۱۵٬۹۷۷
ویرایش
النحل ٨٩: تفاوت میان نسخهها
از الکتاب
←تفسیر
(Edited by QRobot) |
(←تفسیر) |
||
| (۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{قاب | متن = '''[[شامل این کلمه::وَ|وَ]] [[شامل این ریشه::و| ]][[شامل این کلمه::يَوْم|يَوْمَ]] [[کلمه غیر ربط::يَوْم| ]] [[شامل این ریشه::يوم| ]][[ریشه غیر ربط::يوم| ]][[شامل این کلمه::نَبْعَث|نَبْعَثُ]] [[کلمه غیر ربط::نَبْعَث| ]] [[شامل این ریشه::بعث| ]][[ریشه غیر ربط::بعث| ]][[شامل این کلمه::فِي|فِي]] [[شامل این ریشه::فى| ]][[شامل این کلمه::کُل|کُلِ]] [[شامل این ریشه::کلل| ]][[شامل این کلمه::أُمّة|أُمَّةٍ]] [[کلمه غیر ربط::أُمّة| ]] [[شامل این ریشه::امم| ]][[ریشه غیر ربط::امم| ]][[شامل این کلمه::شَهِيدا|شَهِيداً]] [[کلمه غیر ربط::شَهِيدا| ]] [[شامل این ریشه::شهد| ]][[ریشه غیر ربط::شهد| ]][[شامل این کلمه::عَلَيْهِم|عَلَيْهِمْ]] [[شامل این ریشه::على| ]][[شامل این ریشه::هم| ]][[شامل این کلمه::مِن|مِنْ]] [[شامل این ریشه::من| ]][[شامل این کلمه::أَنْفُسِهِم|أَنْفُسِهِمْ]] [[کلمه غیر ربط::أَنْفُسِهِم| ]] [[شامل این ریشه::نفس| ]][[ریشه غیر ربط::نفس| ]][[شامل این ریشه::هم| ]][[ریشه غیر ربط::هم| ]][[شامل این کلمه::وَ|وَ]] [[شامل این ریشه::و| ]][[شامل این کلمه::جِئْنَا|جِئْنَا]] [[کلمه غیر ربط::جِئْنَا| ]] [[شامل این ریشه::جىء| ]][[ریشه غیر ربط::جىء| ]][[شامل این ریشه::نا| ]][[ریشه غیر ربط::نا| ]][[شامل این کلمه::بِک|بِکَ]] [[کلمه غیر ربط::بِک| ]] [[شامل این ریشه::ب| ]][[ریشه غیر ربط::ب| ]][[شامل این ریشه::ک| ]][[ریشه غیر ربط::ک| ]][[شامل این کلمه::شَهِيدا|شَهِيداً]] [[کلمه غیر ربط::شَهِيدا| ]] [[شامل این ریشه::شهد| ]][[ریشه غیر ربط::شهد| ]][[شامل این کلمه::عَلَى|عَلَى]] [[شامل این ریشه::على| ]][[شامل این کلمه::هٰؤُلاَء|هٰؤُلاَءِ]] [[کلمه غیر ربط::هٰؤُلاَء| ]] [[شامل این ریشه::اولاء| ]][[ریشه غیر ربط::اولاء| ]][[شامل این ریشه::ها| ]][[ریشه غیر ربط::ها| ]][[شامل این ریشه::هؤلاء| ]][[ریشه غیر ربط::هؤلاء| ]][[شامل این کلمه::وَ|وَ]] [[شامل این ریشه::و| ]][[شامل این کلمه::نَزّلْنَا|نَزَّلْنَا]] [[کلمه غیر ربط::نَزّلْنَا| ]] [[شامل این ریشه::نزل| ]][[ریشه غیر ربط::نزل| ]][[شامل این کلمه::عَلَيْک|عَلَيْکَ]] [[شامل این ریشه::على| ]][[شامل این ریشه::ک| ]][[شامل این کلمه::الْکِتَاب|الْکِتَابَ]] [[کلمه غیر ربط::الْکِتَاب| ]] [[شامل این ریشه::کتب| ]][[ریشه غیر ربط::کتب| ]][[شامل این کلمه::تِبْيَانا|تِبْيَاناً]] [[کلمه غیر ربط::تِبْيَانا| ]] [[شامل این ریشه::بين| ]][[ریشه غیر ربط::بين| ]][[شامل این کلمه::لِکُل|لِکُلِ]] [[کلمه غیر ربط::لِکُل| ]] [[شامل این ریشه::کلل| ]][[ریشه غیر ربط::کلل| ]][[شامل این ریشه::ل| ]][[ریشه غیر ربط::ل| ]][[شامل این کلمه::شَيْء|شَيْءٍ]] [[کلمه غیر ربط::شَيْء| ]] [[شامل این ریشه::شىء| ]][[ریشه غیر ربط::شىء| ]][[شامل این کلمه::وَ|وَ]] [[شامل این ریشه::و| ]][[شامل این کلمه::هُدًى|هُدًى]] [[کلمه غیر ربط::هُدًى| ]] [[شامل این ریشه::هدى| ]][[ریشه غیر ربط::هدى| ]][[شامل این کلمه::وَ|وَ]] [[شامل این ریشه::و| ]][[شامل این کلمه::رَحْمَة|رَحْمَةً]] [[کلمه غیر ربط::رَحْمَة| ]] [[شامل این ریشه::رحم| ]][[ریشه غیر ربط::رحم| ]][[شامل این کلمه::وَ|وَ]] [[شامل این ریشه::و| ]][[شامل این کلمه::بُشْرَى|بُشْرَى]] [[کلمه غیر ربط::بُشْرَى| ]] [[شامل این ریشه::بشر| ]][[ریشه غیر ربط::بشر| ]][[شامل این کلمه::لِلْمُسْلِمِين|لِلْمُسْلِمِينَ]] [[کلمه غیر ربط::لِلْمُسْلِمِين| ]] [[شامل این ریشه::سلم| ]][[ریشه غیر ربط::سلم| ]][[شامل این ریشه::ل| ]][[ریشه غیر ربط::ل| ]]'''}} | {{قاب | متن = '''[[شامل این کلمه::وَ|وَ]] [[شامل این ریشه::و| ]][[شامل این کلمه::يَوْم|يَوْمَ]] [[کلمه غیر ربط::يَوْم| ]] [[شامل این ریشه::يوم| ]][[ریشه غیر ربط::يوم| ]][[شامل این کلمه::نَبْعَث|نَبْعَثُ]] [[کلمه غیر ربط::نَبْعَث| ]] [[شامل این ریشه::بعث| ]][[ریشه غیر ربط::بعث| ]][[شامل این کلمه::فِي|فِي]] [[شامل این ریشه::فى| ]][[شامل این کلمه::کُل|کُلِ]] [[شامل این ریشه::کلل| ]][[شامل این کلمه::أُمّة|أُمَّةٍ]] [[کلمه غیر ربط::أُمّة| ]] [[شامل این ریشه::امم| ]][[ریشه غیر ربط::امم| ]][[شامل این کلمه::شَهِيدا|شَهِيداً]] [[کلمه غیر ربط::شَهِيدا| ]] [[شامل این ریشه::شهد| ]][[ریشه غیر ربط::شهد| ]][[شامل این کلمه::عَلَيْهِم|عَلَيْهِمْ]] [[شامل این ریشه::على| ]][[شامل این ریشه::هم| ]][[شامل این کلمه::مِن|مِنْ]] [[شامل این ریشه::من| ]][[شامل این کلمه::أَنْفُسِهِم|أَنْفُسِهِمْ]] [[کلمه غیر ربط::أَنْفُسِهِم| ]] [[شامل این ریشه::نفس| ]][[ریشه غیر ربط::نفس| ]][[شامل این ریشه::هم| ]][[ریشه غیر ربط::هم| ]][[شامل این کلمه::وَ|وَ]] [[شامل این ریشه::و| ]][[شامل این کلمه::جِئْنَا|جِئْنَا]] [[کلمه غیر ربط::جِئْنَا| ]] [[شامل این ریشه::جىء| ]][[ریشه غیر ربط::جىء| ]][[شامل این ریشه::نا| ]][[ریشه غیر ربط::نا| ]][[شامل این کلمه::بِک|بِکَ]] [[کلمه غیر ربط::بِک| ]] [[شامل این ریشه::ب| ]][[ریشه غیر ربط::ب| ]][[شامل این ریشه::ک| ]][[ریشه غیر ربط::ک| ]][[شامل این کلمه::شَهِيدا|شَهِيداً]] [[کلمه غیر ربط::شَهِيدا| ]] [[شامل این ریشه::شهد| ]][[ریشه غیر ربط::شهد| ]][[شامل این کلمه::عَلَى|عَلَى]] [[شامل این ریشه::على| ]][[شامل این کلمه::هٰؤُلاَء|هٰؤُلاَءِ]] [[کلمه غیر ربط::هٰؤُلاَء| ]] [[شامل این ریشه::اولاء| ]][[ریشه غیر ربط::اولاء| ]][[شامل این ریشه::ها| ]][[ریشه غیر ربط::ها| ]][[شامل این ریشه::هؤلاء| ]][[ریشه غیر ربط::هؤلاء| ]][[شامل این کلمه::وَ|وَ]] [[شامل این ریشه::و| ]][[شامل این کلمه::نَزّلْنَا|نَزَّلْنَا]] [[کلمه غیر ربط::نَزّلْنَا| ]] [[شامل این ریشه::نزل| ]][[ریشه غیر ربط::نزل| ]][[شامل این کلمه::عَلَيْک|عَلَيْکَ]] [[شامل این ریشه::على| ]][[شامل این ریشه::ک| ]][[شامل این کلمه::الْکِتَاب|الْکِتَابَ]] [[کلمه غیر ربط::الْکِتَاب| ]] [[شامل این ریشه::کتب| ]][[ریشه غیر ربط::کتب| ]][[شامل این کلمه::تِبْيَانا|تِبْيَاناً]] [[کلمه غیر ربط::تِبْيَانا| ]] [[شامل این ریشه::بين| ]][[ریشه غیر ربط::بين| ]][[شامل این کلمه::لِکُل|لِکُلِ]] [[کلمه غیر ربط::لِکُل| ]] [[شامل این ریشه::کلل| ]][[ریشه غیر ربط::کلل| ]][[شامل این ریشه::ل| ]][[ریشه غیر ربط::ل| ]][[شامل این کلمه::شَيْء|شَيْءٍ]] [[کلمه غیر ربط::شَيْء| ]] [[شامل این ریشه::شىء| ]][[ریشه غیر ربط::شىء| ]][[شامل این کلمه::وَ|وَ]] [[شامل این ریشه::و| ]][[شامل این کلمه::هُدًى|هُدًى]] [[کلمه غیر ربط::هُدًى| ]] [[شامل این ریشه::هدى| ]][[ریشه غیر ربط::هدى| ]][[شامل این کلمه::وَ|وَ]] [[شامل این ریشه::و| ]][[شامل این کلمه::رَحْمَة|رَحْمَةً]] [[کلمه غیر ربط::رَحْمَة| ]] [[شامل این ریشه::رحم| ]][[ریشه غیر ربط::رحم| ]][[شامل این کلمه::وَ|وَ]] [[شامل این ریشه::و| ]][[شامل این کلمه::بُشْرَى|بُشْرَى]] [[کلمه غیر ربط::بُشْرَى| ]] [[شامل این ریشه::بشر| ]][[ریشه غیر ربط::بشر| ]][[شامل این کلمه::لِلْمُسْلِمِين|لِلْمُسْلِمِينَ]] [[کلمه غیر ربط::لِلْمُسْلِمِين| ]] [[شامل این ریشه::سلم| ]][[ریشه غیر ربط::سلم| ]][[شامل این ریشه::ل| ]][[ریشه غیر ربط::ل| ]]'''}} | ||
{| class="ayeh-table mw-collapsible mw-collapsed" | |||
!کپی متن آیه | |||
|- | |||
|وَ يَوْمَ نَبْعَثُ فِي کُلِ أُمَّةٍ شَهِيداً عَلَيْهِمْ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَ جِئْنَا بِکَ شَهِيداً عَلَى هٰؤُلاَءِ وَ نَزَّلْنَا عَلَيْکَ الْکِتَابَ تِبْيَاناً لِکُلِ شَيْءٍ وَ هُدًى وَ رَحْمَةً وَ بُشْرَى لِلْمُسْلِمِينَ | |||
|} | |||
'''ترجمه ''' | '''ترجمه ''' | ||
<tabber> | <tabber> | ||
| خط ۱۵: | خط ۱۸: | ||
|-|صادقی تهرانی=و (یادآور) روزی که در هر امتی گواهی بر ایشان از خودشان برانگیزیم و تو را (هم) بر (همهی) اینان گواه آوریم. و این کتاب را به تدریج بر تو فرو فرستادیم در حالی که برای هر چیزی روشنگر است و (نیز) هدایت و رحمت و بشارت برای اسلام آورندگان است. | |-|صادقی تهرانی=و (یادآور) روزی که در هر امتی گواهی بر ایشان از خودشان برانگیزیم و تو را (هم) بر (همهی) اینان گواه آوریم. و این کتاب را به تدریج بر تو فرو فرستادیم در حالی که برای هر چیزی روشنگر است و (نیز) هدایت و رحمت و بشارت برای اسلام آورندگان است. | ||
|-|معزی=و روزی که برانگیزانیم از هر ملّتی گواهی را بر ایشان از خود ایشان و بیاریم تو را بر اینان گواه و فرستادیم بر تو کتاب را بیانی برای همه چیز و هدایت و رحمت و بشارتی برای مسلمین | |-|معزی=و روزی که برانگیزانیم از هر ملّتی گواهی را بر ایشان از خود ایشان و بیاریم تو را بر اینان گواه و فرستادیم بر تو کتاب را بیانی برای همه چیز و هدایت و رحمت و بشارتی برای مسلمین | ||
|-|</tabber>< | |-|english=<div id="qenag">On the Day when We raise in every community a witness against them, from among them, and bring you as a witness against these. We have revealed to you the Book, as an explanation of all things, and guidance, and mercy and good news for those who submit.</div> | ||
{{آيه | سوره = سوره النحل | نزول = | |-|</tabber> | ||
<div class="audiotable"> | |||
<div id="quran_sound">ترتیل: <sound src="http://dl.bitan.ir/quran/parhizgar/016089.mp3"></sound></div> | |||
<div id="trans_sound">ترجمه: <sound src="http://dl.bitan.ir/quran/makarem/016089.mp3"></sound></div> | |||
</div> | |||
{{آيه | سوره = سوره النحل | نزول = [[نازل شده در سال::14|٢ هجرت]] | نام = [[شماره آیه در سوره::89|٨٩]] | قبلی = النحل ٨٨ | بعدی = النحل ٩٠ | کلمه = [[تعداد کلمات::30|٣٠]] | حرف = }} | |||
===معنی کلمات و عبارات=== | ===معنی کلمات و عبارات=== | ||
«شَهِیداً»: شاهدی. گواهی. مراد پیغمبر هر ملّتی است که شاهد عملی بوده و وجودش الگو و میزان سنجش حق و باطل کارهای مردمان موجود در دائره زمان نبوّت خود است. «هؤلآءِ»: اینان. مراد مسلمانان و همه مردمان جهان است که پس از بعثت پیغمبر اسلام، دعوت به پذیرش اسلام شدهاند. «الْکِتَابَ»: قرآن. «تِبْیَاناً»: بیان. بیانگر. حال یا مفعولله است. «کُلَّ شَیْءٍ»: مراد همه امور اصولی مربوط به دین است که برای تکامل فرد و جامعه در تمام جنبههای مادی و معنوی لازم و ضروری است؛ نه این که قرآن یک دائرهالمعارف بزرگی از همه جزئیّات علوم و فنون گذشته و حال و آینده جهان باشد. «هُدیً»: هدایت. هادی. رهنمود و راهنمای به راه حق و حقیقت. «رَحْمَةً»: وسیله رحمت برای جمیع مردمان جهان. «بُشْرَی»: مژده. مژدهرسان. مژدهدهنده پیروان خود به سعادت دو جهان. | «شَهِیداً»: شاهدی. گواهی. مراد پیغمبر هر ملّتی است که شاهد عملی بوده و وجودش الگو و میزان سنجش حق و باطل کارهای مردمان موجود در دائره زمان نبوّت خود است. «هؤلآءِ»: اینان. مراد مسلمانان و همه مردمان جهان است که پس از بعثت پیغمبر اسلام، دعوت به پذیرش اسلام شدهاند. «الْکِتَابَ»: قرآن. «تِبْیَاناً»: بیان. بیانگر. حال یا مفعولله است. «کُلَّ شَیْءٍ»: مراد همه امور اصولی مربوط به دین است که برای تکامل فرد و جامعه در تمام جنبههای مادی و معنوی لازم و ضروری است؛ نه این که قرآن یک دائرهالمعارف بزرگی از همه جزئیّات علوم و فنون گذشته و حال و آینده جهان باشد. «هُدیً»: هدایت. هادی. رهنمود و راهنمای به راه حق و حقیقت. «رَحْمَةً»: وسیله رحمت برای جمیع مردمان جهان. «بُشْرَی»: مژده. مژدهرسان. مژدهدهنده پیروان خود به سعادت دو جهان. | ||
| خط ۳۳: | خط ۴۱: | ||
<tabber> | <tabber> | ||
المیزان= | المیزان= | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۳۴#link307 | آيات ۷۸ - | {{ نمایش فشرده تفسیر| | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۳۴#link307 | آيات ۷۸ - ۸۹ سوره نحل]] | |||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۳۵#link309 | سبب حقيقى پرواز مرغان در | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۳۵#link309 | خدای تعالی، سبب حقيقى پرواز مرغان در هواست]] | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۳۵#link311 | ذكر نعمت خانه، پوست و پشم و كُرك و موى حيوان و...]] | |||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۳۵#link311 | ذكر نعمت | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۳۵#link312 | وجه اين كه درباره سرابيل فرمود: «شما را از گرما نگه مى دارد»، و حفظ از سرما را ذكر نكرد]] | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۳۵#link312 | وجه | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۳۵#link313 | معناى آيه: «يَعرِفُونَ نِعمَةَ اللّهِ ثُمَّ يُنكِرُونَهَا وَ أكثَرُهُمُ الكَافِرُون»]] | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۳۵#link313 | معناى آيه : | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۳۵#link314 | وجوهى كه مفسّران، درباره آيه «وَ أكثَرُهُمُ الكَافِرُون» گفته اند]] | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۳۵#link314 | وجوهى كه درباره آيه | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۳۵#link316 | مراد از اين كه در قيامت، از هر امّتى، شهيدى مبعوث مى گردد]] | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۳۵#link317 | قيامت، روز پاداش و كيفر است، نه روز عمل و جبران]] | |||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۳۵#link316 | مراد از | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۳۵#link318 | در عذاب ظالمان در آخرت، تخفيف و تأخيرى نيست]] | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۳۵#link317 | | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۳۵#link319 | مشركان در روز قيامت، تسليم خدا مى شوند]] | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۳۵#link318 | در عذاب ظالمان در | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۳۶#link320 | تسليم اضطرارى مشركان در قيامت، در برابر خدا، سودى به حالشان ندارد]] | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۳۵#link319 | | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۳۶#link321 | كافران مفسد، عذابى بيش از ديگر كفار خواهند داشت]] | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۳۶#link320 | تسليم اضطرارى | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۳۶#link322 | تفصيلى در مورد شهید و شهادت گواهان، در قیامت]] | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۳۶#link321 | كافران | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۳۶#link324 | معناى اين كه قرآن، بيان كننده هر چيزى است]] | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۳۶#link322 | تفصيلى در مورد شهادت | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۳۶#link325 | بحث روايتى]] | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۳۶#link326 | چند روايت در ذيل جمله: «تِبيَاناً لِكُلّ شَئ»]] | |||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۳۶#link324 | معناى | |||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۳۶#link325 | روايتى | |||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۳۶#link326 | چند روايت در ذيل جمله : | |||
}} | |||
|-|نمونه= | |-|نمونه= | ||
{{ نمایش فشرده تفسیر| | |||
*[[تفسیر:نمونه جلد۱۱_بخش۶۲#link86 | تفسیر آیات]] | *[[تفسیر:نمونه جلد۱۱_بخش۶۲#link86 | تفسیر آیات]] | ||
}} | |||
|-| تفسیر نور= | |||
===تفسیر نور (محسن قرائتی)=== | |||
{{ نمایش فشرده تفسیر| | |||
وَ يَوْمَ نَبْعَثُ فِي كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيداً عَلَيْهِمْ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَ جِئْنا بِكَ شَهِيداً عَلى هؤُلاءِ وَ نَزَّلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ تِبْياناً لِكُلِّ شَيْءٍ وَ هُدىً وَ رَحْمَةً وَ بُشْرى لِلْمُسْلِمِينَ «89» | |||
و (ياد كن) روزى را كه در هر امّتى، شاهدى بر آنان از خودشان برانگيزيم و تو را بر آنان گواه آوريم و بر تو اين كتاب را نازل كرديم كه روشنگر هر چيز است و مايهى هدايت و رحمت و بشارت براى مسلمانان است. | |||
===نکته ها=== | |||
در پنج آيه قبل نيز به مسأله گواه بر امّتها اشاره شد و اين جزء عقايد قطعى ماست كه در قيامت، هر امّتى شاهد و گواهى دارند و پيامبر اسلام شاهد بر اين امّت و گواهان ساير امّتهاست. نكته مهم آن است كه گواهى اولياى خدا بايد از روى حسّ و ديدن و علم باشد و آنها از هرگونه خطا و كذب معصوم باشند تا گواهى آنها در آن روز حسّاس بر همهى مردم، يك نوع اتمام حجّت باشد. و ناگفته پيداست كسى كه بر اعمال حاضر و غايب و ظاهر و باطن مردم، آگاه باشد و سخن او در قيامت مورد پذيرش امّت و خداوند باشد، جز انبيا و امامان معصوم، كه با امدادهاى غيبى، بر رفتار و كردار و گفتار و نيّات مردم، آگاهند، كس ديگرى نخواهد بود. | |||
در تفسير صافى از امام صادق عليه السلام نقل شده كه آن حضرت فرمود: بخدا قسم ما هر چه را در آسمانها و زمين و آنچه را ميان آنهاست و هر چه در بهشت و دوزخ است، مىدانيم. | |||
سپس امام اين آيه را سه بار پىدرپى تلاوت فرمودند. | |||
امام باقر عليه السلام فرمود: هر چه را كه امّت به آن نياز داشته، در قرآن آمده است و هر سخنى كه از من شنيديد اگر سند قرآنىاش را بخواهيد، خواهم گفت. | |||
حضرت على عليه السلام فرمود: خبر شما و تاريخ گذشتگان و آيندگان و آسمان و زمين در قرآن آمده است. «1» | |||
---- | |||
«1». تفسير كنزالدقائق. | |||
جلد 4 - صفحه 569 | |||
امام رضا عليه السلام در جلسهاى به رؤساى اديان فرمود: از معجزات پيامبر اسلام آن است كه يتيمى فقير و چوپانى درس نخوانده، كتابى داشته باشد كه «تبيان كل شى» باشد و اخبار گذشته و آينده تا قيامت در آن ثبت شده باشد. | |||
امام صادق عليه السلام فرمود: هر مسألهاى كه مورد اختلاف دو نفر باشد در كتاب خدا، اصلى كه آنرا حلّ كند وجود دارد، گرچه عقل مردم به آن نرسد. «1» | |||
قرآن بيان هر چيز است، امّا هر كس نمىفهمد چنانكه حضرت على عليه السلام مىفرمايد: در قرآن، براى عوام عبارتِ ظاهرى، براى خواص اشاراتِ رمزى، براى اولياى خدا، لطائف الهى و براى انبيا، حقايق است. «2» | |||
تبيان همه چيز بودن، يا مستقيم است يا بواسطهى آياتى كه در آن اصولى مطرح شده و آن اصول براى ما كارساز است. نظير آيه؛ «ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا» «3» آنچه را پيامبر براى شما آورده بگيريد و از آنچه شما را نهى كرده دور شويد و نظير آيه؛ «لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ ما نُزِّلَ إِلَيْهِمْ» «4» | |||
===پیام ها=== | |||
1- نظارت دائمى اولياى خدا بر اعمال ما، يكى از مسلّمات قرآنى است. «شَهِيداً عَلَيْهِمْ» | |||
2- گواهان در قيامت، سلسله مراتب دارند. براى هر امّتى، امامِ آن شاهد است و پيامبر اسلام، شاهد بر همهى گواهان است. «جِئْنا بِكَ عَلى هؤُلاءِ شَهِيداً» | |||
3- هم پيامبر اسلام بر همه پيامبران شاهد است و هم كتابش، تبيان كلّ شىء است. | |||
«نَزَّلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ تِبْياناً لِكُلِّ شَيْءٍ» | |||
4- قرآن كتابى جامع براى بيان همه نيازهاى جامعه است. «تِبْياناً لِكُلِّ شَيْءٍ» 5- تسليم بودن، لازمه دريافت هدايت، رحمت و بشارت الهى است. «هُدىً وَ رَحْمَةً وَ بُشْرى لِلْمُسْلِمِينَ» | |||
---- | |||
«1». تفسير نورالثقلين. | |||
«2». تفسير فرقان. | |||
«3». حشر، 7. | |||
«4». نحل، 44. | |||
تفسير نور(10جلدى)، ج4، ص: 570 | |||
}} | |||
|-| | |||
اثنی عشری= | |||
===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)=== | |||
{{نمایش فشرده تفسیر| | |||
وَ يَوْمَ نَبْعَثُ فِي كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيداً عَلَيْهِمْ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَ جِئْنا بِكَ شَهِيداً عَلى هؤُلاءِ وَ نَزَّلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ تِبْياناً لِكُلِّ شَيْءٍ وَ هُدىً وَ رَحْمَةً وَ بُشْرى لِلْمُسْلِمِينَ (89) | |||
وَ يَوْمَ نَبْعَثُ فِي كُلِّ أُمَّةٍ: و ياد كن اى پيغمبر روزى را كه برانگيزانيم در ميان هر امتى. شَهِيداً عَلَيْهِمْ مِنْ أَنْفُسِهِمْ: گواهى بر گفتار و كردار ايشان از نفوس ايشان، يعنى پيغمبر هر امتى كه بديشان مبعوث و از قبيله آنان بود، برانگيزانيم تا بر تصديق و تكذيب امت شهادت دهند، يا مؤمنان هر عصرى | |||
جلد 7 - صفحه 265 | |||
بر كفار گواهى دهند. | |||
تبصره: آيه شريفه دلالت دارد بر آن كه هيچ عصرى خالى نيست از كسى كه حجت باشد بر مردمان آن عصر، يا وجود پيغمبر يا امام معصوم، و او هم يا ظاهر است و آشكار، يا غائب است و پنهان، و برهان عقلى، اين مطلب را ثابت نمايد كه: غرض از ايجاد خلق، مصلحتى است راجع به سوى ايشان. پس در حكمت الهيه، لازم آيد نصب رئيسى در هر عصرى براى ارشاد مردم به آنچه مصلحت و ردع آنها از آنچه مفسده باشد. و اين سيره از اول خلقت تا قيام قيامت جارى است. و چون شريعت به وجود حضرت احمدى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم خاتمه يافت، بعد از آن سرور پيغمبرى مبعوث نشود، لكن اوصياى خاصه ائمه اثنى عشر هر يك بعد از ديگرى، تا اين زمان كه منتهى شد به خاتم الاوصياء اعليحضرت ولى الاعظم، حجة بن الحسن عجل اللّه فرجه قطب عالم امكان باشد. | |||
وَ جِئْنا بِكَ شَهِيداً عَلى هؤُلاءِ: و بياوريم تو را گواه بر اين گروه، يعنى بر امت تا بر تصديق مؤمنان و تكذيب مشركان شهادت دهى. | |||
نكته: افراد (و اختصاص) آن حضرت به ذكر، به جهت مزيت تشريف و تكريم آن سرور است. | |||
على بن ابراهيم فرمايد: رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم شاهدند بر ائمه، و ائمه شاهدند بر مردم «1». | |||
حضرت صادق عليه السّلام فرمود: لكلّ زمان و امّة شهيد تبعث كلّ امّة مع امامها «2» براى هر زمانى و امتى شهادت دهندهاى است كه مبعوث شود هر امتى با امام و پيشواى آن. | |||
وَ نَزَّلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ: و نازل كرديم بر تو قرآن را. تِبْياناً لِكُلِّ شَيْءٍ: در | |||
---- | |||
«1» تفسير قمى جلد 1 صفحه 388. | |||
«2» تفسير قمى جلد 1، صفحه 388 و تفسير برهان جلد 2 صفحه 378. | |||
جلد 7 - صفحه 266 | |||
حالتى كه بيان روشنى است براى هر چيز از امور دين به تفصيل يا اجمال كه مبين آن سنت مطهره است، پس قرآن مفصلا و مجملا تبيان همه چيز است از امور معاش و معاد. وَ هُدىً وَ رَحْمَةً: و راهنماى به حق بخشايش بر همه كس اگر به آن ايمان آورده عمل به فرمايشات آن نمايند، زيرا آنانكه از اين هدايت تامه و رحمت واسعه محروم شوند، به سبب سوء اختيار خودشان است انكار و كفر و اعراض را. وَ بُشْرى لِلْمُسْلِمِينَ: و مژده است به بهشت مر مسلمانان را خاصه. | |||
تبصره: اين مطلب مبرهن شده كه تمام احتياجات دينى و دنيائى عموم طبقات مردم را تا قيامت، خداوند حميد در قرآن مجيد بيان فرموده، زيرا خاتميت حضرت محمدى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ملازم است با جامعيت شريعت و كتاب آن سرور، و اكمليت آن حضرت ملازم است با ختميت نبوت. | |||
در كافى «1»- حضرت صادق عليه السّلام فرمود: انّ اللّه تبارك و تعالى انزل فى القران تبيان كلّ شى حتى و اللّه ما ترك اللّه شيئا يحتاج العباد اليه حتى لا يستطيع عبد يقول: لو كان هذا انزل فى القران الّا و قد انزله اللّه فيه. | |||
بتحقيق قرآن بيان هر چيزى است حتى، قسم بخدا وانگذارد حق تعالى چيزى را كه بندگان محتاجند به آن تا كسى تواند بگويد اگر حكم آن در قرآن بود مگر آن كه نازل فرموده خداى تعالى در قرآن، لكن علم آن منحصر به پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و اوصياى معصومين عليهم السّلام مىباشد. | |||
در بصائر به اسناد خود از عبد الاعلى شنيدم از حضرت صادق عليه السّلام فرمود: و اللّه انّى لاعلم كتاب اللّه من اوّله آخره كانه فى كفّى فيه خبر السّماء و خبر الارض و خبر ما يكون و خبر ما هو كائن قال اللّه فيه تبيان كلّ شىء «2» | |||
---- | |||
«1» اصول كافى، جلد اوّل، كتاب العلم، صفحه 59، حديث اوّل. | |||
«2» تفسير نور الثقلين، جلد 3، صفحه 76، حديث 185- اصول كافى، جلد اوّل، كتاب الحجة، صفحه 229، حديث 4. | |||
جلد 7 - صفحه 267 | |||
فرمود حضرت صادق عليه السّلام قسم به خدا بتحقيق هر آينه من دانا هستم به كتاب الهى از اول تا آخرش، گويا همه در كف من است، در قرآن است خبر آسمان و خبر زمين و خبر آنچه باشد و آنچه خواهد شد، فرمود حق تعالى در قرآن است بيان هر شيئى. | |||
}} | |||
|-| | |||
روان جاوید= | |||
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)=== | |||
{{نمایش فشرده تفسیر| | |||
وَ إِذا رَأَى الَّذِينَ أَشْرَكُوا شُرَكاءَهُمْ قالُوا رَبَّنا هؤُلاءِ شُرَكاؤُنَا الَّذِينَ كُنَّا نَدْعُوا مِنْ دُونِكَ فَأَلْقَوْا إِلَيْهِمُ الْقَوْلَ إِنَّكُمْ لَكاذِبُونَ (86) وَ أَلْقَوْا إِلَى اللَّهِ يَوْمَئِذٍ السَّلَمَ وَ ضَلَّ عَنْهُمْ ما كانُوا يَفْتَرُونَ (87) الَّذِينَ كَفَرُوا وَ صَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ زِدْناهُمْ عَذاباً فَوْقَ الْعَذابِ بِما كانُوا يُفْسِدُونَ (88) وَ يَوْمَ نَبْعَثُ فِي كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيداً عَلَيْهِمْ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَ جِئْنا بِكَ شَهِيداً عَلى هؤُلاءِ وَ نَزَّلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ تِبْياناً لِكُلِّ شَيْءٍ وَ هُدىً وَ رَحْمَةً وَ بُشْرى لِلْمُسْلِمِينَ (89) إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسانِ وَ إِيتاءِ ذِي الْقُرْبى وَ يَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ وَ الْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ (90) | |||
ترجمه | |||
و چون به بينند آنانكه شرك آوردند انبازانشان را گويند پروردگار ما اينها انبازان مايند كه بوديم ميخوانديمشان غير از تو پس توجّه دهند آنها بسويشان گفتار را كه شما هر آينه دروغگويانيد | |||
و اعلام نمايند بسوى خدا در آنروز تسليم را و نابود شود از آنها آنچه بودند كه افتراء ميزدند | |||
آنانكه كافر شدند و باز داشتند از راه خدا بيفزائيم آنها را عذابى بالاى عذاب براى آنچه بودند كه افساد مينمودند | |||
و روز كه بر مىانگيزيم در هر امّتى گواهى را بر آنها از خودشان و بياوريم تو را گواه بر آنها و نازل نموديم بر تو كتاب را كه بيانى روشن است براى هر چيزى و هدايت و رحمت و بشارت است براى مسلمانان | |||
همانا خدا امر ميكند بعدالت و نيكوكارى و بعطا نمودن بخويشاوندان و نهى ميكند از كار زشت و ناپسند و ستمكارى پند ميدهد شما را باشد كه شما پند گيريد. | |||
تفسير | |||
- وقتى كه قيامت كبرى بر پا شود و اهل شرك در پيشگاه الهى حاضر گردند مشاهده نمايند معبودهاى باطل خودشان را كه شريك قرار داده بودند آنها را با خدا در عبادت و اطاعت از اصناف بتها و شياطين و باين مناسبت اضافه شركاء بآنها شده يا بمناسبت آنكه اهل شرك معبودهاى باطل خودشان را شريك قرار ميدادند در زرع و انعام خودشان و در هر حال شركاء اختراعى و جعلى آنها بودند در اينموقع براى تعجّب از حال آنها يا بتصور آنكه شمّهاى از تقصير خودشان را مستند بآنها نمايند ميگويند پروردگارا اينها شركاء ما بودند كه ما بادّعاء آنها مغرور شديم و عبادت و اطاعت آنها را كرديم لذا خداوند بآنها قدرت گفتار و اذن در جواب ميدهد و ميگويند اينها دروغ گويند ما آنها را دعوت بعبادت خودمان نكرديم اينها بهواى نفس خودشان عبادت ما را ميكردند و در واقع مطيع شهوات خود بودند و اهل شرك از در تسليم و انقياد وارد ميشوند و در آنروز بسوى خدا طرح صلح و سازش ميكنند با آنكه ديگر جاى آشتى را باقى نگذاردهاند و در دنيا هر چه خواستهاند كردهاند و گم گشته و نابود و ضايع و باطل ميشود و از دست آنها ميرود هر دروغ و افترائى كه بخدا زدهاند از اين | |||
---- | |||
جلد 3 صفحه 309 | |||
قبيل كه بتها شريك خدايند و شفيع بندگان و ناصر و معين آنها و خداوند اين مقام را بآنها عنايت فرموده و خداوند كسانيرا كه علاوه بر كفر و عصيان مانع از هدايت و ارشاد عوام شدهاند دو عذاب ميفرمايد يكى عذاب بر اصل كفر و ديگر عذاب بر منع اسلام كه عذاب دوّم فوق عذاب اوّل است بر حسب كيفيّت و كميّت براى فساد و افساد آنها و قمّى ره فرموده براى آنكه بعد از پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كافر شدند و منع نمودند مردم را از متابعت امير المؤمنين عليه السّلام و بعضى عذاب فوق را بمارها و افعىها و عقربهاى مانند فيل و شتر و قاطر تفسير نمودهاند و در آنروز خداوند مبعوث ميفرمايد از هر امّت و جماعت و فرقهاى گواهى را بر آنها از بشر كه همجنس خودشان باشد و ظاهرا پيغمبران و اوصياء ايشانند در هر زمان تا گواهى دهند بر اعمال آنها براى اتمام حجّت و مزيد عزّت اهل ايمان و خفّت اهل طغيان و شاهد كلّ فى الكلّ على الكلّ پيغمبر خاتم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است و قمّى ره فرموده پيغمبر خاتم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم شهادت ميدهد بر ائمه عليهم السلام و ايشان شهادت ميدهند بر مردم و شمهاى از اين بيان در سوره بقره و نساء گذشت و خداوند نازل فرموده است قرآن را بر پيغمبر اكرم براى بيان هر حكمى كه محتاج باشند بندگان بآن در اصلاح امور دنيا و آخرتشان از معارف و احكام و اخلاق و آداب و رسوم مستقلا و بتوسط پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و امام عليه السّلام در هر زمان و براى هدايت و رحمت بر بندگان و بشارت اهل اسلام بنعيم بىپايان عيّاشى ره از امام صادق عليه السّلام نقل نموده كه و اللّه ما ميدانيم آنچه در آسمانها و آنچه در زمين و آنچه در بهشت و آنچه در جهنّم است و آنچه در ما بين آنها است و همه در قرآن است و اين آيه را تلاوت فرمود و در كافى و غيره ضمن چند روايت از آنحضرت باين معنى تصريح شده و در يك روايت اثبات اختصاص آن بقرآن و نفى از تورية و انجيل شده است و در مجمع فرموده اين آيه دلالت دارد بر آنكه در هر عصر و زمانى بايد در ميان مردم كسى باشد كه قول آن حجّت باشد بر خلق نزد خداوند و بيشتر اهل علم موافقند با ما در اين اصل نهايت آنكه اختلاف ما با اهل خلاف در تعيين حجّت است حقير عرض ميكنم كه فخر رازى هم باين بيان استدلال بر حجّيت اجماع نموده ولى چون ديده بصيرت نداشته | |||
---- | |||
جلد 3 صفحه 310 | |||
حجّت را نشناخته (اللهم عرّفنى حجّتك فأنّك ان لم تعرّفنى حجّتك ضللت عن دينى) آيا حجّتى غير از معصوم تصوّر ميشود و آيا معصومى غير از امام زمان كسى يافته يا مدّعى شده است الحمد للّه على وضوح الحجّه و الحجّة عليها و همانا خداوند امر ميكند بعدل كه ظاهرا ميانه روى در كليه امور و اخلاق و اجتناب از افراط و تفريط است و معامله و معاشرت با مردم بانصاف و مروّت و آنكه آنچه براى خود مىپسندد براى برادران و خواهران دينى خود بپسندد و بخواهد و رعايت حقوق ايشانرا بنمايد و نيز امر ميفرمايد باحسان كه ظاهرا شامل است نيكى بخود و خلق را از فعل واجبات و ترك محرّمات و تكميل درجات و اعانت بفقراء و ضعفاء و دستگيرى از آنها ببذل علم و مال و ارائه صلاح و فساد و آنچه موجب اصلاح امور دنيا و آخرت ايشان باشد خصوصا اقارب و ارحام كه صله آنها واجب و براى اهتمام مخصوص بذكر در كلام الهى شدهاند و نهى ميفرمايد از فحشاء كه ظاهرا كار زشت و قبيحى است كه زشتى و قبح آن واضح و آشكار باشد مانند زنا و شرب خمر و دزدى و از منكر كه ظاهرا كار ناپسند و ناشايسته در نظر عقلاء و دانشمندان است و در صافى فحشاء را بتجاوز از حدود الهى و منكر را بآنچه ناپسند باشد بعقول تفسير نموده و فروق ديگرى هم براى تفاوت معناى فحشاء و منكر ذكر شده است و ظاهرا اين دو لفظ قريب المعنى و بجاى يكديگر استعمال ميشود نهايت آنكه فحشاء قبحش ظاهرتر است و نيز نهى فرمود از بغى كه ظلم و تطاول بر مردم بغير حقّ باشد در معانى و عيّاشى ره از امير المؤمنين عليه السّلام نقل نموده كه عدل انصاف و احسان تفضّل است و قمّى ره فرموده عدل شهادتين و احسان امير المؤمنين عليه السّلام و فحشاء و منكر و بغى آن سه نفرند و باين معانى اخبار ديگرى هم نقل شده است كه معلوم است مراد بيان فردا كمل است چنانچه ذى القربى هم در بعضى روايات بائمه اطهار تفسير شده است و در بيان مقام جامعيّت اين آيه گفتهاند اگر در قرآن نبود جز اين يك آيه صادق بود كه در آن تبيان هر شيء است و اين معنى بر دانشمندان از تامّل در عموم معانى الفاظ شش گانه آن ظاهر خواهد شد و بموعظه الهيّه اتّعاظ و تذكّر حاصل خواهد گرديد. | |||
---- | |||
جلد 3 صفحه 311 | |||
}} | |||
|-| | |||
اطیب البیان= | |||
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)=== | |||
{{نمایش فشرده تفسیر| | |||
وَ يَومَ نَبعَثُ فِي كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيداً عَلَيهِم مِن أَنفُسِهِم وَ جِئنا بِكَ شَهِيداً عَلي هؤُلاءِ وَ نَزَّلنا عَلَيكَ الكِتابَ تِبياناً لِكُلِّ شَيءٍ وَ هُديً وَ رَحمَةً وَ بُشري لِلمُسلِمِينَ (89) | |||
و روزي که مبعوث ميكنيم در هر امّتي شهيدي بر آن امّة از نفوس خود آنها يعني از بشر که از جنس آن امّة باشند و ميآوريم ترا که شهيد باشي بر اينها و نازل | |||
جلد 12 - صفحه 174 | |||
كرديم بر تو كتابي که بيان ميكند از براي هر شيء و هدايت ميكند و رحمة است و بشارت ميدهد از براي مسلمين وَ يَومَ نَبعَثُ فِي كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيداً عَلَيهِم مِن أَنفُسِهِم يوم قيامت انبياء و رسل و خلفاء الهي که در هر زماني خالي از حجة معصوم نيست و شهادت آن مقبول است و احتياج ببيّنه نيست بر اهل زمانش شهادت بر اعمال آنها ميدهد که نتوانند انكار كنند. | |||
و اينکه جمله دليل بر مذهب شيعه است طبق اخبار معتبره که | |||
(ان الارض لا يخلوا من حجّة اما ظاهر مشهود او غائب مستور) | |||
(لو خلت الارض عن الحجة لساخت باهلها و لماجت باهلها). | |||
و نيز دلالت دارد بر اينكه حجج الهي عالم بجميع افعال و اعمال بندهگان هستند و چيزي بر آنها مستور نيست و نيز دلالت دارد بر مقام عصمت آنها زيرا غير معصوم شهادتش قابل خطاء و اشتباه هست و مراد از امّة اهل زمان هر يك از آنها است و بايد حجة و شاهد از جنس بشر باشد که مراد من انفسهم است. | |||
وَ جِئنا بِكَ شَهِيداً عَلي هؤُلاءِ بعضي گفتند مراد تمام امّت است تا قيامت بعضي گفتند اهل زمان خود در بعض اخبار دارد شهادت بر ائمه اطهار و اينها شاهد بر اهل زمان خود هستند. | |||
لكن ظاهر آيه شريفه بنظر ميآيد مشار اليه هؤلاء شهداء باشند از آدم تا حضرت بقية اللّه که آنها شهداء بر خلق هستند و پيغمبر صلّي اللّه عليه و اله شهيد بر آنها است و مكرّر گفتهايم که اخبار در تفسير قرآن بيان مصداق است و منافي با عموم ندارد و از اينکه جمله استفاده ميشود که حضرت رسالت باتمام انبياء بوده و از اعمال آنها با خبر بوده و مشاهده ميكرده چنانچه در حق امير المؤمنين هم دارد که فرمود | |||
كنت مع الانبياء سرا و مع محمّد صلي اللّه عليه و اله جهرا | |||
و نَزَّلنا عَلَيكَ الكِتابَ همين قرآن مجيد که داراي چند خصوصيت است. | |||
اوّل (تِبياناً لِكُلِّ شَيءٍ) که ميفرمايد وَ لا رَطبٍ وَ لا يابِسٍ إِلّا فِي كِتابٍ مُبِينٍ | |||
جلد 12 - صفحه 175 | |||
انعام آيه 59 غاية الامر از براي قرآن ظاهريست که بفهم بندهگان نزديك است و باطني تا هفتاد بطن که علم آن مختص بائمه عليهم السّلام است که راسخون در علم هستند که ميفرمايد وَ ما يَعلَمُ تَأوِيلَهُ إِلَّا اللّهُ وَ الرّاسِخُونَ فِي العِلمِ الاية آل عمران آيه 5. | |||
دوّم (و هدي) که ميفرمايد: | |||
إِنَّ هذَا القُرآنَ يَهدِي لِلَّتِي هِيَ أَقوَمُ بني اسرائيل آيه 9. | |||
سيّم (و رحمة) چه رحمتي بالاتر از اينكه بر جميع سعادات دنيويه و اخرويه و نجات از مهالك نشئتين باشد. | |||
چهارم وَ بُشري لِلمُسلِمِينَ چنانچه ميفرمايد وَ يُبَشِّرُ المُؤمِنِينَ الَّذِينَ يَعمَلُونَ الصّالِحاتِ أَنَّ لَهُم أَجراً كَبِيراً بني اسرائيل آيه 9 و 10. | |||
}} | |||
|-| | |||
برگزیده تفسیر نمونه= | |||
===برگزیده تفسیر نمونه=== | |||
{{نمایش فشرده تفسیر| | |||
] | |||
(آیه 89)- سپس به دنبال سخنی که از وجود «گواه» در هر امتی در چند آیه قبل به میان آمد مجددا به سراغ آن بحث با توضیح بیشتری میرود، میگوید: «و به خاطر بیاورید آن روز را که ما از میان هر امتی گواهی از خود آنها بر آنها مبعوث میکنیم» (وَ یَوْمَ نَبْعَثُ فِی کُلِّ أُمَّةٍ شَهِیداً عَلَیْهِمْ مِنْ أَنْفُسِهِمْ). | |||
گرچه این حکم عام شامل مسلمانان و پیامبر اسلام صلّی اللّه علیه و آله نیز میشود، ولی برای تأکید بیشتر خصوصا آن را مطرح کرده، میفرماید: «و ما تو را شاهد و گواه بر این گروه مسلمانان قرار میدهیم» (وَ جِئْنا بِکَ شَهِیداً عَلی هؤُلاءِ). | |||
و از آنجا که قرار دادن شهید و گواه فرع بر این است که قبلا برنامه کامل و جامعی در اختیار افراد قرار داده شده باشد، بطوری که حجت بر همگی تمام شود، تا به دنبال آن، مسأله نظارت و مراقبت مفهوم صحیحی پیدا کند، لذا بلافاصله میگوید: «و ما این کتاب آسمانی (قرآن) را بر تو نازل کردیم که بیانگر همه چیز است» (وَ نَزَّلْنا عَلَیْکَ الْکِتابَ تِبْیاناً لِکُلِّ شَیْءٍ). | |||
«و هم هدایت است و هم رحمت، و هم مایه بشارت برای همه مسلمانان جهان» (وَ هُدیً وَ رَحْمَةً وَ بُشْری لِلْمُسْلِمِینَ). | |||
}} | |||
|-|تسنیم= | |-|تسنیم= | ||
{{ نمایش فشرده تفسیر| | |||
*[[تفسیر:تسنیم | تفسیر آیات]] | *[[تفسیر:تسنیم | تفسیر آیات]] | ||
}} | |||
|-|</tabber> | |-|</tabber> | ||
| خط ۱۴۳: | خط ۳۶۶: | ||
[[رده:برگزیدگان امتها]][[رده:صالحان امتها]][[رده:گواهان امتها]][[رده:معصوم امتها]][[رده:نقش صالحان امتها]][[رده:نقش گواهان امتها]][[رده:انسان کامل]][[رده:زمینه سعادت انسان]][[رده:مسؤولیت انسان]][[رده:نیازهاى معنوى انسان]][[رده:عوامل بشارت]][[رده:زمینه تکامل]][[رده:آثار حق پذیرى]][[رده:عوامل بشارت به حق پذیران]][[رده:عوامل رحمت بر حق پذیران]][[رده:عوامل هدایت حق پذیران]][[رده:آثار رحمت خدا]][[رده:اتمام حجت خدا]][[رده:زمینه رحمت خدا]][[رده:ملاک قضاوت اخروى خدا]][[رده:ذکر گواهان عمل]][[رده:زمینه رحمت]][[رده:شرایط استفاده از رحمت]][[رده:عوامل رشد]][[رده:بهترین برنامه زندگى]][[رده:عوامل سرور]][[رده:مقام عصمت]][[رده:آثار علم]][[رده:برگزیدگى گواهان عمل]][[رده:اهمیت قرآن]][[رده:بشارتهاى قرآن]][[رده:تعالیم قرآن]][[رده:رحمت قرآن]][[رده:شرایط تأثیر بشارتهاى قرآن]][[رده:شرایط تأثیر هدایتهاى قرآن]][[رده:فضیلت قرآن]][[رده:فلسفه نزول قرآن]][[رده:کمال قرآن]][[رده:نقش قرآن]][[رده:ویژگیهاى قرآن]][[رده:هدایتگرى قرآن]][[رده:ظهور حقایق در قیامت]][[رده:گواهان در قیامت]][[رده:گواهى در قیامت]][[رده:نقش گواهان در قیامت]][[رده:ویژگیهاى قیامت]][[رده:عصمت محمد]][[رده:علم لدنى محمد]][[رده:فضایل محمد]][[رده:کمال محمد]][[رده:گواهى محمد]][[رده:محمد در قیامت]][[رده:مقامات محمد]][[رده:نزول قرآن بر محمد]][[رده:نقش محمد]][[رده:بشارت به مسلمانان]][[رده:سرور مسلمانان]][[رده:معصومان]][[رده:آثار هدایت]][[رده:زمینه هدایت]][[رده:عوامل هدایت]] | [[رده:برگزیدگان امتها]][[رده:صالحان امتها]][[رده:گواهان امتها]][[رده:معصوم امتها]][[رده:نقش صالحان امتها]][[رده:نقش گواهان امتها]][[رده:انسان کامل]][[رده:زمینه سعادت انسان]][[رده:مسؤولیت انسان]][[رده:نیازهاى معنوى انسان]][[رده:عوامل بشارت]][[رده:زمینه تکامل]][[رده:آثار حق پذیرى]][[رده:عوامل بشارت به حق پذیران]][[رده:عوامل رحمت بر حق پذیران]][[رده:عوامل هدایت حق پذیران]][[رده:آثار رحمت خدا]][[رده:اتمام حجت خدا]][[رده:زمینه رحمت خدا]][[رده:ملاک قضاوت اخروى خدا]][[رده:ذکر گواهان عمل]][[رده:زمینه رحمت]][[رده:شرایط استفاده از رحمت]][[رده:عوامل رشد]][[رده:بهترین برنامه زندگى]][[رده:عوامل سرور]][[رده:مقام عصمت]][[رده:آثار علم]][[رده:برگزیدگى گواهان عمل]][[رده:اهمیت قرآن]][[رده:بشارتهاى قرآن]][[رده:تعالیم قرآن]][[رده:رحمت قرآن]][[رده:شرایط تأثیر بشارتهاى قرآن]][[رده:شرایط تأثیر هدایتهاى قرآن]][[رده:فضیلت قرآن]][[رده:فلسفه نزول قرآن]][[رده:کمال قرآن]][[رده:نقش قرآن]][[رده:ویژگیهاى قرآن]][[رده:هدایتگرى قرآن]][[رده:ظهور حقایق در قیامت]][[رده:گواهان در قیامت]][[رده:گواهى در قیامت]][[رده:نقش گواهان در قیامت]][[رده:ویژگیهاى قیامت]][[رده:عصمت محمد]][[رده:علم لدنى محمد]][[رده:فضایل محمد]][[رده:کمال محمد]][[رده:گواهى محمد]][[رده:محمد در قیامت]][[رده:مقامات محمد]][[رده:نزول قرآن بر محمد]][[رده:نقش محمد]][[رده:بشارت به مسلمانان]][[رده:سرور مسلمانان]][[رده:معصومان]][[رده:آثار هدایت]][[رده:زمینه هدایت]][[رده:عوامل هدایت]] | ||
[[رده:آیات قرآن]] [[رده:سوره النحل ]] | [[رده:آیات قرآن]] [[رده:سوره النحل ]] | ||
{{#seo: | |||
|title=آیه 89 سوره نحل | |||
|title_mode=replace | |||
|keywords=آیه 89 سوره نحل,نحل 89,وَ يَوْمَ نَبْعَثُ فِي کُلِ أُمَّةٍ شَهِيداً عَلَيْهِمْ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَ جِئْنَا بِکَ شَهِيداً عَلَى هٰؤُلاَءِ وَ نَزَّلْنَا عَلَيْکَ الْکِتَابَ تِبْيَاناً لِکُلِ شَيْءٍ وَ هُدًى وَ رَحْمَةً وَ بُشْرَى لِلْمُسْلِمِينَ,برگزیدگان امتها,صالحان امتها,گواهان امتها,معصوم امتها,نقش صالحان امتها,نقش گواهان امتها,انسان کامل,زمینه سعادت انسان,مسؤولیت انسان,نیازهاى معنوى انسان,عوامل بشارت,زمینه تکامل,آثار حق پذیرى,عوامل بشارت به حق پذیران,عوامل رحمت بر حق پذیران,عوامل هدایت حق پذیران,آثار رحمت خدا,اتمام حجت خدا,زمینه رحمت خدا,ملاک قضاوت اخروى خدا,ذکر گواهان عمل,زمینه رحمت,شرایط استفاده از رحمت,عوامل رشد,بهترین برنامه زندگى,عوامل سرور,مقام عصمت,آثار علم,برگزیدگى گواهان عمل,اهمیت قرآن,بشارتهاى قرآن,تعالیم قرآن,رحمت قرآن,شرایط تأثیر بشارتهاى قرآن,شرایط تأثیر هدایتهاى قرآن,فضیلت قرآن,فلسفه نزول قرآن,کمال قرآن,نقش قرآن,ویژگیهاى قرآن,هدایتگرى قرآن,ظهور حقایق در قیامت,گواهان در قیامت,گواهى در قیامت,نقش گواهان در قیامت,ویژگیهاى قیامت,عصمت محمد,علم لدنى محمد,فضایل محمد,کمال محمد,گواهى محمد,محمد در قیامت,مقامات محمد,نزول قرآن بر محمد,نقش محمد,بشارت به مسلمانان,سرور مسلمانان,معصومان,آثار هدایت,زمینه هدایت,عوامل هدایت,آیات قرآن سوره النحل | |||
|description=وَ يَوْمَ نَبْعَثُ فِي کُلِ أُمَّةٍ شَهِيداً عَلَيْهِمْ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَ جِئْنَا بِکَ شَهِيداً عَلَى هٰؤُلاَءِ وَ نَزَّلْنَا عَلَيْکَ الْکِتَابَ تِبْيَاناً لِکُلِ شَيْءٍ وَ هُدًى وَ رَحْمَةً وَ بُشْرَى لِلْمُسْلِمِينَ | |||
|image=Wiki_Logo.png | |||
|image_alt=الکتاب | |||
|site_name=الکتاب | |||
}} | |||
