۱۵٬۹۷۷
ویرایش
النور ٣٣: تفاوت میان نسخهها
از الکتاب
←تفسیر
(افزودن سال نزول) |
(←تفسیر) |
||
| (۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{قاب | متن = '''[[شامل این کلمه::وَ|وَ]] [[شامل این ریشه::و| ]][[شامل این کلمه::لْيَسْتَعْفِف|لْيَسْتَعْفِفِ]] [[کلمه غیر ربط::لْيَسْتَعْفِف| ]] [[شامل این ریشه::عفف| ]][[ریشه غیر ربط::عفف| ]][[شامل این ریشه::ل| ]][[ریشه غیر ربط::ل| ]][[شامل این کلمه::الّذِين|الَّذِينَ]] [[شامل این ریشه::الذين| ]][[شامل این کلمه::لا|لاَ]] [[شامل این ریشه::لا| ]][[شامل این کلمه::يَجِدُون|يَجِدُونَ]] [[کلمه غیر ربط::يَجِدُون| ]] [[شامل این ریشه::وجد| ]][[ریشه غیر ربط::وجد| ]][[شامل این کلمه::نِکَاحا|نِکَاحاً]] [[کلمه غیر ربط::نِکَاحا| ]] [[شامل این ریشه::نکح| ]][[ریشه غیر ربط::نکح| ]][[شامل این کلمه::حَتّى|حَتَّى]] [[شامل این ریشه::حتى| ]][[شامل این کلمه::يُغْنِيَهُم|يُغْنِيَهُمُ]] [[کلمه غیر ربط::يُغْنِيَهُم| ]] [[شامل این ریشه::غنى| ]][[ریشه غیر ربط::غنى| ]][[شامل این ریشه::هم| ]][[ریشه غیر ربط::هم| ]][[شامل این کلمه::اللّه|اللَّهُ]] [[کلمه غیر ربط::اللّه| ]] [[شامل این ریشه::الله| ]][[ریشه غیر ربط::الله| ]][[شامل این ریشه::اله| ]][[ریشه غیر ربط::اله| ]][[شامل این ریشه::وله| ]][[ریشه غیر ربط::وله| ]][[شامل این کلمه::مِن|مِنْ]] [[شامل این ریشه::من| ]][[شامل این کلمه::فَضْلِه|فَضْلِهِ]] [[کلمه غیر ربط::فَضْلِه| ]] [[شامل این ریشه::فضل| ]][[ریشه غیر ربط::فضل| ]][[شامل این ریشه::ه| ]][[ریشه غیر ربط::ه| ]][[شامل این کلمه::وَ|وَ]] [[شامل این ریشه::و| ]][[شامل این کلمه::الّذِين|الَّذِينَ]] [[شامل این ریشه::الذين| ]][[شامل این کلمه::يَبْتَغُون|يَبْتَغُونَ]] [[کلمه غیر ربط::يَبْتَغُون| ]] [[شامل این ریشه::بغى| ]][[ریشه غیر ربط::بغى| ]][[شامل این کلمه::الْکِتَاب|الْکِتَابَ]] [[کلمه غیر ربط::الْکِتَاب| ]] [[شامل این ریشه::کتب| ]][[ریشه غیر ربط::کتب| ]][[شامل این کلمه::مِمّا|مِمَّا]] [[شامل این ریشه::ما| ]][[شامل این ریشه::من| ]][[شامل این کلمه::مَلَکَت|مَلَکَتْ]] [[کلمه غیر ربط::مَلَکَت| ]] [[شامل این ریشه::ملک| ]][[ریشه غیر ربط::ملک| ]][[شامل این کلمه::أَيْمَانُکُم|أَيْمَانُکُمْ]] [[کلمه غیر ربط::أَيْمَانُکُم| ]] [[شامل این ریشه::کم| ]][[ریشه غیر ربط::کم| ]][[شامل این ریشه::يمن| ]][[ریشه غیر ربط::يمن| ]][[شامل این کلمه::فَکَاتِبُوهُم|فَکَاتِبُوهُمْ]] [[کلمه غیر ربط::فَکَاتِبُوهُم| ]] [[شامل این ریشه::ف| ]][[ریشه غیر ربط::ف| ]][[شامل این ریشه::کتب| ]][[ریشه غیر ربط::کتب| ]][[شامل این ریشه::هم| ]][[ریشه غیر ربط::هم| ]][[شامل این کلمه::إِن|إِنْ]] [[شامل این ریشه::ان| ]][[شامل این کلمه::عَلِمْتُم|عَلِمْتُمْ]] [[کلمه غیر ربط::عَلِمْتُم| ]] [[شامل این ریشه::علم| ]][[ریشه غیر ربط::علم| ]][[شامل این کلمه::فِيهِم|فِيهِمْ]] [[کلمه غیر ربط::فِيهِم| ]] [[شامل این ریشه::فى| ]][[ریشه غیر ربط::فى| ]][[شامل این ریشه::هم| ]][[ریشه غیر ربط::هم| ]][[شامل این کلمه::خَيْرا|خَيْراً]] [[کلمه غیر ربط::خَيْرا| ]] [[شامل این ریشه::خير| ]][[ریشه غیر ربط::خير| ]][[شامل این کلمه::وَ|وَ]] [[شامل این ریشه::و| ]][[شامل این کلمه::آتُوهُم|آتُوهُمْ]] [[کلمه غیر ربط::آتُوهُم| ]] [[شامل این ریشه::اتى| ]][[ریشه غیر ربط::اتى| ]][[شامل این ریشه::هم| ]][[ریشه غیر ربط::هم| ]][[شامل این کلمه::مِن|مِنْ]] [[شامل این ریشه::من| ]][[شامل این کلمه::مَال|مَالِ]] [[کلمه غیر ربط::مَال| ]] [[شامل این ریشه::مول| ]][[ریشه غیر ربط::مول| ]][[شامل این کلمه::اللّه|اللَّهِ]] [[کلمه غیر ربط::اللّه| ]] [[شامل این ریشه::الله| ]][[ریشه غیر ربط::الله| ]][[شامل این ریشه::اله| ]][[ریشه غیر ربط::اله| ]][[شامل این ریشه::وله| ]][[ریشه غیر ربط::وله| ]][[شامل این کلمه::الّذِي|الَّذِي]] [[شامل این ریشه::الذى| ]][[شامل این کلمه::آتَاکُم|آتَاکُمْ]] [[کلمه غیر ربط::آتَاکُم| ]] [[شامل این ریشه::اتى| ]][[ریشه غیر ربط::اتى| ]][[شامل این ریشه::کم| ]][[ریشه غیر ربط::کم| ]][[شامل این کلمه::وَ|وَ]] [[شامل این ریشه::و| ]][[شامل این کلمه::لا|لاَ]] [[شامل این ریشه::لا| ]][[شامل این کلمه::تُکْرِهُوا|تُکْرِهُوا]] [[کلمه غیر ربط::تُکْرِهُوا| ]] [[شامل این ریشه::کره| ]][[ریشه غیر ربط::کره| ]][[شامل این کلمه::فَتَيَاتِکُم|فَتَيَاتِکُمْ]] [[کلمه غیر ربط::فَتَيَاتِکُم| ]] [[شامل این ریشه::فتو| ]][[ریشه غیر ربط::فتو| ]][[شامل این ریشه::فتى| ]][[ریشه غیر ربط::فتى| ]][[شامل این ریشه::کم| ]][[ریشه غیر ربط::کم| ]][[شامل این کلمه::عَلَى|عَلَى]] [[شامل این ریشه::على| ]][[شامل این کلمه::الْبِغَاء|الْبِغَاءِ]] [[کلمه غیر ربط::الْبِغَاء| ]] [[شامل این ریشه::بغى| ]][[ریشه غیر ربط::بغى| ]][[شامل این کلمه::إِن|إِنْ]] [[شامل این ریشه::ان| ]][[شامل این کلمه::أَرَدْن|أَرَدْنَ]] [[کلمه غیر ربط::أَرَدْن| ]] [[شامل این ریشه::رود| ]][[ریشه غیر ربط::رود| ]][[شامل این کلمه::تَحَصّنا|تَحَصُّناً]] [[کلمه غیر ربط::تَحَصّنا| ]] [[شامل این ریشه::حصن| ]][[ریشه غیر ربط::حصن| ]][[شامل این کلمه::لِتَبْتَغُوا|لِتَبْتَغُوا]] [[کلمه غیر ربط::لِتَبْتَغُوا| ]] [[شامل این ریشه::بغى| ]][[ریشه غیر ربط::بغى| ]][[شامل این ریشه::ل| ]][[ریشه غیر ربط::ل| ]][[شامل این کلمه::عَرَض|عَرَضَ]] [[کلمه غیر ربط::عَرَض| ]] [[شامل این ریشه::عرض| ]][[ریشه غیر ربط::عرض| ]][[شامل این کلمه::الْحَيَاة|الْحَيَاةِ]] [[کلمه غیر ربط::الْحَيَاة| ]] [[شامل این ریشه::حيى| ]][[ریشه غیر ربط::حيى| ]][[شامل این کلمه::الدّنْيَا|الدُّنْيَا]] [[کلمه غیر ربط::الدّنْيَا| ]] [[شامل این ریشه::دنو| ]][[ریشه غیر ربط::دنو| ]][[شامل این کلمه::وَ|وَ]] [[شامل این ریشه::و| ]][[شامل این کلمه::مَن|مَنْ]] [[شامل این ریشه::من| ]][[شامل این کلمه::يُکْرِهْهُن|يُکْرِهْهُنَ]] [[کلمه غیر ربط::يُکْرِهْهُن| ]] [[شامل این ریشه::کره| ]][[ریشه غیر ربط::کره| ]][[شامل این ریشه::هن| ]][[ریشه غیر ربط::هن| ]][[شامل این کلمه::فَإِن|فَإِنَ]] [[شامل این ریشه::انن| ]][[شامل این ریشه::ف| ]][[شامل این کلمه::اللّه|اللَّهَ]] [[کلمه غیر ربط::اللّه| ]] [[شامل این ریشه::الله| ]][[ریشه غیر ربط::الله| ]][[شامل این ریشه::اله| ]][[ریشه غیر ربط::اله| ]][[شامل این ریشه::وله| ]][[ریشه غیر ربط::وله| ]][[شامل این کلمه::مِن|مِنْ]] [[شامل این ریشه::من| ]][[شامل این کلمه::بَعْد|بَعْدِ]] [[شامل این ریشه::بعد| ]][[شامل این کلمه::إِکْرَاهِهِن|إِکْرَاهِهِنَ]] [[کلمه غیر ربط::إِکْرَاهِهِن| ]] [[شامل این ریشه::کره| ]][[ریشه غیر ربط::کره| ]][[شامل این ریشه::هن| ]][[ریشه غیر ربط::هن| ]][[شامل این کلمه::غَفُور|غَفُورٌ]] [[کلمه غیر ربط::غَفُور| ]] [[شامل این ریشه::غفر| ]][[ریشه غیر ربط::غفر| ]][[شامل این کلمه::رَحِيم|رَحِيمٌ]] [[کلمه غیر ربط::رَحِيم| ]] [[شامل این ریشه::رحم| ]][[ریشه غیر ربط::رحم| ]]'''}} | {{قاب | متن = '''[[شامل این کلمه::وَ|وَ]] [[شامل این ریشه::و| ]][[شامل این کلمه::لْيَسْتَعْفِف|لْيَسْتَعْفِفِ]] [[کلمه غیر ربط::لْيَسْتَعْفِف| ]] [[شامل این ریشه::عفف| ]][[ریشه غیر ربط::عفف| ]][[شامل این ریشه::ل| ]][[ریشه غیر ربط::ل| ]][[شامل این کلمه::الّذِين|الَّذِينَ]] [[شامل این ریشه::الذين| ]][[شامل این کلمه::لا|لاَ]] [[شامل این ریشه::لا| ]][[شامل این کلمه::يَجِدُون|يَجِدُونَ]] [[کلمه غیر ربط::يَجِدُون| ]] [[شامل این ریشه::وجد| ]][[ریشه غیر ربط::وجد| ]][[شامل این کلمه::نِکَاحا|نِکَاحاً]] [[کلمه غیر ربط::نِکَاحا| ]] [[شامل این ریشه::نکح| ]][[ریشه غیر ربط::نکح| ]][[شامل این کلمه::حَتّى|حَتَّى]] [[شامل این ریشه::حتى| ]][[شامل این کلمه::يُغْنِيَهُم|يُغْنِيَهُمُ]] [[کلمه غیر ربط::يُغْنِيَهُم| ]] [[شامل این ریشه::غنى| ]][[ریشه غیر ربط::غنى| ]][[شامل این ریشه::هم| ]][[ریشه غیر ربط::هم| ]][[شامل این کلمه::اللّه|اللَّهُ]] [[کلمه غیر ربط::اللّه| ]] [[شامل این ریشه::الله| ]][[ریشه غیر ربط::الله| ]][[شامل این ریشه::اله| ]][[ریشه غیر ربط::اله| ]][[شامل این ریشه::وله| ]][[ریشه غیر ربط::وله| ]][[شامل این کلمه::مِن|مِنْ]] [[شامل این ریشه::من| ]][[شامل این کلمه::فَضْلِه|فَضْلِهِ]] [[کلمه غیر ربط::فَضْلِه| ]] [[شامل این ریشه::فضل| ]][[ریشه غیر ربط::فضل| ]][[شامل این ریشه::ه| ]][[ریشه غیر ربط::ه| ]][[شامل این کلمه::وَ|وَ]] [[شامل این ریشه::و| ]][[شامل این کلمه::الّذِين|الَّذِينَ]] [[شامل این ریشه::الذين| ]][[شامل این کلمه::يَبْتَغُون|يَبْتَغُونَ]] [[کلمه غیر ربط::يَبْتَغُون| ]] [[شامل این ریشه::بغى| ]][[ریشه غیر ربط::بغى| ]][[شامل این کلمه::الْکِتَاب|الْکِتَابَ]] [[کلمه غیر ربط::الْکِتَاب| ]] [[شامل این ریشه::کتب| ]][[ریشه غیر ربط::کتب| ]][[شامل این کلمه::مِمّا|مِمَّا]] [[شامل این ریشه::ما| ]][[شامل این ریشه::من| ]][[شامل این کلمه::مَلَکَت|مَلَکَتْ]] [[کلمه غیر ربط::مَلَکَت| ]] [[شامل این ریشه::ملک| ]][[ریشه غیر ربط::ملک| ]][[شامل این کلمه::أَيْمَانُکُم|أَيْمَانُکُمْ]] [[کلمه غیر ربط::أَيْمَانُکُم| ]] [[شامل این ریشه::کم| ]][[ریشه غیر ربط::کم| ]][[شامل این ریشه::يمن| ]][[ریشه غیر ربط::يمن| ]][[شامل این کلمه::فَکَاتِبُوهُم|فَکَاتِبُوهُمْ]] [[کلمه غیر ربط::فَکَاتِبُوهُم| ]] [[شامل این ریشه::ف| ]][[ریشه غیر ربط::ف| ]][[شامل این ریشه::کتب| ]][[ریشه غیر ربط::کتب| ]][[شامل این ریشه::هم| ]][[ریشه غیر ربط::هم| ]][[شامل این کلمه::إِن|إِنْ]] [[شامل این ریشه::ان| ]][[شامل این کلمه::عَلِمْتُم|عَلِمْتُمْ]] [[کلمه غیر ربط::عَلِمْتُم| ]] [[شامل این ریشه::علم| ]][[ریشه غیر ربط::علم| ]][[شامل این کلمه::فِيهِم|فِيهِمْ]] [[کلمه غیر ربط::فِيهِم| ]] [[شامل این ریشه::فى| ]][[ریشه غیر ربط::فى| ]][[شامل این ریشه::هم| ]][[ریشه غیر ربط::هم| ]][[شامل این کلمه::خَيْرا|خَيْراً]] [[کلمه غیر ربط::خَيْرا| ]] [[شامل این ریشه::خير| ]][[ریشه غیر ربط::خير| ]][[شامل این کلمه::وَ|وَ]] [[شامل این ریشه::و| ]][[شامل این کلمه::آتُوهُم|آتُوهُمْ]] [[کلمه غیر ربط::آتُوهُم| ]] [[شامل این ریشه::اتى| ]][[ریشه غیر ربط::اتى| ]][[شامل این ریشه::هم| ]][[ریشه غیر ربط::هم| ]][[شامل این کلمه::مِن|مِنْ]] [[شامل این ریشه::من| ]][[شامل این کلمه::مَال|مَالِ]] [[کلمه غیر ربط::مَال| ]] [[شامل این ریشه::مول| ]][[ریشه غیر ربط::مول| ]][[شامل این کلمه::اللّه|اللَّهِ]] [[کلمه غیر ربط::اللّه| ]] [[شامل این ریشه::الله| ]][[ریشه غیر ربط::الله| ]][[شامل این ریشه::اله| ]][[ریشه غیر ربط::اله| ]][[شامل این ریشه::وله| ]][[ریشه غیر ربط::وله| ]][[شامل این کلمه::الّذِي|الَّذِي]] [[شامل این ریشه::الذى| ]][[شامل این کلمه::آتَاکُم|آتَاکُمْ]] [[کلمه غیر ربط::آتَاکُم| ]] [[شامل این ریشه::اتى| ]][[ریشه غیر ربط::اتى| ]][[شامل این ریشه::کم| ]][[ریشه غیر ربط::کم| ]][[شامل این کلمه::وَ|وَ]] [[شامل این ریشه::و| ]][[شامل این کلمه::لا|لاَ]] [[شامل این ریشه::لا| ]][[شامل این کلمه::تُکْرِهُوا|تُکْرِهُوا]] [[کلمه غیر ربط::تُکْرِهُوا| ]] [[شامل این ریشه::کره| ]][[ریشه غیر ربط::کره| ]][[شامل این کلمه::فَتَيَاتِکُم|فَتَيَاتِکُمْ]] [[کلمه غیر ربط::فَتَيَاتِکُم| ]] [[شامل این ریشه::فتو| ]][[ریشه غیر ربط::فتو| ]][[شامل این ریشه::فتى| ]][[ریشه غیر ربط::فتى| ]][[شامل این ریشه::کم| ]][[ریشه غیر ربط::کم| ]][[شامل این کلمه::عَلَى|عَلَى]] [[شامل این ریشه::على| ]][[شامل این کلمه::الْبِغَاء|الْبِغَاءِ]] [[کلمه غیر ربط::الْبِغَاء| ]] [[شامل این ریشه::بغى| ]][[ریشه غیر ربط::بغى| ]][[شامل این کلمه::إِن|إِنْ]] [[شامل این ریشه::ان| ]][[شامل این کلمه::أَرَدْن|أَرَدْنَ]] [[کلمه غیر ربط::أَرَدْن| ]] [[شامل این ریشه::رود| ]][[ریشه غیر ربط::رود| ]][[شامل این کلمه::تَحَصّنا|تَحَصُّناً]] [[کلمه غیر ربط::تَحَصّنا| ]] [[شامل این ریشه::حصن| ]][[ریشه غیر ربط::حصن| ]][[شامل این کلمه::لِتَبْتَغُوا|لِتَبْتَغُوا]] [[کلمه غیر ربط::لِتَبْتَغُوا| ]] [[شامل این ریشه::بغى| ]][[ریشه غیر ربط::بغى| ]][[شامل این ریشه::ل| ]][[ریشه غیر ربط::ل| ]][[شامل این کلمه::عَرَض|عَرَضَ]] [[کلمه غیر ربط::عَرَض| ]] [[شامل این ریشه::عرض| ]][[ریشه غیر ربط::عرض| ]][[شامل این کلمه::الْحَيَاة|الْحَيَاةِ]] [[کلمه غیر ربط::الْحَيَاة| ]] [[شامل این ریشه::حيى| ]][[ریشه غیر ربط::حيى| ]][[شامل این کلمه::الدّنْيَا|الدُّنْيَا]] [[کلمه غیر ربط::الدّنْيَا| ]] [[شامل این ریشه::دنو| ]][[ریشه غیر ربط::دنو| ]][[شامل این کلمه::وَ|وَ]] [[شامل این ریشه::و| ]][[شامل این کلمه::مَن|مَنْ]] [[شامل این ریشه::من| ]][[شامل این کلمه::يُکْرِهْهُن|يُکْرِهْهُنَ]] [[کلمه غیر ربط::يُکْرِهْهُن| ]] [[شامل این ریشه::کره| ]][[ریشه غیر ربط::کره| ]][[شامل این ریشه::هن| ]][[ریشه غیر ربط::هن| ]][[شامل این کلمه::فَإِن|فَإِنَ]] [[شامل این ریشه::انن| ]][[شامل این ریشه::ف| ]][[شامل این کلمه::اللّه|اللَّهَ]] [[کلمه غیر ربط::اللّه| ]] [[شامل این ریشه::الله| ]][[ریشه غیر ربط::الله| ]][[شامل این ریشه::اله| ]][[ریشه غیر ربط::اله| ]][[شامل این ریشه::وله| ]][[ریشه غیر ربط::وله| ]][[شامل این کلمه::مِن|مِنْ]] [[شامل این ریشه::من| ]][[شامل این کلمه::بَعْد|بَعْدِ]] [[شامل این ریشه::بعد| ]][[شامل این کلمه::إِکْرَاهِهِن|إِکْرَاهِهِنَ]] [[کلمه غیر ربط::إِکْرَاهِهِن| ]] [[شامل این ریشه::کره| ]][[ریشه غیر ربط::کره| ]][[شامل این ریشه::هن| ]][[ریشه غیر ربط::هن| ]][[شامل این کلمه::غَفُور|غَفُورٌ]] [[کلمه غیر ربط::غَفُور| ]] [[شامل این ریشه::غفر| ]][[ریشه غیر ربط::غفر| ]][[شامل این کلمه::رَحِيم|رَحِيمٌ]] [[کلمه غیر ربط::رَحِيم| ]] [[شامل این ریشه::رحم| ]][[ریشه غیر ربط::رحم| ]]'''}} | ||
{| class="ayeh-table mw-collapsible mw-collapsed" | |||
!کپی متن آیه | |||
|- | |||
|وَ لْيَسْتَعْفِفِ الَّذِينَ لاَ يَجِدُونَ نِکَاحاً حَتَّى يُغْنِيَهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ الَّذِينَ يَبْتَغُونَ الْکِتَابَ مِمَّا مَلَکَتْ أَيْمَانُکُمْ فَکَاتِبُوهُمْ إِنْ عَلِمْتُمْ فِيهِمْ خَيْراً وَ آتُوهُمْ مِنْ مَالِ اللَّهِ الَّذِي آتَاکُمْ وَ لاَ تُکْرِهُوا فَتَيَاتِکُمْ عَلَى الْبِغَاءِ إِنْ أَرَدْنَ تَحَصُّناً لِتَبْتَغُوا عَرَضَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَ مَنْ يُکْرِهْهُنَ فَإِنَ اللَّهَ مِنْ بَعْدِ إِکْرَاهِهِنَ غَفُورٌ رَحِيمٌ | |||
|} | |||
'''ترجمه ''' | '''ترجمه ''' | ||
<tabber> | <tabber> | ||
| خط ۱۵: | خط ۱۸: | ||
|-|صادقی تهرانی=و کسانی که (وسیلهی) زناشویی نمییابند، باید پاکدامنی ورزند، تا خدا آنان را از فضل خویش بینیاز گرداند. و از میان غلامانتان، کسانی که در صددند با قرارداد کتبی، خود را آزاد کنند، اگر در آنان خیری (از ایمان و آمال و مال) یافتید، (قرار) بازخرید آنها را بنویسید و از آن مالی که خدا به شما داده است به ایشان بدهید (تا خود را آزاد کنند) و کنیزان خود را - در صورتی که تصمیم به پاکدامنی دارند - برای اینکه متاع زندگی دنیا را بجویید، به زنا وادار مکنید، و هر کس آنان را به اجبار (به زنا) وادار کند بیگمان خدا پس از اجبار نمودنشان، پوشندهی (گناه اجبارشدگان و) رحمتگر بر ویژگان است. | |-|صادقی تهرانی=و کسانی که (وسیلهی) زناشویی نمییابند، باید پاکدامنی ورزند، تا خدا آنان را از فضل خویش بینیاز گرداند. و از میان غلامانتان، کسانی که در صددند با قرارداد کتبی، خود را آزاد کنند، اگر در آنان خیری (از ایمان و آمال و مال) یافتید، (قرار) بازخرید آنها را بنویسید و از آن مالی که خدا به شما داده است به ایشان بدهید (تا خود را آزاد کنند) و کنیزان خود را - در صورتی که تصمیم به پاکدامنی دارند - برای اینکه متاع زندگی دنیا را بجویید، به زنا وادار مکنید، و هر کس آنان را به اجبار (به زنا) وادار کند بیگمان خدا پس از اجبار نمودنشان، پوشندهی (گناه اجبارشدگان و) رحمتگر بر ویژگان است. | ||
|-|معزی=و باید خویشتنداری کنند (عفت ورزند) آنان که نمییابند آمیزشی یا همسری تا بینیازشان گرداند خدا از فضل خویش و آنان که خواستار مکاتبه هستند از آنچه دستهای شما مالک است پس مکاتبه کنید با ایشان اگر دانستید در ایشان خوبی را و دهیدشان از مال خدا که به شما داده است و وادار نکنید به ناخواه کنیزان خویش را به روسپی اگر خواهند خویشتن نگهداشتن را تا جوئید بهره زندگانی دنیا را و آنکو وادارشان کند همانا خداوند است پس از واداشتن آنان آمرزنده مهربان | |-|معزی=و باید خویشتنداری کنند (عفت ورزند) آنان که نمییابند آمیزشی یا همسری تا بینیازشان گرداند خدا از فضل خویش و آنان که خواستار مکاتبه هستند از آنچه دستهای شما مالک است پس مکاتبه کنید با ایشان اگر دانستید در ایشان خوبی را و دهیدشان از مال خدا که به شما داده است و وادار نکنید به ناخواه کنیزان خویش را به روسپی اگر خواهند خویشتن نگهداشتن را تا جوئید بهره زندگانی دنیا را و آنکو وادارشان کند همانا خداوند است پس از واداشتن آنان آمرزنده مهربان | ||
|-|</tabber>< | |-|english=<div id="qenag">And let those who do not find the means to marry abstain, until Allah enriches them from His bounty. If any of your servants wish to be freed, grant them their wish, if you recognize some good in them. And give them of Allah’s wealth which he has given you. And do not compel your girls to prostitution, seeking the materials of this life, if they desire to remain chaste. Should anyone compel them—after their compulsion, Allah is Forgiving and Merciful.</div> | ||
|-|</tabber> | |||
<div class="audiotable"> | |||
<div id="quran_sound">ترتیل: <sound src="http://dl.bitan.ir/quran/parhizgar/024033.mp3"></sound></div> | |||
<div id="trans_sound">ترجمه: <sound src="http://dl.bitan.ir/quran/makarem/024033.mp3"></sound></div> | |||
</div> | |||
{{آيه | سوره = سوره النور | نزول = [[نازل شده در سال::17|٥ هجرت]] | نام = [[شماره آیه در سوره::33|٣٣]] | قبلی = النور ٣٢ | بعدی = النور ٣٤ | کلمه = [[تعداد کلمات::53|٥٣]] | حرف = }} | {{آيه | سوره = سوره النور | نزول = [[نازل شده در سال::17|٥ هجرت]] | نام = [[شماره آیه در سوره::33|٣٣]] | قبلی = النور ٣٢ | بعدی = النور ٣٤ | کلمه = [[تعداد کلمات::53|٥٣]] | حرف = }} | ||
===معنی کلمات و عبارات=== | ===معنی کلمات و عبارات=== | ||
| خط ۲۹: | خط ۳۷: | ||
[[النساء ١٠١ | وَ إِذَا ضَرَبْتُمْ فِي الْأَرْضِ...]] (۰) [[المجادلة ١ | الَّتِي تُجَادِلُکَ فِي زَوْجِهَا وَ...]] (۰) | [[النساء ١٠١ | وَ إِذَا ضَرَبْتُمْ فِي الْأَرْضِ...]] (۰) [[المجادلة ١ | الَّتِي تُجَادِلُکَ فِي زَوْجِهَا وَ...]] (۰) | ||
</div> | </div> | ||
== نزول == | |||
«شیخ طوسى» گویند: جابر گوید: این قسمت از آیه «وَلاتُکرِهُوا فَتَیاتِکمْ عَلَى الْبِغاءِ» درباره عبدالله بن ابى بن سلول نازل گردید، موقعى که کنیز خود را وادار به زنا میکرد و اسم کنیز مزبور مسیکه بوده است.<ref> ابن السّکن در معرفة الصّحابة از عبدالله بن صبیح، او از پدرش نقل نماید و گوید: من برده خویطب بن عبدالعزى بودم. از او درخواست نمودم که خود را از او بخرم سپس این قسمت از آیه «وَالَّذِینَ یبْتَغُونَ الْکتابَ مِمَّا مَلَکتْ أَیمانُکمْ فَکاتِبُوهُمْ إِنْ عَلِمْتُمْ فِیهِمْ خَیراً وَ آتُوهُمْ مِنْ مالِ اللَّهِ الَّذِی آتاکمْ» نازل گردید. در صحیح مسلم از طریق ابوسفیان از جابر بن عبدالله نقل شده که عبدالله بن ابى داراى دو کنیز بود به نام مسیکه و لمیمة و آن دو نفر را وادار به زنا دادن مینمود. آنها شکایت نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله بردند، این قسمت از آیه «وَلا تُکرِهُوا فَتَیاتِکمْ عَلَى الْبِغاءِ» نازل گردید و نیز حاکم از طریق ابوالزبیر از جابر نقل نماید که مسیکه کنیز یکى از انصار بود به عنوان شکایت نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله آمد و گفت: یا رسول الله مولاى من مرا وادار به زنا دادن مینماید سپس این آیه نازل گردید و سعید بن منصور در سنن خود از شعبان او از عمرو بن دینار و او از عکرمة موضوع عبدالله بن ابى را نقل نموده و گوید که اسم کنیزان مزبور مسیکه و معاذه بوده است.</ref> | |||
== تفسیر == | == تفسیر == | ||
<tabber> | <tabber> | ||
المیزان= | المیزان= | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۵_بخش۱۲#link96 | آيات ۲۷ - | {{ نمایش فشرده تفسیر| | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۵_بخش۱۲#link97 | بيان آيات مربوط به | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۵_بخش۱۲#link96 | آيات ۲۷ - ۳۴ سوره نور]] | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۵_بخش۱۲#link98 | اذن عام براى دخول به اماكن عمومى | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۵_بخش۱۲#link97 | بيان آيات مربوط به ورود به خانه ديگران ]] | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۵_بخش۱۳#link99 | دستور غضّ بصر و حفظ عورات | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۵_بخش۱۲#link98 | اذن عام براى دخول به اماكن عمومى]] | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۵_بخش۱۳#link99 | دستور غضّ بصر و حفظ عورات و حفظ حجاب]] | |||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۵_بخش۱۳#link101 | امر و تشويق به ازدواج و | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۵_بخش۱۳#link101 | امر و تشويق به ازدواج و بستن قرارداد جهت آزادى بردگان]] | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۵_بخش۱۳#link102 | بحث روايتى]] | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۵_بخش۱۳#link102 | بحث روايتى]] | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۵_بخش۱۳#link104 | رواياتى درباره چشم فرو بستن از نگاه به نامحرم و حفظ فروج و...]] | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۵_بخش۱۳#link104 | رواياتى درباره چشم فرو بستن از نگاه به نامحرم و حفظ فروج و...]] | ||
}} | |||
|-|نمونه= | |-|نمونه= | ||
{{ نمایش فشرده تفسیر| | |||
*[[تفسیر:نمونه جلد۱۴_بخش۶۹#link271 | آيه و ترجمه]] | *[[تفسیر:نمونه جلد۱۴_بخش۶۹#link271 | آيه و ترجمه]] | ||
*[[تفسیر:نمونه جلد۱۴_بخش۶۹#link272 | تفسير:]] | *[[تفسیر:نمونه جلد۱۴_بخش۶۹#link272 | تفسير:]] | ||
| خط ۵۱: | خط ۶۳: | ||
*[[تفسیر:نمونه جلد۱۴_بخش۷۰#link275 | ۲ - منظور از جمله و الصالحين من عبادكم و امائكم چيست ؟]] | *[[تفسیر:نمونه جلد۱۴_بخش۷۰#link275 | ۲ - منظور از جمله و الصالحين من عبادكم و امائكم چيست ؟]] | ||
*[[تفسیر:نمونه جلد۱۴_بخش۷۰#link276 | ۳ - عقد مكاتبه ؟]] | *[[تفسیر:نمونه جلد۱۴_بخش۷۰#link276 | ۳ - عقد مكاتبه ؟]] | ||
}} | |||
|-| تفسیر نور= | |||
===تفسیر نور (محسن قرائتی)=== | |||
{{ نمایش فشرده تفسیر| | |||
وَ لْيَسْتَعْفِفِ الَّذِينَ لا يَجِدُونَ نِكاحاً حَتَّى يُغْنِيَهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ الَّذِينَ يَبْتَغُونَ الْكِتابَ مِمَّا مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ فَكاتِبُوهُمْ إِنْ عَلِمْتُمْ فِيهِمْ خَيْراً وَ آتُوهُمْ مِنْ مالِ اللَّهِ الَّذِي آتاكُمْ وَ لا تُكْرِهُوا فَتَياتِكُمْ عَلَى الْبِغاءِ إِنْ أَرَدْنَ تَحَصُّناً لِتَبْتَغُوا عَرَضَ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ مَنْ يُكْرِهْهُنَّ فَإِنَّ اللَّهَ مِنْ بَعْدِ إِكْراهِهِنَّ غَفُورٌ رَحِيمٌ «33» | |||
و كسانى كه (وسيلهى) ازدواج نمىيابند، پاكدامنى و عفت پيشه كنند، تا آن كه خداوند از كرم خويش، آنان را بىنياز نمايد. و هر كدام از غلامان و كنيزان شما كه خواهان بازخريد و آزادى (تدريجى) خود باشند، اگر در آنان خير و شايستگى ديديد، تقاضاى آنان را بپذيريد و (براى كمك به آزاد شدن آنان) از مالى كه خدا به شما داده به آنان بدهيد، و كنيزان خود را كه تصميم بر پاكدامنى دارند، به خاطر رسيدن به مال دنيا به فحشا وادار نكنيد، و هر كس آنان را مجبور كند، همانا خداوند براى آنان كه به اكراه وادار گشتهاند، بخشندهى مهربان است. | |||
===نکته ها=== | |||
ابتدا بايد به هركس كه مىتواند سفارش كرد ازدواج كند، سپس به غير متأهّلان سفارش عفت و پاكدامنى نمود. (آيه «وَ أَنْكِحُوا» قبل از آيه «وَ لْيَسْتَعْفِفِ» آمده است) | |||
چنانكه در روايات آمده است: در جاهليّت، كنيزان را براى كسب درآمد به فحشا وادار مىكردند. لذا خداوند مىفرمايد: به جاى آنكه كنيزان را به گناه وادار كنيد، زمينه ازدواج آنان را فراهم سازيد. | |||
در مورد رفتار با اسيران جنگى، يكى از اين چند راه را مىتوانيم پيش بگيريم: | |||
الف: همهى اسيران را يكجا آزاد كنيم، كه در اين صورت، دوباره به جنگ باز مىگردند. | |||
ب: همه را بكشيم، كه اين، امرى غير انسانى است. | |||
ج: اسرا را در منطقهاى گرد آوريم و از بيتالمال مسلمانان، مخارج آنان را تأمين كنيم. (در | |||
جلد 6 - صفحه 184 | |||
اين طرح، بايد بى گناهان هزينهى مجرمان را بپردازند). | |||
د: آنها را ميان مسلمانان تقسيم كنيم تا سيرهى اسلام و مسلمانان را مشاهده كنند و به تدريج تحت تأثير قرار گيرند و مسلمان شوند، سپس از راههاى مختلف، آنها را آزاد كنيم، كه اين طرح، بهترين است، و طرح اسلام نيز همين است. | |||
بگذريم كه نظام جنگ در آن زمان اين بود كه اسير جنگى را به عنوان برده مورد استفاده قرار مىدادند و اسلام نيز مقابله به مثل مىكرد، همان گونه كه امروز در دنيا اسيران را در اردوگاهها قرار مىدهند و ما نيز بايد قوانين بينالمللى جنگ را تا آنجا كه منافاتى با مذهب ما نداشته باشد بپذيريم. | |||
===پیام ها=== | |||
1- دسترسى نداشتن به همسر، مجوّز گناه نيست، صبر و عفّت لازم است. | |||
«وَ لْيَسْتَعْفِفِ» | |||
2- هر كجا احساس خطر بيشتر باشد، سفارش مخصوص لازم است. «وَ لْيَسْتَعْفِفِ الَّذِينَ لا يَجِدُونَ نِكاحاً» (چون افراد غير متأهل بيشتر از ديگران در معرض فحشا و منكر هستند، خداوند در فرمان به عفّت، آنان را مخاطب قرار داده است) | |||
3- جوانان بخاطر امكانات ازدواج، به سراغ تهيّهى مال از راه حرام نروند و عفّت و تقوا از خود نشان دهند. «حَتَّى يُغْنِيَهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ» | |||
4- در حفظ عفّت و پاكدامنى عمومى، هم بايد جوانان خود را حفظ كنند، «وَ لْيَسْتَعْفِفِ»، هم خانواده و حكومت قيام كند «وَ أَنْكِحُوا الْأَيامى»، و هم ثروتمندان جامعه به پاخيزند. «وَ آتُوهُمْ مِنْ مالِ اللَّهِ» | |||
5- در قرارداد با زيردستان خود، سند كتبى داشته باشيد. «مِمَّا مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ فَكاتِبُوهُمْ» | |||
6- اسلام براى آزادى بردگان، طرحهاى مختلفى دارد. يكى از آنها قرارداد بازخريد است. «فَكاتِبُوهُمْ» | |||
7- دارايى و اموال را از خود ندانيد بلكه از خداست كه چند روزى امانت به شما | |||
جلد 6 - صفحه 185 | |||
داده است. «مالِ اللَّهِ» | |||
8- ثروتمندان، در قبال ازدواج زيردستان خود، مسئوليّت دارند. «وَ آتُوهُمْ مِنْ مالِ اللَّهِ الَّذِي آتاكُمْ» | |||
9- بكارگيرى زيردستان در امور حرام، ممنوع است. «وَ لا تُكْرِهُوا فَتَياتِكُمْ عَلَى الْبِغاءِ» | |||
10- دنياطلبى، سرچشمهى گناهان است. لا تُكْرِهُوا ... لِتَبْتَغُوا عَرَضَ الْحَياةِ الدُّنْيا | |||
11- ثروتاندوزى از راههاى نامشروع جايز نيست. «لِتَبْتَغُوا عَرَضَ الْحَياةِ الدُّنْيا» | |||
12- دنيا زودگذر است. «عَرَضَ الْحَياةِ الدُّنْيا» (كلمه «عَرَضَ» به معناى عارضى و زودگذر است) | |||
13- ارزشها نبايد فداى مال و ماديّات شود. لا تُكْرِهُوا ... لِتَبْتَغُوا | |||
14- حريم كنيزان مانند دخترانِ آزاد است. «لا تُكْرِهُوا فَتَياتِكُمْ عَلَى الْبِغاءِ» | |||
15- پاكدامنى و عفت براى زن بهترين ارزش است. «إِنْ أَرَدْنَ تَحَصُّناً» | |||
16- سرچشمه بخشى از گناهان، بزرگترها هستند. لا تُكْرِهُوا ... أَرَدْنَ تَحَصُّناً | |||
17- افراد مجبور شده به گناه، مورد عفو قرار مىگيرند. «فَإِنَّ اللَّهَ مِنْ بَعْدِ إِكْراهِهِنَّ غَفُورٌ رَحِيمٌ» | |||
}} | |||
|-| | |||
اثنی عشری= | |||
===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)=== | |||
{{نمایش فشرده تفسیر| | |||
وَ لْيَسْتَعْفِفِ الَّذِينَ لا يَجِدُونَ نِكاحاً حَتَّى يُغْنِيَهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ الَّذِينَ يَبْتَغُونَ الْكِتابَ مِمَّا مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ فَكاتِبُوهُمْ إِنْ عَلِمْتُمْ فِيهِمْ خَيْراً وَ آتُوهُمْ مِنْ مالِ اللَّهِ الَّذِي آتاكُمْ وَ لا تُكْرِهُوا فَتَياتِكُمْ عَلَى الْبِغاءِ إِنْ أَرَدْنَ تَحَصُّناً لِتَبْتَغُوا عَرَضَ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ مَنْ يُكْرِهْهُنَّ فَإِنَّ اللَّهَ مِنْ بَعْدِ إِكْراهِهِنَّ غَفُورٌ رَحِيمٌ (33) | |||
وَ لْيَسْتَعْفِفِ الَّذِينَ لا يَجِدُونَ نِكاحاً: و بايد كه عفت ورزند آنانكه نمىيابند اسباب نكاح را از مهر و نفقه، يعنى بايد كوشش كنند در عفت و قمع شهوت، آنان كه نكاح براى آنها ميسر نيست، حَتَّى يُغْنِيَهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ: تا وقتى كه توانگر سازد خدا ايشان را از فضل و كرم خود، و بيابند آنچه به آن نكاح توان نمود، زيرا امور مرهون باشد به اوقات خود. | |||
در كنز العرفان فرمايد: معنى آنكه اگر شخص فقير باشد و ترس زيادتى فقر | |||
جلد 9 - صفحه 243 | |||
داشته باشد به نكاح، پس بايد كوشش كند در قمع شهوت و طلب عفت به رياضت. «1» در وسائل، فرمود حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله: يا معشر الشّباب من استطاع منكم الباه فليتزوّج و من لم يستطع فعليه بالصّوم فانّه له وجاء. | |||
اى گروه جوانان، هر كه توانائى نكاح را دارد از شما، پس تزويج نمايد؛ و هر كه توانائى ندارد، پس بر او باد به روزه گرفتن، چه روزه براى او خصى كردن است. «2» تنبيه: تصور نشود كه بين آيه «وَ أَنْكِحُوا الْأَيامى» و آيه «وَ لْيَسْتَعْفِفِ» تناقض باشد، زيرا آيه اولى وارد شده براى نهى مؤمن از قبول نكردن نكاح به جهت فقر و ترك تزويج زن به جهت فقر خودش؛ و آيه دوم وارد شده براى امر به صبر بر ترك نكاح به جهت حذر از سختى حالت ازدواج و خوف مزيت فقر، يا هر دو آيه قضييتين مهملتيناند. | |||
در كشاف- گويد: ترتيب اوامر مذكوره بر وجه احسن واقع شده، زيرا اول امر است به آنچه نگاهدارنده مكلف باشد از فتنه و دور كننده او از مواقع معصيت و آن پوشانيدن چشم است؛ و بعد از آن امر به نكاح كه دين به آن محفوظ گردد و به آن استغناى به حلال از حرام حصول يابد، بعد امر واقع شده به تحمل نفس اماره صبر را نزد عجز از نكاح، تا حق تعالى توفيق قدرت دهد بر آن «3»، پس بيان چيزى فرموده كه موجب سهولت سبيل نكاح است. | |||
وَ الَّذِينَ يَبْتَغُونَ الْكِتابَ: و آنانكه طلب مىكنند مكاتبه را، مِمَّا مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ: از آنچه مالك است دستهاى شما، يعنى از بندگان شما كه در تحت قدرت شما مىباشند از غلام و كنيز چون طلب مكاتبه نمايند، فَكاتِبُوهُمْ: پس مكاتب سازيد ايشان را. «مكاتبه» آنست كه مولى قرار داد نمايد با بنده خود به مال معين در مدت معين كه چون بنده آن مال را در آن مدت به مولى دهد، آزاد | |||
---- | |||
«1». تفسير منهج الصادقين، ج 6، ص 304، چاپ كتابفروشى اسلاميّه به نقل از كنز العرفان. | |||
«2». تفسير منهج الصادقين (چ اسلاميّه)، ج 6، ص 304. | |||
«3». الكشّاف عن حقائق غوامض التنزيل، ج 3، ص 75. | |||
جلد 9 - صفحه 244 | |||
شود. إِنْ عَلِمْتُمْ فِيهِمْ خَيْراً: اگر دانسته باشيد در ايشان نيكوئى را از صلاحيت امانت، يا قوت اكتساب و قدرت بر اداى مال تا آنكه مال كتابت را از مردم سؤال نكنند، زيرا مكروه است بنده به گدائى مال كتابت را بدهد. | |||
ابو ليلى كندى نقل كند كه غلام سلمان رضوان اللّه عليه از او طلب مكاتبه نمود، فرمود: مالى دارى؟ گفت: نه. فرمود: قوه كسبى دارى؟ گفت: نه. فرمود: پس مىخواهى مرا از اوساخ و ادناس مردم بچشانى؟! من هرگز تو را مكاتب نسازم. «1» و چون اغلب غلام و كنيز، از دادن مال كتابت عاجزند، از اين جهت خداوند به همه بندگان با ثروت يا موالى مماليك امر فرموده: وَ آتُوهُمْ مِنْ مالِ اللَّهِ الَّذِي آتاكُمْ: و بدهيد بندگان مكاتب را بعض مال خدا كه عطا فرموده است آن را به شما. | |||
مفسرين نقل نمودهاند كه عبد اللّه ابى منافق، شش كنيز داشت و آنها را به زنا اكراه مىكرد و بر سبيل مقاطعه چيزى مىگرفت. روزى دو نفر از آنان گفتند: اگر اين كار كه مىكنيم خير است، پس خير بسيار است؛ و اگر شر است، وقت آن شده كه ترك كنيم. پس خدمت حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله آمده، صورت حال به عرض رسانيدند؛ آيه شريفه نازل شد كه: وَ لا تُكْرِهُوا فَتَياتِكُمْ عَلَى الْبِغاءِ: و اكراه و اجبار نكنيد كنيزان خود را به زنا و پليدكارى، إِنْ أَرَدْنَ تَحَصُّناً: اگر خواهند تعفف و پرهيزكارى را و اگر نخواهند. «2» تنبيه: ذكر اراده تحصن به مقتضاى حال باشد، و اكراه به همه حال ممنوع است. و اوجه آنست كه چون اكراه متصور نيست مگر نزد اراده تحصن، پس از اين جهت تحصن شرط اكراه واقع شده. نزد بعضى چون نهى از چيزى مشروط بود به شرطى، لازم نمىآيد كه حكم آن از غير مشروط بر خلاف آن باشد مگر به دليل | |||
---- | |||
«1». تفسير منهج الصّادقين، ج 6، ص 306، چاپ كتابفروشى اسلاميّه. | |||
«2». تفسير منهج الصّادقين، ج 6، ص 309 و 310- چاپ كتابفروشى اسلاميّه. | |||
جلد 9 - صفحه 245 | |||
خطاب، و دليل خطاب نزد محققان صحيح نيست. | |||
نكته: اختيار كلمه «ان» بر «اذا» به جهت آنست كه تا معلوم شود كه كنيزان، زنا را پيش از اين به رغبت و اراده كردندى، و اشعار به آنكه اراده تحصن از ايشان شاذ و نادر بوده. | |||
حاصل آنكه: اجبار نكنيد كنيزان خود را به زنا، لِتَبْتَغُوا عَرَضَ الْحَياةِ الدُّنْيا: تا بطلبيد و فرا گيريد مال زندگانى دنيا را از كسب فرج ايشان و فروختن اولاد آنان. وَ مَنْ يُكْرِهْهُنَ: و هر كه اكراه كند كنيزان خود را به زنا، فَإِنَّ اللَّهَ مِنْ بَعْدِ إِكْراهِهِنَ: پس بدرستى كه خدا پس از اكراه موالى مر ايشان را، غَفُورٌ رَحِيمٌ: آمرزنده است گناهان كنيزان مكروهه را، مهربان بر ايشان، و وزر و وبال آن نيست مگر در گردن اكراه كنندگان. و ممكن است كه مراد، مغفرت و رحمت الهى باشد مر اكراه كنندگان را نيز بعد از توبه ايشان. و اول اوفق است به ظاهر آيه، پس مراد به غفران، مؤاخذه نكردن كنيزان مكرهه است به عذاب از حد و قتل و عقوبت آخرت. | |||
تبصره: فقهاء به اين آيه شريفه استدلال نمودهاند بر اينكه اجرت زانيه حرام است كه عادت جاهليت بوده، و احاديث شريفه صريح است بر حرمت آن از جمله: | |||
1- در وسائل- از حضرت صادق عليه السّلام كه فرمود: السحت انواع كثيرة منها كسب الحجام اذا سارط و اجر الزّانية و ثمن الخمر و اما الرّسا فى الحكم فهو الكفر باللّه العظيم، سحت (مال حرامى كه عقوبتش شديد است) انواع زيادى است از جمله، كسب حجام هرگاه شرط كند، و اجرت زانيه، و قيمت مسكر. و اما رشوه در حكم، پس آن كفر به خداى عظيم است. «1» 2- ايضا فرمود: سحت قيمت ميته، قيمت سگ، قيمت مسكر، مهر زنا، رشوه در حكم و اجرت كاهن است. «2» | |||
---- | |||
«1». وسائل الشيعه (چاپ اسلاميّه) ج 12، ص 62، باب 5، روايت 2. | |||
«2». همان مدرك، روايت 5. | |||
جلد 9 - صفحه 246 | |||
3- در وصاياى حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله به حضرت امير المؤمنين عليه السّلام فرمايد: يا على، از حرام است قيمت مردار، قيمت سگ، قيمت خمر، مهر زانيه، رشوه در حكم و اجرت كاهن. «1» | |||
}} | |||
|-| | |||
روان جاوید= | |||
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)=== | |||
{{نمایش فشرده تفسیر| | |||
وَ أَنْكِحُوا الْأَيامى مِنْكُمْ وَ الصَّالِحِينَ مِنْ عِبادِكُمْ وَ إِمائِكُمْ إِنْ يَكُونُوا فُقَراءَ يُغْنِهِمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ (32) وَ لْيَسْتَعْفِفِ الَّذِينَ لا يَجِدُونَ نِكاحاً حَتَّى يُغْنِيَهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ الَّذِينَ يَبْتَغُونَ الْكِتابَ مِمَّا مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ فَكاتِبُوهُمْ إِنْ عَلِمْتُمْ فِيهِمْ خَيْراً وَ آتُوهُمْ مِنْ مالِ اللَّهِ الَّذِي آتاكُمْ وَ لا تُكْرِهُوا فَتَياتِكُمْ عَلَى الْبِغاءِ إِنْ أَرَدْنَ تَحَصُّناً لِتَبْتَغُوا عَرَضَ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ مَنْ يُكْرِهْهُنَّ فَإِنَّ اللَّهَ مِنْ بَعْدِ إِكْراهِهِنَّ غَفُورٌ رَحِيمٌ (33) وَ لَقَدْ أَنْزَلْنا إِلَيْكُمْ آياتٍ مُبَيِّناتٍ وَ مَثَلاً مِنَ الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ وَ مَوْعِظَةً لِلْمُتَّقِينَ (34) | |||
ترجمه | |||
و بنكاح در آوريد مردان بى زن و زنان بى شوهر از خودتان را و نيكان از بندگان و كنيزانتان را اگر باشند فقير، غنى ميسازد آنانرا خدا از فضلش و خدا وسعت دهنده دانا است | |||
و بايد عفت ورزند آنانكه نمىيابند نكاحى تا آنكه غنى كند ايشانرا خدا از فضلش و آنانكه طلب ميكنند مكاتبه را از آنچه مالك شد دستهاتان پس مكاتبه كنيد با آنان اگر دانستيد در آنان خيرى و بدهيد بآنان از مال خدا كه داد بشما و اكراه نكنيد كنيزانتان را بر زنا اگر اراده داشته باشند عفت را تا بجوئيد متاع زندگانى دنيا را و كسيكه اكراه كند آنانرا پس همانا خدا از بعد اكراه آنان آمرزنده مهربان است | |||
و هر آينه بتحقيق فرستاديم بسوى شما آيتهاى روشن و مثلى از آنانكه گذشتند پيش از شما و پندى براى پرهيزكاران. | |||
تفسير | |||
خداوند متعال امر فرموده است مسلمانانى را كه بر مسلمانانى ديگر مقام ولايت دارند كه زن دهند مردان بى زن و شوهر دهند زنان بى شوهر را و فرموده بصاحبان غلام و كنيز كه موجبات ازدواج آنها را فراهم نمايند اگر مسلمان و شايسته و قابل باشند و مبادا خوف فقر و عجز از نفقه و كسوه موجب شود كه مسلمانان در امر ازدواج كوتاهى نمايند و بايد بدانند كه اگر قبل از تزويج فقير باشند خداوند بعد از آن بى نياز ميكند ايشانرا از فضلش چون خزانه غيب خدا وسيع است و خداوند ميداند چه وقت و چه قدر بايد بهر كس | |||
---- | |||
جلد 4 صفحه 26 | |||
روزى بدهد و بر طبق حكمت و مصلحت عمل خواهد فرمود چون ايامى مقلوب ايايم جمع ايّم است كه آن بمعناى عزب است خواه مرد باشد خواه زن و در كافى از امام صادق عليه السّلام نقل نموده كه آنحضرت از آباء گرام خود نقل فرمود كه پيغمبر صلّى اللّه عليه و اله و سلّم فرمود كسيكه ترك كند تزويج را از ترس فقر پس بتحقيق بد گمان شده است بخدا همانا خداوند عز و جل ميگويد اگر بوده باشند فقراء بى نياز ميكند آنها را خدا از فضلش و نيز از آنحضرت روايت نموده كه مردى آمد خدمت پيغمبر صلّى اللّه عليه و اله و سلّم و از احتياج خود شكايت نمود پيغمبر صلّى اللّه عليه و اله و سلّم فرمود برو زن بگير رفت گرفت و خدا باو وسعت داد ولى كسيكه اسباب ازدواج براى او موجود نيست و وسيله تهيه آنرا ندارد بايد عفت را شعار خود نمايد و صبر كند تا وقتى كه خدا او را متمكن سازد بفضل خود و بعضى گفتهاند بايد رياضت بكشد براى تسكين شهوتش چون پيغمبر صلّى اللّه عليه و اله و سلّم فرموده كسيكه استطاعت ندارد زن بگيرد بايد روزه بگيرد كه آن قاطع شهوت است و معلوم است كه اين آيه راجع بكسى است كه فعلا متمكن از ازدواج نيست و آيه قبل راجع بآنست كه فعلا با آنكه فقير است ميتواند زن بگيرد ولى از مخارج بعدش ميترسد چنانچه از حديث نبوى ظاهر شد و اخبار در فضيلت و استحباب مؤكد نكاح بقدرى است كه احصاء نميشود و خطاب در آيه شريفه اگر چه ظاهرا باولياء اعمّ از شرعى مانند پدر و جد و مالك و عرفى مانند عمو و برادر و مادر و كليه اختيار دارانى است كه ميتوانند اسباب تزويج كسى را فراهم نمايند ولى از مجموع ادلّه استفاده ميشود استحباب اين اقدام براى هر كس متمكن باشد از براى خود و غير خود چون از پيغمبر صلّى اللّه عليه و اله و سلّم روايت شده كه نكاح كنيد تا زياد شويد همانا من مباهات ميكنم بشما بر امتها روز قيامت حتى بسقط و نيز فرموده نكاح سنّت من است پس كسيكه از سنت من اعراض كند از من نيست و كسيكه تزويج كند نصف دين خود را احراز نموده پس بايد بترسد از خدا در نصف ديگر و بدترين شما عزبهاى شمايند و بدترين مردگان شما عز بهايند و هر كه فرزندى داشته باشد و چيزيكه بتواند بآن تزويج او نمايد و ننمايد و خلافى از آن فرزند بروز كند در گناه او شريك است و آنكه بنا نشده در اسلام هيچ بنائى كه محبوبتر باشد نزد خدا از تزويج و | |||
---- | |||
جلد 4 صفحه 27 | |||
هر كس چيزى داشته باشد كه بآن نكاح كند و نكند از ما نيست و از امام صادق عليه السّلام روايت شده كه دو ركعت نماز كه مرد زن دار بگذارد افضل از هفتاد ركعت نماز عزب است و نيز از آنحضرت نقل شده كه از سعادت مرد آنستكه دخترش در خانهاش حيض نبيند و دخترها بمنزله ميوه بر درختند اگر رسيد و چيده نشد يا آفتاب فاسدش ميكند يا باد پراكندهاش مينمايد دخترها هم وقتى رسيدند بآنچه زنها بآن ميرسند دوائى جز شوهر كردن ندارند و از امير المؤمنين عليه السّلام نقل شده كه بهترين شفاعتها آنستكه شخص واسطه شود ميان دو نفر براى ازدواج تا جمع كند خدا ميان آن دو و از پيغمبر صلّى اللّه عليه و اله و سلّم روايت شده كه خدا بچنين كسى هزار حور العين ميدهد در هزار قصر و در هر گام و هر كلمهاى از كلام براى حصول اين مرام ثواب عبادت يك سال تمام است و تفصيل مراتب استحباب و تبديل آن در بعضى از موارد بغير آن از احكام موكول بكتب فقهيه و خارج از وظيفه اين مقام است و بمناسبت ذكر عبيد و اماء خداوند امر بمكاتبه با آنها فرموده و آن قراردادى است بين مولى و عبد كه مبلغى در مدتى بپردازد بتدريج تا آزاد شود لذا فرموده و آنكسانى كه طلب ميكنند مكاتبه را از جنس غلام و كنيزى كه در دست شما بملكيّت قرار گرفتهاند اگر دانستيد در آنها خير را يعنى براى آنها مالى را چنانچه در كافى و تهذيب از امام صادق عليه السّلام تفسير شده و در روايتى بدين و مال تعبير فرموده و در فقيه از آنحضرت نقل نموده كه خير شهادت ان لا اله الا اللّه و انّ محمدا رسول اللّه است و آنكه در دست او صنعتى باشد كه بآن كسب كند يا حرفهاى داشته باشد كه در اين صورت حاجت آنانرا به اجابت مقرون نمائيد و با آنها مكاتبه كنيد بعلاوه مقدارى از مال الكتابه را هم بآنها ببخشيد چنانچه از امام باقر عليه السّلام نقل شده كه سدس آنرا بمملوك خود بخشيد تا آقائى و گذشت شما معلوم شود و مكاتبه دو قسم است مطلقه و آن آنستكه هر قدر از مال الكتابه بدهد بهمان نسبت آزاد شود و مشروطه و آن تا تمام را ندهد آزاد نخواهد شد و ظاهرا مستحب است و احكام آن در فقه مفصلا ذكر شده. و گفتهاند چون بعضى از اهل نفاق مانند عبد اللّه بن ابى كنيزان جوانى داشتند كه آنها را وادار بزنا مينمودند براى تحصيل مال دنيا خداوند | |||
---- | |||
جلد 4 صفحه 28 | |||
مسلمانان را نهى فرموده از اين عمل شنيع و ظاهرا شرط محقق موضوع است زيرا اكراه محقق نميشود مگر وقتى كه اراده عفّت داشته باشند مانند آنكه ميگويند اگر خدا پسرى بتو داد ختنهاش كن چون اگر پسرى نباشد ختنه محقق نميشود و بنابر اين نميشود گفت فائدهاى در شرط نيست چون اكراه بزنا در هر حال ممنوع است و بنظر حقير نكته ذكر شرط اظهريّت قبح و شناعت اين عمل است در اين حال كه بيشتر موجب انكار و ردع از آن ميشود و محتمل است از اكراه وادار نمودن اراده شده باشد كه ميسازد با اراده عفّت از آنها و عدم آن اگر چه اراده زنا هم نداشته باشند و بنابر اين مراد از اراده تحصّن عدم اراده زنا است كه محقّق عفّت است و مؤيّد اين معنى است كه قمّى ره فرموده معمول عرب و قريش آن بود كه كنيزانى را ميخريدند و مال سنگينى را در عهده آنها ميگذاردند و ميگفتند برويد و زنا بدهيد و كسب كنيد پس خداوند نهى فرمود آنها را از اين عمل و چون آنها باراده و اختيار خودشان اين عمل ناشايسته را ننموده بودند بلكه مكره و مجبور بودند خداوند آنها را ميآمرزد و ميبخشد چنانچه قمى ره فرموده و در مجمع از امام صادق عليه السّلام نقل نموده كه قرائت فرموده فأنّ اللّه من بعد اكراههنّ لهنّ غفور رحيم و شايد براى اشاره بآن باشد كه وعده مغفرت و رحمت براى مجبور شدگان است نه مجبور كنندگان و از امام باقر عليه السّلام روايت شده كه اين آيه منسوخ شده بآيه فأن اتين بفاحشة فعليهنّ نصف ما على المحصنات من العذاب و اينهم مؤيّد آنستكه مراد از اكراه وادار نمودن است نه اكراه حقيقى كه موجب رفع حدّ از مرتكب است و ظاهرا مراد از نسخ بيان باشد چون نسخ باين معنى در كلام ائمه اطهار استعمال ميشود و در اينجا امام عليه السّلام خواسته بفرمايد مغفرت و رحمت نسبت بعذاب اخروى است نه دنيوى كه در صورت وجود شرائط حدّ شرعى اماء كه نصف محصنات است جارى خواهد شد و خداوند مجيد در كتاب حميد خود آيات واضح الدّلالاتى براى تذكر و تنبّه بندگان فرستاده كه مشتمل بر اخبار شگفت آور پيشينيان است ولى اهل تقوى از آن بهرهمند خواهند شد و بحال غير آنها فائده ندارد. | |||
---- | |||
جلد 4 صفحه 29 | |||
}} | |||
|-| | |||
اطیب البیان= | |||
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)=== | |||
{{نمایش فشرده تفسیر| | |||
وَ ليَستَعفِفِ الَّذِينَ لا يَجِدُونَ نِكاحاً حَتّي يُغنِيَهُمُ اللّهُ مِن فَضلِهِ وَ الَّذِينَ يَبتَغُونَ الكِتابَ مِمّا مَلَكَت أَيمانُكُم فَكاتِبُوهُم إِن عَلِمتُم فِيهِم خَيراً وَ آتُوهُم مِن مالِ اللّهِ الَّذِي آتاكُم وَ لا تُكرِهُوا فَتَياتِكُم عَلَي البِغاءِ إِن أَرَدنَ تَحَصُّناً لِتَبتَغُوا عَرَضَ الحَياةِ الدُّنيا وَ مَن يُكرِههُنَّ فَإِنَّ اللّهَ مِن بَعدِ إِكراهِهِنَّ غَفُورٌ رَحِيمٌ (33) | |||
و بايد و واجب است بر كساني که تمكن ازدواج ندارند يا از جهت مهر يا نفقه و كسوه و سكني اينكه عفت بورزند و خودداري كنند که مرتكب زنا نشوند تا آنكه خداوند بآنها مكنت دهد از فضل خود و بينياز كند آنها را و كساني که از غلامان و كنيزان خود تقاضاي مكاتبه ميكنند مكاتبه كنيد آنها را اگر خيري در آنها ميدانيد و به آنها بدهيد از مالي که خداوند به شما داده و وادار نكنيد و اكراه نكنيد كنيزان خود را بر زنا اگر آنها عفت دارند و خودداري ميكنند براي اينكه از مال زنا بدست آوريد و كسي که اكراه كند آنها را خداوند بر آنها که مكره شدند عقوبت نميفرمايد غفور و رحيم است. | |||
(وَ ليَستَعفِفِ الَّذِينَ لا يَجِدُونَ نِكاحاً) شامل رجال و نساء ميشود اما رجال كساني که وسائل بر آنها فراهم نيست يا از جهت اداء مهر يا نفقه و كسوه يا از جهت سكني بايد خودداري كنند و به زنا و فحشاء نروند، و اما نساء كسي حاضر نشده با آنها ازدواج كند صبر كنند تا خداوند براي آنها اسباب ازدواج فراهم فرمايد. | |||
(حَتّي يُغنِيَهُمُ اللّهُ مِن فَضلِهِ) لكن نه اينکه نحوي که امروز مرسوم شده که مردان دختران اعيان را طالب هستند يا مهر سنگين و آورد و برد بسيار از طلا و جواهرات و البسه يك دختر از فقراء بگيرند که مصارفش سبك باشد، و هم چنين زنها وسايل جهيزيه بسيار و تشريفات زياد براي آنها فراهم نباشد با كساني که | |||
جلد 13 - صفحه 526 | |||
زحمت زياد و توقع بسياري نداشته باشند مواصلت كنند. | |||
(وَ الَّذِينَ يَبتَغُونَ الكِتابَ) غلامها و كنيزان اگر تقاضاي مكاتبه كردند. | |||
(مِمّا مَلَكَت أَيمانُكُم) از مواليان آنها که مالك آنها هستند. | |||
(فَكاتِبُوهُم) مكاتبه اينست که قرارداد ميكنند که اينکه غلام يا كنيز در ظرف مدتي که قرارداد ميكنند به تدريج به دفعات معين مقداري وجه که مال- الكتابه ميگويند بدهند، به مواليان خود و آزار شوند و اينکه مكاتبه هم دو نحوه است يك نحوه مشروط است که شرط ميكنند که اگر تمام مال الكتابه را اداء نكرد آزاد نشود، و يك نحوه مطلق است که هر مقداري اداء كرد بهمان مقدار آزاد ميشود. | |||
(إِن عَلِمتُم فِيهِم خَيراً) بعضي گفتند مراد از خير اينست که به نحو گدايي تحصيل مال الكتابه نكند كسبي، صنعتي، ميراثي، هدايايي داشته باشد اداء كند بعضي گفتند مراد از خير اينست که نخواهد آزاد شود، برود ملحق به كفار و مشركين شود، بعضي گفتند نرود مرتكب فحشاء و منكرات شود و بالجمله اگر صلاح او در آزادي هست دينا و دنيائا مكاتبه كنيد و الا فلا و اينکه امر هم امر استحبابي است، واجب نيست قبول مكاتبه. | |||
(وَ آتُوهُم مِن مالِ اللّهِ الَّذِي آتاكُم) نه در مكاتبه شرط كنيد بلكه در نيت و قصد ضمير شما باشد که يك مقداري از مال الكتابه را به آنها بدهيد در بعض اخبار خمس آن را ميفرمايد، و در بعضي سدس آن را. | |||
(وَ لا تُكرِهُوا فَتَياتِكُم عَلَي البِغاءِ إِن أَرَدنَ تَحَصُّناً) فتيات كنيزان را مي گويند و معني اينکه نيست که اگر اراده تحصن ندارند مانعي ندارد بلكه صدق اكراه نميكند پس | |||
جلد 13 - صفحه 527 | |||
(إِن أَرَدنَ تَحَصُّناً) بيان موضوع اكراه است و در جاهليت مرسوم بود كنيزان خود را به زنا وادار ميكردند و از زاني وجه زنا ميگرفتند و اينکه نوع استفاده ميكردند. | |||
(لِتَبتَغُوا عَرَضَ الحَياةِ الدُّنيا) مال دنيا براي زندگاني از راه اجرت زانيه طلب ميكردند. | |||
(وَ مَن يُكرِههُنَّ فَإِنَّ اللّهَ مِن بَعدِ إِكراهِهِنَّ غَفُورٌ رَحِيمٌ) غلام و كنيز اگر زنا كرد يا زنا داد حد شرعي او نصف حد احرار است چنانچه ميفرمايد. | |||
(فَإِن أَتَينَ بِفاحِشَةٍ فَعَلَيهِنَّ نِصفُ ما عَلَي المُحصَناتِ مِنَ العَذابِ) نساء آيه 30 لكن در صورتي که به جبر و اكراه با او زنا كردند معفوّ از حد است و در قيامت هم معذب نيست چون از روي اختيار نبوده و در حديث رفع از حضرت صادق عليه السلام است در كافي فرمود: | |||
(قال رسول اللّه صلّي اللّه عليه و سلّم رفع عن امتي تسع خصال، الخطاء و النسيان و ما لا يعلمون و ما لا يطيقون و ما اضطروا اليه و ما استكرهوا عليه و الطيرة و الوسوسة في التفكر في الخلق و الحسد ما لم يظهر بلسان او يد) | |||
و لكن در خبر ابي الجارود از حضرت باقر عليه السلام است که اينکه جمله منسوخ شده به آيه (فَعَلَيهِنَّ نِصفُ ما عَلَي المُحصَناتِ مِنَ العَذابِ) لكن با فرض اكراه سازش ندارد. | |||
528 | |||
}} | |||
|-| | |||
برگزیده تفسیر نمونه= | |||
===برگزیده تفسیر نمونه=== | |||
{{نمایش فشرده تفسیر| | |||
] | |||
(آیه 33)- ولی از آنجا که گاه با تمام تلاش و کوشش که خود انسان و دیگران میکنند وسیله ازدواج فراهم نمیگردد و خواه و ناخواه انسان مجبور است مدتی را با محرومیت بگذراند، مبادا کسانی که در این مرحله قرار دارند گمان کنند که آلودگی جنسی برای آنها مجاز است، و ضرورت چنین ایجاب میکند، لذا بلا فاصله در این آیه دستور پارسایی را هر چند مشکل باشد به آنها داده، میگوید: «و آنها که وسیله ازدواج ندارند باید عفت پیشه کنند، تا خداوند آنان را به فضلش بینیاز سازد» (وَ لْیَسْتَعْفِفِ الَّذِینَ لا یَجِدُونَ نِکاحاً حَتَّی یُغْنِیَهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ). | |||
ج3، ص295 | |||
سپس از آنجا که اسلام به هر مناسبت سخن از بردگان به میان آید عنایت و توجه خاصی به آزادی آنها نشان میدهد، از بحث ازدواج، به بحث آزادی بردگان از طریق «مکاتبه»- بستن قرار داد برای کار کردن غلامان و پرداختن مبلغی به اقساط به مالک خود و آزاد شدن- پرداخته میگوید: «و بردگانی که از شما تقاضای مکاتبه (برای آزادی) میکنند با آنها قرار داد ببندید، اگر رشد و صلاح در آنان احساس میکنید» (وَ الَّذِینَ یَبْتَغُونَ الْکِتابَ مِمَّا مَلَکَتْ أَیْمانُکُمْ فَکاتِبُوهُمْ إِنْ عَلِمْتُمْ فِیهِمْ خَیْراً). | |||
سپس برای این که بردگان به هنگام ادای این اقساط به زحمت نیفتند دستور میدهد که «چیزی از مال خداوند که به شما داده است به آنها بدهید» (وَ آتُوهُمْ مِنْ مالِ اللَّهِ الَّذِی آتاکُمْ). | |||
هدف واقعی این است که مسلمانان این گروه مستضعف را تحت پوشش کمکهای خود قرار دهند تا هر چه زودتر خلاصی یابند. | |||
در دنباله آیه به یکی از اعمال بسیار زشت بعضی از دنیا پرستان در مورد بردگان اشاره کرده، میفرماید: «کنیزان خود را به خاطر تحصیل متاع زود گذر دنیا مجبور به خود فروشی نکنید، اگر آنها میخواهند پاک بمانند»! (وَ لا تُکْرِهُوا فَتَیاتِکُمْ عَلَی الْبِغاءِ إِنْ أَرَدْنَ تَحَصُّناً لِتَبْتَغُوا عَرَضَ الْحَیاةِ الدُّنْیا). | |||
این آیه نشان میدهد که تا چه حد در عصر جاهلیت مردم گرفتار انحطاط و سقوط اخلاقی بودند که حتی بعد از ظهور اسلام نیز بعضا به کار خود ادامه میدادند، تا این که آیه فوق نازل شد و به این وضع ننگین خاتمه داد، اما متأسفانه در عصر ما که بعضی آن را عصر جاهلیت قرن بیستم نام نهادهاند در بعضی از کشورها که دم از تمدن و حقوق بشر میزنند این عمل به شدت ادامه دارد. | |||
در پایان آیه- چنانکه روش قرآن است- برای این که راه باز گشت را به روی گنهکاران نبندد بلکه آنها را تشویق به توبه و اصلاح کند میگوید: «و هر کس آنها را بر این کار اکراه کند (سپس پشیمان گردد) خداوند بعد از اکراه آنها آمرزنده و مهربان است» (وَ مَنْ یُکْرِهْهُنَّ فَإِنَّ اللَّهَ مِنْ بَعْدِ إِکْراهِهِنَّ غَفُورٌ رَحِیمٌ). | |||
ج3، ص296 | |||
}} | |||
|-|تسنیم= | |-|تسنیم= | ||
{{ نمایش فشرده تفسیر| | |||
*[[تفسیر:تسنیم | تفسیر آیات]] | *[[تفسیر:تسنیم | تفسیر آیات]] | ||
}} | |||
|-|</tabber> | |-|</tabber> | ||
| خط ۱۹۶: | خط ۴۶۴: | ||
[[رده:محرومان از آمرزشهاى خدا]][[رده:مشمولان آمرزشهاى خدا]][[رده:احکام]][[رده:اهمیت سلامت اخلاق جنسى]][[رده:اهمیت حفظ ارزشها]][[رده:احکام ازدواج]][[رده:اهمیت ازدواج]][[رده:اهمیت زمینه سازى ازدواج]][[رده:رحیم]][[رده:غفور]][[رده:آثار اکراه]][[رده:مشمولان امدادهاى خدا]][[رده:اهمیت ممانعت از انحراف جنسى]][[رده:زمینه انحراف جنسى]][[رده:تساوى انسان ها]][[رده:احکام برده]][[رده:احکام برده مکاتب]][[رده:امداد به برده مکاتب]][[رده:اهمیت عتق برده]][[رده:پرداخت مال به برده]][[رده:روش عتق برده]][[رده:شخصیت برده]][[رده:شرایط برده مکاتب]][[رده:شرایط عتق برده]][[رده:عتق برده]][[رده:قبول درخواست برده مکاتب]][[رده:مکاتبه با برده]][[رده:مسؤولیت برده داران]][[رده:امداد به بى همسران]][[رده:اهمیت عفت بى همسران]][[رده:تأمین نیاز بى همسران]][[رده:تفضل به بى همسران]][[رده:توصیه به بى همسران]][[رده:عفت بى همسران]][[رده:فضایل بى همسران عفیف]][[رده:لغزشگاههاى بى همسران]][[رده:مسؤولیت بى همسران]][[رده:آثار بى همسرى]][[رده:آثار ثروت]][[رده:آسیب شناسى اجتماعى]][[رده:اشاعه فحشا در جاهلیت]][[رده:راههاى کسب در جاهلیت]][[رده:رسوم جاهلیت]][[رده:توحیدى]][[رده:آثار فضل خدا]][[رده:آمرزشهاى خدا]][[رده:تشویقهاى خدا]][[رده:عطایاى خدا]][[رده:مالکیت خدا]][[رده:محرومان از رحمت خدا]][[رده:وعده هاى خدا]][[رده:مراد از خیر]][[رده:آثار دنیاطلبى]][[رده:مشمولان رحمت]][[رده:ارزش عفت زن]][[رده:اکراه به زنا]][[رده:ناپایدارى زندگى دنیوى]][[رده:پسندیده]][[رده:عذر مقبول]][[رده:آثار عفت]][[رده:امداد به عفیفان]][[رده:تفصل به عفیفان]][[رده:حمایت از عفیفان]][[رده:منشأ امداد به عفیفان]][[رده:اکراه به فحشا]][[رده:زمینه فحشا]][[رده:عوامل فحشا]][[رده:موانع فحشا]][[رده:زمینه فساد اجتماعى]][[رده:مشمولان فضل خدا]][[رده:آثار فقر]][[رده:احکام کسب]][[رده:کسب با زنا]][[رده:کسب حرام]][[رده:آمرزش کنیز گناهکار]][[رده:اکراه کنیز]][[رده:حمایت از کنیز]][[رده:شخصیت کنیز]][[رده:محرومیت مالک کنیز گناهکار]][[رده:اکراه بر گناه]][[رده:منشأ مال]][[رده:اعراض از محرمات]][[رده:عوامل رافع مسؤولیت]] | [[رده:محرومان از آمرزشهاى خدا]][[رده:مشمولان آمرزشهاى خدا]][[رده:احکام]][[رده:اهمیت سلامت اخلاق جنسى]][[رده:اهمیت حفظ ارزشها]][[رده:احکام ازدواج]][[رده:اهمیت ازدواج]][[رده:اهمیت زمینه سازى ازدواج]][[رده:رحیم]][[رده:غفور]][[رده:آثار اکراه]][[رده:مشمولان امدادهاى خدا]][[رده:اهمیت ممانعت از انحراف جنسى]][[رده:زمینه انحراف جنسى]][[رده:تساوى انسان ها]][[رده:احکام برده]][[رده:احکام برده مکاتب]][[رده:امداد به برده مکاتب]][[رده:اهمیت عتق برده]][[رده:پرداخت مال به برده]][[رده:روش عتق برده]][[رده:شخصیت برده]][[رده:شرایط برده مکاتب]][[رده:شرایط عتق برده]][[رده:عتق برده]][[رده:قبول درخواست برده مکاتب]][[رده:مکاتبه با برده]][[رده:مسؤولیت برده داران]][[رده:امداد به بى همسران]][[رده:اهمیت عفت بى همسران]][[رده:تأمین نیاز بى همسران]][[رده:تفضل به بى همسران]][[رده:توصیه به بى همسران]][[رده:عفت بى همسران]][[رده:فضایل بى همسران عفیف]][[رده:لغزشگاههاى بى همسران]][[رده:مسؤولیت بى همسران]][[رده:آثار بى همسرى]][[رده:آثار ثروت]][[رده:آسیب شناسى اجتماعى]][[رده:اشاعه فحشا در جاهلیت]][[رده:راههاى کسب در جاهلیت]][[رده:رسوم جاهلیت]][[رده:توحیدى]][[رده:آثار فضل خدا]][[رده:آمرزشهاى خدا]][[رده:تشویقهاى خدا]][[رده:عطایاى خدا]][[رده:مالکیت خدا]][[رده:محرومان از رحمت خدا]][[رده:وعده هاى خدا]][[رده:مراد از خیر]][[رده:آثار دنیاطلبى]][[رده:مشمولان رحمت]][[رده:ارزش عفت زن]][[رده:اکراه به زنا]][[رده:ناپایدارى زندگى دنیوى]][[رده:پسندیده]][[رده:عذر مقبول]][[رده:آثار عفت]][[رده:امداد به عفیفان]][[رده:تفصل به عفیفان]][[رده:حمایت از عفیفان]][[رده:منشأ امداد به عفیفان]][[رده:اکراه به فحشا]][[رده:زمینه فحشا]][[رده:عوامل فحشا]][[رده:موانع فحشا]][[رده:زمینه فساد اجتماعى]][[رده:مشمولان فضل خدا]][[رده:آثار فقر]][[رده:احکام کسب]][[رده:کسب با زنا]][[رده:کسب حرام]][[رده:آمرزش کنیز گناهکار]][[رده:اکراه کنیز]][[رده:حمایت از کنیز]][[رده:شخصیت کنیز]][[رده:محرومیت مالک کنیز گناهکار]][[رده:اکراه بر گناه]][[رده:منشأ مال]][[رده:اعراض از محرمات]][[رده:عوامل رافع مسؤولیت]] | ||
[[رده:آیات قرآن]] [[رده:سوره النور ]] | [[رده:آیات قرآن]] [[رده:سوره النور ]] | ||
{{#seo: | |||
|title=آیه 33 سوره نور | |||
|title_mode=replace | |||
|keywords=آیه 33 سوره نور,نور 33,وَ لْيَسْتَعْفِفِ الَّذِينَ لاَ يَجِدُونَ نِکَاحاً حَتَّى يُغْنِيَهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ الَّذِينَ يَبْتَغُونَ الْکِتَابَ مِمَّا مَلَکَتْ أَيْمَانُکُمْ فَکَاتِبُوهُمْ إِنْ عَلِمْتُمْ فِيهِمْ خَيْراً وَ آتُوهُمْ مِنْ مَالِ اللَّهِ الَّذِي آتَاکُمْ وَ لاَ تُکْرِهُوا فَتَيَاتِکُمْ عَلَى الْبِغَاءِ إِنْ أَرَدْنَ تَحَصُّناً لِتَبْتَغُوا عَرَضَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَ مَنْ يُکْرِهْهُنَ فَإِنَ اللَّهَ مِنْ بَعْدِ إِکْرَاهِهِنَ غَفُورٌ رَحِيمٌ,محرومان از آمرزشهاى خدا,مشمولان آمرزشهاى خدا,احکام,اهمیت سلامت اخلاق جنسى,اهمیت حفظ ارزشها,احکام ازدواج,اهمیت ازدواج,اهمیت زمینه سازى ازدواج,رحیم,غفور,آثار اکراه,مشمولان امدادهاى خدا,اهمیت ممانعت از انحراف جنسى,زمینه انحراف جنسى,تساوى انسان ها,احکام برده,احکام برده مکاتب,امداد به برده مکاتب,اهمیت عتق برده,پرداخت مال به برده,روش عتق برده,شخصیت برده,شرایط برده مکاتب,شرایط عتق برده,عتق برده,قبول درخواست برده مکاتب,مکاتبه با برده,مسؤولیت برده داران,امداد به بى همسران,اهمیت عفت بى همسران,تأمین نیاز بى همسران,تفضل به بى همسران,توصیه به بى همسران,عفت بى همسران,فضایل بى همسران عفیف,لغزشگاههاى بى همسران,مسؤولیت بى همسران,آثار بى همسرى,آثار ثروت,آسیب شناسى اجتماعى,اشاعه فحشا در جاهلیت,راههاى کسب در جاهلیت,رسوم جاهلیت,توحیدى,آثار فضل خدا,آمرزشهاى خدا,تشویقهاى خدا,عطایاى خدا,مالکیت خدا,محرومان از رحمت خدا,وعده هاى خدا,مراد از خیر,آثار دنیاطلبى,مشمولان رحمت,ارزش عفت زن,اکراه به زنا,ناپایدارى زندگى دنیوى,پسندیده,عذر مقبول,آثار عفت,امداد به عفیفان,تفصل به عفیفان,حمایت از عفیفان,منشأ امداد به عفیفان,اکراه به فحشا,زمینه فحشا,عوامل فحشا,موانع فحشا,زمینه فساد اجتماعى,مشمولان فضل خدا,آثار فقر,احکام کسب,کسب با زنا,کسب حرام,آمرزش کنیز گناهکار,اکراه کنیز,حمایت از کنیز,شخصیت کنیز,محرومیت مالک کنیز گناهکار,اکراه بر گناه,منشأ مال,اعراض از محرمات,عوامل رافع مسؤولیت,آیات قرآن سوره النور | |||
|description=وَ لْيَسْتَعْفِفِ الَّذِينَ لاَ يَجِدُونَ نِکَاحاً حَتَّى يُغْنِيَهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ الَّذِينَ يَبْتَغُونَ الْکِتَابَ مِمَّا مَلَکَتْ أَيْمَانُکُمْ فَکَاتِبُوهُمْ إِنْ عَلِمْتُمْ فِيهِمْ خَيْراً وَ آتُوهُمْ مِنْ مَالِ اللَّهِ الَّذِي آتَاکُمْ وَ لاَ تُکْرِهُوا فَتَيَاتِکُمْ عَلَى الْبِغَاءِ إِنْ أَرَدْنَ تَحَصُّناً لِتَبْتَغُوا عَرَضَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَ مَنْ يُکْرِهْهُنَ فَإِنَ اللَّهَ مِنْ بَعْدِ إِکْرَاهِهِنَ غَفُورٌ رَحِيمٌ | |||
|image=Wiki_Logo.png | |||
|image_alt=الکتاب | |||
|site_name=الکتاب | |||
}} | |||
