الشعراء ١٣٥

از الکتاب
پرش به: ناوبری، جستجو


ترجمه

(اگر کفران کنید،) من بر شما از عذاب روزی بزرگ می‌ترسم!»

من از عذاب روزى هولناك بر شما مى‌ترسم

من از عذاب روزى هولناك بر شما مى‌ترسم.

همانا من از عذاب روز بزرگ قیامت بر شما می‌ترسم.

بی تردید من بر شما از عذاب روزی بزرگ می ترسم.

من از عذاب روزى بزرگ بر شما بيمناكم.

من از عذاب روزی سهمگین بر شما بیمناکم‌

من بر شما از عذاب روزى بزرگ بيمناكم.

من می‌ترسم عذاب روز بزرگ (قیامت) گریبانگیر شما شود.

«من همواره از عذاب روزی بزرگ بر شما می‌ترسم.»

همانا می‌ترسم بر شما از عذاب روزی بزرگ‌


الشعراء ١٣٤ آیه ١٣٥ الشعراء ١٣٦
سوره : سوره الشعراء
نزول : ٣ بعثت
اطلاعات آماری
تعداد کلمات : ٦
تعداد حروف :

معنی کلمات و عبارات

«یَوْمٍ عَظیمٍ»: روز بزرگ. مراد قیامت است (نگا: انعام / ، اعراف / ). از آنجا که در دنیا نیز انسان به مجازات عمل بد خود (نگا: اعراف / و یا به مکافات عمل خوبه خود (نگا: نحل / ) می‌رسد، روز بزرگ می‌تواند روزهای سخت و وحشتناک دنیا نیز باشد (نگا: شعراء / .


تفسیر

تفسیر نور (محسن قرائتی)


وَ اتَّقُوا الَّذِي أَمَدَّكُمْ بِما تَعْلَمُونَ «132» أَمَدَّكُمْ بِأَنْعامٍ وَ بَنِينَ «133» وَ جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ «134» إِنِّي أَخافُ عَلَيْكُمْ عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ «135» و از خداوندى كه مى‌دانيد چقدر كمكتان كرده پروا كنيد. او شما را با (بخشيدن) چهار پايان و فرزندان مدد كرده است. و باغ‌ها و چشمه سارها (به شما داده است.

اگر كفران كنيد) من بر شما از عذاب روز بزرگ مى‌ترسم.

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)



إِنِّي أَخافُ عَلَيْكُمْ عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ (135)

بعد از آن ايعاد فرمود آنها را:

إِنِّي أَخافُ عَلَيْكُمْ‌: بدرستى كه من مى‌ترسم بر شما، عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ‌:

عذاب روزى بزرگ در دنيا كه آن روز آمدن باد صرصر است و در آخرت كه عذاب آتش جهنم است، زيرا حق سبحانه چنانكه قادر است بر انعام، قادر است بر انتقام.

جلد 9 - صفحه 469

نكته: وصف يوم به عظمت به اعتبار وقوع عذاب عظيم است در آن. «1»


تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)


كَذَّبَتْ عادٌ الْمُرْسَلِينَ (123) إِذْ قالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَ لا تَتَّقُونَ (124) إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ (125) فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ (126) وَ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلاَّ عَلى‌ رَبِّ الْعالَمِينَ (127)

أَ تَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ آيَةً تَعْبَثُونَ (128) وَ تَتَّخِذُونَ مَصانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ (129) وَ إِذا بَطَشْتُمْ بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ (130) فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ (131) وَ اتَّقُوا الَّذِي أَمَدَّكُمْ بِما تَعْلَمُونَ (132)

أَمَدَّكُمْ بِأَنْعامٍ وَ بَنِينَ (133) وَ جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ (134) إِنِّي أَخافُ عَلَيْكُمْ عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ (135) قالُوا سَواءٌ عَلَيْنا أَ وَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُنْ مِنَ الْواعِظِينَ (136) إِنْ هذا إِلاَّ خُلُقُ الْأَوَّلِينَ (137)

وَ ما نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ (138) فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْناهُمْ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ (139) وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ (140)

ترجمه‌

تكذيب كردند عاد فرستادگان را

هنگاميكه گفت بآنها برادرشان هود آيا نمى‌پرهيزيد

همانا من براى شما پيمبرى امينم‌

پس بترسيد از خدا و فرمان بريد مرا

و نميخواهم از شما بر آن هيچ مزدى نيست مزد من مگر بر پروردگار جهانيان‌

آيا بنا ميكنيد بهر جاى بلند علامتى كه بازى كنيد

و فرا ميگيريد قصرهاى محكم را شايد كه جاويد بمانيد

و چون حمله ميكنيد حمله ميكنيد ستمكاران‌

پس بترسيد از خدا و اطاعت كنيد از من‌

و بترسيد از آنكه مدد نمود شما را بآنچه ميدانيد

مدد نمود شما را بچهارپايان و پسران‌

و بوستانها و چشمه‌ها

همانا من ميترسم بر شما از عذاب روزى بزرگ‌

گفتند يكسان است بر ما پند دهى يا نباشى از پند دهندگان نيست‌

اين مگر عادت پيشينيان‌

و نباشيم ما عذاب كرده شدگان‌

پس تكذيب كردند او را پس هلاك كرديمشان همانا در اين هر آينه آيتى است و نباشند


جلد 4 صفحه 119

بيشترشان مؤمنان‌

و همانا پروردگار تو او است تواناى مهربان.

تفسير

قبيله عاد كه بنام سر سلسله خودشان معروف شده بودند پيغمبران را تكذيب نمودند وقتى كه حضرت هود كه از همان قبيله بود و برادر خوانده شده بآنها گفت آيا از خدا نميترسيد بتقريبى كه در بدو قصّه حضرت نوح گذشت همانا من پيغمبر خدايم براى شما و مشهور بامانت و درستى نزد شما و خيانت در وحى الهى نمى‌كنم پس از خدا بترسيد و اطاعت كنيد مرا كه اطاعت من اطاعت خدا است و مزدى هم بر اداء رسالت از شما نمى‌خواهم دستمزد من با خدا است و او بنحو او فى و اكمل خواهد داد و از چند چيز آنها را نهى فرمود بطور سؤال كه آيا در هر مكان مرتفعى برجى بنا ميكنيد براى تماشا و لهو و لعب و استهزاء عابرين و اطلاع بر نواميس مردم و بعضى آيه را بمعناى علم و نشانه راه گرفته‌اند و عبث بودن آنرا باستغناء از آن و اهتداء بنجوم و ستاره‌ها دانسته‌اند و ظاهرا عبث نباشد چون اهتداء بآن اسهل است و اختيار ميكنيد براى خودتان قصور و ساختمانهاى محكم را باميد آنكه در دنيا مخلّد و جاويد خواهيد بود و چون دست بشمشير و تازيانه ميكنيد براى حمله بكسى اين كار را بدون ملاحظه و فكر در عاقبت آن و بدون قصد تأديب و تربيت و مجوّز شرعى و عرفى جابرانه انجام ميدهيد و اين اعمال و اين ابنيه باين اغراض و آمال مرضى خدا نيست پس بترسيد از خدا و اطاعت كنيد مرا در ترك اين امور از پيغمبر صلى اللّه عليه و اله و سلّم روايت شده كه هر بنائيكه بنا شود وبال است براى صاحبش روز قيامت مگر بمقدار ضرورت و احتياج مبرم و فرمود منكه ميگويم از خدا بترسيد براى آنستكه خداوند ولىّ نعمت شما است و شكر نعمت بطاعت است كه موجب مزيد نعمت ميگردد و كفرانش بمعصيت است كه موجب قطع آن خواهد بود و شما ميدانيد نعمتهائى را كه خداوند براى كمك شما در زندگى مرتّبا انعام و امداد بشما فرموده از قبيل شتر و گاو و گوسفند و پسران كار آمد و باغها و چشمه‌ها كه امور شما بوسيله آنها اداره ميشود و باز اگر شما بعقايد و اعمال سابقه خودتان ادامه دهيد من ميترسم بر شما از عذاب خدا در روزى كه بزرگ است گرفتارى آنروز در دنيا يا آخرت‌


جلد 4 صفحه 120

و آنها با كمال بى‌شر مى‌گفتند ما از اعمال خودمان دست برنميداريم بحال ما تفاوتى ندارد وعظ كنى براى ما يا نكنى اين خلق و دأب و عادت كه ما داريم همان رويّه و عادت و خلق پيشينيان ما است و ما دست از مسلك آباء و اجدادمان برنمى‌داريم و هيچوقت بر ما عذاب نازل نشده و نخواهد شد و بعضى خلق بفتح خاء قرائت نموده‌اند يعنى اين سخنان تو نيست مگر دروغ مدّعيان نبوّت كه پيش از اينها آمدند و گفتند و در هر حال آنها تكذيب كردند پيغمبر خدا را و مستحق عذاب شدند و خداوند آنها را بباد تند سختى هلاك فرمود كه شرح آن در سور سابقه گذشت و در لاحقه بيايد انشاء اللّه تعالى و اخيرا خداوند چند جمله را كه در ذيل احوال انبياء سابق الذّكر براى تسليت خاطر پيغمبر خاتم و تذكّر و تنبّه خلق ذكر فرموده بود و بيان شد براى تأكيد و تقرير و تعقّب هر قصّه‌ئى بغرض مطلوب و توسّل بهر وسيله‌ئى براى هدف منظور تكرار فرموده است و مفاد آن تفاوتى ندارد.

اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)


وَ اتَّقُوا الَّذِي‌ أَمَدَّكُم‌ بِما تَعلَمُون‌َ (132) أَمَدَّكُم‌ بِأَنعام‌ٍ وَ بَنِين‌َ (133) وَ جَنّات‌ٍ وَ عُيُون‌ٍ (134) إِنِّي‌ أَخاف‌ُ عَلَيكُم‌ عَذاب‌َ يَوم‌ٍ عَظِيم‌ٍ (135)

و بپرهيزيد ‌از‌ مخالفت‌ خداوندي‌ ‌که‌ ‌علي‌ الدوام‌، نعمت‌ افاضه‌ فرموده‌ ‌به‌ آنچه‌ ‌که‌ ميدانيد ‌از‌ طول‌ عمر و قوت‌ و قدرت‌ و توانايي‌ و صحت‌ و سلامت‌ و طول‌ قامت‌ و دولت‌ و مكنت‌.

‌که‌ مفاد (وَ اتَّقُوا الَّذِي‌ أَمَدَّكُم‌ بِما تَعلَمُون‌َ) ‌است‌ و معناي‌ امد ‌يعني‌ يكي‌ ‌بعد‌ ‌از‌ ديگري‌ بزبان‌ ‌ما ‌يعني‌ نعمتهاي‌ ‌شما‌ ‌را‌ كش‌ داده‌ و بنحو اتصال‌ دنباله‌ ‌هم‌ نعمت‌ بشما افاضه‌ فرموده‌:

(أَمَدَّكُم‌ بِأَنعام‌ٍ وَ بَنِين‌َ) نظر ‌به‌ اينكه‌ عمر ‌آنها‌ طولاني‌ ‌بود‌ بسا بسيصد سال‌ و بالا طول‌ ميكشيد و البته‌ ‌در‌ خلال‌ ‌اينکه‌ مدت‌ اولادهاي‌ زياد پيدا مي‌كردند و اولادهاي‌ ‌آنها‌ اولاد زيادي‌ بسا متجاوز ‌از‌ صد و بالا اولاد داشتند و همچنين‌ انعام‌ زيادي‌ ‌در‌ ‌اينکه‌ مدت‌ بدست‌ ميآوردند لذا ميفرمايد: (أَمَدَّكُم‌ بِأَنعام‌ٍ وَ بَنِين‌َ).

(وَ جَنّات‌ٍ وَ عُيُون‌ٍ) باغستانها و نخلستانها و چشمه‌هاي‌ آب‌ ‌براي‌ آب‌ ‌آنها‌ احداث‌ ميكردند لكن‌ مغرور باينها نشويد و دست‌ ‌از‌ شرك‌ و اعمال‌ زشت‌ ‌خود‌ برداريد ‌که‌ بسا موجب‌ غضب‌ الهي‌ شويد و ‌من‌ ‌براي‌ ‌شما‌ ميترسم‌.

(إِنِّي‌ أَخاف‌ُ عَلَيكُم‌ عَذاب‌َ يَوم‌ٍ عَظِيم‌ٍ) بعضي‌ گفتند مراد عذاب‌ يوم القيمة ‌است‌ ‌که‌ بسيار عظيم‌ ‌است‌ لكن‌ عذاب‌ قيامت‌ ‌براي‌ مشركين‌ و كفار قطعي‌ يقينيست‌ تعبير ‌به‌ اخاف‌ مناسبت‌ ندارد و بعيد نيست‌ ‌که‌ مراد عذاب‌ مهلك‌ دنيا ‌باشد‌ ‌که‌ مورد خوف‌ ‌است‌ ‌که‌ ‌اگر‌ دست‌ برنداريد

جلد 14 - صفحه 70

عذاب‌ نازل‌ ميشود و تمام‌ هلاك‌ ميشويد.

برگزیده تفسیر نمونه


]

(آیه 135)- سپس به آخرین مرحله از سخنانش پرداخته و آنها را به کیفر الهی تهدید و انذار کرده، می‌گوید: اگر کفران کنید «من بر شما از عذاب روز بزرگ می‌ترسم» (إِنِّی أَخافُ عَلَیْکُمْ عَذابَ یَوْمٍ عَظِیمٍ).

روزی که نتیجه آن همه ظلم و ستم و غرور و استکبار و هوی پرستی و بیگانگی از پروردگار را با چشم خود خواهید دید.

نکات آیه

۱ - تأکید هود(ع) بر بیمناک بودن درباره سرنوشت قومش، به خاطر بى تقوایى و ناسپاسى آنان (فاتّقوا اللّه ... الذى أمدّکم ... إنّى أخاف علیکم عذاب یوم عظیم)

۲ - اقدام هود(ع) به انذار دادن قوم عاد به عذاب قیامت (إنّى أخاف علیکم عذاب یوم عظیم)

۳ - کفران نعمت هاى الهى، درپى دارنده عذاب و کیفرى سخت (و اتّقوا الذى أمدّکم ... إنّى أخاف علیکم عذاب یوم عظیم)

۴ - قیامت، روزى بزرگ و بسیار دشوار (عذاب یوم عظیم)

۵ - هشدار هود(ع) به امکان نزول عذاب سخت دنیوى بر قوم کفرپیشه عاد (إنّى أخاف علیکم عذاب یوم عظیم) مراد از «یوم عظیم» مى تواند روز قیامت باشد(برداشت هاى پیش بر این احتمال است). همچنین مى تواند روز استیصال در دنیا باشد. برداشت یاد شده بر پایه این احتمال است.

موضوعات مرتبط

  • انذار: انذار از عذاب ۲; انذار از عذاب دنیوى ۵
  • عذاب: موجبات عذاب ۳
  • قوم عاد: انذار قوم عاد ۲، ۵; بى تقوایى قوم عاد ۱; کفران قوم عاد ۱; نگرانى از فرجام قوم عاد ۱
  • قیامت: عظمت قیامت ۴; ویژگیهاى قیامت ۴
  • کفران: آثار کفران نعمت ۳
  • هود(ع): انذارهاى هود(ع) ۲، ۵; قصه هود(ع) ۱، ۲; نگرانى هود(ع) ۱

منابع