويش از خود او و ببست درها را و گفت بشتاب بسوى چيزيكه آماده است براى تو گفت پناه مىبرم بخدا همانا او است پروردگار من نيكو كرد جايگاه مرا بدرستيكه رستگار نميشوند ستمكاران. | |||
تفسير | |||
حسن و جمال كه از طفوليّت در حضرت يوسف بنصاب كمال رسيده بود چنانچه در حديث نبوى است كه خداوند نيمى از گوهر حسن را بيوسف عطا فرمود و نيم ديگر را بساير مردم در تزايد بود تا آنحضرت بحدّ بلوغ و رشد رسيد گفتهاند اندامش بقدرى موزون و متناسب بود كه قابل توصيف نبود رويش مانند ماه شب چهارده ميدرخشيد و شعاع دندانش ديدهها را خيره ميكرد ديگر كسى قادر نبود كه چشم از او بپوشد و در تحصيل مراد از او نكوشد بيچاره زليخا كه گرفتار اين ورطه هولناك شده بود يكباره عنان صبر و شكيبائى را از دست داد و پس از مراوده و معاشقه و مكالمه چنديكه در آنحضرت مؤثر نشد خود را آرايش و پيرايش تمام نمود و تمام درها را محكم بست و صريحا از آن حضرت تقاضاى كامروائى كرد و گفتهاند او زنى بود شاهزاده و در نهايت حسن و جوانى و جمال و عزيز عنّين بود و نزد زن نميرفت و حضرت در جواب فرمود معاذ اللّه يعنى پناه مىبرم بخدا از اين امر پناه بردنى شوهر تو مولى و ولى نعمت و مربّى من است مرا جايگاه نيكو داده و مقام مرا گرامى فرموده سزاوار نيست من نسبت باو خيانت نمايم يا خداوند تعالى پروردگار من است و مرا جاى در دل بزرگان داده كه مورد عنايت ايشان شدم و بمنصب نبوّت فائز فرموده پس نبايد معصيت او را بنمايم و اين عمل ظلم بنفس و ظلم بغير است و ظلم كنندگان رستگار نخواهند شد و كلمه هيت اسم فعل است يعنى اقبال و مبادرت نما و در مجمع از امير المؤمنين عليه السّلام بهمزه و ضم تاء روايت نموده يعنى مهيّا شدم براى تو. | |||
---- | |||
جلد 3 صفحه 134 | |||
}} | |||
|-| | |||
اطیب البیان= | |||
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)=== | |||
{{نمایش فشرده تفسیر| | |||
وَ راوَدَتهُ الَّتِي هُوَ فِي بَيتِها عَن نَفسِهِ وَ غَلَّقَتِ الأَبوابَ وَ قالَت هَيتَ لَكَ قالَ مَعاذَ اللّهِ إِنَّهُ رَبِّي أَحسَنَ مَثوايَ إِنَّهُ لا يُفلِحُ الظّالِمُونَ «23» | |||
و اقبال و اظهار تمايل كرد زليخا که يوسف در اطاق او بود از نفس يوسف که من كمال اشتياق را دارم بتو و تمام درها را بست كسي وارد نشود و يوسف هم خارج نشود و گفت بيا نزد من که من براي تو مهيّا هستم حضرت يوسف فرمود معاذ اللّه من پناه ميبرم بخداوند که او بمن چه عناياتي فرموده که مرا از حضيض ذلّت باوج عزّت رسانيده محققا اينکه عمل ظلم است و رستگار نميشوند ظالمين واقعا تصور كنيد که همچه نفس قويه در احدي جز معصوم و تالي تلو معصوم پيدا نميشود حتي از يكي از علماء اعلام که در قدس و تقوي كم نظير بود پرسيدند که اگر يك همچه پيشامدي براي شما شد چه ميكنيد فرمود پناه ميبرم بخدا با اينكه حضرت يوسف عليه السّلام ميتوانست بنحو مشروع انجام دهد زيرا عزيز مصر عنّين بود زليخا اختيار فسخ نكاح را داشت و غير مدخوله بود عدّه نداشت و يوسف او را تزويج ميكرد لكن اينکه ظلم در حق عزيز ميشد با آن همه سفارشات که در حق يوسف كرده بود. | |||
وَ راوَدَتهُ الَّتِي هُوَ فِي بَيتِها فاعل راودت الّتي است که زليخا باشد و مراوده رفت و آمد است و نزديك ديگر رفتن و مفعول فعل ضمير است که مرجعش يوسف است يعني راودت زليخا يوسف را يعني نزديك يوسف آمد، و تعبير ببيت دون الدار ظهور در حجره دارد که يوسف در حجره بود. | |||
عن نفسه يعني نزديك شده بيوسف که ديگر فاصله چندان نبود و البته با كمال زينت و آرايش آمد وَ غَلَّقَتِ الأَبوابَ جمع باب است و گفتند هفت درب بود ابواب بيوت و ابواب دور تو همتو که كسي وارد نشود و يوسف هم فرار نكند | |||
جلد 11 - صفحه 177 | |||
وَ قالَت هَيتَ لَكَ در قرائت هيت اختلاف زيادي در قرّاء شده لكن نظر به اينكه ما جز سياهي قرآن هيچ قرائتي را معتبر نميدانيم و او بفتح ها و تا و سكون ياء است و هيت اسم فعل است بمعني هلمّ يعني بشتاب و كلمه لك يعني بنفع تو است که اگر چنين كني نزد من بسيار عزيز ميشوي و سفارش تو را هم نزد عزيز و نزد ملك ميكنم و از من بهرهبرداري كامل ميكني. | |||
قالَ مَعاذَ اللّهِ استعيذ باللّه اعاذة و معاذا و فرق بين اعوذ باللّه و معاذ اللّه اينست که اعوذ باللّه فعل عبد است يعني من پناه ميبرم بخدا و معاذ اللّه فعل الهي است که او مرا پناه ميدهد و من در پناهگاه او هستم. | |||
إِنَّهُ رَبِّي مرا تربيت كرده تا باين مقام رسانيده و مقام نبوت و علم و حكمت بمن عنايت فرموده أَحسَنَ مَثوايَ چه اندازه نيكو كرده جايگاه مرا چه اندازه بعض مفسرين اشتباه كاري دارند که مرجع ضمير انّه را عزيز مصر دانسته و تعبير بربي يعني مالك و مولاي من است و بمن عزت گذاشته و من غلام او هستم همچه خيانتي باو نميكنم. | |||
إِنَّهُ لا يُفلِحُ الظّالِمُونَ محققا رستگار نميشوند ظالمين چه ظالم بنفس باشد نافرماني او را بكند چه ظالم بغير باشد و اينکه عمل هم ظلم بنفس است معصيت بزرگي است و هم ظلم بعزيز است که متعرض حريم او شدهام و زليخا توهّم كرده بود که چون يوسف بعنوان غلامي در خانه او است هر چه بگويد بايد اطاعت كند و چون ديد اباء و امتناع او را. | |||
178 | |||
}} | |||
|-| | |||
برگزیده تفسیر نمونه= | |||
===برگزیده تفسیر نمونه=== | |||
{{نمایش فشرده تفسیر| | |||
] | |||
(آیه 23)- عشق سوزان همسر عزیز مصر! یوسف با آن چهره زیبا و ملکوتیش، نه تنها عزیز مصر را مجذوب خود کرد، بلکه قلب همسر عزیز را نیز بسرعت در تسخیر خود درآورد، و عشق او پنجه در اعماق جان او افکند و با گذشت زمان، این عشق، روز به روز داغتر و سوزانتر شد، اما یوسف پاک و پرهیزکار جز به خدا نمیاندیشید و قلبش تنها در گرو «عشق خدا» بود. | |||
امور دیگری نیز دست به دست هم داد و به عشق آتشین همسر عزیز، دامن زد. | |||
نداشتن فرزند از یک سو، غوطهور بودن در یک زندگی پرتجمل اشرافی از سوی دیگر، و نداشتن هیچ گونه گرفتاری در زندگی داخلی- آنچنان که معمول اشراف و متنعمان است- از سوی سوم، این زن را که از ایمان و تقوا نیز بهرهای نداشت در امواج وسوسههای شیطانی فرو برد. آنچنان که سر انجام تصمیم گرفت از او تقاضای کامجویی کند. | |||
او از تمام وسائل و روشها برای رسیدن به مقصود خود در این راه استفاده کرد، و با خواهش و تمنا، کوشید در دل او اثر کند آنچنان که قرآن میگوید: «آن زن که یوسف در خانه او بود پیدرپی از او تمنای کامجویی کرد» (وَ راوَدَتْهُ الَّتِی هُوَ فِی بَیْتِها عَنْ نَفْسِهِ). | |||
ج2، ص412 | |||
سر انجام به نظرش رسید یک روز او را تنها در خلوتگاه خویش به دام اندازد، تمام وسائل تحریک او را فراهم نماید، جالبترین لباسها، بهترین آرایشها، خوشبوترین عطرها را به کار برد، و صحنه را آنچنان بیاراید که یوسف نیرومند را به زانو درآورد. | |||
قرآن میگوید: «او تمام درها را محکم بست و گفت: بیا که من در اختیار توام»! (وَ غَلَّقَتِ الْأَبْوابَ وَ قالَتْ هَیْتَ لَکَ). | |||
شاید با این عمل میخواست به یوسف بفهماند که نگران از فاش شدن نتیجه کار نباشد چرا که هیچ کس را قدرت نفوذ به پشت این درهای بسته نیست. | |||
در این هنگام که یوسف همه جریانها را به سوی لغزش و گناه مشاهده کرد، و هیچ راهی از نظر ظاهر برای او باقی نمانده بود، در پاسخ زلیخا به این جمله قناعت کرد و «گفت: پناه میبرم به خدا» (قالَ مَعاذَ اللَّهِ). | |||
او با ذکر این جمله کوتاه، هم به یگانی خدا از نظر عقیده و هم از نظر عمل، اعتراف نمود. | |||
سپس اضافه کرد: از همه چیز گذشته، من چگونه میتوانم تسلیم چنین خواستهای بشوم، در حالی که در خانه عزیز مصر زندگی میکنم و در کنار سفره او هستم «او صاحب نعمت من است و مقام مرا گرامی داشته است» (إِنَّهُ رَبِّی أَحْسَنَ مَثْوایَ). | |||
آیا این ظلم و ستم و خیانت آشکار نیست؟ «مسلما ستمگران رستگار نخواهند شد» (إِنَّهُ لا یُفْلِحُ الظَّالِمُونَ). | |||
}} | |||
|-|تسنیم= | |-|تسنیم= | ||
{{ نمایش فشرده تفسیر| | |||
*[[تفسیر:تسنیم | تفسیر آیات]] | *[[تفسیر:تسنیم | تفسیر آیات]] | ||
}} | |||
|-|</tabber> | |-|</tabber> | ||
| خط ۲۱۰: | خط ۴۶۰: | ||
[[رده:احکام]][[رده:آثار استعاذه به خدا]][[رده:اهمیت استعاذه به خدا]][[رده:اهمیت اطاعت از خدا]][[رده:امور شگفت آور]][[رده:مسؤولیت انسان ها]][[رده:آثار ایمان]][[رده:ایمان به ربوبیت خدا]][[رده:ربوبیت خدا]][[رده:نشانه هاى ربوبیت خدا]][[رده:اجابت دعا]][[رده:دوستى با زن شوهردار]][[رده:آثار ذکر خدا]][[رده:ذکر احسان خدا]][[رده:ذکر نعمت]][[رده:محرومان از رستگارى]][[رده:موانع رستگارى]][[رده:بینش زلیخا]][[رده:تلاش زلیخا]][[رده:توطئه زلیخا]][[رده:توقعات بیجاى زلیخا]][[رده:خواسته هاى زلیخا]][[رده:دربهاى کاخ زلیخا]][[رده:زلیخا و کفران یوسف]][[رده:زلیخا و یوسف]][[رده:زمینه کامجویى زلیخا]][[رده:سلطه زلیخا]][[رده:عشق زلیخا به یوسف]][[رده:کامجویى زلیخا]][[رده:ویژگیهاى کاخ زلیخا زنا: احکام زنا]][[رده:زنا با زن شوهردار]][[رده:ظلم زنا]][[رده:موانع شهوترانى]][[رده:محرومیت ظالمان]][[رده:موارد ظلم]][[رده:ظلم بى عفتى]][[رده:آثار فحشا]][[رده:آثارکفران نعمت]][[رده:ظلم کفران نعمت]][[رده:موارد کفران نعمت]][[رده:آثار گناه]][[رده:اهمیت ترک گناه]][[رده:روش نجات از گناه]][[رده:زمینه ترک گناه]][[رده:ظلم گناه]][[رده:مصونیت از گناه]][[رده:موانع گناه]][[رده:متقین]][[رده:موحدان]][[رده:آثار حکمت یوسف]][[رده:آثار علم یوسف]][[رده:استعاذه یوسف]][[رده:انقیاد یوسف]][[رده:بلوغ یوسف]][[رده:بینش یوسف]][[رده:تقواى یوسف]][[رده:توحید یوسف]][[رده:جوانى یوسف]][[رده:درخواست از یوسف]][[رده:عفت یوسف]][[رده:عقیده یوسف]][[رده:فضایل یوسف]][[رده:قصه یوسف]][[رده:مدبر یوسف]][[رده:یوسف و خواسته هاى زلیخا]][[رده:یوسفو زلیخا]][[رده:یوسف و کفران نعمت]] | [[رده:احکام]][[رده:آثار استعاذه به خدا]][[رده:اهمیت استعاذه به خدا]][[رده:اهمیت اطاعت از خدا]][[رده:امور شگفت آور]][[رده:مسؤولیت انسان ها]][[رده:آثار ایمان]][[رده:ایمان به ربوبیت خدا]][[رده:ربوبیت خدا]][[رده:نشانه هاى ربوبیت خدا]][[رده:اجابت دعا]][[رده:دوستى با زن شوهردار]][[رده:آثار ذکر خدا]][[رده:ذکر احسان خدا]][[رده:ذکر نعمت]][[رده:محرومان از رستگارى]][[رده:موانع رستگارى]][[رده:بینش زلیخا]][[رده:تلاش زلیخا]][[رده:توطئه زلیخا]][[رده:توقعات بیجاى زلیخا]][[رده:خواسته هاى زلیخا]][[رده:دربهاى کاخ زلیخا]][[رده:زلیخا و کفران یوسف]][[رده:زلیخا و یوسف]][[رده:زمینه کامجویى زلیخا]][[رده:سلطه زلیخا]][[رده:عشق زلیخا به یوسف]][[رده:کامجویى زلیخا]][[رده:ویژگیهاى کاخ زلیخا زنا: احکام زنا]][[رده:زنا با زن شوهردار]][[رده:ظلم زنا]][[رده:موانع شهوترانى]][[رده:محرومیت ظالمان]][[رده:موارد ظلم]][[رده:ظلم بى عفتى]][[رده:آثار فحشا]][[رده:آثارکفران نعمت]][[رده:ظلم کفران نعمت]][[رده:موارد کفران نعمت]][[رده:آثار گناه]][[رده:اهمیت ترک گناه]][[رده:روش نجات از گناه]][[رده:زمینه ترک گناه]][[رده:ظلم گناه]][[رده:مصونیت از گناه]][[رده:موانع گناه]][[رده:متقین]][[رده:موحدان]][[رده:آثار حکمت یوسف]][[رده:آثار علم یوسف]][[رده:استعاذه یوسف]][[رده:انقیاد یوسف]][[رده:بلوغ یوسف]][[رده:بینش یوسف]][[رده:تقواى یوسف]][[رده:توحید یوسف]][[رده:جوانى یوسف]][[رده:درخواست از یوسف]][[رده:عفت یوسف]][[رده:عقیده یوسف]][[رده:فضایل یوسف]][[رده:قصه یوسف]][[رده:مدبر یوسف]][[رده:یوسف و خواسته هاى زلیخا]][[رده:یوسفو زلیخا]][[رده:یوسف و کفران نعمت]] | ||
[[رده:آیات قرآن]] [[رده:سوره يوسف ]] | [[رده:آیات قرآن]] [[رده:سوره يوسف ]] | ||
{{#seo: | |||
|title=آیه 23 سوره يوسف | |||
|title_mode=replace | |||
|keywords=آیه 23 سوره يوسف,يوسف 23,وَ رَاوَدَتْهُ الَّتِي هُوَ فِي بَيْتِهَا عَنْ نَفْسِهِ وَ غَلَّقَتِ الْأَبْوَابَ وَ قَالَتْ هَيْتَ لَکَ قَالَ مَعَاذَ اللَّهِ إِنَّهُ رَبِّي أَحْسَنَ مَثْوَايَ إِنَّهُ لاَ يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ,احکام,آثار استعاذه به خدا,اهمیت استعاذه به خدا,اهمیت اطاعت از خدا,امور شگفت آور,مسؤولیت انسان ها,آثار ایمان,ایمان به ربوبیت خدا,ربوبیت خدا,نشانه هاى ربوبیت خدا,اجابت دعا,دوستى با زن شوهردار,آثار ذکر خدا,ذکر احسان خدا,ذکر نعمت,محرومان از رستگارى,موانع رستگارى,بینش زلیخا,تلاش زلیخا,توطئه زلیخا,توقعات بیجاى زلیخا,خواسته هاى زلیخا,دربهاى کاخ زلیخا,زلیخا و کفران یوسف,زلیخا و یوسف,زمینه کامجویى زلیخا,سلطه زلیخا,عشق زلیخا به یوسف,کامجویى زلیخا,ویژگیهاى کاخ زلیخا زنا: احکام زنا,زنا با زن شوهردار,ظلم زنا,موانع شهوترانى,محرومیت ظالمان,موارد ظلم,ظلم بى عفتى,آثار فحشا,آثارکفران نعمت,ظلم کفران نعمت,موارد کفران نعمت,آثار گناه,اهمیت ترک گناه,روش نجات از گناه,زمینه ترک گناه,ظلم گناه,مصونیت از گناه,موانع گناه,متقین,موحدان,آثار حکمت یوسف,آثار علم یوسف,استعاذه یوسف,انقیاد یوسف,بلوغ یوسف,بینش یوسف,تقواى یوسف,توحید یوسف,جوانى یوسف,درخواست از یوسف,عفت یوسف,عقیده یوسف,فضایل یوسف,قصه یوسف,مدبر یوسف,یوسف و خواسته هاى زلیخا,یوسفو زلیخا,یوسف و کفران نعمت,آیات قرآن سوره يوسف | |||
|description=وَ رَاوَدَتْهُ الَّتِي هُوَ فِي بَيْتِهَا عَنْ نَفْسِهِ وَ غَلَّقَتِ الْأَبْوَابَ وَ قَالَتْ هَيْتَ لَکَ قَالَ مَعَاذَ اللَّهِ إِنَّهُ رَبِّي أَحْسَنَ مَثْوَايَ إِنَّهُ لاَ يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ | |||
|image=Wiki_Logo.png | |||
|image_alt=الکتاب | |||
|site_name=الکتاب | |||
}} | |||
