آل عمران ١٠٩

از الکتاب
پرش به: ناوبری، جستجو


ترجمه

و (چگونه ممکن است خدا ستم کند؟! در حالی که) آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است، مال اوست؛ و همه کارها، به سوی او باز می‌گردد (و به فرمان اوست.)

و آنچه در آسمان‌ها و زمين است از آن خداست و كارها به سوى او بازگردانده مى‌شود

و آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است از آنِ خداست، و [همه‌] كارها به سوى خدا بازگردانده مى‌شود.

و هر آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است همه ملک خداست و بازگشت همه امور (و موجودات) به سوی اوست.

و آنچه در آسمان و آنچه در زمین است، فقط در سیطره مالکیّت و فرمانروایی خداست، و همه امور به سوی او بازگردانده می شود.

از آن خداست هر چه در آسمانها و زمين است و كارها بدو بازگردانيده شود.

آنچه در آسمانها و در زمین است از آن خداست و کارها به خداوند بازمی‌گردد

و خداى راست آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است، و همه كارها به خداوند باز مى‌گردد.

و (چگونه ممکن است خدا ستم کند در حالی که آفرینش و فرمانروائی و تصرّف امور) آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است از آن خدا است و کارها (ی مردمان سرانجام) به سوی خدا برگردانده می‌شود (و پاداش و پادافره هر یک را خواهد داد).

و آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمین است تنها از خداست، و همه‌ی چیزها و کارها و فرمان‌ها تنها سوی خدا بازگردانده می‌شوند.

و برای خدا است آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است و به سوی خدا بازگردانیده شوند امور


آل عمران ١٠٨ آیه ١٠٩ آل عمران ١١٠
سوره : سوره آل عمران
نزول : ٣ هجرت
اطلاعات آماری
تعداد کلمات : ١٤
تعداد حروف :


تفسیر


تفسیر نور (محسن قرائتی)


«109» وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ إِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ

و آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمين است، از خداست و بازگشت همه امور تنها به سوى خداست.

نکته ها

نزول آيات الهى بر پيامبر، بدون كم وكاست وبراساس حقّ و حقيقت است. همچنين عمل‌ها و عكس‌العمل‌ها، پاداش‌ها وكيفرهاى امّت‌ها، مطابق يك‌سرى اصول و سنّت‌هاى پايدار است. خداوند، نه بر بندگان تكليفِ فوق طاقت مى‌كند و نه در كيفر و پاداش، شرايط و استعدادها و توان افراد را يكسان مى‌بيند كه اينها موجب ظلم مى‌گردد.

ظلم را كسى روا مى‌دارد كه يا كمبود داشته باشد و يا نتواند از راه حقّ به مقصود خود نايل شود و يا از بدى و زشتى ستم غافل باشد و بر خداوند سبحان هيچ‌يك از اين موارد صادق نيست. خداوندى كه همه چيز از اوست و بازگشت همه چيز نيز به سوى اوست، چه نيازى به ظلم كردن دارد؟!

جلد 1 - صفحه 581

پیام ها

1- نزول وحى بر پيامبر، حقّ است، نه ساخته‌ى ذهن و خيال او. «آياتُ اللَّهِ نَتْلُوها عَلَيْكَ بِالْحَقِّ»

2- روسفيدى و روسياهى در قيامت، بازتاب عقايد و افكار و اعمال خود انسان‌هاست، نه ظلم خداوند. «وَ مَا اللَّهُ يُرِيدُ ظُلْماً لِلْعالَمِينَ»

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)



وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ إِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ (109)

بعد از آن در تحقيق و ثبوت اين مطلب و فهم بندگان فرمايد:

وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ‌: و براى خدا است ملكيت و مالكيت خاصه آنچه در آسمانها است از اجرام علويه، وَ ما فِي الْأَرْضِ‌: و آنچه در زمين است از اجسام سفليه. بنابراين ذاتى كه مالك تمام موجودات سماوى و ارضى باشد، غنى على الاطلاق است. پس به هيچ وجه من الوجوه ظلم نفرمايد، زيرا يكى از جهات ظلم، هر آينه احتياج و نقص و جهل طرف باشد. و ذات سبحانى از صفات امكانى منزه باشد. وَ إِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ: و به سوى خداى تعالى باز گرديده شود تمام كارها، پس مجازات فرمايد هر كس را به آنچه وعد و وعيد فرموده از ثواب و عقاب.

تفسير اثنا عشرى، ج‌2، ص: 208

مفسرين را در كيفيت رجوع به خدا سبحانه دو قول است: 1- مراد افناى آنها و بعد، اعاده آنها براى مجازات. 2- مراد آنكه، حق تعالى در دنيا تمليك امور به بندگان فرموده و ايشان را در آن تصرفى ارزانى داشته، اما در آخرت، تمام آنها رجوع به خداى تعالى شود، چنانچه فرمايد: لِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ.


تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)


وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ إِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ (109)

ترجمه‌

و مر خدايرا است آنچه در آسمانها و زمين است و بسوى خدا بازگرديده شود كارها.

تفسير

آنچه در آسمان و زمين است مملوك حق است بملكيت حقه حقيقيه نه اضافيه اعتباريه مانند ملكيت اشياء از براى مخلوق و در تحت تصرف و سلطنت و اراده و اختيار او است حقا و حقيقتة از لا و ابدا بطوريكه هر امرى كه واقع شود منتهى بقضا و قدر الهى است و بازگشت بامر او ميكند و پاداش مؤمنين و جزاى مخالفين هم در روز قيامت بهمان قسمى كه وعد و وعيد فرموده بامر او انجام خواهد گرفت.

اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)


وَ لِلّه‌ِ ما فِي‌ السَّماوات‌ِ وَ ما فِي‌ الأَرض‌ِ وَ إِلَي‌ اللّه‌ِ تُرجَع‌ُ الأُمُورُ (109)

و ‌از‌ ‌براي‌ ‌خدا‌ ‌است‌ آنچه‌ ‌در‌ آسمانها و آنچه‌ ‌در‌ زمين‌ ‌است‌ و بسوي‌ ‌خدا‌ ‌است‌ بازگشت‌ امور.

و للّه‌ لام‌ اختصاص‌ ‌است‌ بملكية ذاتيه‌ حقّه‌ حقيقيه‌ چون‌ موجد تمام‌ مخلوقات‌ ‌او‌ ‌است‌ و مبقي‌ ‌آنها‌ و مفني‌ ‌آنها‌ و ‌آن‌ بآن‌ افاضه‌ ‌از‌ جانب‌ ‌او‌ ‌است‌، ‌هم‌ علة موجده‌ ‌است‌ و ‌هم‌ علة مبقيه‌.

ما فِي‌ السَّماوات‌ِ ‌از‌ ملائكه‌ و كرات‌ علويه‌ و سكنه‌ ‌آنها‌ و لوح‌ و قلم‌ و سدرة المنتهي‌ و جنّة المأوي‌ و بيت‌ المعمور و آنچه‌ ‌که‌ ‌غير‌ ‌از‌ ‌خدا‌ نميداند ‌از‌ آثار قدرت‌ و عظمت‌ و كبريايي‌.

وَ ما فِي‌ الأَرض‌ِ ‌از‌ جن‌ّ و انس‌ و انواع‌ حيوانات‌ برّي‌ و بحري‌ و عناصر و معادن‌ و نباتات‌ ‌از‌ حبوب‌ و فواكه‌ و خضرويات‌ و ادويه‌ و ‌غير‌ اينها

جلد 4 - صفحه 314

وَ إِلَي‌ اللّه‌ِ تُرجَع‌ُ الأُمُورُ امر ‌در‌ قرآن‌ ‌بر‌ معاني‌ بسياري‌ اطلاق‌ ‌شده‌ مثل‌ وَ أَوحي‌ فِي‌ كُل‌ِّ سَماءٍ أَمرَها فصّلت‌ ‌آيه‌ 11، اي‌ ‌ما يصلحها. و مثل‌ وَ ما أَمرُ السّاعَةِ إِلّا كَلَمح‌ِ البَصَرِ نحل‌ ‌آيه‌ 79، ‌يعني‌ وقوع‌ القيمة و احياء الموتي‌.

و مثل‌ هَيِّئ‌ لَنا مِن‌ أَمرِنا رَشَداً كهف‌ ‌آيه‌ 9، بمعني‌ هدايت‌ بصلاح‌، و مثل‌ قال‌َ الَّذِين‌َ غَلَبُوا عَلي‌ أَمرِهِم‌ لَنَتَّخِذَن‌َّ عَلَيهِم‌ مَسجِداً كهف‌ ‌آيه‌ 20، و ‌غير‌ ‌ذلک‌ ‌از‌ آيات‌، و جامع‌ همه‌ اينها فعل‌ ‌است‌ بمعني‌ كار. و ‌در‌ ‌اينکه‌ ‌آيه‌ ‌يعني‌ بازگشت‌ كارها تمام‌ بخدا ‌است‌ و كليه‌ اختيارات‌ ‌از‌ كليه‌ افراد سلب‌ ميشود و تمام‌ اختيار ‌با‌ اوست‌ و همين‌ ‌است‌ مفاد ‌آيه‌ شريفه‌ لِمَن‌ِ المُلك‌ُ اليَوم‌َ لِلّه‌ِ الواحِدِ القَهّارِ مؤمن‌ ‌آيه‌ 16.

برگزیده تفسیر نمونه


]

(آیه 109)- این آیه مشتمل دلیل بر عدم صدور ظلم و ستم از ناحیه خداست، می‌فرماید: «و (چگونه ممکن است خدا ستم کند در حالی که) آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است از آن اوست و همه کارها به سوی او باز می‌گردد» و به فرمان او است (وَ لِلَّهِ ما فِی السَّماواتِ وَ ما فِی الْأَرْضِ وَ إِلَی اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ).

نکات آیه

۱ - مالکیّت انحصارى خداوند، نسبت به آنچه در آسمانها و زمین است. (و للّه ما فى السموات و ما فى الارض)

۲ - جهان آفرینش داراى آسمانهاى متعدّد (و للّه ما فى السّموات)

۳ - نیازمندى و کمبود، انگیزه اى براى ستم و تعدّى (و ما اللّه یرید ظلماً للعالمین. و للّه ما فى السموات و ما فى الارض) جمله «و للّه ما فى السموات ... »، در مقام تعلیل براى ظلم نکردن خداوند است.

۴- مالکیّت انحصارى خداوند نسبت به تمام هستى، دلیل نفى اراده ظلم و ستم از ساحت اوست. (و ما اللّه یرید ظلماً للعالمین. و للّه ما فى السموات و ما فى الارض)

۵ - بازگشت همه امور، تنها به سوى خداست. (و الى اللّه ترجع الامور)

۶ - مبدأ پیدایش جهان هستى، خداوند است. (و الى اللّه ترجع الامور) رجوع: بازگشت به جایى است که آغاز، از آنجا بوده است. (مفردات راغب).

۷ - خداوند، هدف حرکت همه هستى (و الى اللّه ترجع الامور)

۸ - همه جهان هستى، در حال سیر و حرکت (و الى اللّه ترجع الامور)

۹ - زِمام امور و مقدّرات هستى، در اختیار خداوند* (و الى اللّه ترجع الامور) اگر تمام امور - حتى اسباب و وسایط - به خدا برگشت کند و مرجعش او باشد، همه مقدرات هستى نیز به دست اوست.

۱۰ - بازگشت همه امور هستى به خداوند، دلیل نفى اراده ظلم و ستم از ساحت اوست. (و ما اللّه یرید ظلماً للعالمین ... و الى اللّه ترجع الامور)

۱۱ - بازگشت همه امور به خداوند، قهرى و تخلّف ناپذیر* (و الى اللّه ترجع الامور) از مجهول آوردن فعل «تُرجع» استفاده شده است.

موضوعات مرتبط

  • آسمان: ۱ تعدد آسمانها ۲
  • آفرینش: تدبیر آفرینش ۹ ; حرکت آفرینش ۷، ۸ ; فرجام آفرینش ۵، ۱۰، ۱۱ ; فلسفه آفرینش ۷ ; مبدأ آفرینش ۶
  • اسماء و صفات: صفات جلال ۴، ۱۰
  • انگیزش: عوامل انگیزش ۳
  • بازگشت به خدا: ۵
  • خدا: خدا و ظلم ۴، ۱۰ ; عدل خدا ۴، ۱۰ ; مالکیت خدا ۱، ۴
  • زمین: ۱
  • ظلم: ۴، ۱۰ عوامل ظلم ۳
  • نیازمندى: آثار نیازمندى ۳

منابع