لَشَوْبا

از الکتاب
پرش به: ناوبری، جستجو

آیات شامل این کلمه

«شَوْب» به معناى چیزى است که با شىء دیگر، مخلوط شود.

ریشه کلمه

قاموس قرآن

آميختن «شاب الشى‏ء شوباً: خلطه» در نهج البلاغه خطبه 101 فرموده «سُرورُها مَشُوبٌ بِالْحُزْنِ» شادى دنيا آميخته با اندوه است. [صافات:67]. ضمير «عَلَيْها» به شجره زقّوم راجع است يعنى سپس روى آن مخلوطى از آب جوشان دارند. شوب مصدر به معنى مفعول است گويا مراد آن است كه اب جوشان با زقّوم در شكمشان مخلوط مى‏گردد اين كلمه فقط يك بار در قرآن آمده است.


کلمات نزدیک مکانی

تکرار در هر سال نزول

در حال بارگیری...