ابراهيم ٤٨

از الکتاب
پرش به: ناوبری، جستجو


ترجمه

در آن روز که این زمین به زمین دیگر، و آسمانها (به آسمانهای دیگری) مبدل می‌شود، و آنان در پیشگاه خداوند واحد قهار ظاهر می‌گردند!

|روزى كه زمين به زمين ديگر و آسمان‌ها [به آسمان‌هاى ديگر] مبدل شود، و [مردم‌] در برابر خداى يگانه قهار ظاهر شوند

روزى كه زمين به غير اين زمين، و آسمانها [به غير اين آسمانها] مبدل گردد، و [مردم‌] در برابر خداى يگانه قهار ظاهر شوند.

روزی که زمین (به امر خدا) به غیر این زمین مبدل شود و هم آسمانها دگرگون شوند و تمام خلق در پیشگاه (حکم) خدای یکتای قادر قاهر حاضر شوند.

[در] روزی که زمین به غیر این زمین، و آسمان ها [به غیر این آسمان ها] تبدیل شود، و [همه] در پیشگاه خدای یگانه قهّار حاضر شوند.

آن روز كه زمين به زمينى جز اين بدل شود و آسمانها به آسمانى ديگر، و همه در پيشگاه خداى واحد قهار حاضر آيند.

روزی که زمین جز این زمین و آسمانها [جز این آسمانها] شوند و همگان در حضور خداوند یگانه قهار آشکار شوند

[در] روزى كه زمين غير اين زمين گردد و آسمانها [نيز غير اين آسمانها شود]، و [همه‌] در پيشگاه خداى يگانه سخت‌چيره پديدار شوند.

(خداوند از کافران و عاصیان انتقام می‌گیرد) در آن روزی که این زمین به زمین دیگری و آسمانها به آسمانهای دیگری تبدیل می‌شوند و آنان (از گورها سر به درآورده و) در پیشگاه خداوندِ یگانه‌ی مسلّط (بر همه‌چیز و همه کس) حضور به هم می‌رسانند (و نیکیها و بدیهای خود را می‌نمایانند).

روزی که زمین به غیر (این) زمین و آسمان‌ها به غیر (آن) آسمان‌ها مبدل گردند و (مکلفان) برای خدای یگانه‌ی قهار آشکار شوند؛

روزی که دگرگون شود زمین به غیر از زمین و آسمانها و بیایند پیشگاه خداوند یگانه چیرگی‌جوی‌


ابراهيم ٤٧ آیه ٤٨ ابراهيم ٤٩
سوره : سوره ابراهيم
نزول : ٧ بعثت
اطلاعات آماری
تعداد کلمات : ١٢
تعداد حروف :

معنی کلمات و عبارات

«بَرَزُوا»: ظاهر و آشکار می‌گردند و همراه با خوبیها و نیکیهای خود در پهنه صحرای محشر حاضر و آماده می‌شوند (نگا: ابراهیم / ). «الْقَهَّارِ»: صیغه مبالغه قاهر است. خدائی که بر همه‌چیز و همه‌کس سیطره و تسلّط دارد (نگا: یوسف / ، رعد / ).

آیات مرتبط (تعداد ریشه‌های مشترک)

تفسیر

تفسیر نور (محسن قرائتی)


يَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَيْرَ الْأَرْضِ وَ السَّماواتُ وَ بَرَزُوا لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ «48»

روزى كه زمين به غير اين زمين و آسمان‌ها (به آسمان‌هاى ديگر) تبديل شوند و (همه مردم) در پيشگاه خداوند يگانه قهّار حاضر شوند.

نکته ها

تغيير و تحوّل زمين در روز قيامت، در آيات متعدّد بيان شده است. در آن روز زمين لرزه‌ى شديدى ايجاد شود، كوه‌ها از زمين كنده شود وبه حركت در آيند و مانند پشم و پنبه نرم شوند. «1» روزى كه زمين به صورت قطعه‌اى صاف و هموار و مسطح درآيد. چنانكه قرآن مى‌فرمايد: «يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْجِبالِ فَقُلْ يَنْسِفُها رَبِّي نَسْفاً فَيَذَرُها قاعاً صَفْصَفاً» «2» ولى تبديل آسمان‌ها با خاموش شدن خورشيد و درهم پيچيده شدن آسمان‌ها انجام مى‌گيرد. به هر حال، اين نظام موجود پايانى دارد.

پیام ها

1- تمام خلايق براى رسيدگى به عملكردشان دوباره زنده خواهند شد. «بَرَزُوا»

2- در قيامت جايى براى رحم و عطوفت بر ستمگران نيست. «الْقَهَّارِ»

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)



يَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَيْرَ الْأَرْضِ وَ السَّماواتُ وَ بَرَزُوا لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ (48)

يَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ‌: در روزى كه تبديل كرده شود زمين. غَيْرَ الْأَرْضِ‌:

زمينى ديگر. وَ السَّماواتُ‌: و آسمانها به آسمان ديگر. در اين تبديل دو قول است:

اول: تبديل صورت و هيئت آسمان و زمين، چنانكه ابن عباس گويد تبديل يابد آنچه در زمين است از بناها و كوهها و درختان و باقى ماند زمين سفيد مانند نقره كه خون‌ريزى و معصيتى بر آن نشده و آسمانها تبديل يابد، آفتاب و ماه و ستاره از آنها برود. در تفسير صافى‌ «2» از حضرت سيد سجاد عليه السّلام: تبديل شود زمين بزمينى كه گناه بر آن نشده، هموار، و نيست در آن كوه و نباتى مانند بسط آن اول مرتبه.

قول دوم: تبديل ذات آن، يعنى ايجاد شود زمينى غير از اين زمين و آسمانى غير از اين آسمان. جماعتى از مفسرين بر اين قولند. در منهج‌ «3»، سهل ساعدى از حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم روايت نموده كه: مردمان روز قيامت محشور شوند بر زمين سفيد كه به هيچ رنگ ديگر مخلوط نباشد.

وَ بَرَزُوا لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ: و ظاهر شوند مردمان از قبرهاى خود براى‌


«1» سوره آل عمران، آيه 9.

«2» تفسير صافى، ج 3، ص 96، (به نقل از عيّاشى و قمّى)

«3» منهج الصادقين، ج 5، ص 149.

جلد 7 - صفحه 75

محاسبه خداى يگانه قهر كننده. توصيف حق تعالى به اين دو صفت، دلالت مى‌كند بر زيادتى سختى و شدت آن روز.


تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)


وَ قَدْ مَكَرُوا مَكْرَهُمْ وَ عِنْدَ اللَّهِ مَكْرُهُمْ وَ إِنْ كانَ مَكْرُهُمْ لِتَزُولَ مِنْهُ الْجِبالُ (46) فَلا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ مُخْلِفَ وَعْدِهِ رُسُلَهُ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ ذُو انتِقامٍ (47) يَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَيْرَ الْأَرْضِ وَ السَّماواتُ وَ بَرَزُوا لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ (48) وَ تَرَى الْمُجْرِمِينَ يَوْمَئِذٍ مُقَرَّنِينَ فِي الْأَصْفادِ (49) سَرابِيلُهُمْ مِنْ قَطِرانٍ وَ تَغْشى‌ وُجُوهَهُمُ النَّارُ (50)

لِيَجْزِيَ اللَّهُ كُلَّ نَفْسٍ ما كَسَبَتْ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسابِ (51) هذا بَلاغٌ لِلنَّاسِ وَ لِيُنْذَرُوا بِهِ وَ لِيَعْلَمُوا أَنَّما هُوَ إِلهٌ واحِدٌ وَ لِيَذَّكَّرَ أُولُوا الْأَلْبابِ (52)

ترجمه‌

و بتحقيق بنهايت رساندند مكرشانرا و نزد خدا مضبوط است مكرشان و نبوده است مكرشان كه زائل شود از آن كوهها

پس مپندار البته خدا را خلف وعده خود كننده مر پيغمبرانش را همانا خدا غالب صاحب انتقام است‌

روز كه مبدل شود زمين بغير اين زمين و آسمانها، و ظاهر شوند از براى خداى يكتاى پر قهر

و بينى گناهكاران را آنروز مقرون شدگان در غلها

پيراهنهاشان از جنس قطران است و بپوشد رويهاشان را آتش‌

تا جزا دهد خدا هر كس را آنچه كسب كرده همانا خدا زود حساب است‌

اين كفايت است مر مردمانرا و تا بيم داده شوند بآن و تا بدانند كه جز اين نيست كه او است خداى يكتا و تا پند گيرند خردمندان..

تفسير

خداوند براى تسكين قلب و اطمينان خاطر پيغمبر اكرم و اهل ايمان از مكر و حيله كفّار قريش و غيرهم ميفرمايد كه آنها هر مكر و حيله و تدبيرى ميتوانستند كردند و بجائى نرسيد و نزد خدا اعمالشان محفوظ و مكتوب است براى پاداش و جزا دادن بآنها و نبود مكرشان وافى براى آنكه بركنده و زائل شود بآن از جاى خود اعلام نبوت و آثار امامت و ادلّه و براهين قائمه بر اديان حقّه و شرائع الهيّه‌اى كه مانند كوههايند در عظمت و استحكام بلكه بمراتب برتر و بالاترند از آنها و بنابراين كلمه ان در وان كان نافيه است و لتزول بكسر لام اوّل و نصب لام آخر بايد قرائت شود كه مشهور است و بعضى بفتح لام اول و رفع لام آخر قرائت نموده‌اند و بنابراين كلمه ان مخفّفه از مثقله است و معنى آنست كه و همانا بوده است مكر آنها كه زائل ميشود از آن كوهها ولى با وصف اين زائل نميشود از آن اعلام نبوّت و ادلّه ولايت و آثار شريعت چون خداوند از وعده و وعيد خود به پيغمبرانش راجع بنصرت ايشان بر اعداء و مجازات ستمكاران تخلّف نخواهد فرمود و او عزيز و ارجمند و غالب و قادر و قاهر و منتقم است از دشمنانش براى دوستانش و ايشانرا بعزّت و سعادت دنيا و آخرت خواهد رسانيد و انتقام مظلوم را از ظالم بنحو اكمل خواهد كشيد در روز كه‌


جلد 3 صفحه 241

اين زمين مبدل شود بزمين ديگر و آسمانها نيز مبدل شوند بآسمانهاى ديگر بنظر حقير بزمين و آسمانى مناسب با آن عالم و اعمال اهل آن و از ابن عباس نقل شده كه تغيير زمين بآنستكه كوههايش حركت كنند و بگردش در آيند و درياهايش بهم راه پيدا كنند و يكى شوند و روى زمين چنان مساوى شود كه كجى و راستى و پستى و بلندى نداشته باشد و از امام صادق عليه السّلام روايت شده كه پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود زمين قيامت از آتش است مگر جاى مؤمن كه صدقه او بر سرش سايه افكند و از امام سجاد عليه السّلام مروى است كه زمين تغيير ميكند و زمين ديگرى ميشود كه در روى آن گناهى نشده و تمامش ظاهر شود و در آن كوهى و گياهى نباشد مانند وقتى كه خدا آنرا در روز اول خلق فرمود و از امام باقر عليه السّلام مروى است كه پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود كسانيكه در دنيا براى خدا با يكديگر دوستى كنند روز قيامت بر روى زمينى از زبر جد سبز باشند در سايه عرش خدا و روايات ديگرى هم از طرق عامّه و خاصه نقل شده كه حاجتى بذكر آنها نيست اجمالا تبديل معلوم و كيفيّت آن مجهول است و تمام مردم سر از قبرها بيرون آورند و در پيشگاه الهى براى حساب و ثواب و عقاب حاضر و ناظر گردند و گناهكاران بحسب عقائد و اعمال و اخلاق با يكديگر مقيّد و مغلول شوند در حاليكه پيراهنهاشان از جنس قطران است كه گفته‌اند عصاره بار درخت عرعر يا صمغ ابهل است كه آنرا ببدن شتر جرب دار ميماليدند كه بسوزند گيش پوست شتر را ميسوزاند و جرب را بر طرف ميكرد و رنگش سياه و بقدرى بدبو بود كه همه از آن متنفّر و فرارى ميشدند و مؤثر بود در گرفتن آتش ببدن كسيكه از آن بر او ماليده شده بود مقصود آنست كه بجاى پيراهن چنين چيزى بر بدنهاشان ماليده شود كه موجب مزيد تأثير آتش و تنفّر نفوس و خوارى آنها در انظار اهل محشر گردد و بعضى قطران را مركّب از دو كلمه قطر و آنى دانسته‌اند و بتنوين هر دو قرائت نموده‌اند و بنابراين مراد آنست كه پيراهنهاى آنها از مس گداخته بنهايت درجه است چون قطر بمعناى مس گداخته و آنى بمعناى متناهى در حرارت است و ميپوشاند و فراميگيرد عزيزترين اعضاء ظاهره بدن آنها را كه رويهاشان است آتش چون بآن متوجّه بحق نشدند و براى خدا بخاك ننهادند و حواس ظاهره خودشان را كه در آن جاى داشت در آنچه خدا خلق فرموده بود آنها را براى آن صرف ننمودند چنانچه در جاى ديگر


جلد 3 صفحه 242

فرموده آتش بالا مى‌آيد بر قلبهاشان چون اشرف اعضاء باطنه است و بايد مملوّ از معرفت باشد بر عكس پر از جهالت و عناد شده قمّى ره از امام باقر عليه السّلام نقل نموده كه خدا فرموده پيراهنهاى آنها از مس گداخته است كه حرارت آن بمنتهى رسيده پس فرا گرفته است رويهاشان را آتش و از امام صادق عليه السّلام نقل نموده كه پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود كه جبرئيل گفت اگر پيراهنى از پيراهنهاى اهل آتش معلّق شود ميان آسمان و زمين هر آينه اهل زمين بميرند از بد بوئى و سوزندگى آن و اينها همه براى آنستكه خدا هر كس را بمجازات عمل خود برساند و انتقام مظلوم را از ظالم بكشد و كسانيكه معصيت خدا را مينمايند علاوه بر آنكه ظلم بر خودشان نمودند موجب تجرّى خلق شدند پس ظلم بر خلق هم نموده‌اند و كسب كردند آتش جهنم را براى خودشان در تجارتخانه دنيا و خداوند بزودى در كمتر از چشم بهم زدن بحساب تمام خلق رسيدگى ميفرمايد چون مشغول نميكند او را حساب احدى از حساب ديگرى چنانچه تحقيق آن در سوره بقره گذشت و آنچه ذكر شد بيان كافى است براى مردم در موعظه و نصيحت و براى آنكه ترسانده شوند بآن و براى آنكه بدانند بتدبّر و تفكّر و تأمّل كه او است خداوند يكتاى بى‌همتا و براى آنكه متنبّه و متّعظ و متذكّر شوند صاحبان عقول سليمه و افهام مستقيمه. در ثواب الاعمال و عيّاشى ره از امام صادق عليه السّلام نقل نموده كه هر كس سوره ابراهيم و حجر را در دو ركعت نماز در هر روز جمعه قرائت نمايد هرگز او را فقر و ديوانگى و گرفتارى نرسد انشاء اللّه تعالى.


جلد 3 صفحه 243

اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)


يَوم‌َ تُبَدَّل‌ُ الأَرض‌ُ غَيرَ الأَرض‌ِ وَ السَّماوات‌ُ وَ بَرَزُوا لِلّه‌ِ الواحِدِ القَهّارِ (48)

روزي‌ ‌که‌ تبديل‌ ميشود زمين‌ و تغير پيدا ميكند بغير وضع‌ امروزه‌ و همچنين‌ آسمانها و بارز و ظاهر و حاضر ميشوند جميع‌ ملائكه‌ و جن‌ و انس‌ ‌در‌ پيشگاه‌ خداوند يگانه‌ قهّار.

يَوم‌َ تُبَدَّل‌ُ الأَرض‌ُ كوه‌ها ‌از‌ ‌هم‌ پاشيده‌ ميشود، درياها خشك‌ ميگردد عمارات‌ خراب‌ ميشود، اشجار ‌از‌ ‌بين‌ ميرود، زمين‌ قاعا صفصفا ميگردد.

‌غير‌ الارض‌ ‌يعني‌ ‌غير‌ ‌اينکه‌ زميني‌ ‌که‌ فعلا ‌در‌ ‌او‌ ساكن‌ هستيد.

و السموات‌ عطف‌ بالارض‌، ‌يعني‌ آسمانها ‌هم‌ تبديل‌ و تغيير پيدا ميكند ‌که‌ ميفرمايد يَوم‌َ نَطوِي‌ السَّماءَ كَطَي‌ِّ السِّجِل‌ِّ لِلكُتُب‌ِ انبياء ‌آيه‌ 104، تمام‌ ‌اينکه‌ كرات‌ جوّيه‌ ‌از‌ حركت‌ و دور ميافتند و قرب‌ ‌هم‌ مجتمع‌ ميشوند.

و برزوا جن‌ و انس‌ و ملك‌ بلكه‌ حيوانات‌ و وحوش‌ مجتمع‌ ميشوند للّه‌ الواحد بوحدت‌ ذاتيه‌ و صفاتيه‌ و افعاليه‌ و الوهيّة و نظريّه‌ القهّار تمام‌ ‌در‌ قبضه‌ قدرت‌ ‌او‌ و محكوم‌ بحكم‌ ‌او‌.

برگزیده تفسیر نمونه


]

(آیه 48)- در این آیه اضافه می‌کند: این مجازات «در روزی خواهد بود که این زمین به زمین دیگری و آسمانها (به آسمانهای دیگری) مبدّل می‌شود» (یَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَیْرَ الْأَرْضِ وَ السَّماواتُ).

در آن روز همه چیز پس از ویرانی، نو می‌شود، و انسان با شرایط تازه در عالم نوی گام می‌نهد، عالمی که همه چیزش با این عالم متفاوت است، وسعتش، نعمتها و کیفرهایش، و در آن روز هر کس هرچه دارد با تمام وجودش «در پیشگاه خداوند واحد قهار ظاهر می‌گردند»! (وَ بَرَزُوا لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ).

ج2، ص518

«بروز» انسانها در برابر خداوند در قیامت به معنی ظهور تمام وجود انسان و درون و برونش در آن صحنه است. البته تعبیر بروز و ظهور در مقایسه با تفکر ما است، نه با مقایسه به علم خدا! به هر حال توصیف خداوند در این حال به «قهاریت» دلیل بر تسلط او بر همه چیز و سیطره او بر درون و برون همگان می‌باشد.

نکات آیه

۱- انتقام خداوند از ستمگران و عذاب کردن آنان در روزى است که این آسمان و زمین، به آسمان و زمین دیگرى تبدیل شوند. (و سکنتم فى مسکن الذین ظلموا أنفسهم ... إن الله عزیز ذو انتقام . یوم تبدّل الأرض غیر الأرض و السموت) برداشت فوق مبتنى بر این است که «یوم تبدل ...» ظرف براى انتقام باشد.

۲- دگرگونى اساسى آسمان و زمین و تبدیل نظام کنونى آنها به نظامى دیگر، در آستانه برپایى قیامت (یوم تبدّل الأرض غیر الأرض و السموت و برزوا لله)

۳- شرایط زندگى و حیات انسان در قیامت متفاوت با دنیاست. (یوم تبدّل الأرض غیر الأرض و السموت) روشن است که با تبدیل و دگرگونى نظام جهان زندگى انسان هم متناسب با آن تغییر مى یابد; چون بین زندگى انسان و نظام موجود جهان، پیوندى ناگسستنى است.

۴- وجود آسمان و زمین در آخرت، در عین تبدیل شدن نظم کنونى آنها در آستانه برپایى قیامت (یوم تبدّل الأرض غیر الأرض و السموت)

۵- تبدیل نظام کنونى جهان (آسمان و زمین) به نظامى متناسب با حیات جاودانه اخروى انسان در آستانه برپایى قیامت (یوم تبدل الأرض غیر الأرض و السموت) بخش اول آیه (یوم تبدل الارض غیر الارض و السماوات) ممکن است پاسخ این سؤال باشد که: چگونه ممکن است انسان در آخرت حیات جاودانه اى داشته باشد و مواجه با مرگ نشود؟ قرآن پاسخ مى دهد: نظام کنونى جهان متناسب با شرایط زندگى جاودانه دگرگون مى شود و به نظامى کاملاً متفاوت تغییر مى یابد.

۶- جهان هستى، داراى آسمانهاى متعدد (و السموت)

۷- حضور همه انسانها در پیشگاه خداوند در روز قیامت (و برزوا لله الوحد القهّار)

۸- قیامت، روز احضار ستمگران و انتقام خداوند از آنان (و أنذر الناس ... الذین ظلموا ... إن الله عزیز ذو انتقام . یوم تبدّل الأرض ... و برزوا لله الوحد القهّار)

۹- ظهور و بروز حقیقت انسان و نهان و آشکار وى به هنگام حضور در پیشگاه خداوند در روز رستاخیز (یوم تبدّل الأرض ... و برزوا لله الوحد القهّار) یکى از معانى «بروز» کشف و ظهور حقیقتى است که قبلاً پنهان و در خفا بوده است (مفردات راغب).

۱۰- خداوند، واحد (یگانه) و قهّار (پیروزمند) است. (و برزوا لله الوحد القهّار)

۱۱- قیامت، روز تجلى یگانگى و قهّاریت خداوند (یوم تبدّل الأرض ... و برزوا لله الوحد القهّار)

روایات و احادیث

۱۲- «سأل حبر من الیهود، رسول الله(ص) فقال: أین الناس «یوم تبدّل الأرض غیر الأرض؟» قال: هم فى الظلمة دون الجسر;] دانشمند یهودى از رسول خدا(ص) [درباره آیه] «یوم تبدل الأرض غیر الأرض» سؤال کرد که [در آن هنگام] مردم کجا هستند حضرت فرمود: آنان در تاریکى نزدیک پل هستند».

۱۳- «عن محمد بن مسلم قال: سمعت أباجعفر(ع) یقول: ... لعلّکم ترون إنه إذا کان یوم القیامة ... إن الله تبارک و تعالى لایعبد فى بلاده و لایخلق خلقاً یعبدونه ... بلى و الله لیخلقنّ خلقاً من غیر فحولة و لا إناث ... و یخلق لهم أرضاً تحملهم و سماء تظلّهم ألیس الله یقول: «یوم تبدّل الأرض غیر الأرض و السماوات»...;] محمد بن مسلم گوید: از امام باقر(ع) شنیدم که مى فرمود: ... شاید شما گمان کنید هنگامى که روز قیامت فرا رسد ... خداى تبارک و تعالى در بلاد خود عبادت نمى شود و خلقى را که عبادت او ... کند، نمى آفریند؟ چنین نیست، به خدا سوگند! خدا خلقى را از غیر نر و ماده مى آفریند و براى آنها زمینى که آنان را حمل کند و آسمانى که بر سر آنها سایه افکند، خلق مى کند. آیا خدا نفرموده است: یوم تبدّل الأرض غیر الأرض و السماوات؟».

۱۴- «عن على بن الحسین(ع) قال: «تبدّل الأرض غیر الأرض» یعنى بأرض لم تکتسب علیها الذنوب بارزة، لیست علیها جبال و لانبات کما دحاها أوّل مرّة;] از امام على بن الحسین(ع) درباره سخن خداوند «تبدّل الأرض غیر الأرض» روایت شده است که فرمود: یعنى، به زمینى مبدل مى شود که روى آن هیچ گناهى صورت نگرفته است. وسیع و باز است که روى آن کوه و گیاهى نیست، به آن سان که خداوند اولین بار این زمین را گسترده است».

۱۵- «عن أبى أیوب الأنصارى قال: أتى النبى(ص) حبر من الیهود و قال: أرأیت إذ یقول الله: «یوم تبدّل الأرض غیر الأرض» فأین الخلق عند ذلک؟ قال: أضیاف الله لن یعجزهم ما لدیه;] از ابى ایوب انصارى روایت شده است که دانشمندى از یهود نزد پیامبر(ص) آمد و گفت : آیا دیده اى آن جا که خداوند مى فرماید: «یوم تبدّل الأرض غیر الأرض» پس در آن هنگام خلق کجا هستند؟ حضرت فرمود: مهمانان خدایند و آنچه نزد خداست آنان را به عجز نمى کشاند».

۱۶- «قال رسول الله(ص) فى قول الله: «یوم تبدّل الأرض غیر الأرض» قال: أرض بیضاء کأنها فضة، لم یسفک فیها دم حرام و لم یعمل فیها خطیئة;] از رسول خدا(ص) درباره سخن خداوند که مى فرماید: «یوم تبدّل الأرض غیر الأرض» روایت شده است که فرمود: [زمین تبدیل مى شود] به زمینى سفید مانند نقره که در آن خونى به حرام نمى ریزد و کار خطایى صورت نمى گیرد».

موضوعات مرتبط

  • آخرت: آسمان آخرت ۴; زمین آخرت ۴
  • آسمان: آسمان در قیامت ۱۳; تبدیل آسمان ۱، ۲، ۵; تعدد آسمان ۶
  • آفرینش: تبدیل نظام آفرینش ۲، ۴، ۵; فرجام آفرینش ۱۵
  • اسماء و صفات: قهار ۱۰; واحد ۱۰
  • انسان: انسان ها در محضر خدا ۷، ۹; انسان ها هنگام برپایى قیامت ۱۲
  • خدا: انتقام خدا ۸; زمان انتقام خدا ۱
  • زمین: تبدیل زمین ۱، ۲، ۵; زمین در قیامت ۱۳، ۱۴، ۱۶
  • زندگى: زندگى اخروى ۳; زندگى دنیوى ۳
  • ظالمان: انتقام از ظالمان ۱، ۸; حشر اخروى ظالمان ۸; ظالمان در قیامت ۸; عذاب ظالمان ۱
  • قیامت: آسمان در قیامت ۱۳; تجلى توحید در قیامت ۱۱; تجلی قاهریت خدا در قیامت ۱۱; تجمع در قیامت ۷; ظهور حقایق در قیامت ۹; نشانه هاى قیامت ۲، ۵

منابع

  1. تفسیر طبرى، جزء ۱۳ قرآن، ص ۲۵۳; الدرالمنثور، ج ۵، ص ۵۶.
  2. تفسیر عیاشى، ج ۲، ص ۲۳۸، ح ۵۷; تفسیر برهان، ج ۲، ص ۳۲۳، ح ۵ و ۱۴.
  3. تفسیر عیاشى، ج ۲، ص ۲۳۶، ح ۵۲; تفسیر برهان، ج ۲، ص ۳۲۳، ح ۶ و ۹.
  4. الدرالمنثور، ج ۵، ص ۵۸; نورالثقلین، ج ۲- ، ص ۵۵۷، ح ۱۴۶.
  5. الدرالمنثور، ج ۵، ص ۵۶.