تَرْکَنُوا

از الکتاب
نسخهٔ تاریخ ‏۱۱ دی ۱۳۹۵، ساعت ۱۵:۴۰ توسط 127.0.0.1 (بحث) (Added word proximity by QBot)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

آیات شامل این کلمه

«رکون» از مادّه «رکن»، به معناى ستون و دیواره هایى است که ساختمان یا اشیاء دیگر را بر سر پا مى دارد، و سپس به معناى اعتماد و تکیه کردن بر چیزى به کار رفته است. گر چه، مفسران معانى بسیارى براى این کلمه در ذیل آیه آورده اند، ولى همه یا غالب آنها به یک مفهوم جامع و کلى باز مى گردد، مثلاً بعضى آن را به معناى تمایل، بعضى به معناى همکارى، بعضى به معناى اظهار رضایت یا دوستى و بعضى به معناى خیرخواهى و اطاعت ذکر کرده اند، که همه اینها در مفهوم جامع اتکاء و اعتماد و وابستگى، جمع است.

ریشه کلمه

قاموس قرآن

ميل و آرام گرفتن. در صحاح و اقرب گويد [هود:113]. به ستمگران ميل نكنيد و گرنه شما را مى‏گيرد. ركن به معنى جانب و طرف محكم شيى‏ء است (صحاح) و بر سبيل استعاره به نيرو اطلاق مى‏شود (راغب) [هود:80]. ظاهراً مراد از آن در آيه اقوام و عشيره است. يعنى اى كاش در قبال شما نيروئى داشتيم و يا به تكيه گاه محكمى (از قبيل عشيره) لا حق مى‏شدم تا مرا يارى كنند. *[ذاريات:39]. مراد از ركن تكيه گاه و قواى فرعون است يعنى با قواى خويش روى بگردانيد و گفت: جادوگرى است يا ديوانه‏اى (يعنى موسى).


کلمات نزدیک مکانی

تکرار در هر سال نزول

در حال بارگیری...