الأنعام ١٠٦: تفاوت میان نسخهها
از الکتاب
QRobot edit
(افزودن سال نزول) |
(QRobot edit) |
||
| خط ۳۱: | خط ۳۱: | ||
<tabber> | <tabber> | ||
المیزان= | المیزان= | ||
{{ نمایش فشرده تفسیر| | |||
*[[تفسیر:المیزان جلد۷_بخش۳۵#link222 | آيات ۱۱۳ - ۱۰۶، سوره انعام]] | *[[تفسیر:المیزان جلد۷_بخش۳۵#link222 | آيات ۱۱۳ - ۱۰۶، سوره انعام]] | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۷_بخش۳۵#link223 | در نظام عالم تشريع نيز سنت عليت و معلوليت حاكم است .]] | *[[تفسیر:المیزان جلد۷_بخش۳۵#link223 | در نظام عالم تشريع نيز سنت عليت و معلوليت حاكم است .]] | ||
| خط ۴۱: | خط ۴۲: | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۷_بخش۳۶#link230 | (روايتى در ذيل آيات شريفه گذشته : نهى از سب خدايان مشركين ، ايمان نياوردن كفارو...).]] | *[[تفسیر:المیزان جلد۷_بخش۳۶#link230 | (روايتى در ذيل آيات شريفه گذشته : نهى از سب خدايان مشركين ، ايمان نياوردن كفارو...).]] | ||
}} | |||
|-|نمونه= | |-|نمونه= | ||
{{ نمایش فشرده تفسیر| | |||
*[[تفسیر:نمونه جلد۵_بخش۴۶#link255 | تفسیر آیات]] | *[[تفسیر:نمونه جلد۵_بخش۴۶#link255 | تفسیر آیات]] | ||
}} | |||
|-| تفسیر نور= | |||
===تفسیر نور (محسن قرائتی)=== | |||
{{ نمایش فشرده تفسیر| | |||
اتَّبِعْ ما أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ «106» | |||
تنها آنچه را از سوى پروردگارت به تو وحى شده پيروى كن، معبودى جز او نيست و از مشركان روى بگردان. | |||
===نکته ها=== | |||
در آيهى قبل، تهمت مشركان به پيامبر مطرح شد كه مىگفتند: كلام تو وحى نيست، بلكه آموخته از ديگران است. اينجا به پيامبر دلدارى مىدهد كه تو كار خويش را بكن و به حرف مخالفان اعتنايى نداشته باش. | |||
شيوههاى برخورد با مخالفان، در موارد مختلف متفاوت است، از جمله: | |||
گاهى سلام كردن است. «إِذا خاطَبَهُمُ الْجاهِلُونَ قالُوا سَلاماً» «3» | |||
---- | |||
«1». نحل، 103. | |||
«2». فرقان، 4. | |||
«3». فرقان، 63. | |||
جلد 2 - صفحه 526 | |||
گاهى سكوت و عدم برخورد است. «ذَرْهُمْ» «1»، «حَسْبُنَا اللَّهُ» «2» | |||
گاهى اعراض و بىاعتنايى است. «أَعْرِضْ عَنْهُمْ» «3» | |||
گاهى درشتى و غلظت است. «وَ اغْلُظْ عَلَيْهِمْ» «4» | |||
گاهى مقابله به مثل است. «فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدى عَلَيْكُمْ» «5» | |||
===پیام ها=== | |||
1- رهبران الهى نبايد با تهمتها و تحقيرها و تحليلهاى نارواى دشمنان، در راه خود سست شوند. «اتَّبِعْ ما أُوحِيَ إِلَيْكَ» | |||
2- گاهى بشر چنان سقوط مىكند كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نيز به فرمان الهى از او روگردان مىشود. «وَ أَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ» | |||
}} | |||
|-| | |||
اثنی عشری= | |||
===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)=== | |||
{{نمایش فشرده تفسیر| | |||
اتَّبِعْ ما أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ (106) | |||
بعد از آن پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله را امر به اتباع وحى فرمايد: | |||
اتَّبِعْ ما أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ: متابعت نما آنچه وحى شده به تو از جانب | |||
تفسير اثنا عشرى، ج3، ص: 349 | |||
پروردگار تو و متدين شو به توحيد لا إِلهَ إِلَّا هُوَ: نيست هيچ معبودى مستحق عبادت مگر ذات احديت الهى وَ أَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ: و رو بگردان از مشركان، و به اقوال و آراى آنها التفات مكن. جماعتى آيه را منسوخ دانند به آية السيف، و اعراض را حمل كنند بر هر چه شامل كف باشد از ايشان، و آنها كه منسوخ ندانند، حمل اعراض كنند بر عدم ملاحظه با ايشان، نه آنكه منع از دعوت باشد. پس حكم آيه ثابت، و دعوت باقى است. | |||
تنبيه- آيه شريفه اشعار و تعريض است امت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله را، زيرا مقام نبوت، متعالى است از تكاهل در اوامر الهيه، لذا حكم آيه عام است جميع مكلفين را كه متابعت نمايند آنچه وحى شده از احكام الهيه و معرض شوند از آراء كاسده و عقايد فاسده مشركين. حضرت امير المؤمنين عليه السّلام در صدر خطبهاى فرمايد: انّ اللّه تعالى انزل كتابا هاديا بيّن فيه الخير و الشّرّ، فخذوا نهج الخير تهتدوا و اصدفوا عن سمت الشّرّ تقصدوا. «1» بدرستى كه حق تعالى نازل فرمود كتابى را كه هدايت كننده است، بيان فرمود در آن خير و شر را. پس اخذ كنيد طريق خير را كه هدايت يابيد، و ممتنع شويد از راه شر، كه مستقيم گرديد. بزرگان فرمودهاند: ملازمت آداب كتاب الهيه و سنت نبويه و عمل به آن، موجب نورانيت قلب، و فوز به سعادت گردد. | |||
}} | |||
|-| | |||
روان جاوید= | |||
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)=== | |||
{{نمایش فشرده تفسیر| | |||
اتَّبِعْ ما أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ (106) | |||
ترجمه | |||
پيروى كن آنچه را وحى شد بسوى تو از پروردگارت نيست خدائى مگر | |||
---- | |||
جلد 2 صفحه 365 | |||
او و رو گردان از مشركان. | |||
تفسير | |||
بعد از اتمام حجّت و ايضاح فساد قول ياوهگويان پيغمبر (ص) مأمور شد بآنكه وظيفه خود را از دعوت و تديّن باحكام قرآن اصولا و فروعا انجام دهد خصوصا توحيد را و بكلّى از اقوال و افعال كفار منصرف باشد و اعتنائى بشأن آنها نفرمايد و از اين باب ملالتى در خاطر شريف خود راه ندهد .. | |||
}} | |||
|-| | |||
اطیب البیان= | |||
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)=== | |||
{{نمایش فشرده تفسیر| | |||
اتَّبِع ما أُوحِيَ إِلَيكَ مِن رَبِّكَ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ وَ أَعرِض عَنِ المُشرِكِينَ (106) | |||
متابعت كن آنچه که از جانب پروردگارت بسوي تو وحي رسيده که نيست الهي غير از او و اعراض كن از مشركين. | |||
اتَّبِع تابع مقابل مستقل است لذا اعراض را ميگويند وجود تبعي دارند مقابل جواهر که وجود استقلالي دارند که تعريف كردند عرض را که اذا وجد وجد في الموضوع و جوهر را اذا وجد وجد لا في الموضوع انسان در افعال و گفتار و اعمال خود اگر برأي خود و سليقه خود عمل نمود مثل اكثر مردم امروزه مستقل و مستبد برأي خود است و اگر از روي دستور و فرمان غير است ميگويند فعل او تابع رأي غير است، دستور آمد که پيغمبر تابع ما أُوحِيَ باشد وحي القاء بقلب است، اگر از طرف شياطين باشد وحي شيطاني است چنانچه ميفرمايد وَ كَذلِكَ جَعَلنا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا شَياطِينَ الإِنسِ وَ الجِنِّ يُوحِي بَعضُهُم إِلي بَعضٍ زُخرُفَ القَولِ غُرُوراً انعام آيه 112، شرحش بيايد. و اگر از جانب خداوند است وحي الهي است که بتوسط روح الامين بقلوب مطهره انبياء القاء ميشود اينکه هم دو قسم است يك قسم دستوراتيست که بر انبياء سلف نازل شده و يك قسم بر خصوص نبي اكرم صلّي اللّه عليه و آله و سلّم وجود مقدسش مأمور شد بمتابعت آنچه بخود او وحي شد که فرمود ما أُوحِيَ إِلَيكَ از پروردگار خود مِن رَبِّكَ آنچه پيغمبر صلّي اللّه عليه و آله و سلّم بفرمايد يا عمل كند يا تقرير نمايد متابعت وحي پروردگار او است مستقل نيست وَ ما يَنطِقُ عَنِ الهَوي إِن هُوَ إِلّا وَحيٌ يُوحي و النجم آيه 3 وَ لَو تَقَوَّلَ عَلَينا بَعضَ الأَقاوِيلِ لَأَخَذنا مِنهُ بِاليَمِينِ ثُمَّ لَقَطَعنا مِنهُ الوَتِينَ حاقه آيه 44 لا إِلهَ إِلّا هُوَ اينکه جمله ممكن است بيان ما أُوحِيَ إِلَيكَ باشد يعني آن چيزي که وحي شد بسوي تو كلمه توحيد است که اول كلمه که پيغمبر مأمور شد بدعوت دعوت بتوحيد بود که فرمود | |||
(قولوا لا اله الّا اللّه تفلحوا) | |||
و ممكن | |||
جلد 7 - صفحه 164 | |||
است علت متابعت باشد که غير پروردگار تو الهي نيست که متابعت آنها لازم باشد بلكه فقط اله منحصر بپروردگار تو است و متابعت وحي او لازم و حتم است و ممكن است جمله مستقله باشد. | |||
وَ أَعرِض عَنِ المُشرِكِينَ اعراض از مشركين سه نحوه است يكي اعراض از عقيده مشركين است که شرك باشد که مفاد لَئِن أَشرَكتَ لَيَحبَطَنَّ عَمَلُكَ زمر آيه 65، و يكي اعراض از دعوت مشركين است زيرا اينها ديگر قابل هدايت نيستند و اجابت دعوت تو را نميكنند و اينکه آيه مفاد آيه شريفه فَذَرهُم يَخُوضُوا وَ يَلعَبُوا حَتّي يُلاقُوا يَومَهُمُ الَّذِي يُوعَدُونَ زخرف آيه 83 و معارج آيه 42 است و يكي اعراض از معاشرت و مراوده و ملايمت با آنها است چون اميدي در آنها نيست که با شما همراهي داشته باشند و اينكه بعضي گفتند اعراض از مجاهده با آنها است و گفتند اينكه اينکه آيه نسخ شده بآيه وَ قاتِلُوا المُشرِكِينَ كَافَّةً كَما يُقاتِلُونَكُم كَافَّةً توبه آيه 36، غلط است. | |||
}} | |||
|-| | |||
برگزیده تفسیر نمونه= | |||
===برگزیده تفسیر نمونه=== | |||
{{نمایش فشرده تفسیر| | |||
}} | |||
|-|تسنیم= | |-|تسنیم= | ||
{{ نمایش فشرده تفسیر| | |||
*[[تفسیر:تسنیم | تفسیر آیات]] | *[[تفسیر:تسنیم | تفسیر آیات]] | ||
}} | |||
|-|</tabber> | |-|</tabber> | ||
