أَم

از الکتاب
پرش به: ناوبری، جستجو

آیات شامل این کلمه

«أَمْ» دراینجا منقطعه وبه معناى«بَل»مى باشد; و اگر متصله باشد باید لنگه اى در مقابل آن تقدیر گرفته شود که خلاف ظاهر است.

ریشه کلمه

قاموس قرآن

حرف استفهام است، دو جور بكار مى‏رود متّصله و منقطعه. متّصله آن است كه در رديف آلف استفهام واقع شود و به معنى اىّ (كدام) مى‏آيد مثل [انبیاء:109] يعنى نمى‏دانم آيا نزديك يا دور است آنچه وعده مى‏شود و نيز بعد بعد از الف تسويه واقع مى‏شود نحو [بقره:6] يعنى براى آنها يكسان است خواه بترسانى يا نترسانى ايمان نمى‏آورند. بهتر است بگوييم: در اين صورت الف تسويه و ام هردو بمعنى (خواه) مى‏آيند. متصلّه از آن سبب گويند كه ما قبل «اذم» بما بعدش متّصل است. منقطعه آنست كه از ما بعدش قطع شده و به معنى بل (بلكه) مى‏آيد مانند [زمر:43] يعنى بلكه جز خدا واسطه‏هائى گرفته‏اند. اَم گاهى به هل داخل مى‏شود ولى بهمزه داخل نمى‏شود مانند [رعد:16]، آنچه درباره «اَمْ» نوشته شد همه از افرب الموارد است، فقط مَثَل‏ها را از قرآن آورده‏ايم.


کلمات نزدیک مکانی

تکرار در هر سال نزول