مَاء

از الکتاب
پرش به: ناوبری، جستجو

آیات شامل این کلمه

ریشه کلمه

قاموس قرآن

آب. [بقره:22]. راغب گفته اصل آن مَوَه است بدليل آنكه جمع آن اَمْواه و مِياه آمده و مصغرش مُوَيْه است هاء آخر را حذف و واو را مبدل به الف كرده‏اند. «ماء» 63 بار در قرآن كريم بكار رفته و اعتناء عجيبى به آن شده است از جمله فرموده: [انبیاء:30]. مى‏دانيم كه آب را در تشكيل موجوات زنده دخالت تامى است كه بدون آن زندگى نه وجود داشت و نه بقا. قرآن در بسيارى از آيات روييدن نباتات را به آب باران نسبت داده و مرتبا گفته: [ابراهيم:32]. اين از آنجهت است كه آب درياها شوروتلخ است و براى نباتات و آشاميدن قابل استفاده نيست ولى بوسيله تبخير، آب خالص بصورت ابرها از سطح اقيانوسها بلند مى‏شود و بصورت باران وبرف به خشكيها مى‏بارد و مورد استفاده حيوانات و نباتات قرار مى‏گيرد. [واقعة:68]. *** * [مؤمنون:18]. اين آيه‏تذكر مى‏دهد اولا آب به قدر احتياج مردم و حيوان و نبات از آسمان مى‏بارد وباريدن آن بدون تقدير و اندازه نيست، بلكه «ماءً بِقَدَرٍ» است، ذخيره برفها در كوه‏ها در اثر برودت هوا و ذوب شدن تدريجى آنهاو تشكيل جويبارها و رودخانه‏ها هم «بِقَدَر» است نه سرسرى. ثانيا «فَأَسْكَّناهُ فِى الْاَرْضِ» بايد اين آب در روى زمين و در اعماق آن كه در دسترس بشر است ساكن باشد كه بشر بتواند با حفر چاهها و قنوات آنرا مهار كند و مورد استفاده قرار دهد اگر اعماق زمين خاك رس نبود و آب در آنها حبس نمى‏شد آبها بتدريج چنان به اعماق فرو مى‏رفت كه از دسترس انسان خارج مى‏شد«وَاَنَّا عَلى ذَهابٍ بِهِ لَقادِرُونَ» «سُبْحانَ مَنْ مَهَّدَالْاَرْضَ لِلْحَياةِ». *** [نور:45]. مراد از «ماء» نطفه است مثل [فرقان:54]. ايضا [مرسلات:20].


کلمات نزدیک مکانی

وَ مِن السّمَاء بِه أَنْزَل الْأَرْض اللّه فِي فَأَخْرَجْنَا لَکُم أَنْزَلْنَا فِيهَا مَن فَأَحْيَا فَأَنْبَتْنَا لَم أَن کُل بَعْد مِنْه مَا الّذِي هُو مَوْتِهَا مَهِين بِقَدَر ثُم فَتَيَمّمُوا تَجِدُوا فَأَخْرَج فِيه إِن عَلَى صَعِيدا فَلَم خُلِق النّسَاء أَنْهَار لا طَيّبا نَزّل دَابّة يُنَزّل يَوْمَئِذ بَلْدَة لِلْمُکَذّبِين وَيْل الثّمَرَات تَر إِلَى فَامْسَحُوا أَ نَبَات لاَمَسْتُم مَيْتا وَجَد بَيْن بِوُجُوهِکُم رِزْقا أَو طَهُورا لِنُحْيِي مِنْهُم حَتّى فَتُصْبِح الظّمْآن لِنَفْتِنَهُم فُرَاتا أَسْقَيْنَاکُم فَجَعَلْنَاه فَأَسْقَيْنَاکُمُوه الْمُعْصِرَات ثَجّاجا يَخْرُج دَافِق لِنُخْرِج غَدَقا لَأَسْقَيْنَاهُم غَيْر فَسَلَکَه فَيُحْيِي مَدْيَن سُقُوا حَمِيما مَسْکُوب مَمْدُود مُبَارَکا وَرَد فَمِنْهُم لِيُطَهّرَکُم صَدِيد يَتَجَرّعُه خَلَق فَسَالَت أَوْدِيَة يَمْشِي إِذَا عَن فَأَسْکَنّاه يَحْسَبُه لَمّا يُسْقَى يَنَابِيع شَيْء نَخْلُقْکُم الْغَائِط جَعَلْنَا الطّرِيقَة فَاکِهَة فَأَنْشَرْنَا آسِن فَقَطّع ظِل سَوّاه سُلاَلَة لَه سُبُلا أَمْعَاءَهُم النّار نَزّلْنَا مِم مَنْضُود جَاءَه شَرَاب مُخْتَلِفا عَلَيْه حَدَائِق السّبِيل بِقَدَرِهَا الْقَهّار ثَمَرَات حَبّا کَثِيرَة عَلَيْکُم قَرَار مُخْضَرّة فَأَنْزَلْنَا انْطَلِقُوا أَزْوَاجا إِنّا شَامِخَات بِقِيعَة لِقَوْم نَسْلَه الصّلْب رَوَاسِي النّاس وَهّاجا سَوَاء الْوَاحِد أَنْتُم أُمّة الْمُتّقُون مُنِيب جَنّات لَوَاقِح طَلْح اسْتَقَامُوا الْإِنْسَان الرّيَاح يُذْهِب مَقْطُوعَة أَيْدِيکُم مَکِين نَفَخ کَسَرَاب جَهَنّم فَاحْتَمَل ذَات غَافِلِين يَکَاد رَحْمَتِه بَطْنِه الْخَلْق تَهْتَدُون فَلْيَنْظُر عَنْکُم سِرَاجا السّمَاوَات يُؤْمِنُون أَلْوَانُهَا عَبْد أَعْمَالُهُم لَو يُعْرِض قَدَر أَجْمَعِين يُسِيغُه وَرَائِه جَعَل يَجِدْه خَالِد وُعِد زَوْج نَبَاتا سَأَلْتَهُم حَافِظ السّيْل بِنَاء يَهْدِيَنِي بَهْجَة طَمَعا حَب شَيْئا لِکُل يَسْتَمِع الْأَبْصَار عَنِيد لَئِن بَث کُلُوا يَفْقَهُون مِنْکُم بِخَازِنِين شَتّى لَبَن کَفَرُوا نُسْقِيَه ذٰلِک لَهَدَاکُم أَرْسَلْنَا يَدَي لَعَلّکُم کَذٰلِک الّتِي هٰذَا مِمّا التّرَائِب کَرِيم يُخْرِج طِين لَطِيف رِجْز شَجَر زَبَدا يَسْقُون يَأْتِيه حَطَبا مَعْلُوم کَان کُنّا ذِکْر رُوحِه رَبّي الّذِين رَابِيا خَلْق عَلِيم أَمْوَاتا الشّيْطَان شَاء کَمَن لِأُولِي رَحْمَة خَوْفا فَلا الْجَنّة أَمَنَة الْحَصِيد خَبِير جَبّار ذِکْرَى إِلَيْک لَيَقُولُن تُخْرَجُون تَجْعَلُوا يَتَغَيّر تُسِيمُون زَرْعا الْجِبَال بُشْرا الْبَرْق فِرَاشا مَثَل رَبّهِم ذَهَاب أَحَد خَضِرا سَلَک النّعَاس سَخّر جُدَد لِيَرْبِط يُرِيکُم قُل لَآيَة لَآيَات طَعْمُه يَنْفَع نُخْرِج يُغَشّيکُم لِلّه

تکرار در هر سال نزول

در حال بارگیری...