الزخرف ٦: تفاوت میان نسخهها
از الکتاب
QRobot edit
(افزودن سال نزول) |
(QRobot edit) |
||
| خط ۲۶: | خط ۲۶: | ||
<tabber> | <tabber> | ||
المیزان= | المیزان= | ||
{{ نمایش فشرده تفسیر| | |||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۸_بخش۱۰#link91 | آيات ۱ - ۱۴، سوره زخرف]] | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۸_بخش۱۰#link91 | آيات ۱ - ۱۴، سوره زخرف]] | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۸_بخش۱۰#link92 | مفاد و غرض كلى سوره مباركه زخرف]] | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۸_بخش۱۰#link92 | مفاد و غرض كلى سوره مباركه زخرف]] | ||
| خط ۳۳: | خط ۳۴: | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۸_بخش۱۰#link96 | مقصود از به ياد آوردن نعمت پروردگار پس از سوار شدن بر كشتى ها و چهارپايان]] | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۸_بخش۱۰#link96 | مقصود از به ياد آوردن نعمت پروردگار پس از سوار شدن بر كشتى ها و چهارپايان]] | ||
}} | |||
|-|نمونه= | |-|نمونه= | ||
{{ نمایش فشرده تفسیر| | |||
*[[تفسیر:نمونه جلد۲۱_بخش۱#link2 | تفسیر آیات]] | *[[تفسیر:نمونه جلد۲۱_بخش۱#link2 | تفسیر آیات]] | ||
}} | |||
|-| تفسیر نور= | |||
===تفسیر نور (محسن قرائتی)=== | |||
{{ نمایش فشرده تفسیر| | |||
وَ كَمْ أَرْسَلْنا مِنْ نَبِيٍّ فِي الْأَوَّلِينَ «6» | |||
و چه بسيار پيامبرى كه در ميان پيشينيان فرستاديم. | |||
تفسير نور(10جلدى)، ج8، ص: 436 | |||
}} | |||
|-| | |||
اثنی عشری= | |||
===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)=== | |||
{{نمایش فشرده تفسیر| | |||
وَ كَمْ أَرْسَلْنا مِنْ نَبِيٍّ فِي الْأَوَّلِينَ «6» | |||
---- | |||
«1» نهج البلاغه فيض الاسلام، خطبه 109، صفحه 339. | |||
جلد 11 - صفحه 454 | |||
پس براى تسليت خاطر حضرت پيغمبر از استهزاى قوم فرمايد: | |||
وَ كَمْ أَرْسَلْنا مِنْ نَبِيٍ: و چه بسيار فرستاديم از جنس پيغمبران، فِي الْأَوَّلِينَ: در ميان پيشينيان كه مشرك و مسرف بودند از حدود و عناد و لجاج داشتند، با وجود بر اين اصرار و عناد و انكار آنها مانع نشد از ارسال رسل و انزال كتب بلكه به جهت الزام حجت بر ايشان مكرر پيغمبر فرستاديم. | |||
}} | |||
|-| | |||
روان جاوید= | |||
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)=== | |||
{{نمایش فشرده تفسیر| | |||
وَ كَمْ أَرْسَلْنا مِنْ نَبِيٍّ فِي الْأَوَّلِينَ «6» وَ ما يَأْتِيهِمْ مِنْ نَبِيٍّ إِلاَّ كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ «7» فَأَهْلَكْنا أَشَدَّ مِنْهُمْ بَطْشاً وَ مَضى مَثَلُ الْأَوَّلِينَ «8» وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ خَلَقَهُنَّ الْعَزِيزُ الْعَلِيمُ «9» الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ مَهْداً وَ جَعَلَ لَكُمْ فِيها سُبُلاً لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ «10» | |||
ترجمه | |||
و چه بسيار فرستاديم پيغمبرى در پيشينيان | |||
و نمىآمد آنها را هيچ پيغمبرى مگر آنكه بودند كه باو استهزاء ميكردند | |||
پس هلاك كرديم سختترين آنها را در دليرى نمودن و گذشت داستان پيشينيان | |||
و هر آينه اگر بپرسى از آنها كه چه كس آفريد آسمانها و زمين را البتّه خواهند گفت آفريد آنها را خداوند ارجمند دانا | |||
آنكه قرار داد براى شما زمين را بسترى و قرار داد براى شما راههائى باشد كه شما هدايت شويد. | |||
تفسير | |||
خداوند متعال براى تسليت خاطر حبيب خود فرموده چه بسيار از انبياء عظام را كه ما براى ارشاد و هدايت امم ماضيه و اقوام سابقه ارسال و اعزام نموديم و هيچ پيغمبرى نزد قومى نيامد مگر آنكه مورد استهزاء آنها واقع شد پس شجاع و دلير و سختگيرترين آنها را با اتباع و انصارش بروز سياه و هلاكت ابدى انداختيم و قصص و حكايات آنها را مفصّلا در قرآن براى تو نقل نموديم اينك هم با كفّار قريش اين قوم مسرف متجاوز متجاسر تو همان معامله را خواهيم نمود و عجب در آنستكه اگر از آنها بپرسى چه كس آفريد آسمانهاى باين عظمت و زمين با اين وسعت را ميگويند خلق فرمود آنها را خداوند ارجمند تواناى دانا و اقرار بعزّت و قدرت و علم و دانش او مينمايند ولى بتهاى ناچيز ناتوان نافهم را ميپرستند و منكر قدرت خدا بر زنده نمودن مردمان ميشوند آن خداوندى كه زمين را مهد آرامش و پرورش شما قرار داد و براى هدايت شما بمقاصد خودتان در سفرها راههاى متعددى در كوه و دشت و صحرا و دريا مقرّر فرمود تا بقدرت واسعه حقّ پى بريد و بعلم و حكمت او هدايت شويد و از جمال مصنوع بجلال صانع واقف گرديد و بنابر اين مقصود از هدايت ميشود بمقصد باشد ميشود بمقصود و هو اعلم. | |||
---- | |||
جلد 4 صفحه 595 | |||
}} | |||
|-| | |||
اطیب البیان= | |||
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)=== | |||
{{نمایش فشرده تفسیر| | |||
وَ كَم أَرسَلنا مِن نَبِيٍّ فِي الأَوَّلِينَ «6» | |||
و چه بسيار فرستاديم از انبياء در امم ماضيه. | |||
که معروف صد و بيست و چهار هزار بودند که يك قسمت آنها را خداوند در قرآن مجيد بيان فرموده و يك قسمت زيادي از آنها را ذكر نفرموده چنانچه ميفرمايد وَ لَقَد أَرسَلنا رُسُلًا مِن قَبلِكَ مِنهُم مَن قَصَصنا عَلَيكَ وَ مِنهُم مَن لَم نَقصُص عَلَيكَ- مؤمن آيه 78. | |||
سؤال: چرا حالت اينها را بيان فرموده و ديگران را بيان نكرده. | |||
جواب: اينکه مقدار که بيان فرموده كافي بر اتمام حجت و تنبه بوده و ما زاد بر اينکه فائده نداشته بعلاوه بقيه انبياء تابع اينکه مذكورين بودند از پس از آدم تا زمان نوح تابع آدم بودند و هكذا و بعلاوه اگر خداوند ميخواست شرح حال هر يك يك آنها را بيان كند بقول مولوي «مثنوي هفتاد من كاغذ شود» از فصاحت و بلاغت خارج ميشود و ملالت ميآورد لذا بطور خلاصه ميفرمايد: | |||
وَ كَم أَرسَلنا مِن نَبِيٍّ فِي الأَوَّلِينَ بعلاوه بسياري از انبياء مأمور به دعوت نبودند و مقام رسالت نداشتند. | |||
}} | |||
|-| | |||
برگزیده تفسیر نمونه= | |||
===برگزیده تفسیر نمونه=== | |||
{{نمایش فشرده تفسیر| | |||
] | |||
(آیه 6)- سپس به عنوان شاهد و گواه بر آنچه گفته شد، و هم تسلّی و دلداری پیامبر صلّی اللّه علیه و اله و در ضمن تهدیدی برای منکران لجوج، در عبارتی کوتاه و محکم میفرماید: «چه بسیار از پیامبران را که برای هدایت در میان اقوام پیشین فرستادیم» (وَ کَمْ أَرْسَلْنا مِنْ نَبِیٍّ فِی الْأَوَّلِینَ). | |||
}} | |||
|-|تسنیم= | |-|تسنیم= | ||
{{ نمایش فشرده تفسیر| | |||
*[[تفسیر:تسنیم | تفسیر آیات]] | *[[تفسیر:تسنیم | تفسیر آیات]] | ||
}} | |||
|-|</tabber> | |-|</tabber> | ||
