مَرّة

از الکتاب
پرش به: ناوبری، جستجو

آیات شامل این کلمه

ریشه کلمه

قاموس قرآن

مَرّ و مُرُور به معنى رفتن و گذشتن است. «مَرَّ الرَّجُلُ مَرّاً وَ مُرُوراً: جازَ وَ ذَهَبَ» [هود:38]. كشتى را مى‏ساخت و هر وقت جمعى از قومش بر او مى‏گذشتند او را مسخره مى‏كردند. * [يونس:12]. ظاهراً «مَرّ» در تقدير «مَرَّ عَلى غَيِّهِ» است يعنى چون گرفتاريش را از بين برديم به گمراهی‏اش ادامه مى‏دهد گويا ما را براى گرفتارى خويش نخوانده است. ايضاً آيه [اعراف:189]. يعنى چون با او مقاربت كرد بار خفيفى برداشت و حمل را ادامه داد. * [فرقان:72]. آنانكه در باطل حاضر نشوند و چون بلغوى گذشتند محترمانه و بی‏آنكه آلوده بشوند مى‏گذرند. مُسْتَمِر: (به صيغه فاعل) ثابت و دائمى. «اِسْتَمَرَّ الشَّىْ‏ءُ: دامَ و ثَبَتَ». [قمر:2]. و اگر معجزه‏اى ديدند گويند سحر دائمى (و سحر بعد از سحر) است. بعضى آن را محكم و قوى گفته‏اند. *** مَرارَة به معنى تلخى است [قمر:46]. بلكه قيامت وعده آنهاست و قيامت بلاى بزرگتر و تلختر است. مَرَّة: (به فتح اوّل) دفعه. گوئى آن يك مرور از زمان است [انعام:94]. [بقره:229]. [نور:58]. مِرَّة (به كسر ميم) قوّه و نيرو و عقل و حالت و مستمر است [نجم:6-5]. شايد مراد از مِرَّة نيرو يا بصيرت و عقل باشد يعنى: او را فرشته پر قوت تعليم داده كه صاحب بصيرت است كه به پا خواست و نمايان شد.


کلمات نزدیک مکانی

وَ أَوّل لا فِي مَا کَمَا کُل الّذِي لَهُم هُو هُم لَقَد خَلَقْنَاکُم قُل ثُم أَن تَسْتَغْفِر جِئْتُمُونَا أَو أَ إِذ بَل أُخْرَى فَسَيُنْغِضُون إِن فَلَن عَام سَبْعِين عَلَيْک فَاقْعُدُوا مَنَنّا تَرَکْتُم لَکُم لِيُتَبّرُوا يَغْفِر أَوْحَيْنَا نَذَرُهُم بِالْقُعُود زَعَمْتُم فَطَرَکُم دَخَلُوه بِه مَرّتَيْن مَع إِلَيْک أَنْشَأَهَا اللّه بَدَءُوکُم خَلَقَکُم تَخْشَوْنَهُم إِلَيْه رَضِيتُم تُرْجَعُون الْخَالِفِين رُءُوسَهُم يُؤْمِنُوا بِکُل عَهْدَهُم أَلّن فَاللّه إِلَى کُنْتُم يَتّقُون يُفْتَنُون عَلَى طُغْيَانِهِم يَنْقُضُون عَلَوْا عَسَى الْمَسْجِد أُمّک فَإِمّا يُحْيِيهَا مُوسَى إِنّکُم فُرَادَى أَحَق خَوّلْنَاکُم خَلْق نَجْعَل لَم تَتْبِيرا عَلِيم يُعِيدُنَا يَقُولُون وَرَاء شَيْء رَمِيم يَا لِيَدْخُلُوا يَتُوبُون تُصَل أَنّهُم يَعْمَهُون ذٰلِک عَدُوّا الرّسُول تَثْقَفَنّهُم مَن ظُهُورِکُم

تکرار در هر سال نزول

در حال بارگیری...