الأنبياء ٤٧: تفاوت میان نسخه‌ها

از الکتاب
(Edited by QRobot)
 
(افزودن سال نزول)
خط ۱۶: خط ۱۶:
|-|معزی=و برنهیم ترازوهای داد را برای روز قیامت پس ستم نشود کسی چیزی را و اگر باشد سنگینی دانه خردلی بیاریمش و بس باشیم ما حسابگران‌
|-|معزی=و برنهیم ترازوهای داد را برای روز قیامت پس ستم نشود کسی چیزی را و اگر باشد سنگینی دانه خردلی بیاریمش و بس باشیم ما حسابگران‌
|-|</tabber><br />
|-|</tabber><br />
{{آيه | سوره = سوره الأنبياء | نزول = | نام = [[شماره آیه در سوره::47|٤٧]] | قبلی = الأنبياء ٤٦ | بعدی = الأنبياء ٤٨  | کلمه = [[تعداد کلمات::23|٢٣]] | حرف =  }}
{{آيه | سوره = سوره الأنبياء | نزول = [[نازل شده در سال::6|٦ بعثت]] | نام = [[شماره آیه در سوره::47|٤٧]] | قبلی = الأنبياء ٤٦ | بعدی = الأنبياء ٤٨  | کلمه = [[تعداد کلمات::23|٢٣]] | حرف =  }}
===معنی کلمات و عبارات===
===معنی کلمات و عبارات===
«الْمَوَازِینَ»: جمع میزان، ترازو. نوع و کیفیّت آن بر ما مجهول است. «الْقِسْطَ»: عدل و داد. مصدر است و برای مبالغه صفت واقع شده و به معنی «الْعَادِلَة»: است. «لِیَوْمِ»: در روز. واژه (لِ) به معنی (فی) است. «شَیْئاً»: مفعول مطلق است. «مِثْقَالَ»: به اندازه سنگینی. خبر (کانَ) است و اسم آن (الْعَمَلُ) یا (الظُّلْمُ) محذوف است. «خَرْدَلٍ»: دانه خردل. عربها در کوچکی و ریزی به دانه خردل مَثَل می‌زنند. «أتَیْنَا بِهَا»: آن را حاضر و آماده می‌سازیم. «حَاسِبِینَ»: حسابرسان. حسابگران. تمییز است.
«الْمَوَازِینَ»: جمع میزان، ترازو. نوع و کیفیّت آن بر ما مجهول است. «الْقِسْطَ»: عدل و داد. مصدر است و برای مبالغه صفت واقع شده و به معنی «الْعَادِلَة»: است. «لِیَوْمِ»: در روز. واژه (لِ) به معنی (فی) است. «شَیْئاً»: مفعول مطلق است. «مِثْقَالَ»: به اندازه سنگینی. خبر (کانَ) است و اسم آن (الْعَمَلُ) یا (الظُّلْمُ) محذوف است. «خَرْدَلٍ»: دانه خردل. عربها در کوچکی و ریزی به دانه خردل مَثَل می‌زنند. «أتَیْنَا بِهَا»: آن را حاضر و آماده می‌سازیم. «حَاسِبِینَ»: حسابرسان. حسابگران. تمییز است.

نسخهٔ ‏۳۱ خرداد ۱۳۹۴، ساعت ۰۵:۰۵


ترجمه

ما ترازوهای عدل را در روز قیامت برپا می‌کنیم؛ پس به هیچ کس کمترین ستمی نمی‌شود؛ و اگر بمقدار سنگینی یک دانه خردل (کار نیک و بدی) باشد، ما آن را حاضر می‌کنیم؛ و کافی است که ما حساب‌کننده باشیم!

|و ترازوهاى عدل را در روز رستاخيز مى‌نهيم، پس هيچ كس اندك ستمى نمى‌بيند، و اگر [عملى‌] هموزن دانه خردلى هم باشد آن را مى‌آوريم، و كافى است كه ما حسابرس باشيم
و ترازوهاى داد را در روز رستاخيز مى‌نهيم، پس هيچ كس [در] چيزى ستم نمى‌بيند، و اگر [عمل‌] هموزن دانه خردلى باشد آن را مى‌آوريم و كافى است كه ما حسابرس باشيم.
و ما ترازوهای عدل را به روز قیامت خواهیم نهاد و هیچ ستمی به هیچ نفسی نخواهد شد و اگر عملی به قدر دانه خردلی باشد در حساب آریم و تنها علم ما برای حسابگری کفایت خواهد کرد.
و ترازوهای عدالت را در روز قیامت می نهیم و به هیچ کس هیچ ستمی نمی شود؛ و اگر [عمل خوب یا بد] هم وزن دانه خردلی باشد آن را [برای وزن کردن] می آوریم، و کافی است که ما حسابگر باشیم.
روز قيامت ترازوهاى عدل را تعبيه مى‌كنيم، و به هيچ كس ستم نمى‌شود. اگر عملى به سنگينى يك خردل هم باشد به حسابش مى‌آوريم، كه ما حساب‌كردن را بسنده‌ايم.
و ترازوهای راست و درست را در روز قیامت در میان نهیم، و بر هیچ کس هیچ ستمی نرود، و اگر [عملی‌] هم سنگ دانه خردلی باشد، آن را به حساب آوریم، و ما خود حسابرسی را کفایت کنیم‌
و ما ترازوهاى دادگرى را در روز رستاخيز مى‌نهيم- براى حسابرسى و سنجش اعمال نيك و بد- پس به كسى هيچ ستمى نرود و اگر [كردارشان‌] همسنگ دانه خردلى باشد آن را بياريم، و ما حسابگرانى بسنده‌ايم.
و ما ترازوی عدل و داد را در روز قیامت خواهیم نهاد، و اصلاً به هیچ کسی کمترین ستمی نمی‌شود، و اگر به اندازه‌ی دانه‌ی خردلی (کار نیک یا بدی انجام گرفته) باشد، آن را حاضر و آماده می‌سازیم (و سزا و جزای آن را می‌دهیم) و بسنده خواهد بود که ما حسابرس و حسابگر (اعمال و اقوال شما انسانها) باشیم.
و ترازوهای قسط (فاضلانه) را، در روز رستاخیز می‌نهیم. پس هیچ کس (هرگز) چیزی ستم نبیند و اگر (هم کار و کرداری) هم‌وزن دانه‌ی خردلی باشد (هم)آن را می‌آوریم. و در حسابگری ما کفایت است.
و برنهیم ترازوهای داد را برای روز قیامت پس ستم نشود کسی چیزی را و اگر باشد سنگینی دانه خردلی بیاریمش و بس باشیم ما حسابگران‌


الأنبياء ٤٦ آیه ٤٧ الأنبياء ٤٨
سوره : سوره الأنبياء
نزول : ٦ بعثت
اطلاعات آماری
تعداد کلمات : ٢٣
تعداد حروف :

معنی کلمات و عبارات

«الْمَوَازِینَ»: جمع میزان، ترازو. نوع و کیفیّت آن بر ما مجهول است. «الْقِسْطَ»: عدل و داد. مصدر است و برای مبالغه صفت واقع شده و به معنی «الْعَادِلَة»: است. «لِیَوْمِ»: در روز. واژه (لِ) به معنی (فی) است. «شَیْئاً»: مفعول مطلق است. «مِثْقَالَ»: به اندازه سنگینی. خبر (کانَ) است و اسم آن (الْعَمَلُ) یا (الظُّلْمُ) محذوف است. «خَرْدَلٍ»: دانه خردل. عربها در کوچکی و ریزی به دانه خردل مَثَل می‌زنند. «أتَیْنَا بِهَا»: آن را حاضر و آماده می‌سازیم. «حَاسِبِینَ»: حسابرسان. حسابگران. تمییز است.

آیات مرتبط (تعداد ریشه‌های مشترک)

تفسیر

نکات آیه

۱- حسابرسى مردم در قیامت بر میزان قسط و عدالت است. (و نضع الموزین القسط لیوم القیمة ) برداشت یاد شده مبتنى بر این است که لام در «لیوم القیامة» براى ظرفیت و به معناى «فى»، یا «عند» باشد.

۲- حسابرسى اعمال بندگان بر مبناى قسط و عدل، از فلسفه هاى برپایى قیامت (و نضع الموزین القسط لیوم القیمة ) برداشت یاد شده بر مبناى این است که لام در «لیوم القیامة» براى تعلیل باشد. بر این اساس پیام آیه چنین مى شود: ترازوهاى قسط و داد را به خاطر برپایى قیامت، بنا مى نهیم.

۳- ابزار سنجش اعمال (میزان) در قیامت، متعدد است. (و نضع الموزین القسط ) «موازین» (جمع «میزان») به معناى ترازوها است و جمع آمدن آن دلیل بر تعدد است. هرچند میان مفسران در باره چگونگى متعدد بودن ترازوهاى قسط و عدل اختلاف هست.

۴- حسابرسى دقیق و عادلانه خداوند، فراگیر تمامى اعمال خُرد و کلان انسان (و نضع الموزین القسط لیوم القیمة ... من خردل ) «حبّة» به معناى یک دانه از گندم، جُو و مانند آن است و «خردل» به معناى بذرهاى بسیار ریز است. «مثقال حبّة من خردل» مثلى است براى بیان هر چیز دقیق و کوچک و مقصود از آن در این آیه، تمامى اعمال خُرد و کلان انسان ها است.

۵- حسابرسى خداوند در قیامت به گونه اى است که به هیچ کس اندکى ظلم نمى شود. (و نضع الموزین ... فلاتظلم نفس شیئًا )

۶- خداوند، به تمامى اعمال کوچک و بزرگ، سبک و سنگین انسان ها، دقیقاً آگاه است. (و إن کان مثقال حبّة من خردل أتینا بها ) احضار و آوردن تمامى اعمال - حتى خُردترین آنها - دلیل آگاهى دقیق خداوند به آن اعمال است.

۷- اعمال آدمیان - حتى خُردترین آنها - در روز قیامت، حضور و بروز پیدا خواهد کرد. (و إن کان مثقال حبّة من خردل أتینا بها ) برداشت یاد شده مبتنى بر این است که از عبارت «أتینا بها» معناى ظاهرى آن اراده شده باشد.

۸- اعمال انسان در دنیا، جاودانه و مصون از زوال و نابودى است. (أتینا بها ) تعبیر «آوردن اعمال» نشانگر این نکته است که کردار انسان ها، وجود دارند و نابود نشده اند.

۹- خداوند در رسیدگى به اعمال بندگان، حسابگرى با کفایت و بى نیاز از کمک و یارى دیگران در روز قیامت است. (و کفى بنا حسبین )

۱۰- تمامى اعمال آدمیان - حتى خردترین و سبک ترین آنها - مورد حسابرسى، بازخواست و جزاى الهى قرار خواهد گرفت. (و إن کان مثقال حبّة من خردل أتینا بها و کفى بنا حسبین )

روایات و احادیث

۱۱- «عن هشام بن سالم قال: سألت أباعبداللّه(ع) عن قول اللّه عزّوجلّ : «ونضع الموازین القسط لیوم القیامة فلاتظلم نفس شیئاً» قال: هم الأنبیاء و الأوصیا(ع); از هشام بن سالم نقل شده که گفت: از امام صادق(ع) در باره قول خداى عزّوجلّ «ونضع الموازین القسط لیوم القیامة...» پرسیدم فرمود: موازین قسط، پیامبران و اوصیا هستند».[۱]

موضوعات مرتبط

  • ائمه(ع): نقش ائمه(ع) ۱۱
  • اسماء و صفات: صفات جلال ۵
  • انبیا(ع): نقش انبیا(ع) ۱۱
  • حسابرسى: تعدد ابزار حسابرسى ۳; عدالت در حسابرسى ۱; عدالت در حسابرسى اخروى ۲، ۴، ۵; ملاک حسابرسى اخروى ۱۱
  • خدا: امداد به خدا ۹; بى نیازى خدا ۹; خدا و ظلم ۵; دقت حسابرسى خدا ۱۰; عدالت خدا ۴; وسعت علم خدا ۶; ویژگیهاى حسابرسى خدا ۴، ۵، ۹، ۱۰
  • عمل: بقاى عمل ۸; پاداش عمل ۱۰; تجسم عمل ۷; کیفر عمل ۱۰
  • قیامت: تعدد میزان در قیامت ۳; ظهور حقایق در قیامت ۷; فلسفه قیامت ۲; میزان در قیامت ۱، ۱۱

منابع

  1. معانى الأخبار، ص ۳۱، ح ۱; نورالثقلین، ج ۳، ص ۴۳۰، ح ۷۷.