ثَمُود

از الکتاب
پرش به: ناوبری، جستجو

آیات شامل این کلمه

قوم «ثمود» از قدیمى ترین اقوام اند، پیامبرشان صالح(علیه السلام) بود، و در سرزمینى به نام «وادى القرى» میان «مدینه» و «شام» زندگى داشتند، تمدنى پیشرفته و زندگانى مرفه، و صاحب ساختمان هاى عظیم و پیشرفته بودند. بعضى گفته اند: «ثمود» نام پدر قبیله بود که به آن نامیده شده اند. «ثمود» از نظر ریشه لغت از مادّه «ثمد» (بر وزن نمد)، به معناى آب کمى است که ماده نداشته باشد، و «مثمود» به کسى مى گویند که از او زیاد مطالبه اموال کنند، به اندازه اى که اموالش نقصان پذیرد، بعضى نیز این کلمه را عجمى مى دانند (مفردات راغب).

«مثمود» از مادّه «ثَمُود» به کسى مى گویند که از او زیاد مطالبه اموال کنند، به اندازه اى که اموالش نقصان پذیرد.

ریشه کلمه

قاموس قرآن

ثمود يكى از قبائل عرب ما قبل است كه در محلّى بنام وادى القرى ما بين حجاز و شام سكونت داشتند (الميزان ج 10 ص 329 - دائرة المعارف و جدى مادّه عرب) كلمه ثمود بتأويل منصرف و بتأويل قبيله غير منصرف است (اقرب الموارد) گويند آن كلمه عجمى و گويند عربى است و علت عدم صرف اسم قبيله بودن آن است (مفردات) در مجمع البيان ذيل آيه 73 اعراف آن را نام يكى از نواده‏هاى نوح فرموده كه قبيله صالح بنام او نامگذارى شده بود. اين كلمه 26 بار در قرآن كريم آمده، منصرف و غير منصرف هر دو بكار رفته است طبرسى در ذيل آيه 68 از سوره هود فرمايد: حفض بنقل از عاصِم و نيز يعقوب و حمزه «اَلا اِنَّ ثَمُودَ...» را بدون تنوين خوانده‏اند و ديگران در اين سوره و سوره فرقان و عنكبوت و نجم آن را با تنوين خوانده‏اند زيرا كه در اين مواضع ثمود با الف نوشته شده است. به هر حال اگر آن را اسم قوم گرفتيم مذكّر و منصرف است و اگر اسم قبيله گرفتيم، غير منصرف و علّت عدم صرف آن علميّت و تأنيث است. راغب گويد: اصل آن از ثمد است و آن آبى است كه ماده نداشته باشد. (مثل آب باران كه در جائى جمع شده است) آن چه قرآن درباره قوم ثمود فرموده به قرار ذيل است: الف: مردمى بت پرست بودند و در آن اصرار داشته و پيامبرشان حضرت صالح مى‏گفتند: مى‏خواهى ما را از عبادت آن چه پدران‏مان عبادت مى‏كردند باز دارى؟ حقّا كه ما در دعوت تو شّك داريم. [هود:63]. ب: بعد از قوم عاد بودند و تمدّن خوبى داشتند و از وسائل طبيعى استفاده كرده و كامياب بودند در جلگه‏ها و هموارى‏ها، كاخ‏ها مى‏ساختند و از كوه‏هاعمارت‏ها مى‏تراشيدند و از ياد خدا غافل و از اِفساد پروائى نداشتند [اعراف:74] و بشغل كشاورزى اشتغال داشته و مزرعه‏هاى مفصلى داشتند [شعراء:148]. حضرت صالح به هدايت آنها مبعوت شد هر چه تلاش كرد كمتر موفّق شد وعّده كمى ايمان آوردند و ناقه صالح را كه معجزه بود پى كردند و با عذاب الهى نابود گرديدند. الميزان از [نمل:48] استفاده كرده كه ثمود بصورت قبيله‏ها زندگى فرمانروائى مى‏نمود. درباره نحوه عذاب قوم ثمود بعضى از آيات صريح‏اند كه صاعقه بود مثل [فصّلت:13]، [ذاريات:44]. در بعضى از آيات هست كه آنها را لرزه گرفت مثل [اعراف:78]. و در بعضى صيحه ذكر شده است نحوه [هود:67] و آيات ديگر. بايد دانست كه عذاب آنها صاعقه آسمانى بوده و بوسيله آن خشك شده و از بين رفته‏اند و چون صاعقه توأم با صيحه و رعد استو از طرف ديگر برق زده مى‏لرزيد و بر زمين مى‏افتد، لذا هر سه تعبير صحيح‏اند و از هم جدا نيستند.


کلمات نزدیک مکانی

وَ قَوْم عَاد مِن کَذّبَت الّذِين نُوح إِذ مَا فِي فِرْعَوْن إِلَى أَخَاهُم أَصْحَاب عَادا أَلا صَالِحا لَقَد قَال لَهُم اللّه الْحَاقّة فَأُهْلِکُوا کَفَرُوا بُعْدا أَمّا أَرْسَلْنَا فَأَمّا بِالْقَارِعَة لُوط إِبْرَاهِيم لا صَاعِقَة الرّس إِن قَد اعْبُدُوا إِلاّ بِهَا بِالطّاغِيَة الْأَوْتَاد يَا أَ لَم ثَمُود بَعْدِهِم أَن رَبّهُم فِيهَا جَاثِمِين جَاءَتْهُم بَيْن بَل بِآيَاتِنَا بِطَغْوَاهَا هُم الْمُرْسَلِين بَعِدَت الرّحِيم مِثْل فَقَالُوا فَمَا الْأُولَى مُدّکِر فَهَدَيْنَاهُم بِالنّذُر الْبِلاَد يَغْنَوْا دَسّاهَا آتَيْنَا النّاقَة ذُو هُود الْجُنُود مَن مُبْصِرَة جَابُوا لَکُم قِيل أَبْقَى کَالرّمِيم فَاسْتَحَبّوا مُؤْمِنِين يُنْصَرُون الرّسُل انْبَعَث کَمَا الْعَزِيز لِمَدْيَن فَقَال أَدْرَاک أَهْلَک قَبْلَهُم مِثْلُهَا أَشْقَاهَا فَظَلَمُوا کَانُوا الْأَوّلُون أَلِيما فَهَل جَعَلَتْه الْعَمَى مُوسَى بَشَرا يُرِيد خَاب الصّخْر لَهُو تَبَيّن حَدِيث بِالْوَاد يُخْلَق عَلَى عَذَابا تَمَتّعُوا أَخُوهُم الْعَالَمِين رَبّک لِلذّکْر أَتَاک تَکْذِيب أَنّه دَارِهِم لِعَاد مِنّا إِخْوَان الْأَحْزَاب کَأَن عَلَيْه حَتّى الشّعْرَى صَالِح لِثَمُود الْهُدَى زَکّاهَا قُرُونا أَيْدِيهِم وَاحِدا رَسُول کَذّب رَب هَل لِلظّالِمِين الْقُرْآن نَتّبِعُه بِرِيح الّتِي ذِي يَسّرْنَا قَبْل مَسَاکِنِهِم فَأَصْبَحُوا قَبْلِکُم الْأَيْکَة دَأْب نُرْسِل فَإِذَا لِلّه بِالْآيَات مَدْيَن أَعْتَدْنَا يَعْلَمُهُم أَنْذَرْتُکُم سُلْطَان أَخْزَى فَأَخَذَتْهُم أَتَت قَبْلِهِم حِين فَعَتَوْا سُلَيْمَان ذٰلِک إِنّهُم دِيَارِهِم شَيْء عَن کَذّبُوا إِنّا جَاءَت أُولٰئِک الْآخِرَة فَقُل الرّجْفَة مُبِين صَرْصَر زَيّن أَعْرَضُوا الْعَذَاب نَبَأ الْمُؤْتَفِکَات کَثِيرا فَرِيقَان فَقَد يَخْتَصِمُون الْهُون فَإِن ظُلْما يُکَذّبُوک أَتَتْهُم

تکرار در هر سال نزول

در حال بارگیری...