أَصْب

از الکتاب
پرش به: ناوبری، جستجو

آیات شامل این کلمه

ریشه کلمه

قاموس قرآن

صبّى: كودك راغب گويد: كودكى كه به احتلام نرسيده. در اقرب از جمله معانى آن گويد، طفليكه از شير باز گرفته نشده. [مريم:29]. صبو: ميل كودكانه «صبا الرجل صبوا و صباء: مال الى الصبوة»راغب گويد: ذوق زد و كار كودكان كرد [يوسف:33]. يعنى خدا، اگر حيله زنان را از من بر نگردانى به آنهاميل كرده از جاهلان مى‏گردم. * [مريم:12]. حكم ذا در مجمع نبوّت گفته است. مؤيد آن آيه [مريم:30]. است كه عيسى در حين ولادت گفت: خدا مراكتاب داده و پيامبرم كرده است. اين دو آيه صريح اند كه پيامبرى در كودكى هم به شخص اعطا مى‏شود. امام جواد عليه السلام در حدود هفت سالگى به امامت رسيد و امام زمان عليه السلام در حدود پنج سالگى. و اين عجيب نيست و مورد تصديق قرآن مجيد مى‏باشد. طبرسى در ذيل آيه «...وَ آتَيْناهُ الْحُكْمَ صَبِيّاً» از عياشى از على بن اسباط نقل مى‏كند: در اثناى سفر مصر وارد مدينه شدم، محضر ابو جعفر محمد بن على الرضا عليه السلام آمدم كه پنج ساله بود، در قيافه‏اش دقت مى‏كردم كه پيش از ياران مصرى توصيفش كنم، به من نگاه كرد فرمود يا على رويه او در نبوّت است. فرموده: «فَلَمّا بَلَغَ اَشَدِّهُ آتَيْناهُ حُكْماً وَ عِلْماً» و فرموده «وَ آتَيْناهُ الْحُكْمَ صَبِيّاً» جايز كه حكم در سن چهل سالگى و جايز است در كودكى داده شود.


کلمات نزدیک مکانی

تکرار در هر سال نزول

در حال بارگیری...