أَکْبَر

از الکتاب
پرش به: ناوبری، جستجو

آیات شامل این کلمه

ریشه کلمه

قاموس قرآن

(بر وزن عنب و قفل) بزرگى قدر. چنانكه درقاموس و اقرب گفته. مثل [توبه:72]. [نحل:41]. و آن به اعتبار سن نيز گفته مى‏شود مثل [آل عمران:40]. كه مراد از آن بزرگى سن و پيرى است. راغب گفته: اصل صغير و كبير در اعيان است و به طور استعاره در معانى به كار روند. و آن به معنى سنگينى نيز آيد كه نوعى از بزرگى است مثل [شورى:13]. گران است بر مشركان آنچه آنها را بدان مى‏خوانيد. *** كبير: از اسماء حسنى است [حج:62]. ظاهراً آن به معنى عظيم القدر است چنانكه على به معنى بلند پايه است در مجمع آن را «اَلسَّيِّدُ الْمَلِكُ الْقادِرُ عَلى جَميعِ الْاَشْياءِ» گفته است. مراجعه به آيات نشان مى‏دهد كه آن نوعاً در ذيل آياتى آمده سخن در قدرت و احاطه خداوند است و على هذا سخن مجمع تأييد مى‏شود. كبير در غير خدا و در كبير معنوى و جسمى و ايضاً به معنى رئيس و رهبر به كار رفته است مثل [فاطر:32]. كه معنوى است [انبیاء:58]. كه مى‏شود گفت: بزرگى جثه مراد است و در آيه [طه:71]. مراد رهبر و رئيس مى‏باشد. كبرياء: عظمت و حكومت [يونس:78]. و باشد براى شما عظمت و حكمرانى در زمين؟ [جاثية:37]. مراد از آن در آیه ربوبيّت عامه و حكومت مطلقه است و لفظ عزيز و حكيم تا حدى آن را معنى مى‏كند. *** كبر: (به كسر اول) بزرگى ايضاً تكبر و خودبينى. مثل [نور:11]. بعضى «كبر» را در آيه به ضم كاف خوانده‏اند مراد از آن معظم شى‏ء است. ضمير «كبره» راجع به افك واقع در صدر آيه است گويند مراد از «وَالَّذى تَوَلَّى» عبداللَّه بن ابى است كه در اشاعه افك پافشارى مى‏كرد. يعنى: آنكه به معظم افك مباشرت كرده براى اوست عذابى بزرگ. [غافر:56]. نيست در سينه هايشان مگر تكبر و خود بزرگ بينى. تكّبر: نيز به همان معنى است و شايد تكلف در آن منظور باشد يعنى به زور خودش را كبير مى‏داند بدترين تكبر آن است كه در برابر امر خدا تكبر و از قبول آن امتناع كند [اعراف:13]. استكبار آن است كه اظهار بزرگى و تكبر كند با آنكه اهلش نيست [بقره:34]. و آيات قرآن همه در اين زمينه است.


کلمات نزدیک مکانی

وَ مِن اللّه لا فِي ذٰلِک لَو الْآخِرَة إِلاّ أَکْبَر کَانُوا مَا يَعْلَمُون إِن عِنْد قُل هُو دَرَجَات الّذِين هٰذَا لَعَذَاب تَفْضِيلا لَلْآخِرَة الْفِتْنَة کِتَاب قَال تَجْعَل عَلَى مِنْه يَا مُبِين بَعْض الدّنْيَا الْأَرْض أَهْلِه الْقَتْل لِلنّاس مَع فَلَمّا الْفَوْز النّاس قَد الْعَظِيم أَصْغَر هِي صُدُورُهُم شَيْء إِثْمُهُمَا إِخْرَاج مُوسَى شَهَادَة لَمَقْت أُخْتِهَا لَأَجْر مَقْتِکُم لَذِکْر أَي سَأَلُوا بَيّنّا تُخْفِي خَلْق السّمَاء أَفَلَت نَفْعِهِمَا رَبّي جَنّات رِضْوَان فَقَد أَنْفُسَکُم إِلَى السّمَاوَات آيَة لَکُم بَعْضَهُم الْخَبِير رَبّهِم فَقَالُوا يُنَادَوْن يَعْلَم صَبَرُوا حَسَنَة أَلا أَخَذْنَاهُم أَرِنَا مَنَافِع لَخَلْق لَقَد الْبَصِير الْآيَات کَفَرُوا لِيَجْزِي يَسْأَلُونَک الْعَذَاب لِلْمُتّقِين الْمُنْکَر شَهِيد الْحَکِيم إِذ لٰکِن نُرِيهِم السّمِيع ضَرَبْنَا تَصْنَعُون إِلٰها الْحَيَاة بِالْعَذَاب فَضّلْنَا تُدْعَوْن عَدْن کَذٰلِک بَيْنِي أَفْوَاهِهِم قَوْم بَازِغَة أَيّهَا رَاغِبُون الْحَرَام يَزَالُون جَهْرَة لَعَلّهُم الْفَحْشَاء رَبّنَا أَکْثَر يُقَاتِلُونَکُم عَن کَبِير کُنْتُم ذَا کِتَابا آمَنُوا الشّمْس أَوْلِيَاء إِنّي آخَر الْمَسْجِد النّبِي الْبَغْضَاء بَيْنَکُم کَيْف بَرِيء الْإِيمَان إِثْم يَرْجِعُون حَتّى تَعْقِلُون يُنْفِقُون عَلَيْهِم يَضْحَکُون تُجَادِلُوا عِبَادِه فَتَقْعُد هَا فَأَخَذَتْهُم جَاهِد لَنُبَوّئَنّهُم إِنّه الْخِزْي رَأَى يَرُدّوکُم بِه بَدَت ظُلِمُوا الصّاعِقَة تَنْهَى تُنَزّل انْظُر فِيهِمَا فَتَکْفُرُون مِمّا طَيّبَة مَسَاکِن أَن الْعَفْو کُفْر بِظُلْمِهِم أُوحِي الصّلاَة تُشْرِکُون فَأَذَاقَهُم

تکرار در هر سال نزول

در حال بارگیری...