گمنام

تَفْضَحُون: تفاوت میان نسخه‌ها

از الکتاب
۷۷۶ بایت اضافه‌شده ،  ‏۳۱ تیر ۱۳۹۳
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۶: خط ۶:
*[[ریشه فضح‌ | فضح‌]] (۱ بار) [[کلمه با ریشه:: فضح‌| ]]
*[[ریشه فضح‌ | فضح‌]] (۱ بار) [[کلمه با ریشه:: فضح‌| ]]
*[[ریشه ى‌ | ى‌]] (۱۰۴۴ بار) [[کلمه با ریشه:: ى‌| ]]
*[[ریشه ى‌ | ى‌]] (۱۰۴۴ بار) [[کلمه با ریشه:: ى‌| ]]
=== قاموس قرآن ===
رسوا كردن. عيب كسى را آشكار كردن. «فَضَحَهُ: كَشَفَ مَساويهِ» [حجر:68]. اين كلام لوط «عليه السلام» است نسبت به قوم خويش در حمايت ميهمانانش كه فرشته بودند فضيحت در اينجا به معنى الزام عيب و عار است كه اگر آنها به ميهمانان لوط جسارت مى‏كردند براى آن حضرت عيبى بود يعنى اينها ميهمان منند مرا رسوا نكنيد لذا طبرسى رحمه‏اللَّه آن را الزام عار معنى كرده و در مصباح فضيحت را عيب گفته است. اين كلمه فقط يكبار در قرآن آمده است.


[[رده:كلمات قرآن]]
[[رده:كلمات قرآن]]
۸٬۹۳۳

ویرایش