ریشه حفظ

از الکتاب
پرش به: ناوبری، جستجو

تکرار در قرآن: ۴۴(بار)

لیست کلمات مشتق شده


در حال بارگیری...


قاموس قرآن

نگاهدارى. مراقبت. [طارق:4] هيچ كس نيست مگر بر او نگهبانى هست حفيظ: به معنى حافظ و مبالغه است [هود:57] . * [رعد:11] براى انسان از پس و پيش تعقيب كنندگانى هست او را از امر خدا حفظ مى‏كنند. ظاهراً مراد از «امر اللّه» تصادفات و بلاها است اگر از معقبات مراد ملائكه باشد قهراً به اعتبار جماعت است و تأنيث لقطى است يعنى جماعت معقّبات در «تلو» گذشت كه صفت ملائكه با الف و تا جمع بسته نمى‏شود . با توجّه به آيه قبل كه حاكى از علم و اطلاع خدا از اعمال بندگان است مى‏شود گفت كه اين تعقيب كنندگان نويسندگان اعمال و در عين حال حافظ انسان اند نظير آيه [انفطار:10]. * [انعام:61] ممكن است مراد از «رسلنا» همان «حفظة» بوده باشند در اين صورت با ملاحظه آيه «وَاِنَّ عَلَيْكُمْ لَحافِظينَ...»كه گذشت معنى و هم كاتب‏اند و هم آنها هستند كه وقت رسيدن مرگ، انسان را قبض مى‏كنند. و اين منافى «يَتَوّفاكُمْ مَلَكُ الْمَوْتِ»نيست زيرا خدا توفّى را هم به خود و هم به رسل و هم به ملك الموت داده است مثل خدا باغ را آبيارى كرد، من كردم، باغبان كرد.

ریشه‌های نزدیک مکانی

کلمات مشتق شده در قرآن

کلمه تعداد تکرار در قرآن
حَافِظُوا ۱
حِفْظُهُمَا ۱
حَافِظَاتٌ‌ ۱
حَفِظَ ۱
حَفِيظاً ۳
اسْتُحْفِظُوا ۱
احْفَظُوا ۱
حَفَظَةً ۱
يُحَافِظُونَ‌ ۳
بِحَفِيظٍ ۲
الْحَافِظُونَ‌ ۱
حَفِيظٌ ۵
لَحَافِظُونَ‌ ۳
حَافِظاً ۱
نَحْفَظُ ۱
حَافِظِينَ‌ ۳
يَحْفَظُونَهُ‌ ۱
حَفِظْنَاهَا ۱
مَحْفُوظاً ۱
حَافِظُونَ‌ ۲
يَحْفَظُوا ۱
يَحْفَظْنَ‌ ۱
الْحَافِظِينَ‌ ۱
الْحَافِظَاتِ‌ ۱
حِفْظاً ۲
حَفِيظٍ ۱
لَحَافِظِينَ‌ ۱
مَحْفُوظٍ ۱
حَافِظٌ ۱

ریشه‌های مرتبط