ریشه صحب
از الکتاب
تکرار در قرآن: ۹۷(بار)
در حال بارگیری...
قاموس قرآن
رفاقت. ملازمت. صاحب يعنى رفيق ملازم. راغب گويد آن در عرف زياد باشد. [يوسف:39]، [جنّ:3]. مراد از صاحبه زن است [نجم:2] و منظور از صاحب رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلم است [انبياء:43]. بتها به خويشتن يارى نتوانند و از طرف ما هم يارى كرده نمىشوند. اصحاب: جمع صاحب است به معنى رفيقان ملازم [بقره:82]، [بقره:81]. اين كلمه 77 بار در قرآن مجيد آمده، يكبار نيز [ذاريات:59] به كار رفته و بيشتر به جنّت و نار و جحيم اضافه شده است و گاهى آمده: اصحاب البست، اصحاب مدين، اصحاب كهف، اصحاب اليمين، اصحاب القبور، اصحاب الفيل و غيره.
کلمات مشتق شده در قرآن
| کلمه | تعداد تکرار در قرآن |
|---|---|
| أَصْحَابُ | ۴۹ |
| أَصْحَابِ | ۱۱ |
| الصَّاحِبِ | ۱ |
| أَصْحَابَ | ۱۲ |
| أَصْحَابٌ | ۱ |
| صَاحِبَةٌ | ۱ |
| بِصَاحِبِهِمْ | ۱ |
| لِصَاحِبِهِ | ۲ |
| صَاحِبَيِ | ۲ |
| صَاحِبُهُ | ۱ |
| تُصَاحِبْنِي | ۱ |
| يُصْحَبُونَ | ۱ |
| صَاحِبْهُمَا | ۱ |
| بِصَاحِبِکُمْ | ۱ |
| أَصْحَابِهِمْ | ۱ |
| صَاحِبُکُمْ | ۲ |
| صَاحِبَهُمْ | ۱ |
| فَأَصْحَابُ | ۱ |
| لِأَصْحَابِ | ۲ |
| کَصَاحِبِ | ۱ |
| صَاحِبَتِهِ | ۲ |
| صَاحِبَةً | ۱ |
| بِأَصْحَابِ | ۱ |
