ریشه قوم

از الکتاب
(تغییرمسیر از ریشه قوم‌)
پرش به: ناوبری، جستجو

تکرار در قرآن: ۶۶۰(بار)

لیست کلمات مشتق شده


در حال بارگیری...


قاموس قرآن

جماعت مردان در صحاح گفته: قوم به معنى مردان است و شامل زنان نيست از لفظ خود مفرد ندارد زهير در شعر خود گويد: و ما ادرى و سوف اخال ادرى‏ أقوم آل حصن ام نساء نمى‏دانم به گمانم به زودى خواهم دانست: آل حصن مردانند يا زنان. و خداوند فرموده: [حجرات:11]. گاهى زنان نيز داخل قوم اند به تبعيت زيرا قوم هر پيامبر شامل مردان و زنان است، همچنين است قول راغب در مفردات. در اقرب الموارد گويد: جماعت مردان را قوم گفته‏اند كه آنها قائم و متصدى به كارهاى مهمّ‏اند، اين لفظ مذكر و مونث آيد گويند: «قامَ الْقَوْمُ وَ قامَتِ الْقَوْمُ» در مجمع ذيل آيه فوق فرموده: خليل گفته: قوم به مردان اطلاق مى‏شود نه به زنان چون بعضى با بعضى به كارها قيام مى‏كنند. ناگفته نماند: در آيه فوق زنان به قرينه مقابله داخل در قوم نيستند ولى در آيات ديگر قطعاً زنان داخل در قوم اند مثل [بقره:118]. [هود:89]. نمى‏شود مراد از قوم در اين آيات فقط مردان باشند لذا بايد براى اخراج زنان قرينه داشته باشيم. بدين جهت راغب گفته: در تمام قرآن از قوم مردان و زنان اراده شده‏اند و حقيقت آن براى مردان است ولى قاموس معناى اولى آن را «اَلْجَماعَةُ مِنَ الرِّجالِ وَ النِّساءِ مَعاً» گفته است. اقرب الموارد گفته: قوم انسان اقرباى اوست كه با او در جد واحد جمع مى‏شوند، گاهى انسان در ميان اجانب واقع مى‏شود مجازاً و به جهت مجاورت آنها را قوم خود مى‏داند. از اين استعمال در قرآن بسيار يافته است.

ریشه‌های نزدیک مکانی

ل هم ه من ف قول ى ما لا اله انن کم الله ب وله يوم على ان فى ک کون الى الذين يا نا ها امن قوم ايى ربب صلو هدى اتى ائى الا اوى ذلک ظلم بين رسل صرط کفر قد قبل نوح موسى کذب اذ ا علم هو عذب عبد زکو شىء ثم نذر جعل عن ذکر اذا رئى لما فرعون فسق ن بعد کتب رحم اول اخر عمل نصر او انس لوط تبع حقق جرم کلل نن دين وقى ارض عاد مثل لم ابراهيم هذا دعو خلف ذا خوف سوء غير الذى بل جىء امر نزل اخو صلح هما فصل شهد ضلل عقل ولى انتم ثمود ملء بشر اخذ نفس ليل جوب حسن دخل مع وجه دنو قسط کبر اهل نعم ام لکن خير سمو شرک خسر لو خرج وزن بئس سوع جنن فکر عزز عند بنو سلم نور ليس جهل هود حيى سمع وجد قلب فرق نجو سجد نفق سئل حکم صحب سرف نبء بيت طوع قتل رجع سبل مدن حمل فقه رزق غفر صوب ندى ملک هلک حسب جزى دون وحى هذه حرم حتى ندو ظنن امم وکل هؤلاء ردد عدو بلغ الم اولاء شدد هل لعل فتن ترک جمع نهر غضب ابو موت نظر احزاب ريب عظم سخر قدر خلق قرء قعد لعن رجل صالح وحد نهى حدد لقى تلو رشد وعد وفى وزر بصر خزى نکر توب کثر حنف يدى طغو انت رود مدين خلد يقن طغى قدم نشء صبر عدل تلک حشر فرى ضعف نسو دمر فسد عين کرم حبب لئک لن ارث دور ورث هى حلل قرر سوى الک التى زيد قرى فتح شعب بعث ابد ذرر طرق بغى قضى اجر س اذن اسف کود ورد يى شمس عمى بعض شعيب قصص حلم صدق قوى شکر جدل اسى ملل مريم فضل طوف قطع بنى قسم بور مسس حمد عرب کيف ولد روح کما فوق جهنم عرف رکع غيب احد عهد اثم بدل هارون وعظ سقى عسى خصم صدد حجج ذهب نکث نوب عيسى حوط سوف سبح عون کسب يمن ثوب انا اسو اين ضرب ذو هوى غفل جنب نحن کلم زين رجو حرب سرق هن خلص همم رقب صرف حين خفف شنء غرق نفخ شرق قسطس توراة برج خبر فحش زيل علو وذر ضرر عرض اسرائيل فعل رضو شطن طهر جبر انجيل صدر فرح اکل برء مرء ايکه صنم حسس وثق يتم صفح بلس رفد کيل نفع کسل ثلث بحر قرح عجل ذوق قلل سبع عقب وصل نقم بغض قرآن ضحک دبر ذلکم سکن وسط سرمد خيب غلل وتد فتو خدع حرث عرش حدث بلد عجب کشف وقت مصر مرر هزم کرب قرب سفل مکن فرد مرى ربو نصف بوء سحر صبح قرن طلع لبث ثقل زرع خبط رهط جوز طفء ويل سامرى کره غرب حذر متع بطل مول بخس نصح بسط قنت شعر عصب نبو صور سعى قصو خلو خشى لبس لهث جحم قتر حفظ تسع صلى کفى حول صفف عوج لسن حرق جدر دثر زمل بقى طمن طمئن عکف رصص عجز فکه سلط روغ سرر فتى حضر بدو حصد ورى يونس غنى خطب مکر کان ليت لدد صنع فدى انى هجر خون قرنين حنک مشى موه وطء غنم دئب سرى کنز کفف مسک قضض اصل قرض يثرب جبى رفع برق قذف دلک عبء ثبت عصو نسى کظم حطب عدد اذى کمل سوم افک طرف هرع شهو شفى احقاف منع غيظ وصى وضع قبر اون وقع طوى لدن قهر حزن عشو رهب قبح کتم فجر غسل غثو حسم يسر غشى قبض عمر ذرء ظعن ظلل زحزح صوف طبع طلق أما بکى وسم صرع شطط رجم وقد سنن شقى قارون غدو عسر حجر صرر وهن درج دوم حرر ايان فطر ثرب کعبة شهر نوق بغت افل نبذ رس الف ذوى سفه الو لجء سفر شقق جودى خسف رصد شور نشر نفش حمء تبب عصم درس لوم ضنک شقو جهد وسن کلا زلف جهر عبر غشو صحف اما فلک خبث قمر ايد لطف اسس فقر ربع سود حيث بخل هون غرم عنى سطر زوج عمران وعلن أعراف لين عصى قدس دبب فضض جبل ثنى شتت الياس جرح عذر سندس ودد حمر رعى خذل ثمن صرح ذنب لهو داود فئد غور بيض رجز جور يئس بکم غلب قفو تبر کسو لبب اجل بلى سکر ضيع ادى اياه سدد لعب بزغ عنو عيش فور ذلل بيد ربط کن تنور منن مؤتفکة ذمم ظهر دول نفر رهق طوق جند لزم صعق آدم سنو وسع حرف نقص صابئون هزء ودع حصن جثم اسحاق حلى نصت برک نجم اياک نکح سبق بثث هنالک جنح نحل بدن فهم بيع صمم عنق قلد جناح ذى غسق خوى عثو تجر نوم طير اوه شفع يمم عود زور سليمان حبط وبر طين رکس شيب فرج اسماعيل برر نصارى طمع عثر مرض طول ذات صيد نکد ملو غدق اسلام حصر اولى فزع يوسف خلل سجن روع بعل هنا نصى ترف شبه رغب عزر امس ينع تيه غرو ستر ثمر زجر نصو سبط دمى جرر وجل تمم ندم آزر غيض وثن بهت سحب خمس نصب غلو نفل سرع جلد دمو بجس عشر جسد شمت لون سلح اثث نخل قصم بدء درء صيح مئى نوء

کلمات مشتق شده در قرآن

کلمه تعداد تکرار در قرآن
الْمُسْتَقِيمَ‌ ۳
يُقِيمُونَ‌ ۶
قَامُوا ۴
أَقِيمُوا ۱۳
لِقَوْمِهِ‌ ۱۳
قَوْمِ‌ ۵۹
الْقِيَامَةِ ۷۰
لِقَوْمٍ‌ ۵۱
مَقَامِ‌ ۱
مُسْتَقِيمٍ‌ ۲۰
أَقَامَ‌ ۲
يُقِيمَا ۳
قُومُوا ۱
الْقَوْمِ‌ ۳۱
الْقَيُّومُ‌ ۲
الْقَوْمَ‌ ۲۶
يَقُومُونَ‌ ۱
يَقُومُ‌ ۵
أَقَامُوا ۱۰
أَقْوَمُ‌ ۳
قَائِماً ۵
قَائِمٌ‌ ۳
مُسْتَقِيمٌ‌ ۶
قَوْماً ۴۰
مَقَامُ‌ ۱
قَائِمَةٌ ۲
قَوْمٍ‌ ۲۳
قِيَاماً ۵
قَوَّامُونَ‌ ۱
أَقْوَمَ‌ ۱
مُسْتَقِيماً ۶
قَوْمَهُمْ‌ ۵
فَأَقَمْتَ‌ ۱
فَلْتَقُمْ‌ ۱
فَأَقِيمُوا ۳
تَقُومُوا ۲
قَوَّامِينَ‌ ۲
الْمُقِيمِينَ‌ ۱
قُمْتُمْ‌ ۱
قَوْمٌ‌ ۲۶
أَقَمْتُمُ‌ ۱
مُقِيمٌ‌ ۵
بِقَوْمٍ‌ ۳
تُقِيمُوا ۱
يَقُومَانِ‌ ۱
مَقَامَهُمَا ۱
الْقَوْمُ‌ ۵
قَوْمُکَ‌ ۳
قَوْمَکَ‌ ۵
قَوْمُهُ‌ ۵
قَوْمِهِ‌ ۳۲
قِيَماً ۱
قَوْمِنَا ۱
قَوْمَهُ‌ ۶
قَوْمِي‌ ۵
قَوْمُ‌ ۱۵
اسْتَقَامُوا ۴
فَاسْتَقِيمُوا ۲
الْقَيِّمُ‌ ۳
تَقُمْ‌ ۲
تَقُومَ‌ ۳
مَقَامِي‌ ۲
قَوْمِهِمْ‌ ۳
لِلْقَوْمِ‌ ۳
لِقَوْمِکُمَا ۱
فَاسْتَقِيمَا ۱
قَوْمَ‌ ۱۱
أَقِمْ‌ ۱
قَوْمِکَ‌ ۲
فَاسْتَقِمْ‌ ۱
أَقِمِ‌ ۵
يُقِيمُوا ۲
لِيُقِيمُوا ۱
مُقِيمَ‌ ۱
مُقِيمٍ‌ ۲
إِقَامَتِکُمْ‌ ۱
الْمُسْتَقِيمِ‌ ۲
مَقَاماً ۲
قَيِّماً ۱
قَوْمُنَا ۱
قَائِمَةً ۳
فَأَقَامَهُ‌ ۱
نُقِيمُ‌ ۱
قَوْمَهَا ۲
الْقَيُّومِ‌ ۱
إِقَامَ‌ ۱
الْقَائِمِينَ‌ ۱
الْمُقِيمِي‌ ۱
قَوْمُهُمَا ۱
إِقَامِ‌ ۱
مُقَاماً ۲
قَوَاماً ۱
مَقَامٍ‌ ۳
تَقُومُ‌ ۸
مَقَامِکَ‌ ۱
فَأَقِمْ‌ ۲
الْقَيِّمِ‌ ۱
مُقَامَ‌ ۱
أَقِمْنَ‌ ۱
الْمُقَامَةِ ۱
قَوْمَهُمَا ۱
مَقَامٌ‌ ۱
قِيَامٌ‌ ۱
اسْتَقِمْ‌ ۱
لِقَوْمِکَ‌ ۱
قَوْمَنَا ۲
قِيَامٍ‌ ۱
مَقَامَ‌ ۲
لِيَقُومَ‌ ۱
لِقَوْمِهِمْ‌ ۱
قَائِمُونَ‌ ۱
قَامَ‌ ۱
قُمِ‌ ۱
قُمْ‌ ۱
يَسْتَقِيمَ‌ ۱
تَقْوِيمٍ‌ ۱
قَيِّمَةٌ ۱
الْقَيِّمَةِ ۱

ریشه‌های مرتبط