خَوْف

از الکتاب
پرش به: ناوبری، جستجو

آیات شامل این کلمه

ریشه کلمه

قاموس قرآن

ترس. راغب مى‏گويد: خوف توّقع مكروهى است از روى علامت مظنون يا معلوم چنان كه رجاء و طمع توقّع محبوبى است از روى آن دو. [بقره:38]. تخويف به معنى ترساندن است [زمر:16]، [آل عمران:175]، خفية: حالتى است كه از خوف به انسان عارض مى‏شود و در جاى خوف به كار مى‏رود (راغب) [طه:67] موسى در نفس خويش احساس خوف كرد. تخوّف به معنى ظهور خوف است (راغب) [نحل:46-47] اخذ به تخوّف آن است كه كسى را با ظهور خوف بگيرند خداوند يك دفعه غفلتاً انسان را گرفتار مى‏كند مثل زلزله و سكته و دفعه ديگر با ظهور خوف مثل سرطان مثلاً «نعوذ باللّه منه» كه شخص مى‏داند اين مرض او را از بين خواهد بود با علم به مردن و ترس از آن به تدريج از بين مى‏رود و يا مثل كسى كه مى‏داند او را اعدام خواهند كرد چنين شخصى با ظهور خوف گرفتار مى‏شود معنى آيه چنين مى‏شود: يا آنها را در حال تلاش گرفتار كند، آنها عاجز كننده خدا نيستند و يا آنها در حال خوف و در حالى كه مى‏ترسند و مى‏لرزند گرفتار نمايد... ناگفته نماند: خوف يكى از صفات نيك است و انسان را از بد بختى‏هاى دنيا و آخرت نجات مى‏دهد مثل خوف از خدا، خوف از عذاب آخرت، خوف از ذلّت دنيا و آخرت و غيره، در قرآن كريم در اين گونه موارد به كار رفته است و از صفات و شعار بندگان خداست به خلاف جبن كه ضعف نفس ناشى است و از علامات نقص است. [نازعات:40-41].


کلمات نزدیک مکانی

تکرار در هر سال نزول

در حال بارگیری...