أُمّة

از الکتاب
پرش به: ناوبری، جستجو

آیات شامل این کلمه

«أُمَّت» از مادّه «أُمّ» به معناى هر جماعتى است که نوعى رابطه و وحدت در میان آنها باشد; خواه وحدت دینى یا از نظر زمان و مکان، و یا هدف و مرام، و در اصل از مادّه «امّ» به معناى هر چیزى است که اشیاء دیگرى به آن ضمیمه گردد; به معناى مادر نیز آمده، بنابراین به اشخاص متفرق و پراکنده «امّت» گفته نمى شود. این کلمه به معناى «وقت و زمان» نیز آمده; چرا که اجزاى زمان به هم پیوسته اند، و یا به خاطر این که هر جماعت و گروهى در عصر و زمانى زندگى مى کنند، و از بررسى موارد استعمال آن، در قرآن که به 64 مورد بالغ مى شود این واقعیت تأیید مى گردد. خواه این وحدت، اختیارى بوده باشد و یا بدون اختیار. بعضى از مفسران، «امّت واحده» را در اینجا به معناى «دین واحد» گرفته اند، ولى این تفسیر با ریشه لغوى «امّت»، سازگار نیست. بعضى دیگر نیز گفته اند که منظور از «امّت» در سوره «انبیاء»، همه انسان ها در تمام قرون و اعصارند; یعنى اى انسان ها همه شما یک امّتید، پروردگار شما یکى است و مقصد نهایى همه شما یک مقصد است.

ریشه کلمه

قاموس قرآن

جماعتى كه وجه مشترك دارند، اُمّ در لغت به معنى قصد است گويند: «اَمَّهُ: اى قَصَدَهُ» [مائده:2]، يعنى قاصدان خانه خدا. بنابراين امت به كسانى گفته مى‏شود كه قصد مشترك و نظر مشترك دارند، راغب گويد: اُمّت هر جماعتى است كه يك چيز مثل دين يا زبان و يا مكان آنها را جمع كند. مثلاً در آيه‏ى [اعراف:38]، منظور اشتراك در كفر و شرك است، در آيه [نحل:120]، ابراهيم به تنهائى يك امّت شمرده شده ،گفته‏اند: او امتّى بود كه فقط يك فرد داشت زيرا كه آن روز او مُوَحِّد بود. راغب گويد: يعنى او در عبادت خدا در مقام يك جماعت بود گويند: فلانى به تنهائى يك قبيله است. ابن اثير در نهايه نقل مى‏كند: درباره‏ى قُسّ بن ساعده آمده: «يبعث يوم القيمة اُمَّة واحدةً». در آيه‏ى [يوسف:45]، امّت را مدّت معنى كرده‏اند يعنى آنكه از دو نفر زندانى نجات يافته بود و بعد از مدتى يوسف را ياد آورد، گفت: الخ. شايد از جهت يكنواخت بودن روزها و سالهاى گذشته، به آنها اُمَّت اطلاق شده است راغب گويد: «وَ ادَّكَرَ بَعْدَ اُمَّةٍ» يعنى بعد از گذشتن اهل يك زمان يا اهل يك دين، يوسف را ياد آورد، اين معنى بنظر قوى مى‏آيد.


کلمات نزدیک مکانی

وَ مِن مَا اللّه کُل وَاحِدَة عَلَى لِکُل إِلَى النّاس لا فِي إِن ثُم إِلاّ شَاء لَو شَهِيدا أَن جَاء إِنّا کَذٰلِک قَد أُمّة بِه يَوْم مَن کَان خَلَت مِنْهُم أَنَا إِذَا يَسْتَأْخِرُون کَانُوا لٰکِن لَهَا بِالْحَق کُنْتُم تِلْک يَهْدُون لَجَعَلَکُم جَعَلْنَا يَشَاء جِئْنَا أَجَل أَجَلَهَا أُمّتُکُم جَاثِيَة هِي هٰذِه فَإِذَا تَعْمَلُون تَسْبِق مِمّن أَرْبَى آبَاءَنَا مَنْسَکا بِمَا تُدْعَى إِنّمَا لَک تَکُون وَجَدْنَا نَبْعَث وَجَد لَکُم تَهْتَدُون تَرَى بِغَيْر آثَارِهِم يَبْلُوکُم عَمّا رَبّکُم قَال أَجَلُهُم الْمُبْطِلُون عَلَيْهِم قَالَت هُم بَعْدِهِم لَعَلّکُم کِتَابِهَا يَکُون فِيهَا يَعْمَلُون رَبّک حَتّى أَرْسَلْنَاک يَعْدِلُون بِالْمَعْرُوف لِلّه بَيْنَکُم فَلا بَعْد مِنْکُم قَالُوا کَسَبَت دَخَلَت لَعَنَت مُقْتَصِدَة قَوْم مُوسَى عَمَلَهُم لَکَفُور أَرْسَلْنَا تَتْرَى رُسُلَنَا رَسُولُهَا أُخْرِجَت مَعْدُودَة يَدْعُون خَيْر رَسُول جَعَلْنَاکُم وَسَطا رَسُولا لَجَعَلَهُم ذُرّيّتِنَا بِرَسُولِهِم مُسْلِمُون الْکِتَاب الْيَوْم بِآيَاتِنَا بِشَهِيد بِک قَانِتا خَلَقْنَا فَوْجا عَلَيْه مُسْلِمَة يَخْسَر قَائِمَة لَجَعَل أُنَبّئُکُم ادّکَر أُخْتَهَا الْعَذَاب إِبْرَاهِيم الّذِين إِذ فَاخْتَلَفُوا يَفْعَلُون لَيَقُولُن لِم دَخَلا الْعَتِيق أَرْجُلِهِم لِلنّاس الْأُمُور خَلا أَهْل يَتْلُون کَذّبُوه يَوْمَئِذ نَذِير لْتَکُن لِتَکُونُوا لَجَعَلْنَا لَه حِسَاب فَبَعَث هَمّت لِيَأْخُذُوه أَيّهَا فَقُلْنَا زَيّنّا کُلّمَا تَعْلَمُون الْإِنْسَان هَاتُوا لِلْعَالَمِين آخَرِين تُرْجَع بَيْنَهُم الْخَيْر لِمَن تَأْمُرُون بِغَافِل الْبَيْت شُهَدَاء بَعَثْنَا مَعْلُوم اعْبُدُوا يَا مُسْتَقِيم أَمْرَهُم عَنْهُم لِيَذْکُرُوا حَنِيفا بِتَأْوِيلِه رَبّهِم النّار مَآب تَعِظُون تُجْزَوْن يَفْسُقُون تَحْت فَأَتْبَعْنَا يُکَذّب نَحْشُر نَزَعْنَا يَسْقُون کَثِير آيَات رَحِيم نَحْن مَدْيَن حُسْن قَبْلِهَا کِتَاب يُدْخِل يَکْفُر اسْم نَذِيرا مَاء يُضِل تَزْعُمُون لَغَفُور عَلِيم آيَة بَعْضَهُم بُرْهَانَکُم أَيْمَانَکُم يُحْيِيکُم جَادَلُوا نَاسِکُوه يُؤْذَن قُرُونا أَنْفُسِهِم لَقَد يَحْبِسُه سَاعَة قَوْما رَسُولُهُم أَخّرْنَا لِيَبْلُوَکُم سَوَاء أَرِنَا صِرَاط النّبِيّين يَزَالُون عِلْم فَأَرْسِلُون الّذِي مِنْهُمَا يُوسُف سَاء مَرْجِعُهُم وَاحِدا مُقْتَدُون بَعْضا مُهْتَدُون مُتْرَفُوهَا بِالرّحْمٰن مَحِلّهَا ابْنَهَا نَجَا لَم فَاعْبُدُون ادّارَکُوا يُشْرِکُون فَاتّقُون بَعْدِهَا عَظِيما يَأْمُرُون الْحَق فَعَلِمُوا آيَاتِه مُبَشّرِين السّعِير بِالْبَاطِل لَيْسُوا يَعْتَدُون تَخْتَلِفُون يُوقِنُون فَهُم فَکَيْف وَرَد آنَاء فَتَقَطّعُوا الْإِنْس لَئِن لِلّذِين أَلا مَنَاسِکَنَا أُمَم الْکَافِرُون شَهِيد الْمُبِين يُفْسِدُون مُخْتَلِفِين قُضِي مُسْلِمَيْن يَجْمَعُون أَجْرا فِيه فَوْقِهِم أَ لَهُم أَکْثَرُهُم کَفَرُوا لِتَتْلُو هٰؤُلاَء مِنْهَاجا مُبِين اجْعَلْنَا بَشِيرا عَن يُکَذّبُوک الْأَحْزَاب لِيُدْحِضُوا مُصْلِحُون الْبَلاَغ تَنْهَوْن اللّيْل الصّدّيق لَمّا اجْتَنِبُوا بَل مُسْتَمْسِکُون يُوزَعُون نَفْعا مُهْلِکُهُم لِبُيُوتِهِم لَيُبَيّنَن نَبْلُوهُم سَيُجْزَوْن تَقَطّعُوا اتّبِعُوه کَلِمَة قَطّعْنَاهُم عَدْوا يَک تَتّخِذُون يَرْزُق يُمِيتُکُم يُنَازِعُنّک السّاعَة فَيُنَبّئُهُم إِلٰها فَقَد شُرَکَائِي يَأْتِيهِم تَقُوم سُقُفا رَحِم سِحْر أَهْلُهَا الْأَرْض مُنْذِرِين أَو تَعَالَى کَذّبُوا فَرِيق أَسْمَائِه تُب الطّاغُوت تَقُولُوا جَعَلْنَاهُم طُوبَى إِنّي الْجِن أَفْتِنَا آتَاکُم بِالْقِسْط أَنْشَأْنَا مِمّا إِسْحَاق دُونِهِم أَنْکَاثا سَبَقَت السّبِيل اثْنَتَي جَعَلْنَاهَا جَمِيعا مُسَمًّى لَدُنْه رَبّنَا عَلَيْنَا رَحْمَتِه کَسَبْتُم الرّسُول فَاسْتَبِقُوا الْمُشْرِکِين رَزَقَهُم فَيَسُبّوا لَأَکَلُوا مُعَذّبُهُم يَهْدِي لَيْس فَمِنْهُم قُوّة شِرْعَة الْأَمْر يَنْهَوْن امْرَأَتَيْن نُوح أَحَادِيث الْمُنْکَر عَذَابا الْقِيَامَة أَنْزَل مَصْرُوفا عَلَيْکُم ضَرّا فِضّة فَبُعْدا الْخَيْرَات أَوْحَيْنَا فَأَخَذْتُهُم يَسْجُدُون تَذُودَان أُخْرَاهُم قَبْلِکُم إِنّک

تکرار در هر سال نزول

در حال بارگیری...