تَسْنِيم

از الکتاب

آیات شامل این کلمه

«تَسْنِیم و سلسبیل» به معناى چشمه شراب طهور و عسل مصفّى است.

ریشه کلمه

قاموس قرآن

[مطفّفين:27-28]. تسنيم در اصل به معنى بالا بردن است «سنم الشى‏ء: رفعه» و آن در آيه نام چشمه‏اى است در جوامع الجامع گفته: علت اين تسميه آن است كه آن بالاترين شراب بهشت است و يا اينكه از فوق جارى مى‏شود (مثل آبشار) عيناً منصوب است به جهت مدح يا حاليّت چنانكه گفته‏اند ولى به نظر من مفعول فعل محذوف است و تقدير آن: اعنى عيناً است و آن بيان تسنيم مى‏باشد براى توضيح بيشتر به «كافور» رجوع شود تسنيم فقط يكبار در قرآن يافته است.