تفسیر:المیزان جلد۱۰ بخش۱۸ - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Adel: /* معناى این که فرمود: «و عرش خدا، بر آب قرار داشت»، چیست؟ */

2024-09-03T08:41:25Z

معناى این که فرمود: «و عرش خدا، بر آب قرار داشت»، چیست؟

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ شهریور ۱۴۰۳، ساعت ۰۴:۴۱
خط ۲۴۴:		خط ۲۴۴:
	و لذا مى بينيم خداى تعالى، همه اين امور را به عنوان نتيجه خلقت ذكر كرده و در اين كه «ابتلاء»، غايت خلقت است، فرموده: «إنَّا جَعَلنَا مَا عَلَى الأرضِ زِينَةً لَهَا لِنَبلُوَهُم أيُّهُم أحسَنُ عَمَلاً».		و لذا مى بينيم خداى تعالى، همه اين امور را به عنوان نتيجه خلقت ذكر كرده و در اين كه «ابتلاء»، غايت خلقت است، فرموده: «إنَّا جَعَلنَا مَا عَلَى الأرضِ زِينَةً لَهَا لِنَبلُوَهُم أيُّهُم أحسَنُ عَمَلاً».

	و در اين كه اين مشخص كردن به چه معنا است؟ فرموده: «لِيَمِيزَ اللّهُ الخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّب». و در خصوص جزاء فرموده: «وَ خَلَقَ اللّهُ السَّمَاوَاتِ وَ الأرضَ بِالحَقِّ وَ لِتُجزَى كُلُّ نَفسٍ بِمَا كَسَبَت وَ هُم لَا يُظلَمُونَ».		و در اين كه اين مشخص كردن به چه معنا است؟ فرموده: «لِيَمِيزَ اللّهُ الخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّب».

			و در خصوص جزاء فرموده: «وَ خَلَقَ اللّهُ السَّمَاوَاتِ وَ الأرضَ بِالحَقِّ وَ لِتُجزَى كُلُّ نَفسٍ بِمَا كَسَبَت وَ هُم لَا يُظلَمُونَ».
	<center> ترجمه تفسير الميزان جلد ۱۰ صفحه ۲۲۶ </center>		<center> ترجمه تفسير الميزان جلد ۱۰ صفحه ۲۲۶ </center>

Adel: /* معناى این که فرمود: «و عرش خدا، بر آب قرار داشت»، چیست؟ */

2024-09-03T08:40:49Z

معناى این که فرمود: «و عرش خدا، بر آب قرار داشت»، چیست؟

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ شهریور ۱۴۰۳، ساعت ۰۴:۴۰
خط ۲۳۴:		خط ۲۳۴:
	<span id='link150'><span>		<span id='link150'><span>

	«'''~~لِيَبْلُوَكمْ~~ أَيُّكُمْ ~~أَحْسنُ~~ عَمَلاً'''»:		«'''لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً'''»:

	حرف «لام»، براى غايت است، و كلمۀ «يَبلُوَكُم»، از مصدر «بلاء» است، كه به معناى امتحان می باشد، و جملۀ «أيُّكُم أحسَنُ عَمَلاً»، بيان آن امتحان است در شكل استفهام. مى خواهد بفهماند: اگر خداى تعالى، آسمان ها و زمين را با آن نظام حيرت انگيزش خلق كرد، براى اين غايت و نتيجه بود كه شما را بيازمايد و نيكوكاران شما را از بدكارانتان مشخص سازد.		حرف «لام»، براى غايت است، و كلمۀ «يَبلُوَكُم»، از مصدر «بلاء» است، كه به معناى امتحان می باشد، و جملۀ «أيُّكُم أحسَنُ عَمَلاً»، بيان آن امتحان است در شكل استفهام. مى خواهد بفهماند: اگر خداى تعالى، آسمان ها و زمين را با آن نظام حيرت انگيزش خلق كرد، براى اين غايت و نتيجه بود كه شما را بيازمايد و نيكوكاران شما را از بدكارانتان مشخص سازد.

Adel: /* معناى این که فرمود: «و عرش خدا، بر آب قرار داشت»، چیست؟ */

2024-09-03T08:40:23Z

معناى این که فرمود: «و عرش خدا، بر آب قرار داشت»، چیست؟

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ شهریور ۱۴۰۳، ساعت ۰۴:۴۰
خط ۲۴۲:		خط ۲۴۲:
	يعنى اگر امتحانى صورت می گيرد تا مردم خوب و داراى حسنات از مردم بد و داراى سيئات جدا شوند، اين جدا سازى نمى تواند غرض اصلى باشد، بلكه براى كار و غرضى ديگر است، و آن جزایى است كه بر حسنه و سيئه مترتب مى شود. جزاء هم نمى تواند غرض نهایى باشد، آن نيز به خاطر اين است كه وعدۀ ممتحن عملى گردد. آن هم ممتحنى كه وعده اش حق است.		يعنى اگر امتحانى صورت می گيرد تا مردم خوب و داراى حسنات از مردم بد و داراى سيئات جدا شوند، اين جدا سازى نمى تواند غرض اصلى باشد، بلكه براى كار و غرضى ديگر است، و آن جزایى است كه بر حسنه و سيئه مترتب مى شود. جزاء هم نمى تواند غرض نهایى باشد، آن نيز به خاطر اين است كه وعدۀ ممتحن عملى گردد. آن هم ممتحنى كه وعده اش حق است.

	و لذا مى بينيم خداى تعالى، همه اين امور را به عنوان نتيجه خلقت ذكر كرده و در اين كه «ابتلاء»، غايت خلقت است، فرموده: «إنَّا جَعَلنَا مَا عَلَى الأرضِ زِينَةً لَهَا لِنَبلُوَهُم أيُّهُم أحسَنُ ~~عَمَلاً»،~~ و در اين كه اين مشخص كردن به چه معنا است؟ فرموده: «لِيَمِيزَ اللّهُ الخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّب». و در خصوص جزاء فرموده: «وَ خَلَقَ اللّهُ السَّمَاوَاتِ وَ الأرضَ بِالحَقِّ وَ لِتُجزَى كُلُّ نَفسٍ بِمَا كَسَبَت وَ هُم لَا يُظلَمُونَ».		و لذا مى بينيم خداى تعالى، همه اين امور را به عنوان نتيجه خلقت ذكر كرده و در اين كه «ابتلاء»، غايت خلقت است، فرموده: «إنَّا جَعَلنَا مَا عَلَى الأرضِ زِينَةً لَهَا لِنَبلُوَهُم أيُّهُم أحسَنُ عَمَلاً».

			و در اين كه اين مشخص كردن به چه معنا است؟ فرموده: «لِيَمِيزَ اللّهُ الخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّب». و در خصوص جزاء فرموده: «وَ خَلَقَ اللّهُ السَّمَاوَاتِ وَ الأرضَ بِالحَقِّ وَ لِتُجزَى كُلُّ نَفسٍ بِمَا كَسَبَت وَ هُم لَا يُظلَمُونَ».
	<center> ترجمه تفسير الميزان جلد ۱۰ صفحه ۲۲۶ </center>		<center> ترجمه تفسير الميزان جلد ۱۰ صفحه ۲۲۶ </center>

Adel: /* معناى این که فرمود: «و عرش خدا، بر آب قرار داشت»، چیست؟ */

2024-09-03T08:39:26Z

معناى این که فرمود: «و عرش خدا، بر آب قرار داشت»، چیست؟

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ شهریور ۱۴۰۳، ساعت ۰۴:۳۹
خط ۲۳۳:		خط ۲۳۳:
	و اين كه بعضى از مفسران گفته اند: منظور از «عرش»، ساختن است، و اين معنا را، از جملۀ «مِمّا يَعرِشُون» گرفته اند، كه در سوره «نحل»، آيه ۶۸ قرار دارد، و معنايش «مِمّا يَبنُون» است، سخن درستى نيست، زيرا از فهم دور است.		و اين كه بعضى از مفسران گفته اند: منظور از «عرش»، ساختن است، و اين معنا را، از جملۀ «مِمّا يَعرِشُون» گرفته اند، كه در سوره «نحل»، آيه ۶۸ قرار دارد، و معنايش «مِمّا يَبنُون» است، سخن درستى نيست، زيرا از فهم دور است.
	<span id='link150'><span>		<span id='link150'><span>

	«'''لِيَبْلُوَكمْ أَيُّكُمْ أَحْسنُ عَمَلاً'''»:		«'''لِيَبْلُوَكمْ أَيُّكُمْ أَحْسنُ عَمَلاً'''»:

Adel: /* معناى این که فرمود: «و عرش خدا، بر آب قرار داشت»، چیست؟ */

2024-09-03T08:38:45Z

معناى این که فرمود: «و عرش خدا، بر آب قرار داشت»، چیست؟

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ شهریور ۱۴۰۳، ساعت ۰۴:۳۸
خط ۲۲۴:		خط ۲۲۴:
	و اما اين كه فرمود: «وَ كَانَ عَرشُهُ عَلَى المَاء»، جمله اى است حاليه، و معناى مجموع آيه، اين است كه:		و اما اين كه فرمود: «وَ كَانَ عَرشُهُ عَلَى المَاء»، جمله اى است حاليه، و معناى مجموع آيه، اين است كه:

	خداى تعالى، در وقتى و در حالى به خلقت آسمان ها و زمين پرداخت كه عرشش بر آب بود. و بر آب بودن عرش، كنايه است از اين كه مالكيت خداى تعالى در آن ~~روز مستقر~~ بر اين آب بود، كه گفتيم ماده حيات و زندگى است. چون عرش و تخت سلطنت هر پادشاهى، عبارت است از: محل ظهور سلطنت او، و استقرار پادشاه بر آن محل به معناى استقرار مُلك او بر آن محل است.		خداى تعالى، در وقتى و در حالى به خلقت آسمان ها و زمين پرداخت كه عرشش بر آب بود. و بر آب بودن عرش، كنايه است از اين كه مالكيت خداى تعالى در آن روز، بر اين آب مستقر بود، كه گفتيم ماده حيات و زندگى است. چون عرش و تخت سلطنت هر پادشاهى، عبارت است از: محل ظهور سلطنت او، و استقرار پادشاه بر آن محل به معناى استقرار مُلك او بر آن محل است.
	<center> ترجمه تفسير الميزان جلد ۱۰ صفحه ۲۲۵ </center>		<center> ترجمه تفسير الميزان جلد ۱۰ صفحه ۲۲۵ </center>

Adel: /* معناى «عرش»، در آیه: «وَ كَانَ عَرشُهُ عَلَى المَاء» */

2024-09-03T08:37:48Z

معناى «عرش»، در آیه: «وَ كَانَ عَرشُهُ عَلَى المَاء»

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ شهریور ۱۴۰۳، ساعت ۰۴:۳۷
خط ۲۲۰:		خط ۲۲۰:
	و به حكم اين آيات، خلقت آسمان ها در دو روز و خلقت زمين نيز در دو روز - به آن معنايى كه براى روز كرديم - صورت گرفته، و در نتيجه از شش روز، دو روز باقی مانده كه در آن كارى ديگر شده. (و آن، همان تقدير ارزاق، و يا به عبارتى به حركت در آوردن زمين، به دور خورشيد است، به نحوى كه در اثر دور و نزديك شدنش از خورشيد و نيز در اثر ميل به سوى شمال و جنوب، چهار قسم هوا در زمين پيدا شد: (هواى بهارى، تابستانی، پاييزى و زمستانى، و در نتيجه زمين آماده گرديد براى اين كه ارزاق روزى خواران، از آن برويد).		و به حكم اين آيات، خلقت آسمان ها در دو روز و خلقت زمين نيز در دو روز - به آن معنايى كه براى روز كرديم - صورت گرفته، و در نتيجه از شش روز، دو روز باقی مانده كه در آن كارى ديگر شده. (و آن، همان تقدير ارزاق، و يا به عبارتى به حركت در آوردن زمين، به دور خورشيد است، به نحوى كه در اثر دور و نزديك شدنش از خورشيد و نيز در اثر ميل به سوى شمال و جنوب، چهار قسم هوا در زمين پيدا شد: (هواى بهارى، تابستانی، پاييزى و زمستانى، و در نتيجه زمين آماده گرديد براى اين كه ارزاق روزى خواران، از آن برويد).

	==معناى ~~«عرش»، در آیه~~: ~~«وَ كَانَ عَرشُهُ عَلَى المَاء»~~==		==معناى این که فرمود: «و عرش خدا، بر آب قرار داشت»، چیست؟==

	و اما اين كه فرمود: «وَ كَانَ عَرشُهُ عَلَى المَاء»، جمله اى است حاليه، و معناى مجموع آيه، اين است كه:		و اما اين كه فرمود: «وَ كَانَ عَرشُهُ عَلَى المَاء»، جمله اى است حاليه، و معناى مجموع آيه، اين است كه:

Adel: /* معناى «عرش»، در آیه: «وَ كَانَ عَرشُهُ عَلَى المَاء» */

2024-09-03T08:36:29Z

معناى «عرش»، در آیه: «وَ كَانَ عَرشُهُ عَلَى المَاء»

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ شهریور ۱۴۰۳، ساعت ۰۴:۳۶
خط ۲۲۲:		خط ۲۲۲:
	==معناى «عرش»، در آیه: «وَ كَانَ عَرشُهُ عَلَى المَاء»==		==معناى «عرش»، در آیه: «وَ كَانَ عَرشُهُ عَلَى المَاء»==

	و اما ~~اينكه~~ فرمود: ~~«'''و كان عرشه على الماء'''»~~ جمله اى است ~~حاليه ،~~ و معناى مجموع ~~آيه اينست~~ كه : خداى ~~تعالى~~ در وقتى و در حالى به خلقت ~~آسمانها~~ و زمين پرداخت كه عرشش بر آب ~~بود،~~ و بر آب بودن ~~عرش~~ كنايه است از ~~اينكه~~ مالكيت خداى تعالى در آن روز مستقر بر اين آب ~~بود~~ كه گفتيم ماده حيات و زندگى است ، چون عرش و تخت سلطنت هر ~~پادشاهى~~ عبارت است		و اما اين كه فرمود: «وَ كَانَ عَرشُهُ عَلَى المَاء»، جمله اى است حاليه، و معناى مجموع آيه، اين است كه:

			خداى تعالى، در وقتى و در حالى به خلقت آسمان ها و زمين پرداخت كه عرشش بر آب بود. و بر آب بودن عرش، كنايه است از اين كه مالكيت خداى تعالى در آن روز مستقر بر اين آب بود، كه گفتيم ماده حيات و زندگى است. چون عرش و تخت سلطنت هر پادشاهى، عبارت است از: محل ظهور سلطنت او، و استقرار پادشاه بر آن محل به معناى استقرار مُلك او بر آن محل است.
	<center> ترجمه تفسير الميزان جلد ۱۰ صفحه ۲۲۵ </center>		<center> ترجمه تفسير الميزان جلد ۱۰ صفحه ۲۲۵ </center>
	از محل ظهور سلطنت او، و استقرار پادشاه بر آن محل به معناى استقرار ملك او بر آن محل است ، (وقتى مى گويند فلان سلطان بر تخت سلطنت دست يافت و بر آن مستقر گرديد، معنايش اين نيست كه پس از سالها جنگ و خونريزى به چهار تخته چوب دست يافته ، بلكه معنايش ‍ اين است كه بر مقام فرماندهى و اداره كشور مسلط شده است ). پس ‍ «'''استواء بر عرش '''» به اين معنا است كه خداى تعالى بعد از خلقت آسمان و زمين در دو روز، به امر تدبير مخلوقات خود پرداخت.

	و ~~اينكه~~ بعضى از ~~مفسرين~~ گفته اند: منظور از ~~عرش ،~~ ساختن ~~است ،~~ و اين معنا را از ~~جمله «'''مما يعرشون '''»~~ گرفته ~~اند~~ كه در سوره ~~نحل~~ آيه ۶۸ قرار دارد، و معنايش ~~«'''مما يبنون '''» است ،~~ سخن درستى ~~نيست ،~~ زيرا از فهم دور است .		(وقتى مى گويند: فلان سلطان بر تخت سلطنت دست يافت و بر آن مستقر گرديد، معنايش اين نيست كه پس از سال ها جنگ و خونريزى، به چهار تخته چوب دست يافته، بلكه معنايش اين است كه بر مقام فرماندهى و اداره كشور مسلط شده است).

			پس «استواء بر عرش»، به اين معنا است كه خداى تعالى، بعد از خلقت آسمان و زمين در دو روز، به امر تدبير مخلوقات خود پرداخت.

			و اين كه بعضى از مفسران گفته اند: منظور از «عرش»، ساختن است، و اين معنا را، از جملۀ «مِمّا يَعرِشُون» گرفته اند، كه در سوره «نحل»، آيه ۶۸ قرار دارد، و معنايش «مِمّا يَبنُون» است، سخن درستى نيست، زيرا از فهم دور است.
	<span id='link150'><span>		<span id='link150'><span>
	«'''لِيَبْلُوَكمْ أَيُّكُمْ أَحْسنُ عَمَلاً'''»:		«'''لِيَبْلُوَكمْ أَيُّكُمْ أَحْسنُ عَمَلاً'''»:

	حرف ~~«'''لام '''»~~ براى غايت ~~است ،~~ و ~~كلمه «'''يبلوكم '''»~~ از مصدر ~~«'''بلاء'''» است~~ كه به معناى امتحان ~~ميباشد،~~ و ~~جمله «'''ايكم احسن عملا'''»~~ بيان آن امتحان است در شكل استفهام . مى خواهد بفهماند خداى ~~تعالى اگر آسمانها~~ و زمين را با آن نظام حيرت انگيزش خلق كرد، براى اين غايت و نتيجه بود كه شما را بيازمايد و نيكوكاران شما را از بدكارانتان مشخص سازد.		حرف «لام»، براى غايت است، و كلمۀ «يَبلُوَكُم»، از مصدر «بلاء» است، كه به معناى امتحان می باشد، و جملۀ «أيُّكُم أحسَنُ عَمَلاً»، بيان آن امتحان است در شكل استفهام. مى خواهد بفهماند: اگر خداى تعالى، آسمان ها و زمين را با آن نظام حيرت انگيزش خلق كرد، براى اين غايت و نتيجه بود كه شما را بيازمايد و نيكوكاران شما را از بدكارانتان مشخص سازد.

			و معلوم است كه «بلاء» و امتحان، هيچ وقت غرض اصلى قرار نمی گيرد. هر امتحانى كه در هر جا صورت می گيرد، براى جدا كردن خوب از بد و مرغوب از نامرغوب است، و همچنين است حسنه و سيئه.

	و معلوم است كه بلاء و امتحان هيچ وقت غرض اصلى قرار نميگيرد، هر امتحانى كه در هر جا صورت ميگيرد براى جدا كردن خوب از بد و مرغوب از نامرغوب است ، و همچنين است حسنه و سيئه ، يعنى اگر امتحانى صورت ~~ميگيرد~~ تا مردم خوب و داراى حسنات از مردم بد و داراى سيئات جدا شوند، اين جدا سازى نمى تواند غرض اصلى باشد، بلكه براى كار و غرضى ديگر ~~است ،~~ و آن ~~جزائى~~ است كه بر حسنه و سيئه مترتب مى شود. جزاء هم نمى تواند غرض ~~نهائى~~ باشد، آن نيز به خاطر ~~اينست~~ كه ~~وعده~~ ممتحن عملى ~~گردد،~~ آن هم ممتحنى كه وعده اش حق است.		يعنى اگر امتحانى صورت می گيرد تا مردم خوب و داراى حسنات از مردم بد و داراى سيئات جدا شوند، اين جدا سازى نمى تواند غرض اصلى باشد، بلكه براى كار و غرضى ديگر است، و آن جزایى است كه بر حسنه و سيئه مترتب مى شود. جزاء هم نمى تواند غرض نهایى باشد، آن نيز به خاطر اين است كه وعدۀ ممتحن عملى گردد. آن هم ممتحنى كه وعده اش حق است.

	و لذا مى بينيم خداى ~~تعالى~~ همه اين امور را به عنوان نتيجه خلقت ذكر كرده و در ~~اينكه ابتلاء،~~ غايت خلقت ~~است~~ فرموده : ~~«'''انا جعلنا ما على الارض زينة لها لنبلوهم ايهم احسن عملا'''»،~~ و در ~~اينكه~~ اين مشخص كردن به چه معنا ~~است ؟~~ فرموده : ~~«'''ليميز اللّه الخبيث من الطيب '''»،~~ و در خصوص جزاء فرموده : ~~«'''و خلق اللّه السماوات و الارض بالحق و لتجزى كل نفس بما كسبت و هم لا يظلمون '''»~~.		و لذا مى بينيم خداى تعالى، همه اين امور را به عنوان نتيجه خلقت ذكر كرده و در اين كه «ابتلاء»، غايت خلقت است، فرموده: «إنَّا جَعَلنَا مَا عَلَى الأرضِ زِينَةً لَهَا لِنَبلُوَهُم أيُّهُم أحسَنُ عَمَلاً»، و در اين كه اين مشخص كردن به چه معنا است؟ فرموده: «لِيَمِيزَ اللّهُ الخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّب». و در خصوص جزاء فرموده: «وَ خَلَقَ اللّهُ السَّمَاوَاتِ وَ الأرضَ بِالحَقِّ وَ لِتُجزَى كُلُّ نَفسٍ بِمَا كَسَبَت وَ هُم لَا يُظلَمُونَ».
	<center> ترجمه تفسير الميزان جلد ۱۰ صفحه ۲۲۶ </center>		<center> ترجمه تفسير الميزان جلد ۱۰ صفحه ۲۲۶ </center>

Adel: /* مراد از خلقت آسمان ها و زمین، در شش روز */

2024-09-03T08:27:30Z

مراد از خلقت آسمان ها و زمین، در شش روز

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ شهریور ۱۴۰۳، ساعت ۰۴:۲۷
خط ۲۱۶:		خط ۲۱۶:
	ديگر اين كه: آنچه ما از موجودات زنده مى بينيم، از آب آفريده شده اند. پس ماده «آب»، ماده حيات هر جنبنده است.		ديگر اين كه: آنچه ما از موجودات زنده مى بينيم، از آب آفريده شده اند. پس ماده «آب»، ماده حيات هر جنبنده است.

	با مطالبى كه گذشت، معناى آيه مورد بحث روشن گرديد. پس اين كه فرمود: «هُوَ الَّذِى خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَ الأرضَ فِى سِتَّةِ أيَّامٍ»، منظور از آفريدن آن، جمع كردن اجزاء، و سپس جدا ساختنش از مواد ديگرى متشابه با هم و متراكم در هم است. و به حكم اين آيات، خلقت آسمان ها در دو روز و خلقت زمين نيز در دو روز - به آن معنايى كه براى روز كرديم - صورت گرفته، و در نتيجه از شش روز، دو روز باقی مانده كه در آن كارى ديگر شده. (و آن، همان تقدير ارزاق، و يا به عبارتى به حركت در آوردن زمين، به دور خورشيد است، به نحوى كه در اثر دور و نزديك شدنش از خورشيد و نيز در اثر ميل به سوى شمال و جنوب، چهار قسم هوا در زمين پيدا شد: (هواى بهارى، تابستانی، پاييزى و زمستانى، و در نتيجه زمين آماده گرديد براى اين كه ارزاق روزى خواران، از آن برويد).		با مطالبى كه گذشت، معناى آيه مورد بحث روشن گرديد. پس اين كه فرمود: «هُوَ الَّذِى خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَ الأرضَ فِى سِتَّةِ أيَّامٍ»، منظور از آفريدن آن، جمع كردن اجزاء، و سپس جدا ساختنش از مواد ديگرى متشابه با هم و متراكم در هم است.

			و به حكم اين آيات، خلقت آسمان ها در دو روز و خلقت زمين نيز در دو روز - به آن معنايى كه براى روز كرديم - صورت گرفته، و در نتيجه از شش روز، دو روز باقی مانده كه در آن كارى ديگر شده. (و آن، همان تقدير ارزاق، و يا به عبارتى به حركت در آوردن زمين، به دور خورشيد است، به نحوى كه در اثر دور و نزديك شدنش از خورشيد و نيز در اثر ميل به سوى شمال و جنوب، چهار قسم هوا در زمين پيدا شد: (هواى بهارى، تابستانی، پاييزى و زمستانى، و در نتيجه زمين آماده گرديد براى اين كه ارزاق روزى خواران، از آن برويد).

	==معناى «عرش»، در آیه: «وَ كَانَ عَرشُهُ عَلَى المَاء»==		==معناى «عرش»، در آیه: «وَ كَانَ عَرشُهُ عَلَى المَاء»==

Adel: /* معنای «سماوات»، و مراد از خلقت آسمان ها و زمین، در شش روز */

2024-09-03T08:26:15Z

معنای «سماوات»، و مراد از خلقت آسمان ها و زمین، در شش روز

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ شهریور ۱۴۰۳، ساعت ۰۴:۲۶
خط ۱۸۶:		خط ۱۸۶:
	«'''كُلٌّ فِى كِتَابٍ مُبِين '''» - ما در تفسير سوره «انعام»، آيه ۵۹، و نيز در سوره «يونس»، آيه ۶۱، در معناى «كتاب مبين»، مطالبى ايراد كرديم. خوب است خواننده به آن دو مورد مراجعه نمايد.		«'''كُلٌّ فِى كِتَابٍ مُبِين '''» - ما در تفسير سوره «انعام»، آيه ۵۹، و نيز در سوره «يونس»، آيه ۶۱، در معناى «كتاب مبين»، مطالبى ايراد كرديم. خوب است خواننده به آن دو مورد مراجعه نمايد.

	== ~~معنای «سماوات»، و~~ مراد از خلقت آسمان ها و زمین، در شش روز==		==مراد از خلقت آسمان ها و زمین، در شش روز==
	«'''وَ هُوَ الَّذِى خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَ الاَرْض فى سِتَّةِ أَيَّامٍ وَ كانَ عَرْشُهُ عَلى الْمَاءِ'''»:		«'''وَ هُوَ الَّذِى خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَ الاَرْض فى سِتَّةِ أَيَّامٍ وَ كانَ عَرْشُهُ عَلى الْمَاءِ'''»:

Adel: /* معنای «سماوات»، و مراد از خلقت آسمان ها، در شش روز */

2024-09-03T08:24:57Z

معنای «سماوات»، و مراد از خلقت آسمان ها، در شش روز

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ شهریور ۱۴۰۳، ساعت ۰۴:۲۴
خط ۱۸۶:		خط ۱۸۶:
	«'''كُلٌّ فِى كِتَابٍ مُبِين '''» - ما در تفسير سوره «انعام»، آيه ۵۹، و نيز در سوره «يونس»، آيه ۶۱، در معناى «كتاب مبين»، مطالبى ايراد كرديم. خوب است خواننده به آن دو مورد مراجعه نمايد.		«'''كُلٌّ فِى كِتَابٍ مُبِين '''» - ما در تفسير سوره «انعام»، آيه ۵۹، و نيز در سوره «يونس»، آيه ۶۱، در معناى «كتاب مبين»، مطالبى ايراد كرديم. خوب است خواننده به آن دو مورد مراجعه نمايد.

	== معنای «سماوات»، و مراد از خلقت آسمان ~~ها،~~ در شش روز==		== معنای «سماوات»، و مراد از خلقت آسمان ها و زمین، در شش روز==
	«'''وَ هُوَ الَّذِى خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَ الاَرْض فى سِتَّةِ أَيَّامٍ وَ كانَ عَرْشُهُ عَلى الْمَاءِ'''»:		«'''وَ هُوَ الَّذِى خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَ الاَرْض فى سِتَّةِ أَيَّامٍ وَ كانَ عَرْشُهُ عَلى الْمَاءِ'''»: