الصافات ١١٤

از الکتاب
پرش به: ناوبری، جستجو


ترجمه

ما به موسی و هارون نعمت بخشیدیم!

و به راستى به موسى و هارون موهبت داديم

و در حقيقت، بر موسى و هارون منت نهاديم.

و همانا ما بر موسی و هارون منّت گذاردیم.

و به راستی ما به موسی و هارون نعمت دادیم،

ما به موسى و هارون نعمت داديم.

و به راستی بر موسی و هارون منت نهادیم [و نعمت دادیم‌]

و هر آينه بر موسى و هارون منت نهاديم- به قطع گزندها و آسيب‌ها از ايشان، يا به نعمت نبوت-.

ما به موسی و هارون واقعاً نعمتهای گرانبهائی بخشیدیم.

و به‌راستی بر موسی و هارون بسی منّت نهادیم.

و همانا منّت نهادیم بر موسی و هارون‌


الصافات ١١٣ آیه ١١٤ الصافات ١١٥
سوره : سوره الصافات
نزول : ٣ بعثت
اطلاعات آماری
تعداد کلمات : ٧
تعداد حروف :

معنی کلمات و عبارات

«لَقَدْ مَنَنَّا ...»: واقعاً نعمتهای گرانبها و ارزشمندی دادیم، منّت، اگر جنبه عملی داشته باشد، زیبا و پسندیده است و مراد نعمتهای بزرگ و سنگین است. و اگر با لفظ و سخن باشد، زشت و بدنما است.


تفسیر

تفسیر نور (محسن قرائتی)


وَ لَقَدْ مَنَنَّا عَلى‌ مُوسى‌ وَ هارُونَ «114» وَ نَجَّيْناهُما وَ قَوْمَهُما مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ «115» وَ نَصَرْناهُمْ فَكانُوا هُمُ الْغالِبِينَ «116»

و به راستى ما بر موسى و هارون منّت نهاديم. و آن دو و قومشان را از اندوه بزرگ نجات داديم. و آنان را يارى كرديم، پس غالب آمدند (و پيروز شدند).

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)



وَ لَقَدْ مَنَنَّا عَلى‌ مُوسى‌ وَ هارُونَ (114)

بعد از آن ذكر انعام بر حضرت موسى و هارون عليهما السلام را فرمايد:

وَ لَقَدْ مَنَنَّا: و هر آينه منت گذارديم، يعنى انعام فرموديم، عَلى‌ مُوسى‌ وَ هارُونَ‌: به موسى بن عمران و برادر او هارون، نعمت رسالت و نبوت را، يا بر نعم دينى و دنيوى.


تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)


وَ لَقَدْ مَنَنَّا عَلى‌ مُوسى‌ وَ هارُونَ (114) وَ نَجَّيْناهُما وَ قَوْمَهُما مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ (115) وَ نَصَرْناهُمْ فَكانُوا هُمُ الْغالِبِينَ (116) وَ آتَيْناهُمَا الْكِتابَ الْمُسْتَبِينَ (117) وَ هَدَيْناهُمَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ (118)

وَ تَرَكْنا عَلَيْهِما فِي الْآخِرِينَ (119) سَلامٌ عَلى‌ مُوسى‌ وَ هارُونَ (120) إِنَّا كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ (121) إِنَّهُما مِنْ عِبادِنَا الْمُؤْمِنِينَ (122)

ترجمه‌

و بتحقيق منّت نهاديم بر موسى و هارون‌

و نجات داديم آن دو و قومشانرا از اندوه بزرگ‌

و يارى كرديم آنانرا پس بودند ايشان غلبه‌كنندگان‌

و داديم بآن دو كتاب واضحى را

و هدايت نموديم آن دو را براه راست‌

و باقى گذارديم براى آندو در آيندگان‌

ذكر خير سلام بر موسى و هارون را

همانا ما اينچنين پاداش ميدهيم نيكوكارانرا

همانا آن دواند از بندگان ما كه گروندگانند.

تفسير

خداوند منّان منّت نهاد بر حضرت موسى و هارون از پيغمبران بنى اسرائيل بنبوّت و رسالت و معجزات بسيار و منافع دينى و دنيوى بيشمار و نجات داد آن دو و تمام آنطائفه را كه دوازده قبيله بودند معروف بأسباط از دوازده پسر حضرت يعقوب ارهمّ و غم و اندوه بزرگى كه داشتند از تسلّط قبطيان و فوعون و فرعونيان بر آنها كه بر صغير و كبيرشان رحم نمى‌نمودند و شرح حالشان مكرّر ذكر شده كه بچه اعمال شاقه‌اى وادارشان ميكردند و خداوند ببركت آن دو وجود محترم نصرت داد ايشان را بر دشمنانشان و بر آنها غلبه نمودند بطوريكه نا انقراض عالم ذكر آن در السنه و افواه باقى است و بالاتر از همه آنكه خداوند كتاب تورية را كه مشتمل بر احكام بليغه و نصائح و مواعظ شافيه وافيه كافيه براى اداره امور دنيوى و اخروى آنها در آن عصر تا زمان حضرت عيسى عليه السّلام بود بآن دو عنايت فرمود و بشارت داد در آن معجزه پيغمبر آخر الزّمان از نسل حضرت اسمعيل كه عموى آنها بود و اولاد او را برادران خودشان ميخواندند و آنكه دين او كامل كننده تمام اديان و تا روز قيامت باقى است و هدايت نمود آن دو را براه راست بهشت و ولايت امير المؤمنين و ائمه طاهرين عليهم السلام و بقيّه آيات در قصّه نوح عليه السّلام بيان شد.

اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)


وَ لَقَد مَنَنّا عَلي‌ مُوسي‌ وَ هارُون‌َ (114)

و ‌هر‌ آينه‌ بتحقيق‌ منت‌ گذارديم‌ ‌ما ‌بر‌ موسي‌ و هارون‌.

اما منتهاي‌ ‌بر‌ موسي‌ بسيار ‌است‌ نطفه ‌او‌ زير تخت‌ فرعون‌ منعقد شد حمل‌ مادرش‌ ‌تا‌ حين‌ ولادت‌ مخفي‌ ‌بود‌ ‌در‌ ميان‌ تنور آتش‌ مصون‌ و محفوظ ‌بود‌ ‌در‌ رود نيل‌ انداخته‌ شد و بدست‌ فرعون‌ آمد و ‌در‌ دامن‌ ‌او‌ نشست‌ و محبت‌ ‌او‌ ‌را‌ ‌در‌ قلب‌ فرعون‌ انداخت‌ و ‌پس‌ ‌از‌ قتل‌ قبطي‌ فرار بطرف‌ مدين‌ رفت‌ و نزد شعيب‌ چندين‌ سال‌ ماند و ‌پس‌ ‌از‌ ‌اينکه‌ مبعوث‌ برسالت‌ و اولو العزمي‌ شد و هارون‌ ‌هم‌ مقام‌ نبوت‌ و ‌هم‌ مقام‌ رسالت‌ و ‌هم‌ مقام‌ وصايت‌ ‌را‌ دارا شد.

برگزیده تفسیر نمونه


]

(آیه 114)- مواهب الهی بر موسی و هارون: در اینجا به گوشه‌ای از الطاف الهی نسبت به «موسی» و برادرش «هارون» اشاره شده، نخست می‌گوید: «ما به موسی و هارون منت بخشیدیم» و آنها را مرهون نعمتهای خود ساختیم (وَ لَقَدْ مَنَنَّا عَلی مُوسی وَ هارُونَ).

نکات آیه

۱ - موسى و هارون(علیهماالسلام)، برخوردار از احسان ها و نعمت هاى خداوند (و لقد مننّا على موسى و هرون) «مَنّ» به معناى «أحسَنَ» (احسان کرد) و «أنعم» (نعمت داد) است.

۲ - موسى و هارون (علیهماالسلام)، مورد لطف و عنایت ویژه خداوند (و لقد مننّا على موسى و هرون) تصریح خداوند به این که به موسى و هارون نعمت دادیم - در حالى که همه انسان ها از نعمت هاى الهى برخورداراند - گویاى این حقیقت است که این دو پیامبر، از لطف و عنایت بزرگ و ویژه اى برخوردار بودند.

موضوعات مرتبط

  • موسى(ع): فضایل موسى(ع) ۱، ۲; نعمتهاى موسى(ع) ۱
  • نعمت: مشمولان نعمت ۱
  • هارون(ع): فضایل هارون(ع) ۱، ۲; نعمتهاى هارون(ع) ۱

منابع