۸٬۹۳۳
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
*[[ریشه فضح | فضح]] (۱ بار) [[کلمه با ریشه:: فضح| ]] | *[[ریشه فضح | فضح]] (۱ بار) [[کلمه با ریشه:: فضح| ]] | ||
*[[ریشه ى | ى]] (۱۰۴۴ بار) [[کلمه با ریشه:: ى| ]] | *[[ریشه ى | ى]] (۱۰۴۴ بار) [[کلمه با ریشه:: ى| ]] | ||
=== قاموس قرآن === | |||
رسوا كردن. عيب كسى را آشكار كردن. «فَضَحَهُ: كَشَفَ مَساويهِ» [حجر:68]. اين كلام لوط «عليه السلام» است نسبت به قوم خويش در حمايت ميهمانانش كه فرشته بودند فضيحت در اينجا به معنى الزام عيب و عار است كه اگر آنها به ميهمانان لوط جسارت مىكردند براى آن حضرت عيبى بود يعنى اينها ميهمان منند مرا رسوا نكنيد لذا طبرسى رحمهاللَّه آن را الزام عار معنى كرده و در مصباح فضيحت را عيب گفته است. اين كلمه فقط يكبار در قرآن آمده است. | |||
[[رده:كلمات قرآن]] | [[رده:كلمات قرآن]] | ||
ویرایش