عِبَاد

از الکتاب
پرش به: ناوبری، جستجو

آیات شامل این کلمه

تعبیر به «عِباد» (بندگان خدا) در سوره «یس» اشاره به این است که تعجب از این است که بندگان خدا که غرق نعمتهاى او هستند، دست به چنین جنایاتى زدند.

و در سوره «زمر» با توجّه به اضافه آن به «خدا» آن هم به طور مکرّر، اشاره به این است که اگر خداوند تهدیدى به عذاب مى کند، آن هم به خاطر لطف و رحمت او است، تا بندگان حق گرفتار چنین سرنوشت شومى نشوند; و از اینجا روشن مى شود که لزومى ندارد «عباد» را در این آیه، به خصوص مؤمنان تفسیر کنیم، بلکه، شامل همگان مى شود; چرا که هیچ کس نباید خود را از عذاب الهى در امان بداند.

ریشه کلمه


کلمات نزدیک مکانی

وَ اللّه الّذِين إِلاّ الْمُخْلَصِين لا أَن يَا الرّحْمٰن مَا مِن الْأَوّلِين لَمُحْضَرُون لَهُم بِه هُم أُولٰئِک لَکُم کَان کُنْتُم رَسُول أَرَاد أَ تَعْمَلُون يَصِفُون يَسْتَمِعُون الْمُتّقِين إِلَي فَبَشّر فَاتّقُون بِهَا يَعْلَمُون الْمُنْذَرِين لَکُنّا أَمْثَالُکُم شُکُورا إِن مُکْرَمُون بَل فَکَفَرُوا إِنّي عَاقِبَة أَدّوا خَوْف فَادْعُوهُم عَمّا فَإِنّکُم فِي فَإِنّهُم سُبْحَانَه الْبُشْرَى دُون يُفَجّرُونَهَا عِبَادَه الْقَوْل إِنَاثا آمَنُوا يَسْبِقُونَه قُل يَشْرَب الْأَلْبَاب فَيَتّبِعُون الْمَلاَئِکَة وَلَدا عَدُوّ ذِکْرا فَلْيَسْتَجِيبُوا اتّقُوا أُولُوا اجْتَنَبُوا تَرَکْنَا لَقَد تَفْجِيرا أَو کَافُورا عَيْنا بِالْقَوْل کَرِيم يُوفُون عَلَيْکُم يَمْشُون فَکَذّبُوه بِالنّذْر أَنْتُم مِزَاجُهَا يَذّکّر يَتَذَکّر جَعَلُوا أَحْسَنَه عَلَى رَبّکُم کَيْف لِبَعْض الْيَوْم سُبْحَان آبَائِکُم يَعْبُدُوهَا نَادَانَا عِنْدَنَا شَهِدُوا عَلَيْه فَسَوْف تَدْعُون الطّاغُوت رِزْق بَعْضُهُم أَمِين جَاءَهُم إِلَى خَلْقَهُم مُبِين لِلّذِين نُوح اتّخَذ إِنّهُم تَعْبُدُون مُنْذِرِين فَانْظُر الْأَرْض تُجْزَوْن مَعْلُوم فَوَاکِه إِنّمَا رَب يُخَوّف هَوْنا قَالُوا أَحْسَنُوا فَلَنِعْم أَنَابُوا بِأَمْرِه ذٰلِک کَأْس يَخَافُون لَو صَامِتُون سَتُکْتَب غَيْر يَوْمَئِذ الْآخِرِين شَهَادَتُهُم يَوْما يَعْمَلُون فَاعْبُدُون ظُلَل هَدَاهُم الْمُجِيبُون الْخِصَام فِرْعَوْن صَادِقِين لِمَن الْأَخِلاّء تَحْتِهِم هٰذِه تَحْزَنُون إِذَا يُسْأَلُون الدّنْيَا خَاطَبَهُم

تکرار در هر سال نزول

در حال بارگیری...