قَاسِيَة: تفاوت میان نسخهها
از الکتاب
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۵: | خط ۵: | ||
=== ریشه کلمه === | === ریشه کلمه === | ||
*[[ریشه قسو | قسو]] (۷ بار) [[کلمه با ریشه:: قسو| ]] | *[[ریشه قسو | قسو]] (۷ بار) [[کلمه با ریشه:: قسو| ]] | ||
=== قاموس قرآن === | |||
قَسْو و قَسْوَة و قَساوَة به معنى سنگدلى است «قساَ قَلْبُهُ قَسْواً...: صَلُبَ وَ غَلُظَ» راغب گويد: اصل آن از «حَجَرٍ قاسٍ» است يعنى سنگ سخت. طبرسى فرموده: قَسْوَة رفتن نرمى و رحمت است از دل و صلابت هر چيز را قَسْوَة گويند. [بقره:74]. سپس دلهاى شما مانند سنگها سخت و يا از آن سختتر گرديد. [مائده:13]. دلهاى آنها را سخت كرديم. | |||
[[رده:كلمات قرآن]] | [[رده:كلمات قرآن]] | ||
نسخهٔ ۳۱ تیر ۱۳۹۳، ساعت ۱۶:۵۳
«قاسِیَه» از مادّه «قسوة» و «قساوت» در اصل به سنگ هاى سخت اطلاق مى شود، و به معناى خشونت و سختى و نفوذناپذیرى است، لذا سنگ هاى خشن را «قاسى» مى گویند، و از همین رو به دل هایى که در برابر نور حق و هدایت انعطافى از خود نشان نمى دهد، و نرم و تسلیم نمى گردد، و نور هدایت در آن نفوذ نمى کند «قلب هاى قاسیه» یا قساوتمند، گفته مى شود; و در فارسى از آن به «سنگدلى» تعبیر مى کنیم.
ریشه کلمه
- قسو (۷ بار)
قاموس قرآن
قَسْو و قَسْوَة و قَساوَة به معنى سنگدلى است «قساَ قَلْبُهُ قَسْواً...: صَلُبَ وَ غَلُظَ» راغب گويد: اصل آن از «حَجَرٍ قاسٍ» است يعنى سنگ سخت. طبرسى فرموده: قَسْوَة رفتن نرمى و رحمت است از دل و صلابت هر چيز را قَسْوَة گويند. [بقره:74]. سپس دلهاى شما مانند سنگها سخت و يا از آن سختتر گرديد. [مائده:13]. دلهاى آنها را سخت كرديم.
