الْبَغْضَاء

از الکتاب

آیات شامل این کلمه

«بَغْضاء» از مادّه «بغض» به معناى تنفّر از چیزى است و ممکن است فرق میان دو کلمه (بغض و عداوت) این باشد که «بغض» بیشتر جنبه «قلبى» دارد و «عداوت» جنبه «عملى» ویالااقل اعم از عملى وقلبى است.

ریشه کلمه

قاموس قرآن

كينه. دشمنى. در اقرب الموارد مى‏گويد: بغض ضدّ محبّ، بغضاء و بَغضه شدّت دشمنى است راغب گفته: آن تنفّر نفس از شيئى است بر خلاف محبّ كه ميل نفس بشيئى مى‏باشد. [آل عمران:118] دشمنى از گفتارشان هويداست و آنچه سينه شان پنهان مى‏كند بزرگتر است. اين كلمه فقط پنج بار و همه به صيغه بغضاء در قرآن آمده است. قاموس و صحاح نيز بغضة. بغضاء را شدّت بغض گفته‏اند.