غَوْل

از الکتاب
پرش به: ناوبری، جستجو

آیات شامل این کلمه

«غَوْل» (بر وزن قول) در اصل، به معناى فسادى است که به طور پنهانى در چیزى نفوذ مى کند، و این که به قتل هاى مخفى و ترور در ادبیات عرب «غیلة» گفته مى شود، از همین نظر است.

ریشه کلمه

قاموس قرآن

[صافات:47]. آيه در وصف شراب بهشتى است ظاهراً مراد از «غَوْل» سردرد است طبرسى فرموده غول فسادى كه به طور مخفى بر شى‏ء عارض شود. اهل لغت آن را سردرد، مستى، مشقت و غيره گفته‏اند. «يَنْزِفُونَ» را عاصم در اين آيه مجهول خوانده و در سوره واقعة معلوم. و آن چنانكه در «نزف» خواهد آمد به معنى مستى و زوال عقل است. معنى آيه چنين مى‏شود: در شراب بهشتى سردرد (يا ضرر و فساد) نيست و از آن مست نمى‏شوند. مؤيّد احتمال نگارنده آيه [واقعة:19] است. يعنى از شراب بهشتى نه درد سر مى‏گيرند و نه مست مى‏گردند و اگر «غَوْل» را اضرار و اهلاك بگيريم با «صداع» مخالف نخواهد بود كه آن نيز ضرر است اين كلمه فقط يكبار در قرآن يافته است.


کلمات نزدیک مکانی

تکرار در هر سال نزول

در حال بارگیری...