الانسان ١٦

از الکتاب
نسخهٔ تاریخ ‏۲۷ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۵۰ توسط Adel (بحث | مشارکت‌ها) (←‏تفسیر)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
کپی متن آیه
قَوَارِيرَ مِنْ‌ فِضَّةٍ قَدَّرُوهَا تَقْدِيراً

ترجمه

ظرفهای بلورینی از نقره، که آنها را به اندازه مناسب آماده کرده‌اند!

|جام‌هايى بلورين از نقره كه درست به اندازه باشند
جامهايى از سيم كه درست به اندازه [و با كمال ظرافت‌] آنها را از كار در آورده‌اند.
که آن بلورین کوزه‌ها به رنگ نقره خام و به اندازه و تناسب (اهلش) مقدر کرده‌اند.
جام هایی از نقره که آنها را به اندازه مناسب اندازه گیری کرده اند،
كوزه‌هايى از سيم كه آنها را به اندازه پُر كرده‌اند.
آبگینه‌هایی از سیم که آنها را به اندازه پیموده باشند
آبگينه‌هايى از سيم- سفيد و شفاف به صفاى آبگينه- كه [فراخور نوشندگان‌] به اندازه كرده باشند.
قدحهای بلورینی که از نقره‌اند. (خدمتکاران بهشتی) آنها را درست به اندازه‌ی لازم پیموده‌اند.
جام‌هایی از نقره را که درست به‌اندازه (و با کمال ظرافت) آنها را از کار درآورده‌اند.
آبگینه هائی از سیم که پرداختندش پرداختنی‌

Crystal of silver—they measured them exactly.
ترتیل:
ترجمه:
الانسان ١٥ آیه ١٦ الانسان ١٧
سوره : سوره الانسان
نزول : ٤ بعثت
اطلاعات آماری
تعداد کلمات : ٥
تعداد حروف :

معنی کلمات و عبارات

«قَوَارِیرَ مِن فِضَّةٍ ...»: ظرفهای بلورینی که سیمین هستند! در جهان ما چنین ظرفی مطلقاً وجود ندارد. یا این که مراد شفّافیّت بی‌حدّ ظروف است. «قَدَّرُوهَا»: خدمتکاران بهشتی آنها را به اندازه لازم و برابر ذوق و طبع و خواست بهشتیان تهیّه دیده‌اند و پیموده‌اند (نگا: فرقان / .

آیات مرتبط (تعداد ریشه‌های مشترک)

تفسیر


تفسیر نور (محسن قرائتی)


فَوَقاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذلِكَ الْيَوْمِ وَ لَقَّاهُمْ نَضْرَةً وَ سُرُوراً «11» وَ جَزاهُمْ بِما صَبَرُوا جَنَّةً وَ حَرِيراً «12» مُتَّكِئِينَ فِيها عَلَى الْأَرائِكِ لا يَرَوْنَ فِيها شَمْساً وَ لا زَمْهَرِيراً «13» وَ دانِيَةً عَلَيْهِمْ ظِلالُها وَ ذُلِّلَتْ قُطُوفُها تَذْلِيلًا «14» وَ يُطافُ عَلَيْهِمْ بِآنِيَةٍ مِنْ فِضَّةٍ وَ أَكْوابٍ كانَتْ قَوارِيرَا «15» قَوارِيرَا مِنْ فِضَّةٍ قَدَّرُوها تَقْدِيراً «16» وَ يُسْقَوْنَ فِيها كَأْساً كانَ مِزاجُها زَنْجَبِيلًا «17» عَيْناً فِيها تُسَمَّى سَلْسَبِيلًا «18»

جلد 10 - صفحه 330

پس خداوند آنان را از شرّ آن روز مصون دارد و آنان را با شادى و سُرورى بس بزرگ روبرو كند. و به سبب صبرى كه كردند، بهشتى بزرگ و پوششى از حرير پاداششان دهد. در حالى كه در آن بر تخت‌ها تكيه زده‌اند، در آنجا نه آفتابى بينند و نه سرمايى. و سايه‌هاى درختان بر سرشان نزديك و خوشه‌هاى ميوه در دسترس آنان. بر دور آنان ظرف‌هاى نقره‌فام و تنگ‌هاى بلورين گردانده شود.

بلورهايى از نقره كه در اندازه‌هايى (معيّن و متفاوت) اندازه‌گيرى كرده‌اند. در آن بهشت، جامى نوشانده مى‌شوند كه با زنجبيل آميخته است. چشمه‌اى در آنجا است كه سلسبيل ناميده مى‌شود.

نکته ها

«نَضْرَةً» به معناى زيبايى و شادابى است. چنانكه در جاى ديگر مى‌خوانيم: «وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناضِرَةٌ» «1» «ارائك» جمع «اريكة» به معناى تخت زينت داده شده است.

«زمهرير» به معناى سرماى شديد و «قطوف» جمع «قطف»، به معناى چيدن است.

«تذليل» در معناى رام كردن و در اختيار گذراندن است.

«أَكْوابٍ» جمع «كوب» به معناى كاسه و «قوارير» جمع «قارورة» به معناى شيشه و «سلسبيل» نام چشمه‌اى در بهشت است.

امام باقر عليه السلام ذيل آيه‌ «جَزاهُمْ بِما صَبَرُوا» فرمود: پاداش ابرار به خاطر صبرى است كه در برابر فقر و مصيبت‌هاى دنيا داشتند. «2» چنانكه حضرت على عليه السلام فرمود: «صبرت و فى العين قذى و فى الحلق شجى» «3» صبر كردم در حالى كه در چشم، خار و در گلو تيغ داشتم. و درباره امام حسين عليه السلام مى‌خوانيم: «لقد عجبت من صبرك ملائكة السماوات» «4» همانا از صبر تو فرشتگان آسمان به تعجّب افتادند.

اطعام ابرار براى دو هدف صورت گرفت: «لِوَجْهِ اللَّهِ» و «نَخافُ مِنْ رَبِّنا» و به آن دو


«1». قيامت، 22.

«2». بحارالأنوار، ج 75، ص 186.

«3». نهج البلاغه، خطبه 3.

«4». بحارالانوار، ج 98، ص 239.

جلد 10 - صفحه 331

هدف هم رسيدند. «فَوَقاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذلِكَ الْيَوْمِ وَ لَقَّاهُمْ نَضْرَةً وَ سُرُوراً»

صابران نه تنها در قيامت پاداش مى‌بينند، بلكه در دنيا، سلام و صلوات الهى را دريافت مى‌كنند. «سَلامٌ عَلَيْكُمْ بِما صَبَرْتُمْ» «1»، «بَشِّرِ الصَّابِرِينَ‌ أُولئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَواتٌ مِنْ رَبِّهِمْ» «2»، «إِنِّي جَزَيْتُهُمُ الْيَوْمَ بِما صَبَرُوا» «3»

نعمت‌هاى بهشتى در اعلى‌ درجه خوبى هستند. تنوين در كلمات‌ «نَضْرَةً»، «سُرُوراً»، «جَنَّةً»، «حَرِيراً» براى عظمت است.

پیام ها

1- خداوند، مخلصان را به مراد خود مى‌رساند. إِنَّا نَخافُ‌ ... يَوْماً عَبُوساً- فَوَقاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذلِكَ الْيَوْمِ‌

2- ثمره خوف از خدا، نجات از قهر اوست. إِنَّا نَخافُ‌ ... فَوَقاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذلِكَ الْيَوْمِ‌

3- كيفر و پاداش بايد متناسب با عمل باشد. (حفظ و نجات محرومان، سبب حفظ و نجات انسان در قيامت است.) «فَوَقاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذلِكَ»

4- ترس امروز، امنيّت فردا و مسرور كردن امروز، مسرور شدن فردا را به دنبال دارد. نَخافُ مِنْ رَبِّنا ... فَوَقاهُمُ اللَّهُ‌ ... وَ لَقَّاهُمْ نَضْرَةً وَ سُرُوراً

5- پاداش‌هاى الهى به خاطر صبر است. «جَزاهُمْ بِما صَبَرُوا»

6- بهشتيان در آسايش و آرامش به سر مى‌برند. «مُتَّكِئِينَ فِيها عَلَى الْأَرائِكِ»

7- هواى بهشت بسيار مطبوع است. «لا يَرَوْنَ فِيها شَمْساً وَ لا زَمْهَرِيراً»

8- در بهشت، نعمت‌ها تسليم ابرار هستند. «ذُلِّلَتْ قُطُوفُها تَذْلِيلًا»

9- خادمان بهشتيان، پروانه‌وار به دور آنان مى‌چرخند. «يُطافُ عَلَيْهِمْ»

10- ظرف‌هاى بهشت در شكل و اندازه‌هاى متفاوت و مطابق با اراده و ميل بهشتيان ساخته شده است. «قَدَّرُوها تَقْدِيراً»


«1». رعد، 24.

«2». بقره، 155.

«3». مؤمنون، 111.

تفسير نور(10جلدى)، ج‌10، ص: 332

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)



قَوارِيرَا مِنْ فِضَّةٍ قَدَّرُوها تَقْدِيراً «16»

قَوارِيرَا مِنْ فِضَّةٍ: اوانى و اكواب آن مانند بلورند در شفافيت كه از نقره مخلوق شده باشد. از حضرت صادق عليه السّلام مروى است: كه نفوذ كند بصر در نقره بهشت، همچنانكه نفوذ كند در شيشه و بلور «1».

مراد آنكه اصل آن از نقره باشد، و مجتمع باشد در او سفيدى نقره و صفاى شيشه. پس آنچه در داخل آن باشد از شيشه آن تواند ديد. قَدَّرُوها تَقْدِيراً:

اندازه كنند آن ظرفها را اندازه كردنى بر مقادير و اشكال به مقدار آرزوهاى خود، يا به حسب اعمال صالحه خود، يا اندازه نمايند ساقيان آن ظرفها را فراخور سيرابى ايشان، يعنى هر كس فراخور حوصله خود جا مى‌دهند كه بدان سيراب گردد و در آن ظرف زياده و نقصان نباشد، و شرب به اين طريق الذشرب است، زيرا به مقدار حاجت است بى‌زياده و نقصان.


تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)


فَوَقاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذلِكَ الْيَوْمِ وَ لَقَّاهُمْ نَضْرَةً وَ سُرُوراً «11» وَ جَزاهُمْ بِما صَبَرُوا جَنَّةً وَ حَرِيراً «12» مُتَّكِئِينَ فِيها عَلَى الْأَرائِكِ لا يَرَوْنَ فِيها شَمْساً وَ لا زَمْهَرِيراً «13» وَ دانِيَةً عَلَيْهِمْ ظِلالُها وَ ذُلِّلَتْ قُطُوفُها تَذْلِيلاً «14» وَ يُطافُ عَلَيْهِمْ بِآنِيَةٍ مِنْ فِضَّةٍ وَ أَكْوابٍ كانَتْ قَوارِيرَا «15»

قَوارِيرَا مِنْ فِضَّةٍ قَدَّرُوها تَقْدِيراً «16» وَ يُسْقَوْنَ فِيها كَأْساً كانَ مِزاجُها زَنْجَبِيلاً «17» عَيْناً فِيها تُسَمَّى سَلْسَبِيلاً «18» وَ يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدانٌ مُخَلَّدُونَ إِذا رَأَيْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤاً مَنْثُوراً «19» وَ إِذا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيماً وَ مُلْكاً كَبِيراً «20»

عالِيَهُمْ ثِيابُ سُندُسٍ خُضْرٌ وَ إِسْتَبْرَقٌ وَ حُلُّوا أَساوِرَ مِنْ فِضَّةٍ وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً «21» إِنَّ هذا كانَ لَكُمْ جَزاءً وَ كانَ سَعْيُكُمْ مَشْكُوراً «22»

ترجمه‌

پس نگاه داشت ايشانرا خداوند از آسيب آنروز و پيش آورد براى آنان گشاده روئى و شادمانى را

و پاداش داد آنانرا بسبب صبرشان بهشت‌


جلد 5 صفحه 319

و لباس ابريشمى را

تكيه زنندگانند در آن بر تختهائى آراسته نمى‌بينند در آن آفتابى و نه سرمائى را

و بهشت نزديك است بايشان سايه‌هايش و آسان شده است چيدن ميوه‌هايش آسان شدنى مخصوص‌

و به گردش در آورده ميشود گرد ايشان جامهائى از نقره و تنگهائى از آبگينه‌هائى‌

كه از نقره است ساخته و اندازه نموده‌اند آنها را به اندازه‌ئى كه موافق ميل آنان باشد

و نوشانده ميشوند در آن جاميكه باشد ممزوج بآن زنجبيل‌

از چشمه‌اى كه در آنست كه ناميده ميشود سلسبيل‌

و ميگردند گرد ايشان پسرانى باقى در جمال و خوبى كه چون بينى آنانرا پنداريشان مرواريد پراكنده‌

و چون به بينى آنجا را ميبينى نعمت و پادشاهى بزرگى را

در برشان جامه‌هاى حرير لطيف سبز و ديباى برّاق محكم است و آراسته شده‌اند بدستبندهائى از نقره و نوشانيده بآنان پروردگارشان شرابى پاكيزه‌

همانا اين است براى شما پاداش و ميباشد كوشش شما قدر دانى شده.

تفسير

خداوند متعال كسانيرا كه از ترس روز جزا و براى رضاى خدا عمل بوظائف خود نمودند و در آيات سابقه ذكر شد از شرّ و عذاب آنروز نگهدارى و حفظ فرمود و پيش آورد براى ايشان گشاده روئى و سرور قلبى را چنانچه در مجالس از امام باقر عليه السّلام نقل نموده و پاداش داد بآنها در عوض صبرى كه در دنيا بر اطاعت و ترك معصيت خدا نموده بودند بهشت را براى سكونت و پارچه ابريشمى را براى لباس و فراش آنها در حاليكه تكيه زنندگانند بر تختهائى آراسته و پيراسته مانند حجله عروس چنانچه مستفاد از حديث سابق است نميبينند در آن آفتاب گرم و نه هواى سرد را چون هواى بهشت معتدل است و خورشيد آنجا نيست و لذا فرموده و آن بهشت چنانستكه نزديك است بايشان سايه‌هايش يعنى هميشه هست و براى بلند شدن خورشيد از بين نميرود و سهل و آسان شده است چيدن ميوه‌هاى آن بنحو خوشى كه در هر حال باشند از ايستاده و نشسته و بر بالش آرميده در دسترس ايشان است و گردانيده شود در گرد ايشان جامهائى از نقره بهشتى و تنگ‌هائى از بلور ولى بلورش مانند نقره است در سفيدى و استحكام و نقره‌اش مانند بلور است در روشنى و صفا چون هر دو از زمين بهشت اتّخاذ شده و سازندگان‌


جلد 5 صفحه 320

آنها ميل اهل بهشت را در شكل و ظرفيّت آنظروف اندازه گيرى نموده‌اند بطوريكه أشكال آنها با سليقه اهل بهشت موافق باشد و از مقدار اشتهاى ايشان كمتر و زيادتر جا نگيرد و بعضى گفته‌اند اندازه آنظروف بقدر رتبه و بر حسب اعمال صالحه ايشان مقدّر شده است و بعضى گفته‌اند ساقيان اندازه شراب را بقدر اشتهاى اهل بهشت تقدير مينمايند چون اگر مشروب در ظرف بقدر ميل باشد نه كم نه زياد گواراتر است و در مجمع از امام صادق عليه السّلام و قمّى ره نقل نموده كه نفوذ ميكند ديده در نقره بهشتى چنانچه نفوذ ميكند در شيشه و جام شرابى هم بايشان مى‌نوشانند كه ممزوج با زنجبيل بهشتى است براى معطر و گرم شدنش اگر طبعشان مايل بگرمى باشد و الا براى خنكى ممزوج بكافور خواهد شد كه در آيات سابقه ذكر گرديد از چشمه‌اى در بهشت كه نامش سلسبيل است چون بسيار روان و سهل التّناول و خوشگوار و بى‌آزار است و گزندگى زنجبيل در آن نيست و بر حسب بعضى از روايات آنچشمه از آن امير المؤمنين عليه السّلام و كوثر از آن پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است و ميگردند گرد آنان پسران خوش روئى هميشه براى خدمتگزارى مانند مرواريد غلطان پراكنده شده در صفاء و تلألؤ و درخشندگى و زيادى و گردش نمودن و وقتى مؤمن بهشت را با اين اوضاع مشاهده نمايد آنجا نعمت لا يزال و سلطنت بزرگ بى‌زوال را براى خود مشاهده خواهد نمود در حاليكه اهل ايمان يا خدمتگزاران ايشان در برشان لباس حرير است كه آن لباس ديباى سبز نازك و ديباى برّاق محكم است و آراسته شده‌اند بدستبندهائى از نقره بهشتى و علاوه بر دو شراب كه قبلا ذكر شد خداوند بايشان شراب طهور مى‌آشاماند كه ظاهر و باطن آنانرا از تمام پليديهاى صورى و معنوى پاك و پاكيزه مينمايد و بايشان گفته ميشود اين نعمتها و الطاف الهيّه پاداش اعمال شما است و سعى و زحمت شما در دنيا از طرف خداوند قدر دانى شده و بى‌نتيجه نمانده و مورد قبول واقع شده است و در بعضى از روايات صادقين عليهما السلام ملك كبير به استيذان ملائكه از ايشان براى ورود بر آنان تفسير شده و آنكه بدون اذن پيام آوران از جانب خداوند بر ايشان وارد نميشوند و سلطنت بزرگ اين است و چون قبلا ذكر شد كه تا اينجا


جلد 5 صفحه 321

آيات در شأن اهل بيت رسالت نازل شده و البته آنچه از نعم الهيّه شامل اهل ايمان شود ببركت ولايت آن خاندان است بنظر حقير بعيد نيست آيه تطهير اينجا نازل شده باشد و اهل عناد آنرا در سوره احزاب ذيل احوال ازواج پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم وضع نموده باشند چون آنجا نامناسب و اينجا بسيار مناسب است و منافات با حجيّت ترتيب آيات ندارد چنانچه در اوائل كتاب ذكر شد و اللّه اعلم.

اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)


وَ يُطاف‌ُ عَلَيهِم‌ بِآنِيَةٍ مِن‌ فِضَّةٍ وَ أَكواب‌ٍ كانَت‌ قَوارِيرَا «15» قَوارِيرَا مِن‌ فِضَّةٍ قَدَّرُوها تَقدِيراً «16»

و طواف‌ داده‌ ميشود ‌بر‌ ‌آنها‌ ‌با‌ آنيه‌ ‌از‌ نقره‌ و اكواب‌ قدحها ‌که‌ هست‌ بلور و ‌آن‌ بلور ‌از‌ نقره‌ ‌است‌ و اندازه‌ گرفته‌ ميكنند باندازه‌ معتدل‌ نه‌ زياده‌ و نه‌ نقصان‌.

وَ يُطاف‌ُ عَلَيهِم‌ طواف‌ كننده‌ خدمه‌ بهشت‌ هستند ‌که‌ غلمان‌ بهشتي‌ هستند ‌که‌ خداوند توصيف‌ ‌آنها‌ ‌را‌ ميكند ميفرمايد: وَ يَطُوف‌ُ عَلَيهِم‌ غِلمان‌ٌ لَهُم‌ كَأَنَّهُم‌ لُؤلُؤٌ مَكنُون‌ٌ طور ‌آيه‌ 24. ‌که‌ ‌اينکه‌ غلمانهاي‌ بهشت‌ مثل‌ مرواريد ‌در‌ صفاء تلألؤ هستند، و ‌در‌ جاي‌ ديگر تعبير ‌به‌ ولدان‌ فرموده‌ ميفرمايد: يَطُوف‌ُ عَلَيهِم‌ وِلدان‌ٌ مُخَلَّدُون‌َ بِأَكواب‌ٍ وَ أَبارِيق‌َ وَ كَأس‌ٍ مِن‌ مَعِين‌ٍ واقعه‌ آيه 17 و 18. چنانچه‌ حوران‌ بهشتي‌ ‌را‌ توصيف‌ ميفرمايد: وَ حُورٌ عِين‌ٌ كَأَمثال‌ِ اللُّؤلُؤِ المَكنُون‌ِ واقعه‌ آيه 22. و ‌در‌ جاي‌ ديگر ميفرمايد: فِيهِن‌َّ قاصِرات‌ُ الطَّرف‌ِ‌-‌ ‌الي‌ ‌قوله‌‌-‌ كَأَنَّهُن‌َّ الياقُوت‌ُ وَ المَرجان‌ُ الرحمن‌ آيه 56 و 58. و ‌اينکه‌ تشبيهات‌ ‌براي‌ تقريب‌ بذهن‌ ‌است‌ و الا اوصاف‌ ‌آنها‌ ‌را‌ نميتوان‌ درك‌ كرد ‌با‌ لؤلؤ و مرجان‌ و ياقوت‌ دنيا بسيار تفاوت‌ دارند چنانچه‌ تشبيه‌ آنيه‌ و قوارير

جلد 17 - صفحه 324

بفضه‌ ‌هم‌ ‌از‌ همين‌ باب‌ ‌است‌ ‌که‌ ميفرمايد:

بِآنِيَةٍ مِن‌ فِضَّةٍ ‌در‌ جاي‌ ديگر تعبير بكاس‌ فرموده‌ چنانچه‌ ذكر شد و ‌ما امروز تعبير ميكنيم‌ بليوان‌.

وَ أَكواب‌ٍ ‌که‌ بزبان‌ امروزه‌ پارچ‌ ميگويند ‌که‌ دسته‌ دارد و مملو ‌از‌ آب‌ و شربت‌ ميكنند و بدست‌ چپ‌ ميگيرند و ‌از‌ ‌او‌ ‌در‌ ليوان‌ ميريزند و ليوان‌ ‌را‌ بدست‌ راست‌ ميگيرند و باهل‌ مجلس‌ ميدهند و ‌آن‌ پارچ‌ ‌را‌ ‌از‌ قدح‌ ‌که‌ مملو ‌از‌ آب‌ و شربت‌ ‌است‌ برميدارند و قدح‌ ‌را‌ ‌از‌ چشمه‌ و نهر مملو ميكنند و ‌اينکه‌ اكواب‌ ‌که‌ پارچش‌ مي‌گوييم‌.

كانَت‌ قَوارِيرَا ‌از‌ جنس‌ بلور ‌است‌ و ‌اينکه‌ قوارير ‌از‌ نقره‌ ‌است‌.

قَوارِيرَا مِن‌ فِضَّةٍ ‌يعني‌ مثل‌ نقره‌ روشن‌ و سفيد و درخشندگي‌ دارد و گفتيم‌ تمام‌ اينها تشبيه‌ ‌است‌ ‌براي‌ تقريب‌ بذهن‌ ‌که‌ ‌ما جز بلور و فضه‌ ‌در‌ دنيا درك‌ نميكنيم‌.

قَدَّرُوها ‌آن‌ غلمان‌ و ولدان‌ باندازه‌ ‌که‌ ظرفيت‌ دارد قوارير و پارچ‌ ‌را‌ برميدارند.

تَقدِيراً ‌که‌ اندازه ‌آن‌ ‌را‌ ميدانند و اندازه‌گيري‌ ميكنند.

برگزیده تفسیر نمونه


]

(آیه 16)- «ظرفهای بلورینی از نقره! که آنها را به اندازه مناسب آماده کرده‌اند» (قواریرا من فضة قدروها تقدیرا).

در این ظرفها انواع غذاهای بهشتی، و در آن قدحهای بلورین انواع نوشیدنیهای لذت بخش و نشاط آفرین، به مقداری که می‌خواهند و علاقه دارند موجود است، و خدمتکاران بهشتی پیوسته گرد آنها دور می‌زنند و به آنها عرضه می‌کنند.

نکات آیه

۱ - ابرار در بهشت، از کوزه ها و قدح هاى بلورینى استفاده مى کنند که از جنس نقره است. (قواریرَا من فضّة)

۲ - قدح ها و کوزه هاى بهشتیان (ابرار و...)، در صفا و شفافیت، مانند شیشه و بلور و در سفیدى و زیبایى، همچون نقره است. (کانت قواریرَا . قواریرَا من فضّة) برخى از مفسران، این آیه را از باب تشبیه بلیغ دانسته اند; نه این که ظرف هاى مورد استفاده بهشتیان، حقیقتاً از جنس شیشه و در عین حال نقره است.

۳ - ظرف ها و جام هاى بهشتیان (ابرار و...)، در هندسه و اندازه هاى بسیار دقیق است. (قدّروها تقدیرًا) نصب «تقدیراً»به جهت مفعول مطلق بودن آن براى فعل «قدّروا» است و این در حقیقت تأکیدى براى مفاد آن فعل است.

۴ - پذیرایى از بهشتیان (ابرار و...)، با ظرف ها و جام هاى متناسب با نیاز و میل آنان خواهد بود. (قدّروها تقدیرًا) برداشت یاد شده، مبتنى بر این احتمال است که اندازه گیرى ظرف ها و جام ها، ممکن است به لحاظ مقدار نیازها و میل هاى بهشتیان باشد.

۵ - اندازه گیرى و هندسه ظرف ها و جام هاى بهشتى و مقدار محتواى آنها، به سفارش و خواسته خود بهشتیان است. (قدّروها تقدیرًا) برداشت یاد شده، مبتنى بر این نکته است که فاعل «قدّروا» خود ابرار باشد.

موضوعات مرتبط

  • ابرار: ابرار در بهشت ۱، ۲
  • بهشت: اندازه جامهاى بهشت ۳; اندازه ظروف بهشت ۵; جامهاى بلورین بهشت ۱; جامهاى نقره اى بهشت ۱; زیبایى جامهاى بهشت ۲; شفافیت جامهاى بهشت ۲; شکل جامهاى بهشت ۳; شکل ظروف بهشت ۵; صفات جامهاى بهشت ۳; ظروف بهشت ۴; کوزه هاى بهشت ۱; ویژگیهاى ظروف بهشت ۳
  • بهشتیان: خواسته هاى بهشتیان ۵; ویژگیهاى پذیرایى از بهشتیان ۴
  • تشبیهات قرآن: تشبیه به بلور ۲; تشبیه به نقره ۲; تشبیه جامهاى بهشتیان ۲; تشبیه کوزه هاى بهشتیان ۲
  • قرآن: تشبیهات قرآن ۲

منابع