نَبَاتُه

از الکتاب
پرش به: ناوبری، جستجو

آیات شامل این کلمه

ریشه کلمه

قاموس قرآن

نبت و نبات مصدراند و نيز هرچه از زمين رويد اعم از درخت و علف، نبات و نبت خوانده مى‏شود [اعراف:58]. سرزمين پاك گياهش بادن خدا مى‏رويد. [نمل:60]. [عبس:27-30]. چنانكه مى‏بينيم نبات در درختان نيز بكار رفته است. * [آل عمران:37]. در لغت آمده «نَبَتَ الْاِنْسانُ نَباتاً: نَمى شَبابُهُ» يعنى جوانيش روييد و جوان شد و نيز آمده:«أَنْبَتَ الْغُلامُ: بَلَغَ مَبْلَغَ الرِجالِ» معنى آيه: خدا او را قبول كرد قبول نيك و او را تربيت كرد تربيت نيك. بعضى گفته‏اند تقدير آن «فَأَنْبَتَها اِنْباتاً فَنَبَتْ نَباتاً حَسَناً» است و به قول بعضى مصدر مجرد به جاى مصدر مزيد آمده است. * [نوح:17]. اين آيه نيز مانند آيه سابق است و مى‏رساند كه بشر جزء نباتات و روييدنيهااست و مانند آنها نمو و رشد مى‏كند به نظر بعضى‏ها «نَباتاً» حال است .


کلمات نزدیک مکانی

تکرار در هر سال نزول

در حال بارگیری...