يَعْقِلُهَا

از الکتاب
پرش به: ناوبری، جستجو

آیات شامل این کلمه

ریشه کلمه

قاموس قرآن

فهم. معرفت. درك. [بقره:75]. يعنى آن را پس از فهميدنش دگرگون مى‏كردند در حاليكه مى‏دانستند «وَهُمْ يَعْلَمُونَ» راجع به تحريف و «عَقَلُوهُ» راجع به فهم كلام‏اللَّه است. [ملك:10]. و گفتند: اگر گوش مى داديم و مى‏فهميديم در ميان اهل سعير نمى‏بوديم [عنكبوت:43]. جز دانايان آن را درك نمى‏كنند. اگر آيات قرآن را تتّبع كنيم خواهيم ديد كه عقل در قرآن به معنى فهم و درك و معرفت است. طبرسى فرموده: عقل، فهم، معرفت و لبّ نظير هم‏اند راغب گويد: به نيروئى كه آماده قبول علم است عقل گويند همچنين به علمى كه به وسيله آن نيرو به دست آيد. عقل به معنى اسمى در قرآن نيامده و فقط به صورت فعل مثل «عَقَلُوهُ - يَعْقِلُون - تَعْقِلُون - نَعْقِلُ» به كار رفته است، در روايات آمده «اَلْعَقْلُ ما عُبِدَ بِهِ الرَّحْمنُ...»«ما خَلَقَ اللَّهُ خَلْقاً اَكْرَمَ عَلَيْهِ مِنَ‏الْعَقْلِ» مراد از آن ظاهراً همان نيروى فهم و درك انسانى است.


کلمات نزدیک مکانی

تکرار در هر سال نزول

در حال بارگیری...