آمَن

از الکتاب
پرش به: ناوبری، جستجو

آیات شامل این کلمه

ریشه کلمه

قاموس قرآن

ايمنى. آرامش قلب. خاطر جمع بودن. اَمن و اَمانة و اَمان د رااصل به يك معنى‏اند (مفردات) [بقره:283]، اگر بعضى از شما به بعضى خاطر جمع باشد، يعنى به او اطمينان داشته باشد كه خيانت نخواهد كرد، [اعراف:97]، آيا اهل شهرها ايمنند كه عذاب ما شبانه آنگاه كه در خوابند بسوى آنها بيايد. * [بقره:125]، خانه‏ى كعبه را براى مردم مرجع و ايمنى قرار داديم آمِن: خاطر جمع، كسى كه در او ايمنى است و يا شهرى كه ايمن است [آل عمران:97]، [بقره:126]، لازم نيست در آيه‏ى اخير، آمِن را ذااَمن معنى كنيم، بلكه شهر ايمن مثل شخص ايمن كاملاً صحيح و درست است مانند [انسان:10]، كه عبوس و قمطرير صفت يوم آمده و مانند [فرقان:26]، «آمِنة» به معنى امن است، (انفال: 11) امين در لغت به معنى فاعل و مفعول «آمِن مأمون» هر دو آمده است در آيه‏ى [اعراف:68]، و نظائر آن ممكن است، امين به معنى اسم فاعل باشد، يعنى من به شماناصح و خير خواهم و مطمئنم كه خير خواهم، و همچنين در آيه‏ى [شعراء:107]، و امثال آن، يعنى از رسالتم مطمئنم و ايضاً ممكن است به معنى مفعول باشد. آيات [دخان:51]، [تين:3]، مثل بلداً آمناً اند. بنابر آنچه گذشت، امانت را از آن جهت امانت گويند كه شخص امانت گذار از خيانت آنكه امانت پيش اوست مطمئن و امين است.(راجع به آیه «اِنّا عرضنا الامانة...» به «جهل» رجوع شود.) فعل امن اگر متعدّى بنفسه باشد به معنى دادن است مثل [قريش:4]، يعنى آنها را از ترس ايمن گردانيد و مؤمن كه از اسماء حسنى است از همين معنى است، يعنى ايمنى دهنده (مفردات) [حشر:23]. آياتى كه آمَنَ و آمَنوا و ساير مشتقّات آن به معنى ايمان آوردن است، اكثراً با باءِ و گاهى با لام متعدّى شده‏اند مثل [بقره:285]، و مثل [عنكبوت:26].


کلمات نزدیک مکانی

وَ مَن بِاللّه إِلاّ عَمِل صَالِحا اللّه مِن الْيَوْم مِنْهُم الْآخِر مَا تَاب قَال سَبِيل کَمَا لِمَن لا يَا أَ آمَن لَو قَوْم بِمَا لَهُم فَلا الّذِي کُل بِه فَأُولٰئِک السّفَهَاء فَمِنْهُم لٰکِن تَبْغُونَهَا رَبّه مَعَه عَن قَالُوا عِوَجا النّصَارَى النّاس نُؤْمِن الْمُؤْمِنُون الْکِتَاب هُم إِنّي أَهْل الّذِين الْقَوْل عَلَى قَلِيل الرّشَاد أَن قَوْمِه أُنْزِل الرّسُول خَوْف آمِنُوا تَصُدّون إِلَيْه أَلا قَدِير کَمَن فِي فَمَن لِمُوسَى قَد فَمَا شَيْء عَلَيْه الْمُجْرِمُون جَزَاء الْبِرّ عَظِيما الْحَرَام أَصْلَح مُنْذِرِين الثّمَرَات اسْتُضْعِفُوا هَادُوا کَرِه خَيْر أَمّا الصّابِئِين تَبْتَئِس إِنّهُم مَسَاجِد کَفَر تَعْلَمُون لِلّذِين عَمَلا سَبَق زُلْفَى تَبَاب اتّبِعُون الْمَسْجِد اخْتَلَفُوا نُکْرا مَلاَئِکَتِه مُلْکا لَکَان ذُرّيّة عَذَابا قَوْمِک أَهْدِکُم فَلَه يَعْمُر غَيّا لَغَفّار قِيل عِمَارَة مُبَشّرِين أَخَاف فَعَسَى أَنْتُم عِنْدَنَا ثُم تُؤْمِنُون خَيْرا فَأَمّا آتَيْنَاهُم يَتَسَاءَلُون کَانُوا الصّابِئُون ثَوَاب مُهَانا أَهْلَه وَيْلَکُم بِکَلِمَاتِه يَفْعَلُون کُتُبِه فَيُعَذّبُه شُهَدَاء عَلَيْکُم إِنّمَا الْمَغْرِب تُقَرّبُکُم اهْتَدَى ارْزُق عَلَيْهِم ارْکَبُوا يَدْخُلُون فِيه صَدّ يَلْقَوْن فِرْعَوْن إِذَا خَالِدُون بِالّتِي يَکُون فَهُم يُلَقّاهَا الْعِلْم مِثْل يُبَدّل يَخْلُد فَسَوْف الْحُسْنَى الْجَنّة هَوَى أَهْدِيکُم فِيهَا مُرْسَل الْحِکْمَة الْحَاج اذْکُرُوا عَنْه أَقَام الْمُرْسَلِين الْبَيّنَات يَشَاء جَاهَد لِم يَشْعُرُون اصْنَع الْمَلاَئِکَة اسْتَکْبَرُوا الْمُنْکَر الْحَق يُؤْمِن فَقَد نُرْسِل أَعْجَلَک أُوتُوا يَوْمَئِذ رُسُلِه شَاء تُوعِدُون الْفُلْک جَاءَتْهُم الشّهَوَات الصّلاَة أَوْلاَدُکُم يَوْم بِسْم سِقَايَة إِلَى آمِنا النّار الضّعْف کَيْد إِذ لَن الْمَشْرِق آمَنُوا الْأَحْزَاب فَلَهُم قِبَل الْمُفْلِحِين بَلَدا الصّابِرُون کَفَى الْمَلَأ سَنَقُول صِرَاط کُنْتُم سَيّئَاتِهِم جَعَلْتُم تَنْهَوْن أَنّه أَهْلَک لَه قَلِيلا نُوح يَعْلَمُون هٰذَا آتَى أَجْرُهُم عَمِلُوا بَعْد حَسَنَات أَکْثَرُهُم بِغَافِل بِجَهَنّم يَحْزَنُون نُفَرّق يُظْلَمُون وُجُوهَکُم بِکُل

تکرار در هر سال نزول

در حال بارگیری...