الأحقاف ٣١

از الکتاب
پرش به: ناوبری، جستجو


ترجمه

ای قوم ما! دعوت کننده الهی را اجابت کنید و به او ایمان آورید تا گناهانتان را ببخشد و شما را از عذابی دردناک پناه دهد!

|اى قوم ما! دعوت كننده‌ى الهى را اجابت كنيد و به او ايمان آوريد تا [خدا] از گناهانتان بگذرد و شما را از عذابى دردناك پناه دهد

اى قوم ما، دعوت‌كننده خدا را پاسخ [مثبت‌] دهيد و به او ايمان آوريد تا [خدا] برخى از گناهانتان را بر شما ببخشايد و از عذابى پر درد پناهتان دهد.

ای طایفه ما، شما هم داعی حق (محمد مصطفی ص) را اجابت کنید و به او ایمان آرید تا خدا از گناهانتان در گذرد و شما را از عذاب دردناک قیامت نگاه دارد.

ای قوم ما! دعوت کننده [به سوی] خدا [پیامبر اسلام] را اجابت کنید و به او ایمان آورید تا خدا برخی از گناهانتان را بیامرزد و از عذابی دردناک پناهتان دهد؛

اى قوم ما، اين دعوت‌كننده به خدا را پاسخ گوييد و به او ايمان بياوريد تا خدا گناهانتان را بيامرزد و شما را از عذابى دردآور در امان دارد.

ای هم قومان ما دعوتگر الهی را بپذیرید و به او ایمان آورید، تا از گناهانتان درگذرد و شما را از عذابی دردناک در امان دارد

اى قوم ما، خواننده [به سوى‌] خدا- پيامبر- را اجابت كنيد و به او ايمان آوريد تا [خدا] برخى از گناهانتان را بيامرزد و شما را از عذابى دردناك پناه دهد

ای قوم ما! سخنان فراخواننده‌ی الهی را بپذیرید، و به او ایمان بیاورید، تا خدا گناهانتان را بیامرزد و شما را در پناه خویش (محفوظ و مصون از عذاب سخت آخرت) دارد.

«ای قوم ما! دعوت‌کننده‌ی (سوی) خدا را اجابت کنید و به او ایمان آرید، تا خدا برخی از گناهانِ دنباله‌دارتان را برایتان بپوشاند و از عذابی پر درد پناهتان دهد.»

ای قوم ما بپذیرید دعوت‌کننده خدا را و ایمان آرید بدو بیامرزد برای شما از گناهان شما و پناه دهد شما را از عذابی دردناک‌


الأحقاف ٣٠ آیه ٣١ الأحقاف ٣٢
سوره : سوره الأحقاف
نزول : ٨ هجرت
اطلاعات آماری
تعداد کلمات : ١٧
تعداد حروف :

معنی کلمات و عبارات

«أَجِیبُوا»: پاسخ مثبت دهید. «دَاعِیَ اللهِ»: مراد از داعی الهی، پیغمبر اسلام است. «یَغْفِرْ»: فاعل این فعل، خدا است (نگا: آل‌عمران. و . «مِن ذُنُوبِکُمْ»: حرف (مِنْ) زائد است و برای تأکید می‌باشد.

آیات مرتبط (تعداد ریشه‌های مشترک)

تفسیر

تفسیر نور (محسن قرائتی)


يا قَوْمَنا أَجِيبُوا داعِيَ اللَّهِ وَ آمِنُوا بِهِ يَغْفِرْ لَكُمْ مِنْ ذُنُوبِكُمْ وَ يُجِرْكُمْ مِنْ عَذابٍ أَلِيمٍ «31»

اى قوم ما! دعوت‌گر الهى را اجابت كنيد و به او ايمان آوريد تا خداوند از گناهانتان بر شما ببخشد و از عذاب دردناك امانتان دهد.

نکته ها

در قرآن، ايمان، استغفار، قرض الحسنه و تقوا، از عوامل جلب مغفرت الهى است.

در اين آيه به تمام اصول عقايد اسلامى اشاره شده است: توحيد: «آمِنُوا بِهِ»، نبوّت:

«داعِيَ اللَّهِ» و معاد: «يُجِرْكُمْ مِنْ عَذابٍ أَلِيمٍ»

پیام ها

1- در تبليغ دين، از عنصر عاطفه و پيوندهاى اجتماعى بهره بگيريم. «يا قَوْمَنا» دوبار تكرار شده است.

2- انبيا مردم را به خدا دعوت مى‌كنند، نه به سوى خود. «داعِيَ اللَّهِ»

3- در تبليغ و امر به معروف، آثار اعمال را بيان كنيم. أَجِيبُوا ... يَغْفِرْ لَكُمْ‌

4- ايمان، بعضى گناهان مانند كفر و شرك را برطرف مى‌كند، امّا برخى گناهان‌

جلد 9 - صفحه 50

مانند تضييع حق مردم، حساب ديگرى دارد. «مِنْ ذُنُوبِكُمْ» (كلمه «من»، يعنى بخشى از گناهانتان بخشيده مى‌شود.)

5- جنّ نيز همانند انسان مكلّف است و در صورت نافرمانى، گنهكار محسوب شده و مورد قهر و كيفر قرار مى‌گيرد. ذُنُوبِكُمْ‌ ... عَذابٍ أَلِيمٍ‌

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)



يا قَوْمَنا أَجِيبُوا داعِيَ اللَّهِ وَ آمِنُوا بِهِ يَغْفِرْ لَكُمْ مِنْ ذُنُوبِكُمْ وَ يُجِرْكُمْ مِنْ عَذابٍ أَلِيمٍ (31)

يا قَوْمَنا أَجِيبُوا: اى گروه ما اجابت كنيد، داعِيَ اللَّهِ‌: خواننده خدا را كه حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله است كه مردم را به طريق هدايت دعوت مى‌كند، وَ آمِنُوا بِهِ‌: و ايمان آوريد به او و سخن او را تصديق كنيد، يَغْفِرْ لَكُمْ مِنْ ذُنُوبِكُمْ‌: تا بيامرزد خدا براى شما بعضى از گناهان شما را، يعنى گناهانى كه غير مظالم باشد زيرا مظالم به ايمان معفو نمى‌شود، وَ يُجِرْكُمْ مِنْ عَذابٍ أَلِيمٍ‌: و برهاند شما را از عذاب دردناك كه براى كفار معد و مهياست.


«1» تفسير برهان، ج 4، ص 177 و 178، چاپ دار الكتب العلميّه قم.

جلد 12 - صفحه 93


تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)


يا قَوْمَنا أَجِيبُوا داعِيَ اللَّهِ وَ آمِنُوا بِهِ يَغْفِرْ لَكُمْ مِنْ ذُنُوبِكُمْ وَ يُجِرْكُمْ مِنْ عَذابٍ أَلِيمٍ (31) وَ مَنْ لا يُجِبْ داعِيَ اللَّهِ فَلَيْسَ بِمُعْجِزٍ فِي الْأَرْضِ وَ لَيْسَ لَهُ مِنْ دُونِهِ أَوْلِياءُ أُولئِكَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ (32) أَ وَ لَمْ يَرَوْا أَنَّ اللَّهَ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ لَمْ يَعْيَ بِخَلْقِهِنَّ بِقادِرٍ عَلى‌ أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتى‌ بَلى‌ إِنَّهُ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ (33) وَ يَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِينَ كَفَرُوا عَلَى النَّارِ أَ لَيْسَ هذا بِالْحَقِّ قالُوا بَلى‌ وَ رَبِّنا قالَ فَذُوقُوا الْعَذابَ بِما كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ (34) فَاصْبِرْ كَما صَبَرَ أُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ وَ لا تَسْتَعْجِلْ لَهُمْ كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَ ما يُوعَدُونَ لَمْ يَلْبَثُوا إِلاَّ ساعَةً مِنْ نَهارٍ بَلاغٌ فَهَلْ يُهْلَكُ إِلاَّ الْقَوْمُ الْفاسِقُونَ (35)

ترجمه‌

اى قوم ما اجابت كنيد خواننده خدا را و ايمان آوريد باو درميگذرد براى شما از گناهانتان و ميرهاند شما را از عذاب دردناك‌

و هر كه اجابت نكند خواننده خدا را پس نيست عاجز كننده در زمين و نيست برايش غير از او دوستانى آن گروه در گمراهى آشكارند

آيا ندانستند آنكه خداوندى كه آفريد آسمانها و زمين را و درمانده نشد بآفريدن آنها توانا است بر آنكه زنده گرداند مردگان را آرى همانا او بر همه چيز توانا است‌

و ياد كن روزى را كه عرضه شوند آنان كه كافر شدند بر آتش گفته شود آيا نيست اين بر حق گويند آرى سوگند بپروردگار ما گويد پس بچشيد عذاب را بسبب آنكه كفر ميورزيديد

پس صبر كن همچنانكه صبر كردند صاحبان جدّ و جهد از پيمبران و بشتاب مخواه عذاب را براى آنها گوئيا آنها روزى كه مى‌بينند آنچه را وعده داده ميشوند كه درنگ نكرده‌اند مگر پاره‌ئى از روزى اين رسانيدنى است پس آيا هلاك ميشوند جز گروه متمرّدان.

تفسير

خداوند سبحان نقل فرموده است بقيّه كلام جنّيان را با قوم خودشان كه در آيات سابقه ذكر شد و داعى خداوند پيغمبر صلى اللّه عليه و اله است و گفته‌اند ايمان موجب مغفرت گناهان غير از حق النّاس است لذا من ذنوبكم فرموده كه مفيد تبعيض است و كسيكه اجابت ننمايد دعوت حق را نميتوند از مملكت و زمين خدا بيرون رود و عاجز نمايد او را از قهر و غلبه بر خود و از عذاب او بگريزد و ياورانى كه بتوانند او را از دست انتقام الهى خلاص كنند ندارد ناچار اين قبيل اشخاص در وادى حيرت و ضلالت سرگردان خواهند بود و راه وصول بنعيم ابدى را پيدا نخواهند كرد و بعدا اثبات فرموده است معاد جسمانى را به بيان واضحى كه بعبارات مختلفه تاكنون از آن تعبير شده و آن قدرت داشتن كسى است كه‌


جلد 4 صفحه 659

آسمانها و زمين و موجودات آنها را بدون سابقه خلق فرموده بر ايجاد بعضى از آن موجودات بعد از تفرّق اجزاء آنها كه بمراتب آسان‌تر از خلق بدوى است علاوه بر آنكه قدرت بى‌پايان الهى بايد بممكنات بى‌پايان تعلّق گيرد و هيچ ممكنى از تحت قدرت او خارج نيست و عجز و فتور و خستگى و ماندگى در ذات اقدس او بهيچ وجه راه نداشته و نخواهد داشت تعالى شأنه عمّا يقول الظّالمون و روز قيامت كه كفّار را در كنار آتش جهنّم حاضر نمايند بآنها گفته شود آيا اين عذاب حق و راست و عدل نبود گويند بلى قسم بخدا بر حق و راست و بعدل بود پس گفته شود بچشيد آن را براى آنكه در دنيا منكر آن بوديد تا درست باور كنيد و در خاتمه امر فرموده است پيغمبر اكرم را بصبر و قرار در برابر اذيت و آزار كفّار و فجّار براى تأسّى بانبياء اولو العزم يعنى صاحبان ثبات و جدّ و جهد داراى شريعت و كتاب كه صبر نمودند بر اذيّت و آزار اقوامشان و تأسيس و تقرير نمودند شريعت حقه الهيّه را در كافى از امام صادق عليه السّلام در ذيل اين آيه نقل نموده كه ايشان حضرت نوح و ابراهيم و موسى و عيسى و محمد صلوات اللّه عليه و عليهم ميباشند و در جواب مراد از اولو العزم بيان مفصّلى فرموده كه مستفاد از آن داراى شريعت و كتاب بودن است با عزم بترك شريعت و كتاب سابق نه كفر بآن و آنكه قرآن و دين اسلام ناسخ كتب و اديان و باقى و بر قرار تا روز قيامت است و اين پنج نفر انبياء اولوالعزمند و در روايات ديگرى از ائمه اطهار اين معنى تأييد شده و در بعضى از روايات اولو العزم از انبياء بصاحبان تحمّل و صبر بر ايذاء و آزار قوم و سابقين در اقرار و عزم بر متابعت پيغمبر آخر الزّمان و اوصياء او تا مهدى عليهم السّلام تفسير شده است و نهى فرموده پيغمبر خود را از تعجيل در عذاب كفار چون بالاخره بآنها و اصل خواهد شد و وقتى مشاهده نمايند آنرا گمان ميكنند ساعتى بيش بر آنها نگذشته است چون گذشته هر قدر زياد باشد بنظر كم ميآيد بلكه مانند آن است كه نبوده خصوصا وقتى شخص بعذاب برسد با آنكه روزگار را بخوشى گذرانده باشد آنچه ذكر شد از مواعظ و احكام كافى است در ابلاغ پيغمبر صلّى اللّه عليه و اله و سلّم از جانب خداوند و هلاكت و عذاب مخصوص بكسانى است كه متّعظ نشدند بمواعظ الهيّه و بيرون رفتند از اطاعت خدا و پيغمبر او صلّى اللّه عليه و اله و سلّم در ثواب الاعمال و مجمع از


جلد 4 صفحه 660

امام صادق عليه السّلام نقل نموده كه هر كس در هر شب يا هر جمعه سوره احقاف را قرائت نمايد خدا او را از بيم دنيا و فزع قيامت مأمون فرمايد و الحمد للّه رب العالمين و صلى اللّه على محمد و آله الطّاهرين.

اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)


يا قَومَنا أَجِيبُوا داعِي‌َ اللّه‌ِ وَ آمِنُوا بِه‌ِ يَغفِر لَكُم‌ مِن‌ ذُنُوبِكُم‌ وَ يُجِركُم‌ مِن‌ عَذاب‌ٍ أَلِيم‌ٍ (31)

اي‌ قوم‌ ‌ما اجابت‌ كنيد داعي‌ ‌الي‌ اللّه‌ ‌را‌ و ايمان‌ آوريد باو مي‌آمرزد ‌براي‌ ‌شما‌ گناهان‌ ‌شما‌ ‌را‌ و باز ميدارد ‌شما‌ ‌را‌ ‌از‌ عذاب‌ دردناك‌.

يا قَومَنا أَجِيبُوا داعِي‌َ اللّه‌ِ داعي‌ ‌الي‌ اللّه‌ ‌رسول‌ محترم‌ ‌است‌ و ممكن‌ ‌است‌ قرآن‌ مجيد ‌باشد‌ ‌که‌ دعوت‌ بتوحيد و نفي‌ شرك‌، و دعوت‌ بايمان‌ و نفي‌ كفر، و دعوت‌ ‌به‌ جنت‌ و نجات‌ ‌از‌ نار، و دعوت‌ بصراط مستقيم‌ و ترك‌ سبل‌ شيطان‌ ميكند.

وَ آمِنُوا بِه‌ِ مرجع‌ ضمير خداي‌ متعال‌ ‌است‌ ‌که‌ ايمان‌ بخدا ايمان‌ بجميع‌ عقايد حقه‌ ‌است‌ بقرينه:

يَغفِر لَكُم‌ مِن‌ ذُنُوبِكُم‌ ‌که‌ قبل‌ ‌از‌ ايمان‌ مرتكب‌ شده‌ايد ‌که‌:

«الاسلام‌ يجب‌ ‌ما قبله‌».

وَ يُجِركُم‌ مِن‌ عَذاب‌ٍ أَلِيم‌ٍ ‌که‌ جهنم‌ ‌باشد‌ ‌که‌ ميفرمايد: وَ لَقَد ذَرَأنا لِجَهَنَّم‌َ كَثِيراً مِن‌َ الجِن‌ِّ وَ الإِنس‌ِ ... الاية اعراف‌ 178.

برگزیده تفسیر نمونه


]

(آیه 31)- سپس افزودند: «ای قوم ما! دعوت کننده الهی را اجابت کنید، و به او ایمان آورید» (یا قَوْمَنا أَجِیبُوا داعِیَ اللَّهِ وَ آمِنُوا بِهِ).

که دو پاداش بزرگ به شما ارزانی می‌دارد: «گناهانتان را می‌بخشد، و شما را از عذاب الیم پناه می‌دهد» (یَغْفِرْ لَکُمْ مِنْ ذُنُوبِکُمْ وَ یُجِرْکُمْ مِنْ عَذابٍ أَلِیمٍ).

نکات آیه

۱- دعوت جنیان ایمان آورده به قرآن، از قوم خود براى گرویدن به پیامبر(ص) (یقومنا أجیبوا داعى اللّه) مراد از «داعى اللّه» پیامبر(ص) است که مردم را به سوى خدا دعوت مى کند.

۲- پیامبر(ص)، منادى حق و دعوت کننده خلق به سوى خداوند (أجیبوا داعى اللّه)

۳- اعتقاد جنیان قبل از رسالت پیامبر(ص) به وجود خداوند (أجیبوا داعى اللّه) در عبارت «أجیبوا داعى اللّه» اصل وجود خداوند در نظر جنیان، یقینى تلقى شده و از آنان خواسته شده است تا به پیامبرى که به سوى خداوند دعوت مى کند، ایمان آورند.

۴- اجابت پیام مبلغان الهى، ایمان به خداوند است. (أجیبوا داعى اللّه و ءامنوا به) در برداشت یاد شده جمله «آمنوا به» تفسیر «أجیبوا» دانسته شده و ضمیر «به» به «اللّه» بازگردانده شده است. احتمال دیگر این است که «آمنوا» جمله مستقل باشد و ضمیر «به» به داعى اللّه» ارجاع کردد.

۵- مبلغان مؤمن جن، نوید دهنده قوم خویش به غفران الهى و رهایى از عذاب، در پرتو ایمان (یقومنا ... و ءامنوا به یغفر لکم من ذنوبکم و یجرکم من عذاب ألیم)

۶- ایمان به خدا و اجابت دعوت او، باعث غفران خطاها و لغزش ها و رهایى از عذاب دوزخ (و ءامنوا به یغفر لکم من ذنوبکم و یجرکم من عذاب ألیم)

۷- هر کس، خود زمینه ساز بهرهورى از غفران الهى است. (و ءامنوا به یغفر لکم) از ترتب غفران بر ایمان، مطلب بالا قابل برداشت است.

۸- وجود افرادى گنه کار و عصیانگر، در میان جنیان (یغفر لکم من ذنوبکم)

۹- جنیان، نیازمند غفران الهى، همانند آدمیان (و ءامنوا به یغفر لکم من ذنوبکم و یجرکم من عذاب ألیم) وعده غفران، نشانگر نیاز است; چه این که اگر نیازى در کار نباشد، نوید تحقق نمى یابد.

۱۰- تنها برخى از گناهان، قابل بخشش در پرتو ایمان و اعتقاد به خداوند * (أجیبوا داعى اللّه و ءامنوا به یغفر لکم من ذنوبکم) «من» در «من ذنوبکم» براى تبعیض است و این احتمال وجود دارد که تبعیض، نظر به نوع گناه داشته باشد; یعنى، برخى از گناهان با ایمان آوردن بخشیده مى شود و برخى دیگر خیر.

۱۱- غفران الهى، پناهگاه مؤمنان از آثار سخت گناهان و عذاب دردناک (یغفر لکم ... و یجرکم من عذاب ألیم) در برداشت یاد شده عطف «یجرکم...» بر «یغفرلکم...» تفسیرى دانسته شده است.

۱۲- جنیان، نیازمند تشویق و تهدید، براى گرایش یافتن به ایمان (أجیبوا ... ءامنوا ... یغفر لکم ... و یجرکم من عذاب ألیم) منطوق «یجرکم...» تشویق و مفهوم آن بیانگر تهدید است; یعنى، اگر ایمان نیاورید، پناه داده نمى شوید و به عذاب دردناک گرفتار خواهید شد.

۱۳- وجود کیفر کردار براى جن، همانند آدمیان (قالوا یقومنا ... ءامنوا به یغفر لکم من ذنوبکم و یجرکم من عذاب ألیم) از تعبیر «یجرکم...»، استفاده مى شود که اگر غفران و پناه الهى نباشد، گناه آنان نیز همانند آدمیان داراى کیفرى سخت خواهد بود.

موضوعات مرتبط

  • آمرزش: زمینه آمرزش ۶، ۷، ۱۰
  • ایمان: آثار ایمان ۵، ۱۰; آثار ایمان به خدا ۶; ایمان به خدا ۴; ایمان به محمد(ص) ۱; دعوت به ایمان ۱
  • بشارت: بشارت آمرزشهاى خدا ۵; بشارت نجات از عذاب ۵
  • جن: بشارتهاى جن مؤمن ۵; تشابه جن با انسان ۹، ۱۳; تکلیف جن ۱۳; جن عصیانگر ۸; جن گناهکار ۸; خداشناسى جن ۳ ; دعوتهاى جن مؤمن ۱; زمینه ایمان جن ۱۲; عقیده جن ۳; کیفر عمل جن ۱۳; نیازهاى معنوى جن ۹، ۱۲
  • جهنم: زمینه نجات از جهنم ۶
  • خدا: آثار آمرزشهاى خدا ۱۱; دعوت به خدا ۲
  • دین: قبول دعوت مبلغان دین ۴
  • عذاب: عذاب دردناک ۱۱; مراتب عذاب ۱۱; نجات از عذاب ۱۱
  • عقیده: آثار عقیده به خدا ۱۰
  • گناه: آثار گناه ۱۱; گناهان قابل عفو ۱۰
  • مؤمنان: پناهگاه مؤمنان ۱۱
  • محمد(ص): حق طلبى محمد(ص) ۲; دعوتهاى محمد(ص) ۲
  • نیازها: نیاز به آمرزش ۹; نیاز به تشویق ۱۲; نیاز به تهدید ۱۲

منابع