صَوَامِع

از الکتاب
پرش به: ناوبری، جستجو

آیات شامل این کلمه

«صوامع» جمع «صومعه» به معناى مکانى است که معمولاً در بیرون شهرها و دور از جمعیت، براى تارکان دنیا، زهاد و عباد ساخته مى شد که در فارسى به آن «دیر» گویند (باید توجّه داشت «صومعه» در اصل به معناى بنایى است که قسمت بالاى آن به هم پیوسته است، و ظاهراً اشاره به گلدسته هاى چهار پهلوئى بوده که راهبان براى صومعه خود درست مى کردند).

ریشه کلمه

قاموس قرآن

دير. [حج:40]. معنى آيه در «بيع» گذشت. صوامع جمع صومعه، دير راهبان نصارى است كه در صحراها و كوه‏ها ساخته و در آن عزلت گرديده و عبادت مى‏كردند. در اسلام از آن نهى شده است. راغب گويد: صومعه هر بنائى است كه سقف آن به صورت گنبد پوشيده شود. اين لفظ در قرآن فقط يكبار بكار رفته است. بقيه مطلب در «رهبان» ديده شود.


کلمات نزدیک مکانی

تکرار در هر سال نزول

در حال بارگیری...