ضَامِر

از الکتاب
پرش به: ناوبری، جستجو

آیات شامل این کلمه

«ضامر» از مادّه «ضُمُور» به معناى حیوان لاغر است.

ریشه کلمه

قاموس قرآن

مركب لاغر، كه راه رفتن لاغرش كرده. عبارت مجمع چنين است: «اَلضّامِرُ: اَلْمَهْزُولُ اَضْمَرَهُ السَّيْرُ». راغب گويد: اسب كم گوشت كه در اثر كار كم گوشت شده نه از لاغرى. در نهج البلاغه خطبه 181. فرموده: «اَسْهِرُوا عُيُونَكُمْ وَ أَضْمِرُوا بُطُونَكُمْ» چشمانتان را بى خواب، شكمهايتان را لاغر كنيد (كم طعام بخوريد). [حج:27]. «يأتين» راجع به «كُلِّ ضامِرٍ» و صفت آن است و از امام صادق عليه السلام نقل شده كه «يَأتُونَ» قرائت فرموده‏اند در آن صورت راجع به «النّاس» است يعنى در ميان مردم به حج اعلام و ندا كن مى‏آيند به سوى تو پياده و بر مركبان سبك و لاغر كه از راههاى دور آيند. اين كلمه فقط يك بار در قرآن آمده و به اسب اختصاص ندارد بلكه به اسب و شتر هر دو گفته مى‏شود چنانكه در اقرب آمده. و به ملاحظه معنى كلمه شايد به هر لاغر گفته شود.


کلمات نزدیک مکانی

تکرار در هر سال نزول

در حال بارگیری...